Showing posts with label သုတစာေပ. Show all posts
Showing posts with label သုတစာေပ. Show all posts

Sunday, 10 May 2009

ကြမ္းစားသုံးသူမ်ားအတြက္ မဂၤလာသတင္း


ကမၻာအႏွံ႔ ႏုိင္ငံတုိင္းနီးနီး အိႏၵိယကုလားမ်ားရွိသည္။ အိႏၵိယကုလားရွိသည့္ေနရာတုိင္း ကြမ္းယာရရွိႏိုင္သည္။ ကြမ္းယာရႏုိင္သည့္ ေနရာတုိင္းသုိ႔ ျမန္မာအမ်ိဳးသားမ်ား ခ်ီတက္ေလ့ရွိၾကသည္။ ေရာင္းသည့္သူရွိ၍ ၀ယ္သည္။ ၀ယ္သည့္သူရွိ၍ ေရာင္းသည္။ ေရာင္းသူႏွင့္၀ယ္သူ မူလ မူလီ(အတုိင္ အလွည့္)ျဖစ္၍ေနသည္။

ကၽြႏု္ပ္သည္ ျမန္မာလူမ်ိဳးျဖစ္သည္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးပီပီ ကြမ္းယာရရွိႏုိင္ေသာ ေနရာသုိ႔ ကၽြႏု္ပ္ေရာက္ဖူးသည္။ သုိ႔ေသာ္ ကၽြႏု္ပ္သည္ ကြမ္းမစားပါ။ ေဆးလိပ္လည္း မေသာက္ပါ။ ကြမ္းယာရရွိႏုိင္ေသာ ေနရာသုိ႔မူ ကြမ္းစားသုံးသည့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ အတူတကြ ေရာက္ဖူးျခင္းျဖစ္သည္။

ကြမ္းစားျခင္းသည္ ဗုိက္ျပည့္သေလာ၊ ေရငတ္ေျပသေလာ။
အထက္ပါ ေမးခြန္းမ်ားကုိ ကၽြႏု္ပ္မေျဖတတ္ပါ။ ကၽြႏု္ပ္၏ နယ္ပယ္မဟုတ္၍ မသိျခင္းျဖစ္သည္။ တ..ဗ်တ္..ဗ်တ္ ကြမ္း၀ါးေနသည့္သူ အမ်ားအျပားကုိ ကၽြႏု္ပ္ေတြ႔ဖူးသည္။ သူတုိ႔သည္ အၿမဲတမ္း ကြမ္း၀ါးသည့္တုိင္ ထမင္းကုိလည္း တ၀စားေလ့ရွိသည္။ ေရကုိလည္း မ်ားစြာ ေသာက္ေလ့ရွိသည္။ ၄င္းကုိ ေထာက္ဆ၍ ကြမ္းစားျခင္းသည္ အဆာလည္းမေျပ ေရငတ္လည္းမေျပ ဟု ကၽြႏု္ပ္ ေကာက္ခ်က္ခ်လုိက္သည္။ ကြမ္းစားျခင္း၏ လက္ငင္းအက်ိဳးကား သြားမ်ားနီက်င္ကုန္၏။ ပါးစပ္ ညစ္ပတ္၏။ ပတ္၀န္းက်င္ညစ္ပတ္ ရႈပ္ပြရုံသာ ရွိေခ်၏။ ဆန္႔က်င္ဘက္လိင္၏ ႏွစ္သက္စုံမက္ျခင္းမွ ကင္းေ၀းတတ္၏။

ကြမ္းသည္ အဘယ္ကဲ့သုိ႔ အရသာရွိသနည္း။
ကၽြႏု္ပ္ အမွန္မသိပါ။ ေလာကနီတိ၌ မွတ္သားဖူးသည္မွာ ဆားမပါေသာ ဟင္း၊ ထုံးမပါေသာ ကြမ္းသည္ အရသာမရွိ ဟူ၏။ ခ်ိဳ ခ်ဥ္ ဖန္ ငန္ စပ္ ဆိမ့္ အရသာေျခာက္ပါးထဲတြင္ ကြမ္းသည္ မည္သည့္အရသာရွိသည္ကုိ ကြမ္းစားဖူးသူသည္သာလွ်င္ သိႏုိင္မည္ထင္၏။

ကြမ္းသည္ မူးယစ္ေဆး၀ါးတစ္မ်ိဳးျဖစ္ပါသလား။
ကၽြႏု္ပ္ ေျပာမျပတတ္ပါ။ ကၽြႏု္ပ္ၾကားဖူးသည္မွာ ကြမ္းစားျခင္းျဖင့္ သြားဖုံးကင္ဆာ လည္ေခ်ာင္းကင္ဆာ အစာအိမ္ကင္ဆာ စသည့္ ကင္ဆာေရာဂါ ျဖစ္ပြါးႏုိင္ေျခ ပုိမ်ား၏ ဟူ၍သာျဖစ္သည္။ ေဆးပညာေပးစာအုပ္တစ္အုပ္၌ ကၽြႏု္ပ္ဖတ္ဖူးထားေသာ စာတစ္ပုိဒ္ရွိ၏။ ၄င္းမွာ ကြမ္းစားသုံးေသာသူသည္ ကြမ္းမစားသုံးေသာသူထက္ ကင္ဆာေရာဂါ ၃၅ ရာခုိင္ႏႈန္း ျဖစ္ႏုိင္ေျခရွိသည္ ဟူ၏။ ဆင္ျခင္ၾကပါကုန္။

ကြမ္းစားေသာသူအား ကြမ္းမစားဖုိ႔ အတင္းအဓမၼတုိက္တြန္းလ်င္ ကြမ္းႀကိဳက္ေသာ သူ၏ ၿငိဳျငင္ျခင္းကုိ ခံရတတ္ေပ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္သည္ ကြမ္းမစားဖုိ႔ အႀကံေပးခ်င္ေသာ္လည္း မစားနဲ႔ဟူ၍ကား မေျပာရဲေပ။
သုိ႔ေသာ္ ကြမ္းစားသုံးသူမ်ားကုိ မဂၤလာသတင္းတစ္ခုေတာ့ ပါးလုိက္ခ်င္သည္။ ေလာကနီတိ ပကိဏၰကက႑ ဂါထာအမွတ္ ၁၂ ၌ ဤသုိ႔ဆုိ၏။

တမၺဳလႆ မေဇၥ် ပေတၱ၊ ကုေ၀ေရာ ရကၡတိ သဒါ
မူလမွိ ရကၡတိ ယေကၡာ၊ အဂၢမွိ ကာဠကဏၰိကာ
တာနိ ဘုေဥၨယ် ဆိႏၵိတြာ၊ သိရီ ဧ၀ံ ပ၀ၯတိ။

(ျမန္မာျပန္)
ကြမ္းရြက္၏အလယ္၌ ကုေ၀ရနတ္မင္း အၿမဲတမ္း ေစာင့္၏။
ကြမ္းရြက္၏အရင္း၌ ဘီလူး ေစာင့္၏။
ကြမ္းရြက္၏ အဖ်ား၌ နတ္ယုတ္မာ ေစာင့္၏။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ကြမ္းရြက္၏ အရင္း အဖ်ားတုိ႔ကုိ ျဖတ္၍ (အရြက္အလယ္သား)ကြမ္းယာကုိ စားသုံးရာ၏
ဤသုိ႔ စားသုံးသည္ရွိေသာ္ ဘုန္းက်က္သေရ တုိးတက္၏။

ဤေလာကနီတိ စာသားေလးျဖင့္ ကြမ္းစားသုံးေသာ သူတုိ႔အား ဆုေတာင္းေပးလုိက္၏။
ကြမ္းစားသုံးသူမ်ား မိမိလည္း မညစ္ပတ္၊ ပတ္၀န္းက်င္ကုိလည္း သန္႔ရွင္း၊ ေရာဂါအေပါင္းမွလည္း ကင္းေ၀းၿပီး က်က္သေရမဂၤလာ အျဖာျဖာနဲ႔ ျပည့္စုံၾကပါေစသတည္း။ ။

............

Saturday, 9 May 2009

အဲဒါ.. အဲဒါ.. ရန္ကုန္မွာ မဟုတ္ပါ


ဤပုံကုိ သင္ၾကည့္ေသာအခါ ဘတ္စ္ကားမွတ္တုိင္အနီး စည္းကမ္းမရွိ ေထြးပစ္ထားေသာကြမ္းတံေတြးႏွင့္စီးကရက္ေဆးလိပ္တုိတို႔ကုိ ေတြ႔ရေပမည္။ ၄င္းဘတ္စ္ကားမွတ္တုိင္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ဘတ္စ္ကားမွတ္တုိင္တစ္ခုမဟုတ္ပါ။ စကၤာပူမွ ဘတ္စ္ကားမွတ္တုိင္လည္းမဟုတ္ပါ။ ဒါျဖင့္ ဘယ္ႏုိင္ငံက ဘတ္စ္ကားမွတ္တိုင္တစ္ခုပါလိမ့္..?????

ကၽြႏု္ပ္ ျမန္မာမွာ ေနစဥ္တုန္းက ျဖစ္သည္။ တစ္ေန႔၌ ကၽြႏု္ပ္၏ အခန္းအတြင္းသုိ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေရာက္လာသည္။ သူသည္ ကြမ္းစားသည္။ ေဆးလိပ္ေသာက္သည္။ ကၽြႏု္ပ္ဆီေနခုိက္ ခဏေလးအတြင္းမွာပင္ ၄င္းအလုပ္ႏွစ္ခုလုံးကုိ သူလုပ္သြားခဲ့သည္။ သူျပန္သြားၿပီးေနာက္ ကၽြႏု္ပ္ျပဳလုပ္လုိက္ရသည္မွာ ေဆးလိပ္ျပာမ်ားကုိ တံျမက္လွည္းပစ္ရျခင္းႏွင့္ နံရံေဒါင့္နား၌ ေပက်ံေနေသာ ကြမ္းေသြးမ်ားကုိ သန္႔ရွင္းသုတ္သင္ရျခင္းပင္ျဖစ္သည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္ ဥပေဒသတစ္ထုတ္ၾကည့္မိသည္။ "ေဆးလိပ္ေသာက္ ကြမ္းစားေသာသူသည္ စည္းကမ္းမရွိတတ္ၾက" ဟူ၏။

ကၽြႏု္ပ္ စကၤာပူအလည္သြားစဥ္ကျဖစ္သည္။ မာလိုင္းယင္း ရွိသည့္ေနရာကုိ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ သြားၾကသည္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က လမ္းေလ်ာက္ရင္း တံေတြးကုိ ပစ္ကနဲ ေထြးလုိက္သည္။ ၄င္းကုိ ျမင္ေသာ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ကုိ လုိက္ပုိ႔သည့္ သူငယ္ခ်င္းက စကၤာပူၿမိဳ့ထဲမွာ တံေထြးမေထြးရေၾကာင္း စည္ပင္နဲ႔ေတြ႔လ်င္ ၿမိဳ့ေတာ္ညစ္ပတ္ေစမႈျဖင့္ ဒဏ္ရုိက္ခံရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းျပ၍ တံေတြး မေထြးျဖစ္ေအာင္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ အေတာ္ပင္ ႀကိဳးစားခဲ့ရသည္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ့ေတာ္ မႏၱေလးၿမိဳ့ေတာ္မ်ားမွာ ေနရာအႏွံ႔အျပား၌ ကြမ္းတံေတြးမ်ားကုိေတြ႔ႏုိင္သည္။ လမ္းေဘး၌လည္းေကာင္း ကားလမ္းေပၚ၌လည္းေကာင္း အေဆာက္အဦ နေဘးေဒါင့္ေလးနား၌လည္းေကာင္း အုတ္တံတုိင္းေဘးနား၌လည္းေကာင္း စည္းကမ္းမရိွ ကြမ္းတံေတြးေထြးထားသည္ကုိ ျမင္ေယာင္ေနမိသည္။
သုိ႔ေသာ္ စကၤာပူ၌ပူ ကြမ္းတံေတြး ေထြးဖုိ႔ မဆုိထားဘိ။ တံေတြးေတာင္ ရဲရဲမေထြး၀ံ့။ အံဘြယ္ရွိစြ။ စည္းကမ္းအလြန္ရွိေသာ လက္တစ္ဆုပ္စာ တုိင္းျပည္ေလးေပတကား။

ကၽြႏု္ပ္ ယခု လန္ဒန္မွာေနသည္။ အဂၤလန္သည္ ကၽြႏု္ပ္ လန္ဒန္မေရာက္ခင္ ကၽြႏု္ပ္အထင္ႀကီးခဲ့ဖူးသည့္ ႏိုင္ငံေတြထဲမွ တစ္ႏုိင္ငံျဖစ္သည္။ လူ႔အခြင့္အေရးအေနနဲ႔ေသာ္လည္းေကာင္း စည္းကမ္းပုိင္းဆုိင္ရာ၌ေသာ္လည္းေကာင္း သန္႔ရွင္းမႈဆုိင္ရာ၌ေသာ္လည္းေကာင္း အထင္ႀကီးအားက်ဖြယ္ေကာင္းေသာ ႏုိင္ငံျဖစ္သည္ဟု ထင္ခဲ့မိသည္။
"သုိ႔ေသာ္ ေျပာမယုံ ႀကဳံဖူးမွ သိ" ဆုိသကဲ့သုိ႔ ႀကဳံဖူးမွ သိရေလေတာ့သည္။

ကၽြႏု္ပ္ အဂၤလိပ္စာတက္ေသာ ေက်ာင္းသုိ႔ အသြားလမ္း၀ယ္ ကြမ္းတံေတြးကုိ အသာထား၍ ရွဴးရွဴး အီးအီးေတြကုိေတာင္ လမ္းေဘး၌ ေတြ႔ရတတ္သည္။ အံ့ၾသျခင္းမက အံ့ၾသခဲ့ရသည္။ ေခြးမ်ားစြန္႔ထားခဲ့သည့္ အညစ္အေၾကးမဟုတ္ပါ။ လူ႔အီအီးပင္ျဖစ္သည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ အဂၤလန္၌ ေခြးေလေခြးလြင့္မ်ား မရွိေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။
"စကၤာပူလုိ ေသးေသးေကြးေကြးႏုိင္ငံေလးမွာေတာင္ သန္႔ရွင္းမႈအျပည့္အ၀ရွိတာ၊ အဂၤလန္မွာဆုိ အဘယ္ဆုိဖြယ္ရာ ရွိပါအံ့ေတာ့နည္း" ဟု အထင္ႀကီးထားခဲ့သမွ် အလြဲႀကီးလြဲေနပါေတာ့သည္။

ယေန႔ ကၽြႏု္ပ္ ကြန္ပ်ဴတာပစၥည္းတစ္ခု လုိခ်င္၍ နာမည္ႀကီး ကြန္ပ်ဴတာဆုိင္တစ္ခုသုိ႔ သြားရန္ ဘတ္စ္ကားမွတ္တုိင္တစ္ခုသုိ႔ ထြက္လာခဲ့သည္။ ဘတ္စ္ကားမွတ္တုိင္၌ ၅မိနစ္ခန္႔ကားေစာင့္ရသည္။ ဘတ္စ္ကားမလာခင္ အနီးအနားကုိ အကဲခတ္ၾကည့္ရာ အထက္ပါ ဓါတ္ပုံထဲရွိ ျမင္ကြင္းကုိ အံ့ၾသမႈကင္းစြာ (ေတြ႔ေနက်မုိ႔) ေတြ႔လုိက္ရသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္ ဓါတ္ပုံရုိက္ယူခဲ့သည္။ ထုိဘတ္စ္ကားမွတ္တုိင္သည္ အစစ္အမွန္ လန္ဒန္ၿမိဳ့ထဲက ဘတ္စ္ကားမွတ္တိုင္ တစ္ခုပင္ ျဖစ္ေပေတာ့၏။

"ကြမ္းစား ေဆးလိပ္ေသာက္ၾကေသာ မည္သည့္ႏိုင္ငံရွိ လူမ်ိဳးမဆုိ စည္းကမ္းမရွိတတ္ၾကေပ" ဟူေသာ ကၽြႏု္ပ္၏ အဆုိအမိန္႔ကုိ ကၽြႏု္ပ္ကုိယ္တုိင္ ပုိမုိ၍ ခုိင္ၿမဲစြာ ယုံၾကည္လာခ်င္သလုိလုိ ျဖစ္လာသည္။ စည္းကမ္းတကယ္ရွိေသာ ကြမ္းစား ေဆးလိပ္ေသာက္သူမ်ားရွိခဲ့လ်င္ ကၽြႏု္ပ္၏ အဆုိအမိန္႔အတြက္ ကၽြႏု္ပ္ေတာင္းပန္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ကၽြႏု္ပ္အဆုိအမိန္႔သည္ မွန္ကန္သည္ဟု ကၽြႏု္ပ္ယူဆပါသည္။

အကၽြႏု္ပ္တုိ႔ အထင္ႀကီး အားက်ေနေသာ လန္ဒန္ၿမိဳ့၌လည္း ရန္ကုန္ႏွင့္မျခား ဤသုိ႔ဤႏွယ္ ရွိေပ၏ ဟူ၍သာ မွတ္ၾကပါေလကုန္။ ။

......

Friday, 8 May 2009

ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္

က်ေနာ္ ခပ္ငယ္ငယ္တုန္းက ကဗ်ာ လကၤာေလးေတြ က်က္မွတ္ရတာကုိ ၀ါသနာအရမ္းပါခဲ့တယ္။
မဂၢဇင္းေတြဖတ္တယ္။ စာေစာင္ေတြဖတ္တယ္။ ယုတ္စြအဆုံး ပို႔စ္ကတ္စာအိတ္ေပၚမွာ ရွိတဲ့ ကဗ်ာေလးေတြကိုလဲ ဆုံးေအာင္ေတာ့ ဖတ္လုိက္တာပါဘဲ။
က်ေနာ္ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္တဲ့ကဗ်ာဆုိရင္ ခဏေလးနဲ႔ အလြတ္ရတယ္။ ကာရန္ပါတဲ့ကဗ်ာေလးေတြဆုိ ပုိၿပီး အရျမန္တတ္တယ္။

ဆရာတစ္ေယာက္ဆုံးမၾသ၀ါဒေပးဖူးတာကုိ အမွတ္ရေနမိတယ္။ "စာသင္သား(ေက်ာင္းသား)ဆုိတာ အရူးလြယ္အိတ္န႔ဲ တူေအာင္ က်င့္ရတယ္ကြ။ အရူးေတြဟာ သူတုိ႔လြယ္အိတ္ထဲကုိ ထည့္လုိ႔ရတာ အကုန္ထည့္တာဘဲ။ ေကာင္းတာဆုိးတာ စဥ္းစားမေနဘူး။ အဲဒီလုိဘဲ ေက်ာင္းသားေတြဟာလဲ ပညာရွာတဲ့အခါမွာ အားလုံး ဖတ္သင့္ မွတ္သင့္ ေလ့လာသင့္တာခ်ည္းဘဲ။ စာေကာင္းေပေကာင္းမွဟုတ္ရဲ ႔လားလုိ႔ စဥ္းစားမေနနဲ႔။ မသင္ေကာင္းတဲ့ ပညာရယ္လို႔ မရွိဘူး။ အသုံးမခ်သင့္တဲ့ ပညာဘဲရွိတယ္ကြ" တဲ့။

က်ေနာ္လဲ ဆရာ့ဆုံးမၾသ၀ါဒအတုိင္း စာေတြအေတာ္မ်ားမ်ားဖတ္ခ့ဲတယ္။ ေကာင္းတာေတြေရာ မေကာင္းတာေတြေရာေပါ့။ ကဗ်ာလကၤာေလးေတြ ေတြ႔ရင္လဲ ေကာက္ဖတ္လုိက္တာဘဲ။ ႀကိဳက္တဲ့ကဗ်ာဆုိရင္ ေခါင္းထဲ စြဲက်န္ခဲ့ေရာ။ (အဟဲ... ေလလုံးထြားလိုက္တာလုိ႔ ေအာ္ဆဲၾကမလား မသိဘူး)။

က်ေနာ္ ကေလးဘ၀တုန္းကထဲက အလြတ္ရထားတဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ တင္ေပးလုိက္ပါတယ္။ ကဗ်ာဆရာက ဘယ္သူမွန္းေတာ့ က်ေနာ္မသိဘူး။ ပါးစပ္ထဲ ႏႈတ္တက္ရေနလုိ႔သာ ေရးခ်လုိက္တာပါ။ မွန္မမွန္ေတာ့ မသိဘူးေနာ္။မွားရင္လဲ ေျပာျပဖို႔ လက္ေႏွးမေနၾကနဲ႔ဦး။

အဲဒီကဗ်ာေလးက... ဒီလုိ........

အခ်စ္အစ၊ ထုိခဏ၌
အၿပဳံးလက္စ၊ ေပ်ာ္ၾကရ၏။

အခ်စ္အဆုံး၊ ထုိနိဂုံး၌
အမုန္းလက္စ၊ ငုိၾကရ၏။

ေအာ္...
အခ်စ္ အခ်စ္၊ ေဖြရွာလွစ္ေသာ္
အခ်စ္အစ၊ ေပ်ာ္ရႊင္ရလည္း
အခ်စ္အဆုံး၊ ထုိနိဂုံး၀ယ္
အမုန္းႏွင့္သာ ဇာတ္သိမ္းပါတကား။ ။

မွတ္ခ်က္။
အခ်စ္ကုိ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ၾကသူမ်ားအားလုံး ဘ၀ရဲ ႔အစ အလယ္ အဆုံး သုံးပါးလုံးမွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ခ်စ္ၾကည္ႏူးႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ဆုပန္ေခၽြသလုိက္ပါတယ္။ ။

......

Wednesday, 6 May 2009

NEWS ဆုိတာ ဒီလုိတဲ့

အခုတေလာေလာဆယ္ ေမဒီယာေလာကထဲမွာ ေရပန္းစားေနတာတစ္ခုရွိတယ္။ အဲဒါက အေမရိကန္သမၼတအေၾကာင္းလဲ မဟုတ္ဘူး။ အီရတ္စစ္ပြဲအေၾကာင္းလဲ မဟုတ္ဘူး။ အစၥေရးႏွင့္ဂါဇာကမ္းေျမာင္ေဒသအေၾကာင္းလဲမဟုတ္သလုိ အာဖဂန္က တာလီဘန္ေတြ အေၾကာင္းလဲ မဟုတ္ဘူး။

သတင္းစာ စာေစာင္ ဂ်ာနယ္ မဂၢဇင္း အားလံုးဖတ္ၾကည့္။ အဲဒီအေၾကာင္းပါတယ္။ အင္တာနက္ေပၚတက္ၾကည့္ဦးမလား။ ဘေလာ့ဂ္ ၀က္ဘ္ဆုိက္ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အဲဒီအေၾကာင္းကုိ ဖတ္ရတယ္။ အဲဒီအေၾကာင္းဆုိတာက လူအေၾကာင္းမဟုတ္ဘူးဗ်။ ၀က္ေတြ ၀က္ေတြအေၾကာင္း။

နာမည္ႀကီး အားကစားသမားမ်ား၊ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားတဲ့ ရုပ္ရွင္ မင္းသမီး မင္းသားမ်ား၊ ကမၻာ့နာမည္ႀကီး သမၼတမ်ား၊ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္မ်ား ေနရာယူထားခ့ဲၾကတဲ့ သတင္းစာ ေခါင္းႀကီးပုိင္းေတြေပၚမွာ၊ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေတြေပၚမွာ အခုဆုိရင္ ၀က္ေတြလြဲေျပာင္း ေနရာယူေနၾကၿပီေလ။ ဒီ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ကုိ ၀က္ႏွစ္လုိ႔ ေခၚရမလုိေတာင္ ျဖစ္ေနၿပီ။

အေနာက္တုိင္းရဲ ႔ သတင္းေတြက လြတ္လပ္၊ တစ္ခါျဖစ္ၿပီးသတင္းကုိလဲ ထပ္ခါတလဲလဲ ေဖာ္ျပ၊ ေ၀ဖန္ေရးေတြကလဲမ်ား ဆုိေတာ့ ကမၻာႀကီးကုိ ၀က္ေတြအုပ္စုိးေတာ့မလုိလုိျဖစ္ေနေလရဲ ႔။ ၀က္ေတြနာမည္ႀကီးလာရတာက ေကာင္းတဲ့ဘက္က နာမည္ႀကီးလာတာမဟုတ္ပါဘူး။ လူေတြကုိ ခဏအတြင္း သတ္ပစ္ႏုိင္ေလာက္တဲ့ ၀က္တုပ္ေကြးေရာဂါေၾကာင့္ နာမည္ႀကီးလာရတာပါ။ ကူးစက္ပုံကုိလဲ ၾကည့္လုိက္ဦး ေရာဂါရိွတဲ့သူႏွင့္ဘတ္စ္ကားအတူစီးရင္ ရထားအတူစီးရင္ ေလယာဥ္အတူစီးရင္ ယုတ္စြအဆုံး လမ္းသြားရင္း ဆုံမိရင္ေတာင္ ကူးစက္ႏုိင္ပါသတဲ့။ ေရာဂါရွိတဲ့သူက ႏွာခ်ီမယ္။ က်န္တဲ့သူက ရွဴရႈိက္မိမယ္။ ဒါဆုိ ေသခ်ာၿပီ။ ေရာဂါကူးစက္ၿပီေပါ့။

ၾကက္ငွက္တုပ္ေကြးတုန္းကလဲ တစ္ကမၻာလုံး သတ္ပစ္လုိက္ရတဲ့ၾကက္ေတြ မနည္းဘူး။ ၾကက္ဥစားခ်င္လုိ႔ ေစ်းထဲလုိက္ရွာရတာေတာင္ ေရႊထက္ခပ္ရွားရွားျဖစ္ခဲ့တယ္။ အခုလဲ ၀က္ေတြကုိ အစုလုိက္အၿပဳံလုိက္ သတ္ျဖစ္ပစ္ဖုိ႔ စီရင္ေနၾကေလၿပီ။ ေနာက္တစ္ခါမ်ား မေတာ္လုိ႔ ကၽြဲႏြားတုပ္ေကြးပါ ထပ္ေပၚလာရင္ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ေရႊျမန္မာေတြ ေတာ္ေတာ္ ဒုကၡေရာက္ၾကမွာ ေသခ်ာတယ္။ ကၽြဲႏြားေတြကုိ ထြန္ယက္ျပဳစုဖုိ႔အတြက္ ေမြးျမဴထားၾကတာမဟုတ္လား။ ဒုကၡ ဒုကၡ။

ဒါေပမဲ့ ေခြးတုပ္ေကြးေပၚလာရင္ေတာ့ အဂၤလန္သူ အဂၤလန္သားေတြ ငုိခ်င္းရွည္ႀကီးခ်မွာ ျမင္ေယာင္မိေသးတယ္။ သူတုိ႔က ေခြးကုိ သူတုိ႔ ဇနီး ခင္ပြန္း သားသမီးေတြထက္ ပုိခ်စ္ၾကတာကလား။ ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ သူတုိ႔ကုိးကြယ္ေနတဲ့ ဘုရားသခင္ထက္ေတာင္ ေခြးကို ပုိဂရုစုိက္ၾကတယ္။ လြတ္လပ္တဲ့ႏုိင္ငံဆုိေတာ့ သားသမီးေတြက မိဘအနား သိပ္မကပ္ၾကေတာ့ဘူးေလ။ အၿမဲအတူေနရတာက သူတုိ႔ေမြးထားတဲ့ ေခြးကေလးေတြပါဘဲ။

အခု ၀က္တုပ္ေကြးေတြ ကမၻာတစ္၀ွန္း ပ်ံ ႔ႏွံ႔ေနေလၿပီ။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔လဲ ၀က္ေတြကုိ သုတ္သင္ပစ္လုိ႔ တစ္ခ်ိဳ ႔ႏုိင္ငံေတြ ျပင္ဆင္ေနၾကေလရဲ ႔။ ၀က္ေတြကေတာ့ မ်က္စိလည္ကုန္မွာ ေသခ်ာတယ္။ ေန႔တုိင္း အသားအတြက္ အသတ္ခံရေပမဲ့ အခုလုိ အစုလုိက္ အၿပံဳလုိက္ သတ္ပစ္တာကုိေတာ့ သူတုိ႔ ေတြ႔ၾကဳံဖူးမွာ မဟုတ္ဘူး။
အခုေတာ့ သူတုိ႔ေဆြမ်ိဳးမိတ္ေဆြေတြနဲ႔အတူ တစ္ခ်ိန္ထဲ အသတ္ခံၾကရေတာ့မယ္။

လန္ဒန္ရဲ ႔ ရာသီဥတုကလဲ အခက္သား။ အခု ေနပူလုိက္ အခု မုိးအုံ႔လုိက္နဲ႔။ အခန္းထဲ အၿမဲတမ္းထုိင္ေနရေတာ့လဲ ခါးေတြပူ ဇက္ေတြေလးလာတယ္။ ေနေရာင္ေလးျမင္တုန္း အျမင္ထြက္မယ္စိတ္ကူးျပန္ေတာ့လဲ ၀က္တုပ္ေကြးက ေၾကာက္ရျပန္ေရာ။ က်န္းမာေရးအတြက္ လမ္းေလ်ာက္သြားရင္း ၀က္တုပ္ေကြးမိလာရင္ သြားၿပီ။ လူျဖစ္ရႈံးၿပီ။ အမ်ားေတြ တပ္ဆင္အသုံးျပဳသလုိ မ်က္ႏွာစြပ္ ၀တ္ရမယ္ဆုိေတာ့လဲ ရႈိးတုိးရွန္႔တန္႔ရယ္။ က်ေနာ္က ေနကာမ်က္မွန္စြပ္ၿပီး လူၾကားထဲ သြားရတာေတာင္ ခပ္ရွက္ရွက္။

သတင္းေတြက ပ်ံ ႔ႏွံ႔ေနၿပီ။ ၀က္တုပ္ေကြးေတြအေၾကာင္းေပါ့။ ကမၻာ့ေျမာက္ဘက္ျခမ္းကလာလဲ ဒီ၀က္တုပ္ေကြးအေၾကာင္းဘဲ။ ကမၻာရဲ ႔ အေရွ ႔ဘက္ျခမ္း အေနာက္ဘက္ျခမ္း ေတာင္ဘက္ျခမ္း ဘယ္ဘက္ျခမ္းကဘဲလာလာ ဒီ၀က္တုပ္ေကြးအေၾကာင္းေတြခ်ည္းဘဲ။ စိတ္ပိန္စရာေကာင္းလုိက္တာ။

ဒီလုိ ေျမာက္ အေရွ ႔ အေနာက္ ေတာင္အရပ္ေတြဆီက လာတဲ့ အခ်က္အလက္ စကားေတြကုိဘဲ သတင္းလုိ႔ ေခၚၾကဟန္တူပါရဲ ႔။ ဆရာသမားတစ္ေယာက္ေျပာျပတာကုိ အမွတ္ရမိတယ္။ NEWS ဆုိတာ ေျမာက္ အေရွ ႔ အေနာက္ ေတာင္ ဆုိတဲ့ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာကုိ ရည္ညြန္းထားတဲ့ စကားလံုးေလးပါတဲ့။
N= North (ေျမာက္)
E= East (အေရွ ႔)
W= West (အေနာက္)
S= South (ေတာင္)
အဲဒါေတြ အားလုံးအတုိခ်ဳံးလုိက္ရင္ NEWS ျဖစ္သြားေရာတဲ့။ ရွင္းလုိက္တဲ့ စကားလုံးေလးပါဘဲ။

က်ေနာ္လဲ အဲဒီ NEWS ဆုိတဲ့ စာလုံးေလးေၾကာင့္ အခန္းအတြင္းဘဲ ေအာင္းေနရပါတယ္ခင္မ်ား။ ဟဲ ဟဲ သတၱိမရွိလုိ႔ေတာ့မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ဒါေပမဲ့ အခုေရာဂါနာမည္က သိပ္ၾကားလုိ႔မေကာင္းဘူး။ ၀က္ေရာဂါႀကီး။ လူေရာဂါမဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ခပ္ေ၀းေ၀းကေန ေရွာင္ေျပးတာဘဲ ေကာင္းပါတယ္ေလ။

လူတုိင္း ၀က္တုပ္ေကြး အႏၱရာယ္မွ ကင္းေ၀းႏုိင္ၾကပါေစ။

.....

Monday, 4 May 2009

ေရာျပြမ္းကမၻာ

ေနသည္ ပူျပင္း၏။ ေလာင္ကၽြမ္း၏။ ေတာက္ပ၏။ ျပင္းထန္၏။ တက္ၾကြ၏။
စမ္းေရသည္ ေအးျမ၏။ ေအးခ်မ္း၏။ ၾကည္လင္၏။ ျပတ္သား၏။ တည္ၿငိမ္၏။

ေဒါသသည္ ေနႏွင့္တူ၏။ ေမတၱာသည္ စမ္းေရႏွင့္တူ၏။
ေဒါသ၏ သေဘာသည္ ပူျပင္းေလာင္ကၽြမ္း၏။ ေမတၱာ၏ သေဘာသည္ ၾကည္လင္ေအးျမေသာ သေဘာရွိ၏။ ေဒါသသည္ ျပဳလုပ္က်ဴးလြန္ၿပီးေသာအခါ၌ ေနာင္တဖန္ပူေလာင္ေစ၏။ အရွက္ကုိ ျဖစ္ေပၚေစတတ္၏။ ထုိ႔အတူ ေမတၱာသည္ ျဖစ္ဆဲကာလ၌လည္းေကာင္း ျဖစ္ၿပီးကာလ၌လည္းေကာင္း ေအးျမေသာအသြင္ကုိေဆာင္၏။ စိတ္ကုိ ၿငိမ္းခ်မ္းေစ၏။

သဲကႏၱာရခရီးၾကမ္းသည္ ေန႔အခါ၌ တရွိန္းရွိန္းပူေလာင္၏။ သံလ်ပ္တုိ႔ျဖင့္အတိၿပီး၏။ သဲမႈန္တုိ႔ျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေန၏။
အုိေအစစ္သည္ တျမျမေအးခ်မ္း၏။ တစိမ့္စိမ့္ၿငိမ္းေအး၏။ အေမာကုိ ေျပေပ်ာက္ေစ၏။

ေဒါသသည္ ေန႔အခါ၌ျဖစ္ေပၚသည့္ သဲကႏၱာရခရီးၾကမ္းႏွင့္တူ၏။
ေမတၱာသည္ အုိေအစစ္စိမ့္စမ္းႏွင့္တူ၏။
ေဒါသျဖစ္ေနေသာသူ၏စိတ္သည္ ၾကမ္းတမ္းေနတတ္၏။ ေယာက္ယက္ခတ္ေနတတ္၏။ ဗ်ာမ်ားေနတတ္၏။ လႈပ္ရွားေနတတ္၏။ အမွားအမွန္ကုိ မစဥ္းစားတတ္။
ေမတၱာတရားလက္ကုိင္ထားသူ၏စိတ္သည္ ေပ်ာ့ေပ်ာင္း၏။ တည္ၿငိမ္၏။ ေအးေဆး၏။ တည္ၾကည္၏။ အမွားအမွန္ကုိ ေကာင္းေကာင္းခြဲျခားသိႏုိင္၏။

လူတုိင္း ေဒါသ၏ ဆုိးျပစ္ကုိလည္းေကာင္း ေမတၱာ၏ ေကာင္းက်ိဳးကုိလည္းေကာင္း က်က်နနသိရွိၾက၏
ပူေလာင္ျခင္း ေအးျမျခင္းသေဘာတရားတုိ႔ကုိ သီအုိရီအေနျဖင့္ နားလည္ၾက၏။ ေဒါသႏွင့္ ေမတၱာတုိ႔၏ လုပ္ေဆာင္မႈသေဘာကုိလည္း သေဘာေပါက္ၾက၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေဒါသကုိ ပယ္သတ္ၿပီး ေမတၱာကုိ ေမြးျမဴခ်င္ၾက၏။

သုိ႔ေသာ္ ေဒါသသည္ မာယာအရမ္းမ်ား၏။ တခါတရံ ေကာဓ(အမ်က္ထြက္ျခင္း)အေနနဲ႔ အလည္လာ၏။ တခါတခါ ပဋိဃ(ၾကမ္းၾကဳတ္ျခင္း)အျဖစ္ျဖင့္ ခ်ဥ္းကပ္လာတတ္၏။ တခါတခါ၌မူ ဘယ(ေၾကာက္ျခင္း)ပုံစံျဖင့္ ၀င္ေရာက္လာတတ္၏။ ဘယ္ပုံဘယ္နည္းႏွင့္လာသည္ျဖစ္ေစ ေဒါသသည္ ေဒါသပင္ျဖစ္၏။ ေမတၱာမျဖစ္ႏုိင္။ ေဒါသကုိ ေရွာင္ရွားရင္း ေဒါသႏွင့္ခ်ည္း ရင္ဆုိင္ေနရတတ္၏။ မေတြ႔ခ်င္ေသာ သူကုိမွ တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ ဒဲ့ဒုိး ေတြ႔ရတတ္သကဲ့သုိ႔ျဖစ္၏။

ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ သာမန္ပုထုဇဥ္လူသားကို မဆုိထားဘိ ေလးသေခ်ၤႏွင့္ကမၻာတစ္သိန္းပါရမီျဖည့္ခဲ့ေသာ ေဂါတမဘုရားအေလာင္းသည္ ပါရမီျပည့္ေသာ ေ၀ႆႏၱာမင္းလက္ထက္၌ပင္ ေဒါသကုိ ေရွာင္ကြင္းရင္း ေဒါသႏွင့္ပက္ပင္းေတြ႔ခဲ့ရေပေသး၏။ သားသမီးကုိ အလွဴခံလာေသာ ဇူဇကာပုဏၰားသည္ ေရစက္ခံယူၿပီး အလွဴခံၿပီးေသာအခါ မင္းႀကီးေရွ ့၌ပင္ မင္းႀကီး၏ သားသမီးမ်ားကုိ ႀကိဳးျဖင့္တုတ္၏။ တုတ္ျဖင့္ရုိက္၏။ ပါးစပ္ျဖင့္ ဆဲဆုိ၏။ ႀကိမ္းေမာင္း၏။

ေရစက္ခ်လွဴၿပီးေသာ အလွဴပစၥည္းသည္ ေထြးၿပီးေသာ တံေတြးႏွင့္ ဥပမာတူ၏။ ေ၀ႆႏၱရာမင္းႀကီးသည္ သူ၏သားသမီးမ်ားျဖစ္ေသာ ဇာလီႏွင့္ကဏွာဇိန္တုိ႔ကို ဇူဇကာပုဏၰားႀကီးအား ေရစက္ခ်လွဴဒါန္းခဲ့ၿပီးျဖစ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သူ၏သားသမီးမ်ားသည္ ေထြးၿပီးသား တံေတြးႏွင့္တူ၏။ အနည္းငယ္မွ် တြယ္ၿငိစရာမလုိ။
သုိ႔ေသာ္... သားသမီးသည္ သားသမီးပင္ျဖစ္၏။ မိဘသည္ မိဘပင္ျဖစ္၏။ မိဘသည္ သားသမီးမ်ားအား ကုိယ့္အသက္ေလာက္ ခ်စ္ခင္တတ္ၾက၏။ သားသမီးေနမေကာင္းျဖစ္လ်င္ မိဘေနမေကာင္းသကဲ့သုိ႔ ျဖစ္၏။ သားသမီးနာက်င္ေနလ်င္ မိဘမ်ား နာက်င္ေနတတ္၏။ ဓမၼတာပင္တည္း။

ေ၀ႆႏၱရာမင္းႀကီးသည္ သူ၏သားသမီးမ်ားအား ႏွိပ္စက္ေနသည္ကုိ ျမင္သည့္အခါ ႏွလုံးသည္းပြတ္ထဲထိ နာက်င္၏။ အသဲကြဲလုမတတ္ ေၾကကြဲရ၏။ အရွင္လတ္လတ္ တံက်င္လွ်ဳိခံရသကဲ့သုိ႔ ပူေလာင္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ လက္စြဲေတာ္ သန္လ်က္ကုိ သန္လ်က္အိမ္အတြင္းမွ ဆြဲထုတ္လုိက္၏။ ဇူဇကာပုဏၰားအား အပုိင္းပုိင္း ပုိင္းသတ္ရန္ ႀကံစည္၏။ စဥ္းစား၏။ ေတြးေတာ၏။ ထုိနည္းအားျဖင့္ ေဒါသ၏ အႏုသယအဆင့္ႏွင့္ ပရိယု႒ာနအဆင့္ကုိ မင္းႀကီးကိုယ္တုိင္ က်ဴးလြန္ခဲ့၏။ သုိ႔ေသာ္ ေနာက္ဆုံးျဖစ္ေသာ ၀ီတိကၠမအဆင့္သုိ႔ မေရာက္ခဲ့။ သတိခၽြန္းျဖင့္ သူ၏ေဒါသကုိ ပုိင္ပုိင္ႏုိင္ႏုိင္ႀကီး အုပ္ႏုိင္ခဲ့၏။

လူတုိင္း၌ရွိေသာ စိတ္သည္ ပကတိအားျဖင့္ ျဖဴစင္၏။ စင္ၾကယ္၏။ သန္႔ရွင္း၏။
သုိ႔ေသာ္ စိတ္သည္ အၿမဲတမ္းအေရာင္ဆုိးခံရ၏။ ေစတသိက္တုိ႔၏ ျခယ္လွယ္မႈေနာက္ တေကာက္ေကာက္ လုိက္ပါရရွာ၏။ ေစတသိက္က မဲသြားလ်င္ သူပါလုိက္ၿပီး အမဲျဖစ္ရ၏။ ေစတသိက္က ျဖဴျပန္လ်င္ သူပါလုိက္ၿပီး အျဖဴျဖစ္ရျပန္၏။ ျဖဴစင္သန္႔ရွင္းသည့္ ပိတ္စေပၚ၌ ေရာင္စုံေဆးေရးပန္းခ်ီကား တစ္ခ်ပ္ ေရးဆြဲထားသကဲ့သုိ႔ေပတည္း။

ေဒါသသည္ အမဲျဖစ္၏။ ေမတၱာသည္ အျဖဴျဖစ္၏။
အမဲရွိမွ အျဖဴသည္ ပုိထင္ေပၚ၏။ အျဖဴႏွင့္ယွဥ္မွ အမဲသည္ ပုိသိသာ၏။ အၿမဲတမ္းျဖဴေနလ်င္ အမဲ၏ သေဘာကုိ မသိႏုိင္။ အၿမဲတမ္း မဲေနျပန္လ်င္လည္း အျဖဴ၏ အဆင္းကုိ နားမလည္ႏုိင္။ ေမြးရာပါ မ်က္စိကန္းေနေသာ လူတစ္ေယာက္ကဲ့သုိ႔ျဖစ္ေပ၏။

အခ်ဳပ္ဆုိရေသာ္
ေဒါသသည္ ပူေလာင္ေသာ သေဘာကို ေဆာင္၏။ ေမတၱာသည္ ေအးျမေသာ အသြင္ကုိ ယူ၏။ အပူႏွင့္ယွဥ္မွ အေအးသေဘာကုိ ပုိသိႏုိင္၏။ အေအးႏွင့္တုိင္းတာမွ အပူ၏ သဘာ၀ကုိ ပုိသေဘာေပါက္ႏုိင္၏။ ေဒါသအားႀကီးေသာသူသည္ အပူကႏၱာရခရီးခဲကုိ ျဖစ္သန္းလာ၍ ေမာပန္းေနခုိက္ ရင္ဘတ္ကုိ ေဆာင့္အကန္ခံရသကဲ့သုိ႔ ပူေလာင္နာက်င္တတ္၏။ ေမတၱာဓါတ္အားမ်ားသူသည္ အုိေအစစ္မွ အျပန္ မဒီကညာအေခ်ာအလွေလးက ေအာင္သေျပပန္းႏွင့္ လက္ကမ္းႀကိဳသကဲ့သုိ႔ ေအးျမၾကည္ႏူးရတတ္၏။
သုိ႔ေသာ္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ ပုထုဇဥ္လူသားတုိင္းသည္ အပူခ်ည္းသက္သက္လည္း မျဖစ္ႏုိင္။ ထုိ႔အတူ အေအးခ်ည္းသက္သက္လည္း မျဖစ္ႏုိင္ေပ။ အပူအေအး ေရာေႏွာေနေသာ ေရာျပြမ္းကမၻာထဲမွာ က်င္လည္က်က္စားေနၾကျခင္းပင္ျဖစ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဤကမၻာကုိ ေရာျပြမ္းကမၻာဟု ကၽြႏု္ပ္ကုိယ္တုိင္ ကဗ်ည္းတပ္လုိက္ျခင္းပင္ျဖစ္ေပေတာ့၏။

..............

Saturday, 2 May 2009

ဧရာ၀တီ ရန္ကုန္ အာဇာနည္ေန႔

မႏွစ္က ဒီအခ်ိန္၌ ကမၻာပ်က္၏။ ၾကယ္ေတြေၾကြ၏။ ပန္းပြင့္မ်ား ေၾကြမြပ်က္စီး၏။ ကိႏၷရီကိႏၷရာ ေခ်ာင္းျခား၏။
ထိုကမၻာသည္ကား သာရကမၻာလည္းမဟုတ္။ မ႑ကမၻာလည္းမဟုတ္။ သာရမ႑ကမၻာလည္းမဟုတ္။ သုညကမၻာလည္းမဟုတ္။ ထုိ႔အတူ ဘဒၵကမၻာလည္းမဟုတ္။

ထုိကမၻာသည္ အေမရိကတုိက္မွာလည္းမဟုတ္။ ဥေရာပတုိက္မွာလည္းမဟုတ္။ အာဖရိကတုိက္မွာလည္းမဟုတ္။ ၾသစေတးလ်တုိက္မွာလည္းမဟုတ္။ ထုိကမၻာသည္ အာရွတုိက္က ကမၻာျဖစ္၏။ အာရွတုိက္က ကမၻာျဖစ္သည့္တုိင္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံမွာ မဟုတ္။ အိႏၵိယႏုိင္ငံမွာလည္းမဟုတ္။ ကုိရီးယားႏုိင္ငံမွာလည္းမဟုတ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာျဖစ္၏။

ျမန္မာႏုိင္ငံမွာမွ အထူးအားျဖင့္ ဧရာ၀တီကမၻာျဖစ္၏။ ရန္ကုန္ကမၻာျဖစ္၏။ ကမၻာပ်က္ေသာေၾကာင့္ မိသားစုၾကယ္စင္အုပ္မ်ား မေၾကြခ်င္ဘဲ ေၾကြခ်ိန္မတန္ဘဲ ေၾကြၾကရ၏။ အနာဂါတ္သားေကာင္းသမီးေကာင္း ပန္းရတနာေလးမ်ား ေၾကြခ်ိန္မေရာက္ေသးခင္ ေၾကြက်ေၾကြမြပ်က္စီးၾကရ၏။ ၾကင္နာမႈအျပည့္ တြယ္တာမႈအျပည့္ရွိၾကသည့္ ဇနီးခင္ပြန္းမ်ား မခြဲခ်င္ဘဲ မကြဲခ်င္ဘဲ ေသကြဲကြဲၾကရ၏။

ထုိကမၻာသည္ ဗုဒၶစာေပ၌လာေသာ မီးခုနစ္ႀကိမ္ ေရတစ္ႀကိမ္အားျဖင့္ ခုႏွစ္ႀကိမ္တိတိျပည့္ေသာအခါ ေနာက္ဆုံး ေလဖ်က္၍ ပ်က္ရျခင္းမ်ိဳးမဟုတ္။ တစ္ညတည္း၌ နာဂစ္မုန္တုိင္းေမႊေႏွာက္လုိက္သည့္အတြက္ ပ်က္ရျခင္းျဖစ္၏။ နာဂစ္ေၾကာင့္ ဧရာ၀တီကမၻာပ်က္၏။ ရန္ကုန္ကမၻာပ်က္၏။ အျခားကမၻာမ်ားလည္း အနည္းငယ္ပ်က္စီး၏။ ထိခုိက္ဒဏ္ရာရၿပီး ၾကယ္မ်ားေၾကြၾကရ၏။ ေရနစ္ၿပီး အနာဂါတ္ပန္းေကာင္းေလးမ်ား ပ်က္စီးၾကရရွာ၏။

ေလာကႀကီးကား တရားမွ်တမႈကုိ လုံး၀မေပး။ ျမန္မာျပည္၌ ကမၻာပ်က္ေနစဥ္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔သည္ အဂၤလန္၌ ႏွစ္ၿခိဳက္စြာ ႏွစ္သက္စြာ အိပ္ေမာက်ေနၾက၏။ ျမန္မာျပည္၌ နာဂစ္ဓါးစာခံမ်ား အေမွာင္ထုတြင္း ဟုိဟုိဒီဒီ ႀကိဳးစားေျပးလႊားရင္း အသက္လုပြဲဆင္ႏႊဲေနခုိက္ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔သည္ လန္ဒန္၌ စိတ္ကူးယဥ္ အိပ္မက္ေကာင္းေကာင္းေလးမ်ားကုိ ရွယ္မက္ေနၾက၏။ ျမန္မာျပည္၌ နာဂစ္ဒုကၡသည္မ်ား ရႊံ ႔ႏြံေတြၾကား ၿခဳံဖုတ္ေတြၾကား ဒုိက္ေတြၾကား ဆင္းဆင္းရဲရဲ လဲေလ်ာင္းေနၾကခုိက္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔သည္ ယူေက၌ ေမြ႔ယာထက္မွာ ဇိမ္က်က် အိပ္စက္အနားယူေနၾက၏။

သမုိင္း၌ က်ဆုံးမႈေပါင္းမ်ားစြာရွိခဲ့ဖူး၏။ လူအမ်ား အုပ္စုလုိက္ေသေက်ၾကသည္မ်ားရွိခဲ့ဖူး၏။
စစ္ပြဲေရွ ႔စစ္မ်က္ႏွာျပင္၌ အေသခံဗုန္းဒဏ္ေၾကာင့္ အမ်ားအျပား ေသေၾကပ်က္စီးခဲ့ၾကသည္မ်ားရွိခဲ့၏။ ထုိသတင္းမ်ားကုိ ၾကားခဲ့မွတ္ခဲ့ ဖတ္ခဲ့ၾကည့္ခဲ့ရသည့္အတြက္ ကၽြႏု္ပ္တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားခဲ့ဖူး၏။ သုိ႔ေသာ္ နာဂစ္မုန္တုိင္းေၾကာင့္ နာရီပုိင္းအတြင္း လူမ်ား ေထာင္ ေသာင္း သိန္း ေသဆုံးရသည့္ သတင္းကုိ ၾကားလုိက္ရသည့္အခါ၌မူ ကၽြႏု္ပ္၏ တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားမႈသည္ အျမင့္ဆုံးအဆင့္သို႔ေရာက္သြား၏။ အထြတ္အထိပ္သုိ႔ ေရာက္ရွိသြား၏။

စစ္ပြဲ၌ အသက္စြန္႔လြတ္ရျခင္းသည္ အဓိပၸါယ္ရွိ၏။ အၿငိဳးအေတးေၾကာင့္ ရန္တုန္႔ျပန္လုိက္သည့္အတြက္ ေသၾကေက်ၾကမႈသည္ အဓိပၸါယ္ျပည့္၀၏။ သုိ႔ေသာ္ ယခုနာဂစ္သည္ တမင္သက္သက္ ရက္စက္ျခင္းမွ်သာ ျဖစ္၏။ အျပစ္မဲ့သူတုိ႔ကုိ မတရားအႏုိင္ယူသတ္ျဖတ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ နာဂစ္ကုိ ကၽြႏု္ပ္မုန္း၏။ နာဂစ္ဆုိသည့္ အသံကုိမွ် ကၽြႏု္ပ္မၾကားလုိ။ နာဂစ္ကုိ ေမ့ေအာင္ႀကိဳးစား၏။ ပစ္ပယ္ထားလုိက္၏။ ၾကဥ္ဖယ္ထားလုိက္၏။ သုိ႔ေသာ္ နာဂစ္ဆုိသည့္ ေ၀ါဟာရသည္ ကၽြႏု္ပ္ဦးေဏွာက္ထဲက ထြက္မသြား။ နေမာတႆ ဘုရားရွိခုိး ရသကဲ့သုိ႔ အလြတ္ရေန၏။ ဒါသည္ပင္လ်င္ ပဋိဃသံေယာဇဥ္မည္ေပ၏။ မုန္းတီးျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည့္ သံေယာဇဥ္ဟု ေခၚတြင္၏။

ရဖုိ႔လြယ္၏။ ေမ့ပစ္ဖုိ႔ခက္၏။ နေမာတႆ ဆုိသည့္စာေၾကာင္းေလးကုိ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ႏုိင္ဟု ေျပာခဲ့ေသာ ဆရာသမားတစ္ေယာက္၏စကားကုိ အမွတ္ရမိ၏။ နာဂစ္အေၾကာင္းကုိ လုံး၀မၾကားခ်င္။ သို႔ေသာ္ ၾကားေနရ၏။ နာဂစ္ကုိ ေမ့ပစ္ခ်င္၏။ သုိ႔ေသာ္ အၿမဲတမ္းသတိရေန၏။ သတိရတုိင္း ေၾကြကြဲရ၏။ ၀မ္းနည္းရ၏။ ပူေဆြးရ၏။ ေသာက ပရိေဒ၀တုိ႔ျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေနရ၏။

နာဂစ္ေၾကာင့္ အမိမဲ့သားမ်ား ေပၚေပါက္ခဲ့၏။ သားမဲ့အမိမ်ား က်န္ရစ္ခဲ့၏။ လင္မဲ့မိန္းမ မိန္းမမဲ့လင္ မ်ားစြာ မ်ားစြာ ျဖစ္ေပၚခဲ့၏။ ေျခ လက္ မ်က္စိစသည့္ ကုိယ္အဂၤါ အစိတ္အပိုင္းမ်ား စြန္႔လြတ္ခဲ့ၾကရ၏။ အသားေတြ အေသြးေတြ ေပးဆပ္ခဲ့ၾကရ၏။ အသက္အုိးအိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၀ါးမ်ိဳခံခဲ့ၾကရ၏။ အိမ္ေမြးတိရိစၦာန္ အျမားအျပား ေပ်ာက္ပ်က္ခဲ့ၾကရ၏။

နာဂစ္၏ ျပင္းထန္လွေသာ ေလလႈိင္းသည္ နာဂစ္ဓါးစာခံမ်ား၏ ေသာက ပရိေဒ၀လႈိင္းမ်ားႏွင့္ႏႈိင္းစာလ်င္ ေသးငယ္သြားမည္ျဖစ္၏။ ႀကဳံလွီသြားမည္ျဖစ္၏။ နာဂစ္ႏွင့္ေရာပါလာေသာ မုိးေရေပါက္မ်ားစြာသည္ နာဂစ္ဒုကၡသည္မ်ား၏ မ်က္ရည္မ်ားႏွင့္ႏႈိင္းယွဥ္လ်င္ တစ္ငုံစာေလာက္သာျဖစ္သြားမည္ျဖစ္၏။ တစ္ခြက္စာေလာက္ဘဲျဖစ္သြားမည္ျဖစ္၏။

ေသာက ပရိေဒ၀လႈိင္းမ်ား၊ ဒုကၡၡ ေဒါမနႆ ဥပါယာသ မ်က္ရည္မ်ား၊ ေသြးမ်ားျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ခဲ့ေသာ နာဂစ္သည္ ျမန္မာလူမ်ိဳးတုိင္းအတြက္ ရင္နာစရာျဖစ္ခဲ့၏။ မုန္းတီးစရာျဖစ္ခဲ့၏။ လက္တုန္႔ျပန္ခ်င္စရာျဖစ္ခဲ့၏။ သုိ႔ေသာ္ နာဂစ္သည္ သက္မဲ့ျဖစ္၏။ သူကုိယ္တုိင္ သက္မဲ့ျဖစ္ေနသည့္အတြက္ သက္ရွိမ်ားကုိ မနာလုိ၀န္တုိ ျဖစ္သည့္ဟန္ျဖင့္ သက္မဲ့ႏုိင္ငံသုိ႔ ေခၚေဆာင္သြား၏။

၂၀၀၈၊ ေမလ ၂ ရက္ (နံနက္ေစာေစာ အခ်ိန္)။
ထုိရက္သည္ ဧရာ၀တီအာဇာနည္ေန႔ျဖစ္၏။ ရန္ကုန္အာဇာနည္ေန႔ျဖစ္၏။ ထုိေန႔သည္ ယေန႔၌ၡ တစ္ႏွစ္တင္းတင္း ျပည့္ေသာေန႔ျဖစ္၏။ က်န္ရစ္သူ မိသားစုနည္းတူ ကၽြႏု္ပ္ ေၾကြကြဲေနရ၏။ ၀မ္းနည္းေနရ၏။ မ်က္ရည္လည္ေနရ၏။

ကၽြႏု္ပ္အခ်ိန္ရခုိက္ စြမ္းႏိုင္သေလာက္ ဘုရားစာရြတ္ဖတ္၏။ ဂုဏ္ေတာ္ပြါးမ်ား၏။ ဘုရားရွိခုိး၏။ ထုိကုသုိလ္ကုိ နာဂစ္မွာ ေၾကြေပ်ာက္သြားၾကရွာေသာ အျပစ္မဲ့ေသဆုံးသူမ်ားအားလုံးအတြက္ အမွ်ေပးေ၀လုိက္ပါ၏။ ရရာ ေရာက္ရာ ၾကားရာ အရပ္က သာဓု သုံးႀကိမ္ ေခၚဆုိႏိုင္ၾကပါေစသား။
အမွ်.. အမွ်... အမွ်။ ။

.......

Friday, 1 May 2009

ပန္းမ်ားပြင့္လန္းေစသတည္း

ကၽြႏု္ပ္၏ ပရုိဖုိင္ထဲ၌ အႀကံေကာင္းမ်ားကုိ ႀကိဳဆုိလ်က္ပါ ဟုေရးထား၏။ ၄င္းစာသားေလးကုိ ကုိင္စြဲၿပီး အမ်ိဳးသမီးဘေလာ့ဂါတစ္ေယာက္က သူ၏ အႀကံေပးမႈကုိ ကၽြႏ္ုပ္၏ တုန္႔ျပန္ေရးသားမႈအတြက္ ပစ္ပစ္ခါခါ ေ၀ဖန္၏။ ေရွ ႔စကားႏွင့္ ေနာက္စကားမညီဟုဆုိ၏။ သူ၏ အယူအဆသည္ သူ႔အတြက္ အမွန္ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္၏။ အမွားလည္းျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္၏။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ေရနစ္ေနသည့္သူသည္ တစ္စုံတစ္ခုဆြဲကုိင္စရာမရွိလ်င္ ျမက္ပင္ေသးေသးေလးကုိပင္ အားမကုိးရမွန္းသိသည့္တုိင္ ဆြဲကုိင္တတ္ေသာေၾကာင့္တည္း။

ကၽြႏု္ပ္၏ ပရုိင္ဖုိင္သည္ ရွင္းလင္း၏။ သိသာထင္ရွား၏။ ရႈပ္ရႈပ္ေထြးေထြးမရွိ။ အႀကံေကာင္းမ်ားကုိ ႀကိဳဆုိလ်က္ပါ ဟုသာ ေရးသားထား၏။ အႀကံဆုိးမ်ားကို ႀကိဳဆုိပါသည္ဟု မေရးထား။ အဆုိးသည္ အေကာင္း၏ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္၏။ အမဲသည္ အျဖဴ၏ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္၏။ အျဖဴလုိခ်င္သည့္သူသည္ အမဲကုိ လုံး၀ႏွစ္သက္မည္မဟုတ္။

အႀကံဆိုးမ်ားကုိေပးသာ ေဒ၀ဒတ္ေလာင္း လွည္းကုန္သည္ေခါင္းေဆာင္ေၾကာင့္ သူႏွင့္တကြ ေနာက္လုိက္ လွည္းသမား ငါးရာလုံး ဘီလူးစားျခင္းကို ခံခဲ့ရဖူးေလၿပီ။ အႀကံေကာင္း ဥာဏ္ေကာင္းမ်ားကုိ ေပးသနားေသာ ဘုရားအေလာင္း လွည္းကုန္သည္ေခါင္းေဆာင္၏ေက်းဇူးေၾကာင့္ သူႏွင့္တကြ ေနာက္လုိက္ လွည္းသမားငါးရာ အသက္ခ်မ္းသာရာရခဲ့ၾကၿပီး စည္းစိမ္ဥစၥာ မ်ားစြာ ရရွိခဲ့ၾကဖူးေလၿပီ။
..............

"ဘုရားတရားနဲ႔ေနၿပီး တရားသေဘာေလးေတြကို ေျပာျပေပးခဲ့တဲ့အတြက္ ကုိယ့္တူကုိယ့္သားေလးလို သေဘာထားၿပီး ေလးစားၾကည္ညိဳခဲ့သမွ် အခုေတာ့ ေနာင္ၾကဥ္သြားပါၿပီ"
သူေျပာခဲ့သည့္ စကားအဓိပၸါယ္ေလးပင္ ျဖစ္၏။ သူ၏ၾကည္ညိဳေလးစားျခင္း အထင္ေသးျခင္းသည္ ကၽြႏု္ပ္၏စိတ္ကုိ အနည္းငယ္မွ် မတုန္လႈပ္ေစႏုိင္။ ၾကည္ညဳိျခင္းသည္ သဒၶါတရားျဖစ္၏။ အထင္ေသးျခင္း အယုံအၾကည္မဲ့ျခင္းသည္ သဒၶါတရား၏ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္၏။ သဒၶါတရားသည္ ကုသုိလ္ျဖစ္၏။ သဒၶါတရား၏ ဆန္႔က်င္ဘက္သည္ အကုသုိလ္ျဖစ္၏။

အကုသုိလ္တရားမ်ားကုိ အေျခခံအားျဖင့္ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ တရားသုံးပါးျဖင့္ဖဲြ႔တည္ထား၏။ ထုိ႔အတူ ကုသိုလ္တရားမ်ားကုိ အေလာဘ အေဒါသ အေမာဟ တရားသုံးပါးျဖင့္ စုစည္းတည္ေဆာက္ထား၏။ အကုသုိလ္တရားျဖင့္ ေသသြားလ်င္ အပါယ္ဒုဂၢတိသုိ႔ သြားရမည္ျဖစ္၏။ ကုသုိလ္တရားျဖင့္ ေသဆုံးလ်င္ အထက္သုဂတိသုိ႔ လားရမည္ျဖစ္၏။

ထုိ႔ျပင္ ေဒါရဲ၊ ေလာၿပိတ္၊ ေမာတိရိစ္ ဆုိသည့္အတုိင္း ေဒါသနဲ႔ေသလ်င္ ငရဲရြာသုိ႔ ဧကန္သြားရမည္ျဖစ္၏။ ေလာဘအားႀကီးလ်က္ ေသသြားလ်င္ ၿပိတၱာဘုံဘ၀ ေရာက္ရမည္ျဖစ္၏။ ေမာဟအားမ်ားၿပီး ေသဆုံးလ်င္ တိရစၦာန္ဘ၀ ေရာက္ရမည္ျဖစ္၏။ အကုသုိလ္သည္ သူ႔အလုပ္ သူလုပ္၏။ ကုသုိလ္သည္လည္း သူ႔လုပ္ငန္း သူလုပ္ကုိင္၏။

သူသည္ အႀကံေပးစာကုိ ဟိတ္ဟန္ထုတ္ လူတတ္လုပ္ၿပီး ေရးေပး၏။ ဟိတ္ဟန္လုပ္ျခင္းသည္ သာေဌယ်ျဖစ္၏။ သာေဌယ်သည္ ေလာဘအုပ္စု၀င္ျဖစ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ထုိသုိ႔အၿမဲတမ္း ဟိတ္ဟန္ထုတ္ၿပီး သူေသဆုံးလ်င္ ၿပိတၱာဘုံဘ၀ ေရာက္ရမည္ျဖစ္၏။ သူ၏ ဟိတ္ဟန္ထုတ္ၿပီး အႀကံေပးေရးသားခ်က္ကုိ ဖတ္ရႈၿပီး ကၽြႏ္ုပ္ စိတ္ဆုိးအမ်က္ထြက္၏။ စိတ္ဆုိးအမ်က္ထြက္ျခင္းသည္ ေဒါသျဖစ္၏။ ထုိကဲ့သုိ႔ အၿမဲတမ္း စိတ္ဆုိးအမ်က္ထြက္ၿပီး ကၽြႏု္ပ္ေသဆုံးသြားလ်င္ ငရဲႀကီးရွစ္ထပ္သုိ႔ ကၽြႏု္ပ္ စီတီဇင္အျဖစ္ သြားေရာက္ရမည္ျဖစ္၏။

သုိ႔ေသာ္.. စိတ္သည္ မ်က္စိတစ္မွိတ္၊ လက္ဖ်စ္တစ္သြက္၊ လ်က္တစ္ျပက္အတြင္း ကုေဋသန္းခ်ီၿပီး ျဖစ္ပ်က္၏ဟု အဆုိရွိ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔၏ စိတ္သည္ တစ္ခဏအတြင္း ကုသုိလ္စိတ္လည္းျဖစ္ႏုိင္၏။ အကုသုိလ္စိတ္လည္း ျဖစ္ႏုိင္၏။ ေလာဘလည္းျဖစ္ႏုိင္၏။ ေဒါသလည္းျဖစ္ႏိုင္၏။ အေလာဘလည္းျဖစ္ႏုိင္၏။ အေဒါသလည္းျဖစ္ႏုိင္၏။ ကၽြႏု္ပ္၏ စိတ္အစဥ္သည္လည္း ေဒါသ အၿမဲတမ္းျဖစ္မေနႏုိင္။ သူ၏ စိတ္အစဥ္၌လည္း သာေဌယ် အၿမဲတမ္း ကိန္း၀ပ္မေနႏိုင္။

သူ၏စိတ္အစဥ္၌လည္းေကာင္း ကၽြႏု္ပ္၏ စိတ္အစဥ္၌လည္းေကာင္း အားလုံးတုိ႔၏စိတ္အစဥ္၌လည္းေကာင္း ေလာဘ ေမာဟ ေဒါသ အလုိဆုိးတရားမ်ားအားနည္းၿပီး အေလာဘ အေဒါသ အေမာဟ တရားေကာင္းမ်ား ပြါးမ်ားစည္ပင္ေနမည္ဆုိပါက ေလာကႀကီးတစ္ခုလုံး သာယာလွပေနမည္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္၏။ လန္ဒန္ေႏြဦးေပါက္ရာသီမွာ ပန္းေပါင္းစုံ ၿငိမ့္ေျငာင္းသာယာစြာ ငြါးငြါးစြင့္စြင့္ ၾကြားၾကြား၀င့္၀င့္ ပြင့္လန္းေနသကဲ့သုိ႔တည္း။ ။

...........

ကၽြႏု္ပ္သည္ ပုထုဇဥ္လူသားတစ္ဦး

ျပႆနာတစ္ခုႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး အမ်ိဳးသမီးဘေလာ့ဂါတစ္ေယာက္ႏွင့္သိကၽြမ္းခင္မင္ခြင့္ရရွိခဲ့၏။ မိတ္ေဆြသစ္တစ္ေယာက္တုိးလာ၍ ကၽြႏု္ပ္၀မ္းေျမာက္ခဲ့ရ၏။ သူ၏ ျပႆနာကုိ အားေပးႏွစ္သိမ့္ေပးခဲ့ဖူး၏။ သူေျပာခ်င္သည့္စကားမ်ားကုိ နားေထာင္ေပးခဲ့ဖူး၏။ သူ၏ဘေလာ့ဂ္ထဲ မၾကာမၾကာအလည္ေရာက္ခဲ့ဖူး၏။
ေနာက္ဆုံးေတာ့ ျပႆနာတစ္ခုႏွင့္ဆက္ႏြယ္ၿပီး သိကၽြမ္းခဲ့ရေသာ ထုိမိတ္ေဆြသည္ ျပႆနာတစ္ခုႏွင့္ပင္ ကၽြႏု္ပ္ႏွင့္ မိတ္ေဆြအျဖစ္မွ ရပ္စဲသြားခဲ့၏။

ပထမျပႆနာသည္ သူႏွင့္အျခားတစ္ေယာက္၏ျပႆနာျဖစ္၏။ ဒုတိယျပႆနာသည္ သူႏွင့္ ကၽြႏု္ပ္ကုိယ္တုိင္ပင္ျဖစ္၏။ အခ်ဳပ္ေျပာရလ်င္ သူသည္ ျပႆနာႏွစ္ခုပုိင္၏။ ကၽြႏု္ပ္သည္ ျပႆနာတစ္ခုပုိင္၏။ သုိ႔ေသာ္ သူပုိင္ဆုိင္ေသာ ျပႆနာႏွစ္ခုလုံး ကၽြႏု္ပ္အတြက္ သက္ေရာက္မႈျဖစ္ေစ၏။ ပထမျပႆနာေၾကာင့္ သူ႔ကုိ ပုိမုိခင္တြယ္မိေစ၏။ ေလးစားအားက်မိေစ၏။ ဒုတိယျပႆနာေၾကာင့္ သူ႔ကုိ တစ္မ်ိဳးျမင္လာ၏။ ယုံၾကည္မႈနည္းလာ၏။

တစ္ႏွင့္တစ္ေပါင္းလ်င္ ႏွစ္ျဖစ္၏။ သုိ႔ေသာ္ ျပႆနာတစ္ခုႏွင့္ျပႆနာတစ္ခုကုိ ထပ္ေပါင္းလုိက္ေသာအခါမူ သုညျဖစ္သြား၏။ ထူးဆန္းလွေပစြ။ ပထမျပႆနာမျဖစ္ခင္ ႏွင့္ ဒုတိယျပႆနာျဖစ္ၿပီးအခါကာလသည္ အတူတူပင္ျဖစ္သြား၏။ သုိ႔ေပမဲ့ ျပႆနာႏွစ္ခုၾကားကာလထဲမွာ အခ်ည္းႏီွးေတာ့ မျဖစ္ခဲ့ၾက။ သူ႔စာေပမ်ားကုိ ကၽြႏု္ပ္ဖတ္ျဖစ္ခဲ့သည္။ ကၽြႏု္ပ္ပုိ႔စ္ေလးေတြဆီ သူ အလည္လာျဖစ္ခဲ့သည္။

လူတစ္ေယာက္သည္ ရုပ္နာမ္ႏွစ္ပါးျဖစ္၏။ စိတ္ ေစတသိက္ ရုပ္တရားတုိ႔ျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းထား၏။ ခႏၶာငါးပါးျဖင့္ တည္ေဆာက္ထား၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ လူ႔သႏၱာန္အစဥ္မွာ ေလာဘရွိ၏။ ေဒါသရွိ၏။ ေမာဟရွိ၏။ မာနရွိ၏။ မာယာရွိ၏။ သာေဌယ်ရွိ၏။ ထုိ႔ထက္မ်ားစြာ.. မ်ားစြာ ထပ္ရွိေသး၏။

ဆန္႔က်င္ဘက္အားျဖင့္ လူ႔ျဖစ္စဥ္ အစဥ္အတန္း တစ္ခုမွာ ေမတၱာရွိ၏။ ကရုဏာရွိ၏။ မုဒိတာရွိ၏။ ဥေပကၡာရွိ၏။ သဒၶါရွိ၏။ သတိရွိ၏။ ပညာရွိ၏။ ထုိ႔ျပင္ မ်ားစြာ.. မ်ားစြာရွိပါေသး၏။

ေရကန္အတြင္းရွိေရသည္ ပကတိတည္ၿငိမ္၏။ တိတ္ဆိတ္၏။ ေအးျမ၏။ သုိ႔ေသာ္ ေလျပင္းတစ္ခ်က္ေမြေႏွာက္လုိက္လ်င္ လႈိင္းၾကက္ခြပ္အသြင္သုိ႔ကူးေျပာင္းသြား၏။ ေျပးလႊားၾက၏။ လႈပ္ရွားၾကရ၏။ ထုိ႔အတူ ခဲတစ္လုံးႏွင့္ပစ္ေပါက္လုိက္လ်င္လည္း ၀ဲဂယက္ျဖစ္သြား၏။ လႈိင္းထသြား၏။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ တည္ၿငိမ္မႈသည္ ေပ်ာက္ကြယ္သြား၏။ တိတ္ဆိတ္မႈသည္ ဆူညံသံအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္သြား၏။ သုိ႔ပင္ျဖစ္လင့္ကစား ေရသည္ ေရပင္ျဖစ္၏။ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္မႈႏွင့္လႈပ္ရွားဆူညံမႈသာ ျခားနားသြား၏။

ကၽြႏု္ပ္သည္ ပုတီးပန္ စ်ာန္ရရွိထားသည့္ ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္မဟုတ္။ တရားခ်ည္းသက္သက္လုိက္စားေနသည့္ တရားသမားလည္းမဟုတ္။ သူေတာ္စင္လည္းမဟုတ္။ သူျမတ္လည္းမဟုတ္။ ထုိ႔အတူ သူယုတ္မာလည္းမဟုတ္။ သူမုိက္လည္းမဟုတ္။ သုိ႔ေသာ္ အေျခအေနႏွင့္အခ်ိန္အခါအရ ကၽြႏု္ပ္သည္လည္း လူထဲက လူတစ္ေယာက္ျဖစ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ ေရကန္အတြင္းရွိေရကဲ့သုိ႔ ျဖစ္၏။ ေလာဘရွိ၏။ ေဒါသရွိ၏။ ေမာဟရွိ၏။ မာန္မာနရွိ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ရံဖန္ ပကတိတည္ၿငိမ္၏။ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္၏။ ရံခါ၌ကား ၀ဲဂယက္ထန္၏။ ထၾကြလႈပ္ရွား၏။ ရံခါ လူေကာင္းျဖစ္၏။ ရံဖန္ လူမုိက္ျဖစ္၏။

ေလာဘရွိသည့္ပုဂၢိဳလ္ ေလာဘျဖစ္တတ္၏။ ေဒါသရွိသည့္သူ ေဒါသထြက္တတ္၏။ မာန္မာနရွိသည့္သူ ေမာက္မာခက္ထန္တတ္၏။ အားလုံးအဆန္းမဟုတ္။ သူ႔သေဘာ သူေဆာင္သည္ခ်ည္းျဖစ္၏။ ကၽြႏု္ပ္၌ ေလာဘ ေဒါသ မာန္မာန အားလုံးရွိ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္စိတ္ဆုိးေဒါသထြက္၏။ ေဒါသသည္ ေကာင္းက်ိဳးကုိလုံး၀မေပးဆုိသည္ကုိလည္း ကၽြႏု္ပ္သိ၏။ သုိ႔ေသာ္ သိသိခ်ည္းနဲ႔ ကၽြႏု္ပ္ေဒါသထြက္၏။

ေဒါသ၌အဆင့္သုံးဆင့္ရွိ၏။ အႏုသယဟုေခၚသည့္ တိမ္ျမွဳပ္ကိန္းေအာင္းေနသည့္ ေဒါသသည္ ပထမအဆင့္ျဖစ္၏။ တိမ္ျမွဳပ္ေနသည့္အတြက္ ေဒါသ၏အရိပ္အေရာင္ကုိ မျမင္ေတြ႔ႏုိင္။ ေဒါသမရွိဟု ထင္ျမင္တတ္ၾက၏။ အထူးသျဖင့္ တရားဘာ၀နာအလုပ္လုပ္ေနၾကေသာ ေယာဂီမ်ားထံ၌ ထုိကဲ့သုိ႔ အျဖစ္မ်ား၏။

ပရိယု႒ာနဟုေခၚသည့္ ထၾကြလႈပ္ရွားသည့္ ေဒါသသည္ ဒုတိယဆင့္ျဖစ္၏။ မႏွစ္သက္သည့္ အာရုံႏွင့္ထိခုိက္ေတြ႔ဆုံသည့္အခါ ေဒါသသည္ ထၾကြလႈပ္ရွား ႏိုးထလာ၏။ အေသြးအသားေတြ နီးျမန္းလာ၏။ မ်က္ႏွာျပင္ရဲတက္လာ၏။ အသားေတြ တစ္ဆတ္ဆတ္တုန္လာ၏။ တစ္ခုခုတုန္႔ျပန္ခ်င္လာ၏။ စိတ္ေဆာက္တည္ရာမရ ျဖစ္လာတတ္၏။

၀ီတိကၠမဟုေခၚသည့္ က်ဴးလြန္တုန္႔ျပန္သည့္ ေဒါသသည္ တတိယအဆင့္ျဖစ္၏။ ေနာက္ဆုံးအဆင့္လည္းျဖစ္၏။
စိတ္မထိန္းႏုိင္သည့္အတြက္ လက္တုန္႔ျပန္လုိက္၏။ ပါးစပ္ျဖင့္ ဆဲဆုိ၏။ စာေရးၿပီး ဆဲေရးတုိင္းထြာ၏။ ခ်ိန္းေျခာက္၏။ လက္ျဖင့္ ပုတ္ခတ္ရုိက္ႏွက္၏။ ပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္၏။

ဧၿပီ ၂၈ ရက္ ညဥ့္နက္သန္းေခါင္အခ်ိန္၌ ကၽြႏု္ပ္သည္ ထုိေဒါသသုံးပါးလုံး ျဖစ္ပ်က္ခဲ့၏။ ကၽြႏု္ပ္၏ တိမ္ျမွဳပ္ေနေသာ အႏုသယေဒါသသည္ ေ၀ဖန္အႀကံေပးသလုိပုံစံမ်ိဳးျဖင့္ ႏွိမ္ခ်ကဲ့ရဲ ႔ထားသည့္ အႀကံေပးစာမ်ားႏွင့္ထိခုိက္မိလိုက္သည့္အတြက္ ပရိယု႒ာနအဆင့္သုိ႔ ဒုန္းကနဲ ကူးေျပာင္းသြား၏။ ကၽြႏု္ပ္သည္ သည္းခံတတ္၏။ သုိ႔ေသာ္ သည္းခံျခင္းသည္ အရႈံးေပးျခင္းမဟုတ္။ မာနတရားကုိ ထိခုိက္လာလ်င္ ျပန္တြယ္တတ္သည့္အက်င့္က ကၽြႏု္ပ္ထံ ကိန္းေအာင္းေန၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ၀ီတိကၠမအဆင့္သို႔ ေရာက္သြား၏။ ခ်က္ခ်င္း လက္တုန္႔ျပန္လုိက္၏။

သည္းခံၿပီး ၿငိမ္ေနျခင္းသည္ အေကာင္းဆုံးလက္စားေခ်ျခင္းပင္ျဖစ္၏ ဟူေသာ အဆုိကုိ ကၽြႏု္ပ္မေထာက္ခံ။ ကၽြႏု္ပ္လက္ခံက်င့္သုံးေနသည္မွာ လက္တုန္႔ျပန္လုိက္ျခင္းသည္သာလ်င္ အျမန္ဆုံး ေမတၱာတရားဘက္သုိ႔ ေရာက္ေစ၏ ဟူေသာ ကၽြႏု္ပ္ကုိယ္တုိင္၏ အဘိဓမၼာတရားပင္ျဖစ္၏။ သည္းခံႀကိတ္မွိတ္ၿပီး ခံစားေနျခင္းသည္ ေမတၱာတရားႏွင့္ အေ၀းဆုံးေနရာမွာ ရွိ၏။ ခ်က္ျခင္းတုန္႔ျပန္ ေျဖရွင္းၿပီး ခ်က္ျခင္း စိတ္ေအးခ်မ္းမႈရသြားျခင္းသည္သာလ်င္ ေမတၱာတရား၏ ေရွ ႔ေျပးျဖစ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ထုိနည္းကို ကၽြႏု္ပ္ က်င့္သုံးလုိက္၏။

အႀကီးမားဆုံးရန္သူသည္ အေကာင္းဆုံးမိတ္ေဆြျဖစ္ႏိုင္သည္ ဟူေသာ အဆုိကုိ ကၽြႏု္ပ္လက္ခံယုံၾကည္၏။
အႀကံေပးစာထဲက သူ၏ သာေဌယ် သေဘာႏြယ္သည့္ ဟိတ္ဟန္လုပ္ျခင္း လူတတ္လုပ္ျခင္းသည္ ကၽြႏု္ပ္၏ မာနအေမွးပါးပါးကုိ ေပါက္ကြဲခက္ထန္ေစ၏။ သူ၏ သာေဌယ်ႏွင့္ ကၽြႏု္ပ္၏ မာနသည္ အႀကီးမားဆုံး ရန္သူမ်ားျဖစ္သြားၾက၏။ မာနသည္ တစ္မဟုတ္တည္း ေဒါသဖက္သုိ႔ တုိက္ခတ္ေမႊေႏွာက္သြား၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေဒါသအဆင့္ သုံးခုလုံး ကၽြႏု္ပ္က်ဴးလြန္ခဲ့မိ၏။

သို႔ေသာ္ ကၽြႏု္ပ္မုန္းသည္မွာ သူ႔ကုိမဟုတ္။ သူ၏ စာေပကုိမဟုတ္။ သူ၏ ဘေလာ့ဂ္ေလးကို မဟုတ္။ သူ၏ အေတြးအေခၚကုိ မဟုတ္။ သူ၏ အႀကံေပးစာကုိ မဟုတ္။ သူ၏ ပညာကုိ မဟုတ္။ အမွန္မွာ သူ၏ စိတ္အစဥ္တြင္ အခုိက္အတန္႔မွ်ေပၚေပါက္လာသည့္ ပလႊားမႈ ဟိတ္ဟန္လုပ္မႈ လူတတ္လုပ္မႈကုိသာ မုန္းတီးျခင္းျဖစ္၏။

သူက သူ႔နာမည္ႏွင့္သူ႔ဘေလာ့ဂ္လင့္ခ္ကုိ ကၽြႏု္ပ္၏ဘေလာ့ဂ္ထဲက ဖ်က္သိမ္းေပးဖုိ႔ေျပာ၏။ ထုိအဆိုကုိ ကၽြႏု္ပ္လက္မခံႏုိင္။ သူ၏ ဘေလာ့ဂ္သည္ လူသားမ်ားအတြက္ တစ္ေနရာရာ၌ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းႏုိင္၏။ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကုိ ေပးႏုိင္၏။ သတင္းအခ်က္အလက္ကုိ ေပးႏိုင္၏။ ႏွစ္သိမ့္မႈကို ေပးႏုိင္၏။ က်န္းမာေရး ပညာေရးအတြက္ အေထာက္အပံ့ျဖစ္ႏုိင္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကၽြႏ္ုပ္အိမ္ထဲ၌ သူ႔ဘေလာ့ဂ္အတြက္ အခန္းတစ္ခန္းေပးထား၏။ ကၽြႏု္ပ္ကုိယ္တုိင္လည္း သူ႔ဘေလာ့ဂ္ကို ဖတ္ရႈေလ့လာ၏။

သို႔ေသာ္... သုိ႔ေသာ္
ကၽြႏု္ပ္သည္ ရုပ္နာမ္ႏွစ္ပါး ခႏၶာငါးပါးျဖင့္ ဖြ႔ဲစည္းထားေသာ ပုထုဇဥ္ပုဂၢိဳလ္ သက္သက္မွ်သာ ျဖစ္ေခ်၏။

...........

Thursday, 30 April 2009

ကၽြႏ္ုပ္၏ ရွိရင္းစြဲ သီအုိရီ

ကၽြႏု္ပ္သည္ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္၏။ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ တိရစၦာန္သတၱ၀ါမ်ားထက္ အသိဥာဏ္ရွိ၏။ ထုိ႔ျပင္ လမ္းမွန္ေပၚေရာက္မွ လမ္းမေပ်ာက္ေစနဲ႔ ဟူေသာ ဆရာသမားတစ္ေယာက္၏ ၾသ၀ါဒကုိ ဦးထိပ္မွာပန္ဆင္ထားၿပီး (ကၽြႏု္ပ္အထင္)လမ္းေၾကာင္းမွန္မွန္ေလ်ာက္ေနသူလည္းျဖစ္၏။ သုိ႔ေသာ္ ကၽြႏု္ပ္၏လမ္းေၾကာင္းအမွန္သည္ အျခားသူမ်ားအဖုိ႔ လမ္းမွားျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္၏။

နတ္သမီးတမွ်လွပသည့္ သူေယာင္မယ္တစ္ဦးက ဖ်ားေယာင္းေသြးေဆာင္ၿပီး လမ္းမွားဘက္ ဆြဲေခၚသြားလ်င္လည္း ကၽြႏု္ပ္လုိက္ပါလိမ့္မည္မဟုတ္။ မင္းကုသလုိ ရုပ္ဆုိးသည့္သူတစ္ေယာက္က လမ္းမွန္ေပၚဆြဲေခၚသြားလ်င္မူလည္း ကၽြႏု္ပ္ ေတြေ၀စဥ္းစား အခ်ိန္ျဖဳန္းေနမည္မဟုတ္။ အမွန္ဟု ကၽြႏု္ပ္ကိုယ္တုိင္ လက္ခံထားေသာ လမ္းကို ကၽြႏု္ပ္ တြင္တြင္ႀကီး ေလ်ာက္လွမ္းမည္သာတည္း။

လမ္းအမွန္ဟုယူဆ၍ လမ္းေၾကာင္းေပၚေလ်ာက္လွမ္းေနေသာ ကၽြႏု္ပ္သည္ လမ္းေပၚ၌ ခလုပ္တုိက္မိလ်င္ တုိက္မိသည့္ ခလုပ္ကုိ ျဖတ္ပစ္မည္။ ထုိ႔အတူ လမ္းမွားဘက္သုိ႔ နယ္ကၽြံသြားလ်င္ ေက်ာ္လြန္သြားသည့္ ကၽြႏု္ပ္၏ ေျခေထာက္ကုိ ကၽြႏု္ပ္ကုိယ္တုိင္ ျဖတ္ပစ္မည္သာတည္း။

လူတစ္ေယာက္သည္ လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ လူသတ္လက္နက္ကုိ ကုိင္ေဆာင္ထားၿပီး လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ အလြန္ေကာင္းမြန္သည့္ အစားအစာကုိေပးခဲ့ျငားအံ့။ ထုိအစားအစာကုိ ကၽြႏ္ုပ္သည္ မစင္ဘင္ပုပ္ထက္ရြံရွာ၏။ သတၱ၀ါအားလံုး အစာအဟာရအေပၚ မွီခုိေနရသည္ ဟူေသာ သီအုိရီကုိ ကၽြႏု္ပ္ ႏွလုံးသားထဲ ယုံယံုၾကည္ၾကည္လက္ခံ၏။ သုိ႔ေသာ္ အထက္က ေဖာ္ျပသည့္ အစားအစာကုိမူ ကၽြႏု္ပ္ အသက္ေသရမည္ထက္ ပုိေၾကာက္၏။ ပုိရြံရွာ၏။ ပုိေအာ့ႏွလုံးနာ၏။

ေစတနာသည္ ေကာင္းသည့္ဘက္မွာ ထားလ်င္ေကာင္း၏။ ဆုိးသည့္ဘက္မွာ ထားလ်င္ဆုိး၏။ အေကာင္းအဆုိးမကြဲသည့္ ေစတနာျဖင့္ ေကၽြးေမြးေသာ သဲတစ္ရွပ္ရွပ္ေရာေႏွာထားသည့္ ဆီတစ္၀င္း၀င္း ထမင္းဟင္းကုိ ကၽြႏု္ပ္မသုံးေဆာင္လုိ။ ပါးစပ္မွာ ယစ္ေသရည္ေပက်ံေနၿပီး စကားသံေလးေလးသြဲ႔သြဲ႔ နဲ႔ ေဟာေျပာေသာ သစၥာတရားကိုလည္း ကၽြႏု္ပ္မနာၾကားလုိ။ သစၥာတရားသည္ အမွန္ျဖစ္၏။ ျဖဴစင္၏။ ၾကည္လင္၏။ သန္႔ရွင္း၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ျဖဴစင္ ၾကည္လင္ သန္႔ရွင္းၿပီး အမွန္ျဖစ္ေသာ သစၥာတရားသည္ သူရူးသူမူးတုိ႔ထံ၌ တည္ရွိမေနေပ။

အမ်ားအားျဖင့္ ကၽြႏု္ပ္သည္ ၿငိမ္ေနတတ္၏။ ၿငိမ္ေန၍ တိမ္လိမ့္မည္ဟု မထင္ေစလုိ။ နက္သထက္နက္၏။ ထက္သထက္ ထက္၏။ သြက္သထက္ သြက္၏။ လက္သထက္ လက္၏။ သုိ႔ေသာ္ နက္တာ ထက္တာ သြက္တာ လက္တာ စသည္တုိ႔ကို ကၽြႏု္ပ္ အနည္းငယ္မွ် စိတ္မ၀င္စား။ ကၽြႏု္ပ္စိတ္၀င္စားသည္မွာ လမ္းမွန္ဟု ကၽြႏု္ပ္ကုိယ္တုိင္ ယုံၾကည္ေနသည့္ လမ္းေပၚ ပုံမွန္တည့္တည့္ေလ်ာက္လွမ္းဖုိ႔ျဖစ္၏။

ကၽြႏု္ပ္သည္ သိန္(သိဟ္)ရာသီတြင္ဖြား၏။ သိန္ရာသီဖြားမုိ႔ ဗီလိန္ဟု အျမင္မေရြ ႔ေစလုိ။ ကၽြႏ္ုပ္က အေမ့ရဲ ႔သား ျခေသၤ့။ ျမက္မစားဘူး။ သက္သတ္လြတ္မစားဘူး။ မလုိအပ္လ်င္ ေျခသည္းလက္သည္း ၀ွက္ထား၏။ လုိအပ္လ်င္ ထုတ္သုံး၏။ အင္အားကုိသုံး၏။ မ်က္လုံးကုိ အရွင္ထား၏။ ရင္ဘတ္ကုိ မတ္မတ္ထား၏။

အကယ္၍ ေသရည္ေသရက္အံဖတ္ဆုိ႔ေနေသာ သိၾကားမင္းက ၀ရဇိန္လက္နက္ကုိင္ထားၿပီး ကၽြႏု္ပ္ကုိ လမ္းမွားသုိ႔ အတင္းတြန္းပုိ႔ျငားအံ့။ ထုိသိၾကားမင္းသည္ ေရွ ့လာမည့္ သႀကၤန္ကာလ၌ လူ႔ျပည္သုိ႔ ဘာညာကုိင္ၿပီး ဆင္းသက္ခြင့္ရလိမ့္မည္မဟုတ္ေတာ့။ အကယ္၍ ထုိသိၾကားမင္းသည္ လာမည့္ႏွစ္ သႀကၤန္ကာလ၌ ဆင္းသက္ခြင့္ရခဲ့ျငားအံ့ ကၽြႏု္ပ္သည္ကား ၄င္းႏွစ္သႀကၤန္၌ တူးပုိ႔တူးပုိ႔ သႀကၤန္သီခ်င္းကုိ နားဆင္ခြင့္ရလိမ့္မည္မဟုတ္ေတာ့ေပ။

သုိ႔ေသာ္.. ကၽြႏု္ပ္သည္ တက္က်ိဳးရင္ လက္ထုိးေလွာ္မည္ ဆုိသည့္ လူစားမ်ိဳးျဖစ္၏။ မဟာဇနကထုံးကုိ ႏွလုံးမူထား၏။ အင္အားမမွ် အေျခမလွၿပီး ခႏၶာကုိယ္ကုိ စြန္႔လြတ္ခဲ့ရလ်င္လည္း ၀ိညာဥ္ဘ၀ျဖင့္ ဆက္လက္တုိက္ပြဲ၀င္မည့္သူျဖစ္၏။ သိၾကားဘဲျဖစ္ျဖစ္ က်ားဘဲျဖစ္ျဖစ္ အလကားေကာင္ဘဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြႏု္ပ္၏ အင္အားကုိ ေလ်ာ့သုံးလိမ့္မည္မဟုတ္။ ေနာက္ဆုံးထြက္သက္ထိ အားစုိက္ၿပီး လမ္းေၾကာင္းမွန္သုိ႔သာ ေလ်ာက္လွမ္းမည္ျဖစ္၏။

မ်က္ႏွာဖုံးတပ္ထားသည့္ ေစတနာအတုေတြကုိ ေ၀ရာမဏိ၊ ေ၀းစြာ ေရွာင္မည္ျဖစ္၏။ မာယာ သာေဌယ် မာနတုိ႔ မပါသည့္ ေစတနာ အစစ္အမွန္တုိ႔ကုိ သရဏံ ဂစၦာမိ၊ ရုိရုိေသေသ ဆည္းကပ္ကုိးကြယ္မည္ျဖစ္၏။
အကယ္၍ လူတစ္ေယာက္သည္ လက္၀ဲလက္ျဖင့္ ေစတနာအမွန္အကန္ကုိ ၿမဲၿမဲစြဲကုိင္ထားၿပီး လက္ယာလက္ျဖင့္ အႀကံေကာင္း ဥာဏ္ေကာင္းမ်ားကုိ ေပးခဲ့လ်င္မူကား ကၽြႏု္ပ္သည္ ထုိေစတနာပုိင္ရွင္ အႀကံဥာဏ္ပုိင္ရွင္ကုိ ေျခသုတ္ပုဆုိး ေျမြစြယ္က်ိဳးသကဲ့သုိ႔ က်ိဳးက်ိဳးႏြံႏြံ ဦးအႀကိမ္ႀကိမ္ခ်ၿပီး ထုိသူေပးအပ္သည့္ အႀကံေကာင္းဥာဏ္ေကာင္းတုိ႔ကုိ ေက်ေက်နပ္နပ္ႀကီး လက္ခံပန္ဆင္မည္ျဖစ္ပါ၏။

လက္ရွိအခ်ိန္အခါ၌ ဗုဒၶ၏တရားေတာ္သည္ အမွန္ကန္ဆုံးျဖစ္၏ဟု ကၽြႏု္ပ္ယူဆထား၏။ ယူဆထားသည့္အေလ်ာက္ ဗုဒၶ၏တရားေတာ္မ်ားသည္ ကၽြႏု္ပ္၏ အေသြးအသားထဲ စီးဆင္းစိမ့္၀င္ေန၏။ ႏွလုံးသားထဲ အနက္ရႈိင္းဆုံး ၀င္ေရာက္ေန၏။ ဦးေဏွာက္ထဲ ပ် ံ ့ႏွ႔ံေနရာယူထား၏။ သုိ႔ေသာ္.. သုိ႔ေသာ္.. အကယ္၍မ်ား ဤကမၻာေလာက၌ ဗုဒၶ၏သစၥာတရားေတာ္ထက္ ပုိ၍ပုိ၍မွန္ကန္တိက်ေသာ အျခားတရားေတာ္တစ္ခု ေပၚေပါက္လာခဲ့ျငားအံ့။ ထုိေန႔သည္ ေလာက၌ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္ ယုတ္ေလ်ာ့ေသာ ေန႔ျဖစ္မည္ေသခ်ာ၏။ ထုိဗုဒၶဘာသာ၀င္သည္ကား ကၽြႏု္ပ္ကုိယ္တုိင္ပင္ျဖစ္၏။

မွန္ကန္ေသာ အမွန္တရားကုိ ဦးထိပ္ပန္ဆင္လ်က္.....

...............

Tuesday, 28 April 2009

ဒါေၾကာင့္ အဂၤလိပ္လူမ်ိဳးေတြ နယ္ခ်ဲ ႔ခဲ့ၾကတာကုိး

ၾကာၾကာ၀ါးမွ ခါးမွန္းသိ။
အေတြ႔အႀကဳံသည္ အေကာင္းဆုံးဆရာျဖစ္သည္။
ကုိယ္တုိင္ႀကဳံမွယုံမည္။
...စတဲ့....စတဲ့ စကားပုံေလးေတြဟာ အရမ္းမွန္ကန္တယ္။

ပထမတုန္းကေတာ့ အဂၤလိပ္လူမ်ိဳးေတြ ကမၻာအႏွံ႔နယ္ခ်ဲ ႔ ကုိလုိနီလုပ္ငန္းကုိ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ႀကီး ဘာျဖစ္လုိ႔ လုပ္ခဲ့ၾကသလဲဆုိတာကုိ သေဘာမေပါက္ခဲ့ဘူး။ အခုမွ နဲနဲရိပ္မိလာတယ္။ အဂၤလန္ႏုိင္ငံမွာ ေနရထုိင္ရတာမွ အဆင္မေျပဘဲ။

အစားအေသာက္အေနနဲ႔ၾကည့္မလား။
အသား အသီးအႏွံ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ စည္သြပ္ဗူး သစ္သီး၀လံ ပါကင္ထုပ္ ဘာတစ္ခုမွ ျပည္တြင္းျဖစ္မရွိဘူး။ ဒါေပမဲ့ ပင္လယ္နဲ႔နီးတဲ့အတြက္ ပင္လယ္စာနဲနဲက်ဥ္းက်ဥ္းေတာ့ ထြက္ေလာက္ပါတယ္။ က်န္တာျပည္ပက သြင္းကုန္ေတြခ်ည္းဘဲ။ ျပည္တြင္းျဖစ္ကုိသာ အားေပးေနရရင္ အဂၤလိပ္လူမ်ိဳးေတြ လူစင္စစ္က အၿမီးေပါက္တာ ၾကာေရာေပါ့။

သယံဇာတအေနနဲ႔ၾကည့္ဦးမလား။
စိန္ ေၾကာင္ နီလာ ေရႊ ေငြ ေက်ာက္သံပတၱျမား ဥႆဖယား ေဂါမုတ္ ျမ ဘာရတနာမွ အဂၤလန္က မထြက္ဘူး။ ဘာသယံဇာတေတြထြက္သလဲဆုိေတာ့ ေက်ာက္မီးေသြးဘဲထြက္တယ္တဲ့။ အခုေခတ္အေနအထားအရ ေက်ာက္မီးေသြးေတြကုိ ဘယ္ေနရာမွာ သြားအသုံးျပဳမွာလဲ။ ျပည္တြင္းထြက္ သယံဇာတေတြကုိသာ အစဥ္အၿမဲသုံးစြဲေနၾကမယ္ဆုိရင္ အဂၤလိပ္လူမ်ိဴးေတြ အသားေတာ္အေရာင္ထြက္ ေမွာင္နက္လုိ႔ မဲညိဳ ေထာင္ထြက္နဲ႔မကြဲလုိတယ္ သူ႔ရဲ ႔ ကုိယ္ဇာတိ ဆုိသလုိ ျဖစ္ေနေလာက္ေရာေပါ့။

ပထ၀ီေျမအေနအထားအေနနဲ႔ၾကည့္ျပန္ဦးမလား။
ေဘးပတ္ပတ္လည္မွာ ပင္လယ္ဘဲရွိတယ္။ ဘယ္ႏုိင္ငံနဲ႔မွ ဆက္ရက္မတည္ရွိဘူး။ ဥေရာပ အာရွ အေမရိက အာဖရိက ဘာတုိက္နဲ႔မွလဲ ဆက္စပ္တည္ရွိမေနဘူး။ ပင္လယ္ျပင္မွာ တစ္ကုိယ္တည္း ထီးထီးႀကီးျဖစ္ေနေလရဲ ႔။ ကၽြန္းအစုေလးေတြထဲမွာ ဟုိနားတစ္စု ဒီနားတစ္ခု ေနၾကရရွာတယ္။ နည္းပညာေတြသာ မတုိးတက္ခဲ့ဘူးဆုိရင္ ျမန္မာႏုိင္ငံက ပင္လယ္ေပ်ာ္ဆလုံလူမ်ိဳးတုိ႔ ေတာင္တန္းေပ်ာ္နာဂလူမ်ိဳးတုိ႔ထက္ေတာင္ပုိဆုိးမွာ ေသခ်ာတယ္။ အေနဆင္းရဲ အစားဆင္းရဲ ျဖစ္ေနရေလာက္ၿပီ။

ရာသီဥတုအေနနဲ႔ၾကည့္လုိက္ပါဦး။
တစ္ႏွစ္မွာ ေႏြဦး ေႏြ ေဆာင္းဦး ေဆာင္း ဆုိၿပီး ေလးရာသီရွိတယ္ဆုိေပမဲ့ အမွန္တကယ္က တစ္ႏွစ္မွာ ေလးရာသီမဟုတ္ဘူး။ တစ္ရက္ထဲမွာေတာင္ ေလးရာသီရွိတာ။ အေရးထဲ ပင္လယ္ျပင္ႏွင့္ ေရခဲျပင္တုိ႔ကုိ ျဖတ္တုိက္ခတ္လာတဲ့ ေလသရမ္းကအဆုိးဆုံး။ ေက်ာထဲ အသည္းထဲေတာင္ စိမ့္၀င္သြားၿပီး ခုိက္ခုိက္တုန္ျဖစ္သြားတယ္။

ဒီေန႔မနက္ အေစာႀကီး အရမ္းေအးခဲ့တယ္။ တကယ္ဆုိ ေႏြဦးေပါက္ရာသီဘဲ။ သမရာသီျဖစ္သင့္တာေပါ့။ ခုေတာ့ ခ်မ္းလြန္းလုိ႔ အပူေပးစက္ေတာင္ ဖြင့္ေနရတယ္။ ခဏေနေတာ့ မုိးေတြ တစ္ေ၀ါ၀ါရြာခ်ပါေရာလား။ အျပင္ခဏထြက္ၿပီးလမ္းေလ်ာက္ဖုိ႔စဥ္းစားထားခဲ့တာ သဲထဲေရသြန္ျဖစ္သြားတယ္။ ေန႔လည္တစ္နာရီေလာက္က်ျပန္ေတာ့ ေနက်ဲက်ဲပူပါေလေရာ။ ခ်မ္းလြန္းလုိ႔ ၀တ္ထားတဲ့ အေႏြးထည္အထပ္ထပ္ကုိ ျပန္ခၽြတ္ပစ္လုိက္ျပန္ရတယ္။

ေဟာ... အခု ေျပာရင္း ဆုိရင္းနဲ႔ မုိးအုံ႔လာျပန္ၿပီ။ မုိးအုံ႔လာၿပီဆုိကတည္းက အေအးဓါတ္က ပါလာျပန္ပါေရာ။ ခက္လုိက္ပါဘိ။ အေႏြးထည္ျပန္၀တ္ဦးမွဘဲ။ မဟုတ္ရင္ ခုိက္ခုိက္တုန္ေနျပန္ဦးမယ္။ Credit crunch, economic downturn ရက္ရက္စက္စက္ျဖစ္ေနလုိ႔ မလန္းရတဲ့အထဲ ရာသီဥတုက တစ္ရက္ ေလးရာသီ ျဖစ္ေနေလေတာ့ ပုိစိတ္ပိန္တာေပါ့ဗ်ာ။ ဟူး... ဟူး... ဂစ္.. ဂစ္( ေအးလြန္းလုိ႔ ေမးရုိက္သံ)။ မျဖစ္ေခ်ဘူး။ ဘာအလုပ္မွ မရွိတာခ်င္းအတူတူ ေစာင္ၿခဳံၿပီးေကြးေနတာမွ ပုိေကာင္းဦးမယ္။ ကဲပါ။ ဆုိရုိးေလးတစ္ခုရွိတယ္။ သိလားေတာ့မသိဘူး။ တစ္ေရးႏုိးတဲ့အႀကံ တစ္သိန္းတန္(ေပါင္တစ္သိန္း)တဲ့။ ႏွပ္လုိက္ဦးမယ္။

ဒါေတြေၾကာင့္ အဂၤလိပ္လူမ်ိဳးေတြ နယ္ခ်ဲ ႔ခဲ့ၾကတာ။


မွတ္ခ်က္။
က်ေနာ္အထင္ျဖင့္ ရမ္းတုပ္ျခင္းမွ်သာျဖစ္သည္။

........

Wednesday, 8 April 2009

အလုိအပ္ဆုံးအရာ

အေကာင္းဆုံးအလုပ္ဟာ ႏွစ္ၿခိဳက္စြာ အိပ္စက္ျခင္းပါဘဲ။
အိပ္တယ္ဆုိတာ အေျပာလြယ္သေလာက္ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ တကယ္ခက္ခဲတဲ့ အလုပ္တစ္ခုပါ။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔လဲ ခဏေလးအတြင္း စကားေျပာရင္းနဲ႔ ေဟာက္သံေပးၿပီး အိပ္စက္တတ္ၾကတဲ့သူေတြကုိေတြ႔ရင္ အားက်မိတယ္။ သူတုိ႔လုိ ျဖစ္ခ်င္တယ္။

အၿမဲႏုိးၾကားမႈရွိလုိ႔ဘဲလား ဒါမွမဟုတ္ အတိတ္ဘ၀က သူမ်ားအိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့အခါ ေႏွာင့္ယွက္ခဲ့မိလုိ႔ ၀ဋ္လည္တာလားေတာ့ မေျပာတတ္ေတာ့ပါဘူး။ ဘယ္ေလာက္ဘဲ အိပ္ေမာက်ေနေန အသံေလးတစ္သံၾကားလုိက္ရင္ က်ေနာ္ ျဖတ္ကနဲႏုိးလာတတ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ျပန္အိပ္ရင္လဲ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ အိပ္မေပ်ာ္တတ္ေတာ့ဘူး။ က်ေနာ့္ကုိ က်ေနာ္ အေတာ္ေလးစိတ္တုိမိတယ္။

အိပ္ေပ်ာ္လြယ္ေအာင္ျပဳလုပ္တဲ့ နည္းေတြလဲ အေတာ္ေလးက်င့္သုံးၿပီးပါၿပီ။ တစ္ခုမွ အစပ္မတည့္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ တစ္ကေန တစ္ေထာင္အထိ အိပ္ရင္းနဲ႔ စိတ္ထဲက ေရတြက္ၾကည့္ဖူးတယ္။ တစ္ေထာင္သာေက်ာ္သြားတယ္။ အိပ္လုိ႔မေပ်ာ္ဘူး။ ေမတၱသုတ္ကုိလဲ တစ္ေခါက္ၿပီးတစ္ေခါက္ရြတ္ၾကည့္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ထုိနည္းလည္းေကာင္းပါဘဲ။ အဆင္မေျပဘူး။ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ရဲ ႔ အႀကံေပးမႈေၾကာင့္ ထြက္ေလ၀င္ေလကုိလဲ ႀကိဳးစားမွတ္ဖူးပါတယ္။ အဲဒါလဲ အသုံးမတည့္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။

အခုအခ်ိန္မွာ တကယ္လုိ႔ တစ္စုံတစ္ေယာက္က ကုိကုိေမာင္ေရ.. မင္းအလုိခ်င္ဆုံးအရာက ဘာပါလဲ လုိ႔ ေမးလာရင္ က်ေနာ္ အလုိခ်င္ဆုံးအရာဟာႏွစ္သက္စြာ အိပ္စက္ျခင္းကုိပါဘဲ လုိ႔ မဆုိင္းမတြ ေျဖဆုိျဖစ္မွာ ေသခ်ာပါတယ္။ အိပ္ေရးပ်က္တဲ့ညေတြ အရမ္းမ်ားခဲ့တာကိုး။

ၿပီးေတာ့ တစ္ေယာက္ထဲ အခန္းထဲမွာ အိပ္ခဲ့ဖူးတဲ့ အေလ့အထက ရိွေလေတာ့ တစ္ခန္းထဲ ႏွစ္ေယာက္ သုံးေယာက္စုအိပ္ၾကရင္ က်ေနာ္ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ အိပ္မေပ်ာ္တတ္ေတာ့ဘူး။ ယုတ္စြအဆုံး တစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ ႔ အသက္ရွဴသံကုိ ၾကားေနရရင္ က်ေနာ္ အိပ္လုိ႔မရေတာ့ဘူး။ အိပ္ေဟာက္တတ္တဲ့သူပါလာရင္ ပုိဆုိးေရာေပါ့။

ေျခနင္းသံ တံခါးဖြင့္သံ ကုတင္တက်ိက်ိျမည္သံ အရာ၀တၳဳတစ္ခုခုကုိပစ္ခ်သံ ေရကုိဂလုဂလုျမည္ေအာင္ေသာက္သံ ေခ်ာင္းဆုိးသံ ႀကိဳ့ထုိုးသံ ႏွာခ်ီသံ ခၽြဲခပ္ထုတ္သံ ေလလည္သံစတဲ့ အသံေတြလဲ က်ေနာ့္ရဲ ႔ အိပ္စက္ျခင္းကုိ ပ်က္ျပားေစပါတယ္။

ဒါေတြေရးျပေနလုိ႔ က်ေနာ့္အခန္းေဖာ္ေတြကုိ အျပစ္တင္ေနတယ္လုိ႔ မထင္ေစခ်င္ပါဘူး။ က်ေနာ့္ကုိက်ေနာ္ဘဲ မေက်မနပ္ျဖစ္ေနတာပါ။ သူမ်ားေတြ အိပ္ေပ်ာ္ေနရင္ က်ေနာ္လဲ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္ခ်င္တယ္။ ႏွစ္ၿခိဳက္စြာအိပ္စက္ျခင္းမွ ႏုိးထလာတဲ့အခါ စိတ္က အရမ္းလန္းဆန္းေနတတ္တယ္မဟုတ္လား။

အိပ္စက္ျခင္းကုိ အျပည့္အ၀လုိလားတဲ့အတြက္ သူမ်ားေတြ ႏွစ္ၿခိဳက္စြာ အိပ္ေပ်ာ္ေနရင္လဲ က်ေနာ္ ဘာအသံမွ မျမည္ေအာင္ သတိထားၿပီးေနပါတယ္။ ဘ၀ဆက္တုိင္း ၀ဋ္လည္မွာ အရမ္းေၾကာက္ေနၿပီ။ အိပ္မေပ်ာ္တုိင္း ႀကိဳးစားၿပီးအိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ႀကိဳးစားတယ္။ ႀကိဳးစားေပမဲ့ အိပ္မေပ်ာ္ရင္ က်ေနာ့္ကုိက်ေနာ္ အရမ္းစိတ္တုိတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ တစ္ညလုံး အိပ္ရာေပၚမွာ ဟုိလိွမ့္ဒီလွိမ့္နဲ႔ အခ်ိန္ကုန္တတ္တယ္။ ဟုိအေၾကာင္းဒီအေၾကာင္း မစဥ္းစားဘဲ ေခါင္းထဲေရာက္လာၿပီး အေတြးယာဥ္ေၾကာေနာက္ ပါပါသြားတတ္တယ္။

ေသခ်ာပါတယ္။ ဟုိအရင္ဘ၀က က်ေနာ္ သူမ်ားေတြကုိ အေတာ္ေလးဒုကၡေပးခဲ့ပုံရတယ္။ အထူးသျဖင့္ သူမ်ားေတြ အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အေႏွာင့္အယွက္ေတြ ေပးခဲ့မိတာျဖစ္ႏုိင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၀ဋ္လည္ေနတာ။

ဒါေၾကာင့္ မိတ္ေဆြတုိ႔ကုိလဲ သူမ်ားေတြ အိပ္ေပ်ာ္ေနရင္ လန္႔ႏုိးလာေအာင္ မစၾကမေႏွာက္ၾကဖုိ႔ အႀကံေပးလုိပါတယ္။ အိပ္မေပ်ာ္တတ္တဲ့ေရာဂါဟာ အဆုိး၀ါးဆုံးေရာဂါတစ္ခုပါဘဲ။ ေခါင္းအုံးေပၚေခါင္းခ်လုိက္ရင္ အိပ္ေပ်ာ္တတ္ၾကတဲ့သူေတြက အိပ္စက္ျခင္းကုိ အေလးမထားေပမဲ့ တကယ္အိပ္မရတဲ့အခါက်ရင္ အိပ္စက္ျခင္းရဲ ႔ တန္ဖုိးကုိ သိလာမွာေသခ်ာပါတယ္။ တကယ္ကုိ ေနရထုိင္ရခက္ပါတယ္။ စိတ္လဲ မရႊင္လန္းဘူး။ စိတ္တုိျမန္လာတတ္တယ္။ အရာတုိင္းကုိ အလုိမက်တတ္ဘူး။ ကုိယ့္ကုိကုိယ္လဲ စိတ္တုိင္းမက်တတ္ဘူး။

တကယ္လို႔ မိတ္ေဆြတုိ႔ဆီမွာ ႏွစ္ၿခိဳက္စြာအိပ္စက္ျခင္းကုိ ျဖစ္ေပၚေစတတ္တဲ့ နည္းစနစ္ကေလးေတြရွိရင္ က်ေနာ့္ကုိ မွ်ေ၀ေပးၾကေစလုိပါတယ္။ က်ေနာ္ တကယ္လုိအပ္ေနလုိ႔ပါ။

က်ေနာ့္ဘ၀ရဲ ႔ အလုိအပ္ဆုံးအရာဟာ အိပ္စက္ျခင္းပါဘဲဗ်ာ။

.....

Wednesday, 18 March 2009

ရန္ကုန္+လန္ဒန္ ကြဲျပားမႈအခ်ိဳ ႔

ရန္ကုန္ၿမိဳ့ထဲမွာ ၾကြက္ေခါင္းေပါင္းမ်ားစြာရွိသည္။
လန္ဒန္ၿမိဳ့ထဲမွာ ေျမေအာက္ရထားလမ္းေပါင္းမ်ားစြာရွိသည္။

ရန္ကုန္မွာ အေဆာက္အဦးအသစ္ကုိ ႀကိဳက္သည္။
လန္ဒန္မွာ အေဆာက္အဦးေဟာင္းေလေကာင္းေလျဖစ္သည္။

ရန္ကုန္မွာ ေႏြရာသီသစ္ရြက္ေၾကြသည္။
လန္ဒန္မွာ ေဆာင္းရာသီ သစ္ရြက္ေၾကြသည္။

ရန္ကုန္မွာ ကုိယ့္မိန္းမ သူမ်ားႏွင့္စကားေျပာေနရင္မၾကိဳက္။
လန္ဒန္မွာ ကုိယ့္မိန္းမကုိ သူမ်ား ကစ္(စ္)ေပးေနတာ အထူးအဆန္းမဟုတ္ေတာ့။

ရန္ကုန္ဘတ္စ္ကားမ်ား မ်ဥ္းၾကားကူးျဖတ္သူရွိရင္ အျမန္ေမာင္းေျပးၾက၏။
လန္ဒန္ဘတ္စ္ကားမ်ား မ်ဥ္းၾကားကူးျဖတ္သူရွိရင္ ရပ္ေပးၾက၏။

ရန္ကုန္ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္သာဟုေရးထားေသာ ထုိင္ခုံရွိ၏။
လန္ဒန္ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ အုိမင္းမသန္မစြမ္းသူမ်ားကုိ ဦးစားေပးပါ ဟုေရးထားေသာ ထုိင္ခုံရွိ၏။

ရန္ကုန္ဘတ္စ္ကားမ်ား ညေန ၆ နာရီေက်ာ္ရင္ ၾကားကားမ်ားျဖစ္သြားၾက၏။
လန္ဒန္ဘတ္စ္ကားမ်ား ၂၄ နာရီပတ္လုံးေျပးဆြဲၾက၏။

ရန္ကုန္မွာ ေႏြရာသီအပူလြန္၍ သစ္ပင္မ်ားေသၾက၏။
လန္ဒန္မွာ ေဆာင္းရာသီအေအးလြန္၍ သစ္ပင္မ်ားေသၾက၏။

ရန္ကုန္မွာ ကေလးမ်ားမ်ားေမြးေလ ပုိက္ဆံမ်ားမ်ားကုန္ေလျဖစ္၏။
လန္ဒန္မွာ ကေလးမ်ားမ်ားေမြးေလ ေထာက္ပံ့ေၾကး မ်ားမ်ားရေလျဖစ္၏။

ရန္ကုန္မွာ အိမ္သာသုံးၿပီးလ်င္ ေရသုံးေလ့ရွိၾက၏။
လန္ဒန္မွာ အိမ္သာသုံးၿပီးလ်င္ တစ္ရွဴးသုံးေလ့ရွိၾက၏။

ရန္ကုန္မွာ Air-con ကုိ သုံးၾက၏။
လန္ဒန္မွာ Heater ကုိ သုံးၾက၏။

ရန္ကုန္မွာ ေႏြ မုိး ေဆာင္းဟူ၍ ရာသီဥတု သုံးမ်ိဳးရွိ၏။
လန္ဒန္မွာ ေႏြဦး ေႏြ ေဆာင္းဦး ေဆာင္းဟူ၍ ရာသီဥတု ေလးမ်ိဳးရွိ၏။

ရန္ကုန္ၿမိဳ့မွာ လမ္းသြားရင္း ေဆးလိပ္ေသာက္သုံးသူမ်ားသည္ အမ်ားအားျဖင့္ ေယာက်္ားေလးမ်ားျဖစ္ၾက၏။
လန္ဒန္မွာ လမ္းသြားရင္း ေဆးလိပ္ေသာက္သုံးသူမ်ားသည္ အမ်ားအားျဖင့္ မိန္းခေလးမ်ားျဖစ္ၾက၏။

ရန္ကုန္မွာ ခ်မ္းသာတဲ့မိသားစုက ကေလးေမြးရင္ ေရႊလင္ပန္းႏွင့္အခ်င္းေဆး မင္းေမြးတဲ့သမီးလုိ႔ ေျပာေလ့ရွိ၏။
လန္ဒန္မွာ ခ်မ္းသာတဲ့မိသားစုက ကေလးေမြးရင္ ေငြဇြန္းကုိက္ၿပီး ေမြးလာသလားေအာက္ေမ့ရတယ္ လို႔ ေျပာေလ့ရွိ၏။
(ဘုရင္မႀကီးကုိယ္တိုင္ ေငြထည္ပစၥည္းကုိ တန္ဖုိးထား၏)


မွတ္ခ်က္။
ကြဲျပားမႈမ်ားစြာက်န္ရွိေနဦးမည္မွာ ေသခ်ာသည္။

....

Monday, 16 March 2009

သင့္ရဲ ႔ ဖူးစာရွင္ ဘယ္လုိလူလဲ ???

ေရးစရာကမရွိ အခ်ိန္ေလးလဲ ရတာနဲ႔ သူမ်ားေရးထားတဲ့ ေဗဒင္ေလး ျပန္ကူးေပးလုိက္ပါဦးမယ္။
ေဗဒင္၀ါသနာပါလုိ႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဖူးစာရွင္ေရြးခ်ယ္နည္း ဆုိလုိ႔ စိတ္၀င္စားၿပီး ဖတ္မိခဲ့တဲ့ ေဆာင္းပါးေလးတစ္ပုဒ္ပါ။ ဆန္းပညာနည္းနဲ႔ အိမ္ေထာင္ဘက္ကုိ ေရြးတဲ့ နည္းစနစ္ကေလးပါဘဲ။
ဘာသာေရးစာေပေတြမွာ က်မ္းႀကီးပ႒ာန္း က်မ္းငယ္ဆန္း က်မ္းလတ္ဓာတုကထာ ဆုိၿပီး လကၤာရွိတယ္ေလ။
အခက္ခဲဆုံးက်မ္းေတြကုိ ဆုိလုိတဲ့လကၤာေလးပါ။
က်မ္းႀကီးမွာ ပ႒ာန္းက်မ္းက အခက္ဆုံး
က်မ္းငယ္မွာ ဆန္းက်မ္းက အခက္ဆုံး
က်မ္းလတ္မွာ ဓာတုကထာက အခက္ဆုံး တဲ့။

အခုလဲ ဆန္းပညာနဲ႔တြက္ခ်က္ထားတာမုိ႔ ျပန္လည္မွ်ေ၀ေပးလုိက္ျခင္းရယ္ပါ။

အိမ္ေထာင္ေရးကံကုိ စစ္ေဆးေတာ့မယ္ဆုိရင္ ေမြးသကၠရာဇ္ကုိ တစ္ခုႏႈတ္ၿပီး (၇)ႏွင့္စား။ အၾကြင္းကုိ ေဇယ်တုိင္ထူပါ တဲ့။ သတုိ႔သားဆုိရင္ သတုိ႔သမီးနဲ႔ဆုိင္တဲ့ (၆) ေသာၾကာအေနအထားကိုၾကည့္။ သတုိ႔သမီးအတြက္ဆုိရင္ သတုိ႔သားနဲ႔ဆုိင္တဲ့ (၃) အဂၤါအေနအထားကုိ ၾကည့္ပါ တဲ့။

ေဇယ်တုိင္ထူနည္းက ဒီလုိပါ။

၁ ၾကြင္းရင္..
၁-ေဇယ်
၄-၀ရ

၀-လာဘ

၃
-ဒြယ

၆
-ဗ်ယ

၂-မရဏ

၅-ကိစၦ

၁ အၾကြင္းသမားအမ်ိဳးသားတုိ႔အတြက္ သတုိ႔သမီးရွာမယ္ဆုိရင္ သတုိ႔သမီးၿဂိဳဟ္က ဗ်ယၿဂိဳဟ္မွာရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိမိထက္ အသက္ႀကီးတဲ့သူႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်မယ္။ တကယ္လုိ႔ မိမိထက္ ငယ္တဲ့သူႏွင့္အိမ္ေထာင္က်ရင္ေတာ့ အိမ္ေထာင္မၿမဲပါဘူးတဲ့။

၁ ၾကြင္းသမားအမ်ိဳးသမီးတုိ႔အတြက္ သတုိ႔သားရွာမယ္ဆုိရင္ သတုိ႔သားၿဂိဳဟ္က ဒြယၿဂိဳဟ္မွာ ရွိေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိမိသတုိ႔သားႏွင့္ တိတ္တခုိး မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ အိမ္ေထာင္က်တတ္ပါတယ္။ ခ်စ္ဦးသူႏွင့္လဲ လမ္းလြဲရတတ္တယ္။

၂ ၾကြင္းရင္
၂-ေဇယ်
၅-၀ရ

၁-လာဘ

၄-ဒြယ

၀
-ဗ်ယ

၃-မရဏ

၆-ကိစၦ


၂ အၾကြင္းသမားအမ်ိဳးသားတုိ႔အတြက္ သတုိ႔သမီးရွာမယ္ဆုိရင္ သတုိ႔သမီးၿဂိဳဟ္က ကိစၦၿဂိဳဟ္မွာရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အရြယ္လြန္အရြယ္ဟုိင္းအသက္ႀကီးသူႏွင့္ရတတ္ပါတယ္။ အိမ္ေထာင္က်ဖူးၿပီးသူလဲ ျဖစ္ႏုိင္တယ္။ ရန္တက်က္က်က္ျဖစ္မယ္။ အိမ္တြင္းေရး မသာမယာလဲ ျဖစ္မယ္။

၂ ၾကြင္းသမားအမ်ိဳးသမီးတုိ႔အတြက္ သတုိ႔သားရွာမယ္ဆုိရင္ သတုိ႔သားၿဂိဳဟ္က မရဏၿဂိဳဟ္မွာ ရွိေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိမိက တစ္ဘက္သတ္ခ်စ္ရသူ၊ အလုိလုိက္အႀကိဳက္ေဆာင္တတ္သူျဖစ္ရတတ္တတယ္။ အိမ္ေထာင္က်ၿပီး ေသာကရတက္မေအး ပူေဆြးဗ်ာပါျဖစ္ရတတ္ပါတယ္။

၃ ၾကြင္းရင္
၃-ေဇယ်
၆-၀ရ

၂-လာဘ

၅-ဒြယ

၁
-ဗ်ယ

၄-မရဏ

၀-ကိစၦ


၃ အၾကြင္းသမားအမ်ိဳးသားတုိ႔အတြက္ သတုိ႔သမီးရွာမယ္ဆုိရင္ သတုိ႔သမီးၿဂိဳဟ္က ၀ရၿဂိဳဟ္မွာရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဖူးစာရွင္က စိတ္ထားျမင့္ျမတ္မယ္။ သေဘာထားႀကီးမယ္။ အၾကင္နာတရားရွိမယ္။ အၾကင္နာတရားႀကီးမားမယ္။ ဒါအိမ္ေထာင္ဖက္ျဖစ္မဲ့အတြဲေပါ့။

၃ ၾကြင္းသမားအမ်ိဳးသမီးတုိ႔အတြက္ သတုိ႔သားရွာမယ္ဆုိရင္ သတုိ႔သားၿဂိဳဟ္က ေဇယ်ၿဂိဳဟ္မွာ ရွိေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဖူးစာရွင္က ဘာသိဘာသာေနတတ္တယ္။ အရာရာမွာ မွန္မွန္ေနတတ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနလုိစိတ္ရွိတဲ့သူျဖစ္မယ္။

၄ၾကြင္းရင္
၄-ေဇယ်
၀-၀ရ

၃-လာဘ

၆-ဒြယ

၂
-ဗ်ယ

၅-မရဏ

၁-ကိစၦ


၄ အၾကြင္းသမားအမ်ိဳးသားတုိ႔အတြက္ သတုိ႔သမီးရွာမယ္ဆုိရင္ သတုိ႔သမီးၿဂိဳဟ္က ဒြယၿဂိဳဟ္မွာရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ရုတ္တရက္ အိမ္ေထာင္က်တတ္တယ္။

၄ ၾကြင္းသမားအမ်ိဳးသမီးတုိ႔အတြက္ သတုိ႔သားရွာမယ္ဆုိရင္ သတုိ႔သားၿဂိဳဟ္က လာဘၿဂိဳဟ္မွာ ရွိေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဖူးစာရွင္က ထက္ထက္ျမက္ျမက္ရွိမယ္။ ပညာဥစၥာျပည့္စုံမယ္။ နာမည္ေက်ာ္တဲ့ေယာက်္ားျဖစ္ရမယ္။

၅ၾကြင္းရင္
၅-ေဇယ်
၁-၀ရ

၄-လာဘ

၀-ဒြယ

၃
-ဗ်ယ

၆-မရဏ

၂-ကိစၦ

၅ အၾကြင္းသမားအမ်ိဳးသားတုိ႔အတြက္ သတုိ႔သမီးရွာမယ္ဆုိရင္ သတုိ႔သမီးၿဂိဳဟ္က မရဏၿဂိဳဟ္မွာရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိမိက တစ္ဘက္သတ္ခ်စ္ရၿပီး အလုိလုိက္ရမယ္။ အႀကိဳက္ေဆာင္ရမယ္။ အိမ္ေထာင္က်ၿပီးရင္လဲ ေသာကဗ်ာပါရေတြ မ်ားရတတ္တယ္။

၅ ၾကြင္းသမားအမ်ိဳးသမီးတုိ႔အတြက္ သတုိ႔သားရွာမယ္ဆုိရင္ သတုိ႔သားၿဂိဳဟ္က ဗ်ယၿဂိဳဟ္မွာ ရွိေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိမိထက္ အသက္ႀကီးသူႏွင့္ေပါင္းေဖာ္ရမယ္။ မိမိထက္ ငယ္ရြယ္သူႏွင့္အိမ္ေထာင္က်ရင္ မၿမဲဘူး။

၆ ၾကြင္းရင္
၆-ေဇယ်
၂-၀ရ

၅-လာဘ

၁-ဒြယ

၄
-ဗ်ယ

၀-မရဏ

၃-ကိစၦ


၆ အၾကြင္းသမားအမ်ိဳးသားတုိ႔အတြက္ သတုိ႔သမီးရွာမယ္ဆုိရင္ သတုိ႔သမီးၿဂိဳဟ္က ေဇယ်ၿဂိဳဟ္မွာရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဇနီးသည္က ဘာသာဘာသာ ခပ္ေအးေအးေနတတ္သူျဖစ္မယ္။ အိမ္ေထာင္ေရး ကံေကာင္းမယ္။

၆ ၾကြင္းသမားအမ်ိဳးသမီးတုိ႔အတြက္ သတုိ႔သားရွာမယ္ဆုိရင္ သတုိ႔သားၿဂိဳဟ္က ကိစၦၿဂိဳဟ္မွာ ရွိေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဖူးစာရွင္က အရြယ္ဟုိင္းလဲျဖစ္ အသက္လဲ ႀကီးမယ္။ လူပ်ိဳအတုလဲျဖစ္တတ္တယ္။

၀ ၾကြင္းရင္
၀-ေဇယ်
၃-၀ရ

၆-လာဘ

၂-ဒြယ

၅
-ဗ်ယ

၁-မရဏ

၄-ကိစၦ


၀ အၾကြင္းသမားအမ်ိဳးသားတုိ႔အတြက္ သတုိ႔သမီးရွာမယ္ဆုိရင္ သတုိ႔သမီးၿဂိဳဟ္က ၀ရၿဂိဳဟ္မွာရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဖူးစာရွင္က စိတ္သေဘာထားႀကီးၿပီး အၾကင္နာတရားႏွင့္ျပည့္စုံတဲ့သူျဖစ္မယ္။ ျမင့္ျမတ္တဲ့စိတ္ထားရွိတဲ့သူျဖစ္မယ္။

၀ ၾကြင္းသမားအမ်ိဳးသမီးတုိ႔အတြက္ သတုိ႔သားရွာမယ္ဆုိရင္ သတုိ႔သားၿဂိဳဟ္က လာဘၿဂိဳဟ္မွာ ရွိေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္တဲ့ စီးပြါးေရးသမား၊ အရာရွိ၊ ေက်ာ္ၾကားတဲ့ လုပ္ငန္းရွင္၊ ထက္ျမက္တဲ့သူႏွင့္ဖူးစာဆုံမယ္။


မွတ္ခ်က္။
နကၡတၱေရာင္ျခည္ အမွတ္ ၂၃၂၊ စာမ်က္ႏွာ၁၇၂
ဆရာဆန္း၀င္းရဲ ႔ ေဆာင္းပါးကုိ ထပ္ဆင့္မွ်ေ၀ေပးလုိက္ျခင္းဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။

Friday, 20 February 2009

ဒီေတာင္ကုိ ေမာင္ ေက်ာ္ႏုိင္ခဲ့ၿပီ

က်ေနာ္ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေနစဥ္တုန္းက
ငွက္ဖ်ားဒဏ္ကုိ အလူးအလဲခံစားရေနရတဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါးကုိ ေဆးရုံမွာ သြားဖူးဘူးတယ္။ ငွက္ဖ်ားမွတကယ့္အျပင္းစား ငွက္ဖ်ားဘဲ။ ဗန္းေမာ္ဘက္ကုိ တရားေဟာသြားရင္း ထိလာခဲ့တဲ့ ငွက္ဖ်ားတဲ့။ ေၾကာက္စရာအရမ္းေကာင္းတယ္။ ဒီေလာက္ သီလ သမာဓိနဲ႔ျပည့္စုံတဲ့ ဆရာေတာ္ကုိယ္တုိင္ ငွက္ဖ်ားဒဏ္ခံေနရစဥ္မွာ ပါးစပ္ထဲေတြ႔ရာေတြေလ်ာက္ေျပာတယ္။ က်င္ငယ္စြန္႔ရင္ေတာင္ (ကန္ေတာ့္ပါရဲ ႔) အကူအညီနဲ႔ ေသခ်ာ က်င္ငယ္ဘူးထဲ ထည့္ေပးၿပီးမွ စြန္႔ရတယ္။ က်င္ငယ္စြန္႔ခ်င္တယ္ဆုိတဲ့ စိတ္ကုိ ခံစားလုိ႔ရေပမဲ့ လူနာေစာင့္ေတြရဲ ႔ က်င္ငယ္စြန္႔တဲ့အခါ ကူညီေပးမႈကုိ ဆရာေတာ္သတိထားမိပုံမေပၚဘူး။

ဆရာ၀န္ေတြရဲ ႔ ေစတနာႏွင့္ေဆးစြမ္းေတြရဲ ႔ ထက္ျမက္မႈေၾကာင့္ ဆရာေတာ့္ေရာဂါ နလန္ထူလာပါတယ္။ ေနေကာင္းခါစမွာ ဆရာေတာ္က်င္ငယ္သြားခ်င္တယ္လုိ႔ ေျပာေတာ့ လူနာေစာင့္ေတြက ဆရာေတာ္ကုိ ကူညီဖုိ႔ လုပ္ၾကတယ္။ ဒါေပမ့ဲ ဆရာေတာ္ လက္မခံေတာ့ဘူး။ ဘယ္သူ႔ကုိမွလဲ က်င္ငယ္စြန္႔ဖုိ႔ ေနရာကုိ မေခၚေတာ့ဘူး။
သတိ၀င္သြားၿပီေလ။ ရွင္းရွင္းေျပာရင္ေတာ့ ရွက္ၿပီေပါ့ဗ်ာ။

က်န္းမာေရး မေကာင္းစဥ္ကသာ ဦးေဏွာက္ထဲငွက္ဖ်ားပိုးေရာက္လုနီးေနလုိ႔ ဘာမွမသိဘဲ လူနာေစာင့္ေတြ ျပဳစုသမွ်ကုိ ဆရာေတာ္ သတိမထားမိခဲ့တာပါ။ ေနေကာင္းတဲ့အခါမွာ ဘယ္သူ႔ကုိမွ အနားမကပ္ခံေတာ့ပါဘူး။

ဒီေလာက္ျပင္းထန္တဲ့ ငွက္ဖ်ားေရာဂါကုိ ခံစားရတဲ့ ဆရာေတာ္ဟာ အဲဒီငွက္ဖ်ားေရာဂါက ျပန္ေကာင္းလာၿပီး သူ႔ေက်ာင္းသူျပန္ေရာက္တဲ့အခါမွာ စကားတစ္ခြန္းေျပာတယ္။
"ေတာ္ေသးတယ္.. ဒီတစ္ေတာင္ကုိ ေက်ာ္ခဲ့ႏုိင္ျပန္ၿပီ" တဲ့။
................

ကလင္..ကလင္...ကလင္
ဒီေန႔ ေန႔လည္ႏွစ္နာရီေလာက္ ကြန္ပ်ဴတာတစ္လုံးႏွင့္ အလုပ္ရႈပ္ေနခုိက္ အျပင္တံခါးဘဲလ္ျမည္သံ ၾကားလုိက္ရတယ္။ ဧည့္သည္တစ္ေယာက္ (ဒါမွမဟုတ္) စာပုိ႔သမားတစ္ေယာက္ေယာက္ျဖစ္မွာပါ လုိ႔ က်ေနာ္ထင္ခဲ့တယ္။ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ တံခါးဖြင့္ေပးလိုက္တယ္။

"ကုိကုိေမာင္ ကုိကုိေမာင္ေရ ႔.. မင္းအတြက္စာ.. မင္းကုိယ္တုိင္ လက္မွတ္ထုိးယူရမယ္တဲ့.."

က်ေနာ္ တံခါးေပါက္၀ကုိ ထသြားလုိက္တယ္။ စာပုိ႔တဲ့သူက ခါတုိင္းပုိ႔ေနက်သူမဟုတ္ဘူး။ ခါတုိင္းဆုိ ကုိယ္စားလက္မွတ္ထုိးလုိ႔ ရတယ္၊ ဒီေန႔မွ ဘာျဖစ္လုိ႔ကုိယ္တုိင္ လက္မွတ္ထုိးယူရမွာပါလိမ့္ လုိ႔ က်ေနာ္ စဥ္းစားမိတယ္။ ၿပီးေတာ့ အုိင္ဒီ ျပရဦးမယ္တဲ့။ က်ေနာ့္လဲ က်ေနာ့္ပတ္စ္ပုိ႔ယူၿပီး ျပလုိက္တယ္။
လက္မွတ္ထုိးဖုိ႔ ေနရာက ခါတုိင္းလုိ စာရြက္ေပၚမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဖန္သားျပင္ေလးေပၚမွာ သူယူလာတဲ့ ခဲတံပုံစံ အေခ်ာင္းကေလးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ ထုိးလုိက္ရတယ္။

လက္မွတ္ထုိးၿပီး စာအိပ္ခပ္ရွည္ရွည္ေလးကုိ ေပးခဲ့တယ္။ သူျပန္သြားၿပီးစာအိပ္ကုိ ေဖာက္ဖတ္ၾကည့္လုိက္တယ္။

"ဟုိက္ရွားဘား..... စာအိပ္ထဲမွာ ကဒ္ကေလးတစ္ကဒ္ပါလာပါလား။ ဘာမ်ားပါလိမ့္"

ေသခ်ာၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ က်ေနာ့္အုိင္ဒီကဒ္ျဖစ္ေနတာကုိး။ ဗီဇာသက္တမ္း တုိးေပးလုိက္တဲ့ အုိင္ဒီကဒ္ကေလးပါဘဲ။ ဗီဇာကုိ စာအုပ္မွာ မထုေပးေတာ့ဘဲနဲ႔ သီးသန္႔ အုိင္ဒီကဒ္ကေလးဘဲ ထုတ္ေပးတယ္။ ၁၈ ရက္ေန႔ကမွ ဗီဇာရုံးကုိသြားၿပီး ဗီဇာေလ်ာက္ထားတာ။ ဒီေန႔ ၂၀ ရက္ေန႔မွာ ဗီဇာရၿပီဆုိေတာ့ ၀မ္းသာလိုက္တဲ့ ျဖစ္ျခင္း။ ၂၀၁၀ ဧၿပီလကုန္အထိ လန္ဒန္မွာ ေနထုိင္ခြင့္ရသြားၿပီ။

အထက္က ငွက္ဖ်ားဒဏ္အလူးအလဲခံရၿပီး ျပန္ေနထုိင္ေကာင္းတဲ့အခါ အမိန္႔ရွိတဲ့ ဆရာေတာ္ရဲ ႔ စကားနဲ႔ ေျပာရရင္ေတာ့...

"ေတာ္ေသးတယ္..... ဒီ(တစ္ႏွစ္ဗီဇာ)ေတာင္ကုိေတာ့ ေက်ာ္ခဲ့ႏုိင္ျပန္ၿပီ" ဟူ၍သာ။

Thursday, 19 February 2009

အကူအညီလုိလုိ႔ တင္လုိက္တာပါ

ဗီဇာတုိးဖုိ႔အတြက္ လႈပ္ရွားရင္းႏွင့္ ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ေရာက္ရွိခဲ့တယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ လီဗာပူးစထရိ(တ္)ဘူတာ၊ ဗစ္တုိးရီးယားဘူတာ၊ လန္ဒန္ဘရစ္ဂ်္ဘူတာ၊ အဲဒီဘူတာေတြက အရမ္းႀကီးက်ယ္ခမ္းနားတယ္။ စားေသာက္ဆုိင္ေတြရွိတယ္။ ေကာ္ဖီဆုိင္ေတြရွိတယ္။ တစ္ျခားဆုိင္အေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလဲ ရွိတယ္။ တကယ့္ကုိ သားနားတဲ့ ဘူတာႀကီးေတြပါဘဲ။

ေျမေအာက္ရထား ေျမေပၚရထား ၀င္ခ်ိန္ ထြက္ခ်ိန္စာရင္းကုိ စခရင္း (ဖန္သားျပင္)ႏွင့္ျပထားတယ္။ စခရင္းေပၚမွာ ေတြ႔ျမင္ရတဲ့ ပလက္ေဖာင္းနံပါတ္၊ သြားရမဲ့ခရီးေတြအတုိင္း အခ်ိန္အတိအက်ဘဲ။ မလြဲဘူး။
ဖ်က္သိမ္းရင္ ဖ်က္သိမ္းတဲ့အေၾကာင္းေၾကျငာတယ္။ နားမလည္ရင္ ဘူတာ၀န္ထမ္းေတြကုိ ေမးလုိ႔ရတယ္။ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ေျဖၾကားေပးတယ္။

ျမန္မာမွာ က်ေနာ္ မီးရထားနဲ႔ခရီးသြားတုန္းက ရထားအခ်ိန္မသိလုိ႔ သြားေမးတာကုိ ၀န္ထမ္းေတြ ေျပေျပလည္လည္မေျဖေပးၾကဘူး။ ဘလက္ေဘာမွာ ေရးထားတာ မျမင္ဘူးလား။ အဲဒီမွာ သြားၾကည့္ ဆုိၿပီး ေငါက္လြတ္တာ ခံခဲ့ရဖူးတယ္။ ဘလက္ေဘာကုိ သြားၾကည့္ေတာ့လဲ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ရက္ေလာက္က ေျဖျဖဴနဲ႔ေရးထားတဲ့ ရထားခန္႔မွန္းခ်ိန္ေတြကိုဘဲ ေတြ႔ရတယ္။ Update မလုပ္ထားဘူး။ ဟဲ ဟဲ Update ဆုိလို႔ အထင္မႀကီးလိုက္နဲ႔ဦး။ ေဘာဖ်က္ႏွင့္ဖ်က္ၿပီး ေျမျဖဴႏွင့္ရထားထြက္ခ်ိန္စာရင္းကုိ မေရးထားရေသးတာကုိေျပာတာ။ (ျမန္မာ့မီးရထား၀န္ထမ္းေတြကုိ သတိရလုိ႔ ညွပ္ထည့္လုိက္တာပါ)။

ဓါတ္ပုံ၀ါသနာပါတဲ့သူေတြအတြက္ကေတာ့ ခုနကေျပာခဲ့တဲ့ ဘူတာရုံေတြထဲမွာ တဖ်တ္ဖ်တ္ရုိက္ၾကရုံေပါ့ဗ်ာ။
တကယ္လဲ ဓါတ္ပုံရုိက္စရာေကာင္းပါတယ္ (က်ေနာ့္အျမင္အရေျပာတာ)။ က်ေနာ္ကလဲ ရႈခင္းတုိ႔ ျမင္ကြင္းခပ္ဆန္းဆန္းတုိ႔ဆုိ ဓါတ္ပုံရုိက္ရတာ ၀ါသနာပါေလေတာ့ အႀကိဳက္ေတြ႔သြားတာေပါ့ဗ်ာ။
နီကြန္ကင္မရာ ခပ္ပါးပါးေလးကုိ အိပ္ထဲက ထုတ္လုိက္ၿပီး ဓါတ္ပုံရုိက္ဖုိ႔ ေနရာကုိ ေရြးလုိက္တယ္။
ေဟာ...ေတြ႔ၿပီ။ ရထားအခ်ိန္စာရင္းေတြျပထားတဲ့ ဖန္သားျပင္စခရင္ျပားႀကီးေတြရွိတဲ့ဘက္ကုိ အရင္ဦးဆုံးရုိက္မယ္ေပါ့ဗ်ာ။

ကင္မရာကုိလဲ ခ်ိန္လုိက္ေရာ ျမင္ကြင္းက မရွင္းဘူးျဖစ္ေနတယ္။ အျပင္ဘက္မွာရွင္းသေလာက္ ကင္မရာထဲမွာ မရွင္းမလင္းျဖစ္ေနတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔ပါလိမ့္။ ခါတုိင္းရုိက္ေနက်ဆုိရင္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းဘဲ။ ဒီေန႔ ဘာျဖစ္ေနလဲ မသိဘူး။ ကင္မရာမေကာင္းလို႔ေတာ့မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ က်ေနာ့္လုိင္စင္ဓါတ္ပုံေတြအားလုံးကုိ ဒီကင္မရာႏွင့္ရုိက္ၿပီး Photoshop ႏွင့္ျဖတ္ေတာက္ ကူးထားတာ ရွယ္ခ်ည္းဘဲ။ ဘာမ်ားမွားေနပါလိမ့္။

ကင္မရာကုိ စစ္ေဆးၾကည့္လုိက္ေတာ့မွ ကင္မရာ lens ေပၚမွာ အကြက္ကေလးတစ္ကြက္ေတြ႔လုိက္တယ္။ အလည္တည့္တည့္ကုိ ကြက္ေနတာ။ ဒုကၡဘဲ။ ဘာကြက္ႀကီးပါလိမ့္။ အျပန္ျပန္အလွန္လွန္စဥ္းစားၾကည့္လုိက္ေတာ့မွ မူရင္း ဇစ္ျမစ္က ေပၚလာတယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ေလာက္က ကင္မရာေဘးက ေဘာင္အဆက္ကေလး နဲနဲကြာခ်င္သလုိလုိျဖစ္လာလုိ႔
ဆင္ေကာ္ႏွင့္ကပ္ျဖစ္တယ္။ ဆင္ေကာ္က ျမန္မာမွာရွိတဲ့ ဆင္ေကာ္လုိ ခဲျပစ္ျပစ္မဟုတ္ဘဲ အေဖ်ာ္ရည္ပုံစံျဖစ္ေနတယ္။ ေျခာက္သြားမွ ကပ္တယ္။ ကင္မရာေဘာင္ကုိ ပုိၿပီး ၿမဲေအာင္လုိ႔ ေကာ္ရည္မ်ားမ်ားညွစ္ထုတ္ၿပီး ကင္မရာေဘာင္သားေလးကုိ လိမ္းက်ံလုိက္တယ္။ အဲဒီကတစ္ဆင့္ ကင္မရာထဲ ၀င္သြားၿပီး ကင္မရာ lens ေပၚပါ ျဖတ္သန္းစီးဆင္းသြားဟန္တူပါရဲ ႔။ ကင္မရာ lens ေပၚမွာ အကြက္ႀကီး ထင္ေနတယ္။

က်ေနာ္ တတ္ႏုိင္သမွ်ႀကိဳးစားရွင္းလင္းေပမဲ့ မရဘူးျဖစ္ေနတယ္။
အဲဒါေၾကာင့္..
မိတ္ေဆြမ်ား အဲဒီဆင္ေကာ္ကုိ ေျခဖ်က္တဲ့ ေဆးတစ္မ်ိဳးရွိရင္ က်ေနာ့္ကုိ အႀကံေပးၾကပါဦးလုိ႔ ဒီပုိ႔စ္ကေလးကဘဲ အကူအညီေတာင္းလုိက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ မွန္ဘီလူးခ်ိန္းလုိက္ရင္ အဆင္ေျပမေျပလဲ သိခ်င္ပါတယ္။ ကင္မရာေဘာင္ကုိ ဆင္ေကာ္ႏွင့္ကပ္ထားၿပီးၿပီဆုိေတာ့ ျပန္ခြါလုိ႔ ရ မရလဲ က်ေနာ္သိခ်င္ပါတယ္ခင္မ်ား။
မိတ္ေဆြတုိ႔ တတ္တဲ့ပညာနဲ႔ က်ေနာ့္ကုိကူညီေပးၾကပါဦးလုိ႔ မ်က္ႏွာပူပူနဲ႔ဘဲ တင္ျပလုိက္ရပါတယ္။

စုံေထာက္ေက်ာ္ႀကီး ဦစံရွားရဲ ႔ မွားတဲ့အခါလဲ မွားေပမေပါ့ စကားလုံးကုိယူၿပီး
မုဆုိးေက်ာ္တြတ္ပီရဲ ႔ ဒီေန႔ ကံမေကာင္းပါလားလုိ႔ တစ္တြတ္တြတ္ ညီးညဴရြတ္ဆုိေနရမလုိျဖစ္ေနၿပီ။
ဟဲ ဟဲ က်ေနာ္ကေတာ့ မိတ္ေဆြတုိ႔ရဲ ႔ ေက်းဇူးတရားေၾကာင့္ ကံေကာင္းလိမ့္မယ္လုိ႔ ယုံၾကည္ေနလ်က္ပါဘဲ။
ရႊင္လန္းၾကပါေစ။

ဗီဇာ.. ဗီဇာ.. ဗီဇာ..

ဒီရက္အေတာအတြင္း ဗီဇာကိစၥႏွင့္အလုပ္ရႈပ္ေနလုိ႔ ပုိ႔စ္ကေလးေတြဘက္ေတာင္ ေကာင္းေကာင္းလွည့္မၾကည့္ျဖစ္ဘူး။ ဗီဇာဆုိတာ ေျပာရတာလြယ္ကူသေလာက္ ဗီဇာတစ္ခုသက္တမ္းတုိးဖုိ႔ အေတာ္ေလးစိတ္ေမာ လူေမာျဖစ္ရပါတယ္။ Recommendation letter ေတြ ယူရတယ္။ ေက်ာင္း Attendance ေတြ ယူရတယ္။ Sponsor letter ေတြယူရတယ္။ က်န္တဲ့ Data အခ်က္အလက္ေတြ အမ်ားႀကီး စုေဆာင္းထားရတယ္။ သူမ်ားႏုိင္ငံမွာ ေနရတာလဲ မလြယ္ပါလား။

ေက်ာင္းတက္ခစရိတ္ေတြအျပင္ ဗီဇာစရိတ္က ေပါင္ ၅၀၀ ဆုိေတာ့ လန္ဒန္မွာ ေနထုိင္ခြင့္ေလးရေအာင္ ေငြေတြ အမ်ားႀကီး ပုံေပးရတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ေနစဥ္တုန္းက ေနထုိင္စရိတ္ေတြကုိ ဒီေလာက္ သတိမထားမိေပခဲ့မဲ့ လန္ဒန္မွာေနေတာ့မွဘဲ လူတစ္ေယာက္ရဲ ႔ ရပ္တည္မႈဟာ မလြယ္ကူပါလားလုိ႔ ေတြးေတာမိတယ္။

ျပည္ပေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ရဲ ႔ ေနထုိင္မႈက ပုိၿပီးဆုိး၀ါးတယ္။ ေက်ာင္းစရိတ္ကုိ ျပည္တြင္းေက်ာင္းသားေတြထက္ အမ်ားႀကီးပုိေပးရတယ္။ ေနထုိင္စရိတ္တုိ႔ ဘီလ္တုိ႔ စားေသာက္သြားလာတာတုိ႔ အားလုံးေပါင္းလုိက္ရင္ မာစတာေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္အတြက္ တစ္ႏွစ္ကုိ ေပါင္ တစ္ေသာင္းခြဲေလာက္ေတာ့ အသာေလးဘဲ။ ပညာကုိ ေငြေပး၀ယ္ေနရသလုိျဖစ္ေနၿပီ။ ေငြမရွိရင္ ပညာရွိျဖစ္ႏုိင္ဖုိ႔ ရာခုိင္ႏႈန္းအေတာ္ေလးနည္းသြားၿပီ။

မေန႔က တစ္ေန႔လုံး ဗီဇာကိစၥႏွင့္အလုပ္ရႈပ္ေနခဲ့တယ္။ မနက္ပုိင္းကထဲက ေနအိမ္ကထြက္လာတာ၊ အေရးထဲ စီးေနတဲ့ရထားက စီးေနရင္းတန္းလန္းႏွင့္ ခရီးစဥ္ဖ်က္သိမ္းပစ္လုိက္တယ္။ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ၿပီး ေနာက္လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုက ျပန္သြားရတယ္။ ခ်ိန္းထားတဲ့အခ်ိန္က ေန႔လည္ ၂ နာရီ ခြဲ။ ရထားေတြရဲ ႔ ၾကန္႔ၾကာမႈေၾကာင့္ ဗီဇာရုံးကုိ သုံးနာရီမွတ္တင္းမွ ေရာက္သြားတယ္။ ဒါေတာင္ ရထားဘူတာက ဆင္းၿပီး အငွားကားေခၚသြားလုိ႔။ ဘူတာကေန လမ္းေလ်ာက္ရင္ ၁၀ မိနစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ ၾကာဦးမယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ ေနတဲ့ေနရာႏွင့္ဆုိ ႏွစ္နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္သြားရတယ္။ မေန႔က ရထားအဆင္မေျပမႈေတြေၾကာင့္ အသြားသက္သက္ သုံးနာရီေက်ာ္ ၾကာသြားတယ္။ ၿမိဳ ႔ထဲမွာ ရထားမမီမွာစုိးလုိ႔ ဘူတာထဲ ဟုိေျပးဒီေျပး မာရသြန္လုပ္ခဲ့တာကုိ ျပန္ေတြးၾကည့္ရင္း ၿပဳံးေနမိတယ္။ ၾကည့္မေကာင္းေအာင္ကုိ ေျပးေနရတာ။

က်ေနာ္တုိ႔ဗီဇာတုိးဖုိ႔လူက ႏွစ္ေယာက္၊ အေဖာ္လုိက္ေပးတဲ့ အကိုက တစ္ေယာက္ဆုိေတာ့ သုံးေယာက္ေပါ့ဗ်ာ။ လူေတြၾကားထဲမွာ ၿပိဳင္ပြဲ၀င္သလုိကုိ ေျပးခဲ့ရတာ။ အေဖာ္အကုိက ျမန္မာဆုိေပမဲ့ လန္ဒန္သားျဖစ္ေနပါၿပီ။ သူလုိက္ကူညီေပးလုိ႔သာ ခရီးအဆုံးထိအဆင္ေျပေျပေရာက္ရွိခဲ့တာပါ။ က်ေနာ္တုိ႔ခ်ည္းဆုိ လမ္းေၾကာေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမသိပါဘူး။ ရထားေတြ အဆင္မေျပတဲ့အတြက္ အသြားသက္သက္ေတာင္ ဘတ္စ္ကားတစ္ခါ ေျမေအာက္ရထား ငါးခါ ေျမေပၚရထား ႏွစ္ခါ အငွားကားတစ္ခါ စီးခဲ့ရပါတယ္။

ဗီဇာရုံးကုိေရာက္ေတာ့လဲ ပါလာတဲ့ပစၥည္းေတြအားလုံးကို စကင္န္ဖတ္ပါတယ္။ လုိအပ္ရင္ ဓါတ္ပုံကညွိျဖတ္ဖုိ႔ ယူသြားတဲ့ ကပ္ေၾကးေလးေတာင္ သူတုိ႔ ခဏသိမ္းထားလုိက္ေသးတယ္ (ျပန္လာတဲ့အခါမွ ေရြးယူခဲ့ရတယ္)။ ခၽြန္ထက္တဲ့ပစၥည္း ေပါက္ကြဲေစတတ္တဲ့ ပစၥည္းေတြကုိ အထဲအယူမခံပါဘူး။ လက္ကုိင္ဖုန္းေတြအားလုံးကုိလဲ ပိတ္ထားရပါတယ္။

ဗီဇာရုံးကုိ ေရာက္ေရာက္ခ်င္း တုံကင္ယူရတယ္။ နံပါတ္အတုိင္းေခၚေတြ႔တယ္။ ေနာက္ဆုံး ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေပးတဲ့ ေကာင္တာထိေအာင္ အဆင့္ငါးဆင့္ေက်ာ္ျဖတ္ရတယ္။ အဲဒီငါးဆင့္လုံးမွာ အစစ္ေဆးခံရတယ္။

အဆင့္ ၁ ေကာင္တာ။
ဒီေကာင္တာမွာ ပါလာတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ အားလုံးကုိ စစ္ေဆးၿပီး မွန္ကန္မွ ဒုတိယေကာင္တာကုိ သြားရတယ္။

အဆင့္ ၂ ေကာင္တာ။
ဒီေကာင္တာမွာ အခ်က္အလက္ေတြ ထပ္စစ္ေဆးၿပီး ေပါင္ ၅၀၀ ေပးရတယ္။

အဆင့္ ၃ ေကာင္တာ။
ဒီေကာင္တာမွာ ပတ္စ္ပုိ႔ကုိ ေသခ်ာစစ္ေဆးၿပီး အခ်က္အခ်က္ေတြကို ကြန္ပ်ဴတာႏွင့္သိမ္းဆည္းတယ္။

အဆင့္ ၄ ေကာင္တာ။
ဒီေကာင္တာမွာ လက္ေခ်ာင္းအားလုံးရဲ ႔ ေဗြရာကုိေတြ စကင္န္ဖတ္ယူတယ္။ ဓါတ္ပုံရုိက္တယ္။

အဆင့္ ၅ ေကာင္တာ။
ဒီေကာင္တာမွာ ေနာက္ဆုံးစစ္ေဆးမႈျပဳလုပ္တယ္။ သမုိင္းေၾကာင္းေတြေနာက္ လုိက္တယ္။ စစ္ေဆးေမးျမန္းတယ္။
(အဂၤလန္မွာေနတာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာေပမဲ့ သူတုိ႔ေျပာတဲ့စကားကိုေတာ့ အေဖာ္ပါလာတဲ့အကုိတစ္ေယာက္ အကူအညီနဲ႔ဘဲ ေျဖရွင္းလုိက္ရတယ္။
တစ္ခ်ိဳ ႔စကားေတြ နားမလည္ႏုိင္ဘူး။)
အားလုံး မွန္ကန္အဆင္ေျပၿပီဆုိမွ ဗီဇာသက္တမ္းတုိးေပးလုိက္ၿပီဆိုတဲ့အေၾကာင္းေျပာတယ္။
(ေကာင္တာေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးပါ။ ဒါေပမဲ့ ကုိယ့္နံပါတ္ေခၚတဲ့ ေကာင္တာကုိ သြားရုံပါဘဲ)

ဒါေပမဲ့
အခု နည္းစနစ္က ပတ္စ္ပုိ႔စာအုပ္ေပၚမွာ ဗီဇာမထုေပးေတာ့ပါဘူး။ အုိင္ဒီကဒ္ဘဲ ကုိင္ရမယ္တဲ့။ အဲဒီအုိင္ဒီကုိ စာတုိက္က တစ္ဆင့္ပုိ႔မယ္လုိ႔ ေျပာတယ္။ ငါးရက္အတြင္းအေရာက္ပုိ႔ေပးမယ္၊ မေရာက္ရွိရင္ ဖုန္းဆက္အေၾကာင္းၾကားဖုိ႔ မွာခဲ့ပါတယ္။ ဒါဆုိရင္ေတာ့ တစ္ႏွစ္ဗီဇာ ထပ္ရမွာ ေသခ်ာသေလာက္ရွိေနပါၿပီ။
ဗီဇာရုံး၀န္ထမ္းေတြ သေဘာေကာင္းလုိ႔ရယ္၊ အေဖာ္သူငယ္ခ်င္းရဲ ႔ ကူညီမႈေၾကာင့္ရယ္ က်ေနာ္ကေတာ့ လန္ဒန္မွာေနဖုိ႔ ေနာက္ထပ္တစ္ႏွစ္ ဗီဇာ ရသေလာက္ျဖစ္ေနပါၿပီ။

ဗီဇာမေလ်ာက္ခင္ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ဗီဇာအဆင္ေျပဖုိ႔ ဆုေတာင္းေပးၾကပါဦးလုိ႔ ေတာင္းပန္ခဲ့ေပမဲ့
တစ္ေယာက္မွ ဆုမေတာင္းေပးၾကပါဘူး။ ရူးေပါေပါေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကေတာ့ ဗီဇာမရပါေစနဲ႔လုိ႔ေတာင္ ဆုေတာင္းေပးလုိက္ေသးတယ္။ ေတာ္ေတာ္အားကုိးရတဲ့ မိတ္ေဆြေတြဘဲ။

ဆုေတာင္းေပးသည္ျဖစ္ေစ မေပးသည္ျဖစ္ေစ ခင္မင္တဲ့သူအားလုံးကုိ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးေနေပးၾကတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္လုိ႔ မွတ္တမ္းတင္ ကဗ်ည္းေရးထုိးလုိက္ပါတယ္။

Thursday, 12 February 2009

သာသနာကြယ္တယ္ဆုိတာ ဒီလုိမ်ားလား... ???????

တစ္ကုိယ္ေရ တစ္ကာယသမားဆုိေတာ့လဲ ဘာမွ ထူးထူးေထြေထြလုပ္စရာမရွိဘူး။ လုပ္စရာမရွိတုိင္း စာၾကည့္ စာဖတ္ျဖစ္တယ္။ စာအုပ္ေတြဖတ္ရတာ ၿငီးေငြ႔လာၿပီဆုိရင္ ဟုိစဥ္းစား ဒီစဥ္းစားနဲ႔ ဆုိက္ကုိေတြ ၀င္၀င္လာတယ္။
လန္ဒန္မွာ ေနတာၾကာလာရင္ ဦးေဏွာက္ေတြဘယ္လုိျဖစ္လာမယ္မသိဘူး။ ယူနီျမန္ျမန္တက္မွ ျဖစ္ေတာ့မယ္။
ႏုိ႔မဟုတ္ရင္ ရူးေၾကာင္ေၾကာင္မ်ားျဖစ္သြားမလား မေျပာတတ္ေတာ့ဘူး။

ဒီေန႔လဲ
နဲနဲေညာင္းလာလုိ႔ လမ္းထြက္ေလ်ာက္ရင္း က်ေနာ္တစ္ခုစဥ္းစားမိလုိက္တယ္။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ ႔ သာသနာေတာ္ဟာ အႏွစ္ငါးေထာင္ေက်ာ္လာရင္ အလုိလုိ ကြယ္ေပ်ာက္လိမ့္မယ္လုိ႔ က်ေနာ္ဖတ္ဖူး မွတ္ဖူးထားတယ္ေလ။ အဲဒီလုိ သာသနာကြယ္တဲ့ အခါမွာလဲ ဘုရားရွင္ရဲ ႔ ဓါတ္ေတာ္ေမြေတာ္ေတြ အားလုံးတစ္ေနရာထဲမွာ စုစည္းၿပီး ရုပ္အသြင္ကုိေဆာင္ကာ တရားေဟာလိမ့္မယ္။ တရားေဟာၿပီးေနာက္မွ ဓါတ္ေတာ္ေတြ အားလုံးေလာင္ကၽြမ္းၿပီး သာသနာလုံး၀ကြယ္ေပ်ာက္မယ္တဲ့။

ဒီေခတ္သိပၸံပညာရဲ ႔တုိးတက္မႈအေျခအေနအရ ပ်ံ ႔လြင့္ေနတဲ့ ေလထုထဲက အသံ၊ ေလထုထဲက ရုပ္၀တၳဳေတြကုိ စုစည္းဖုိ႔ ျဖစ္ႏုိင္ေျခ အေတာ္မ်ားမ်ားရွိေနပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ (မ်ားစြာ)က ေျပာဆုိျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ ရုပ္တုိ႔ အသံတုိ႔ကုိ သိပၸံပညာရွင္မ်ား စူးစမ္းရွာေဖြလ်က္ရွိပါတယ္။

က်ေနာ့္ အုိင္ဒီယာအရလဲ
ခရစ္ႏွစ္ ၂၀၀၀ ႏွင့္ ၃၀၀၀ၾကားထဲမွာ အတိတ္က ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ ရုပ္တုိ႔ အသံတုိ႔ကုိ ေကာင္းစြာ စုစည္းၿပီး ထင္ထင္ရွားရွားျပသႏုိင္ေလာက္မယ္လုိ႔ ယူဆပါတယ္။ အခုေခတ္မွာေတာင္ အင္တာနက္တုိ႔ ေရဒီယုိတုိ႔ တယ္လီဗီးရွင္းတုိ႔ ၿဂိဳဟ္တုတုိ႔ အဆင္သင့္ရွိေနၾကၿပီမဟုတ္ပါလား။ ၿပီးေတာ့ လကမၻာေပၚတုိ႔ အဂၤါၿဂိဳဟ္ေပၚတုိ႔ လူသားမ်ား ေရာက္ရွိႏုိင္ၾကၿပီေလ။

ဘုရားရွင္ရဲ ႔ ရုပ္ေတာ္ အသံေတာ္တုိ႔ကုိလဲ သိပၸံပညာနဲ႔ ဖမ္းမိေကာင္းဖမ္းမိႏုိင္တယ္။ တရားေဟာေနတဲ့ပုံစံ သြားလာလႈပ္ရွားေနတဲ့ ပုံစံတုိ႔ကုိလဲ ဖမ္းမိႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။

သာသနာကြယ္ခါနီး ဓါတ္ေတာ္ေမြေတာ္မ်ား စုစည္းၿပီး ဘုရားရွင္အသြင္ေဆာင္တယ္ဆုိတာ
သိပၸံပညာရွင္ေတြရဲ ႔ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈကုိ ဘုရားရွင္က ႀကဳိတင္သိထားလုိ႔ ဒီလုိဘဲ ေဟာထားခဲ့ဟန္တူတယ္လို႔ က်ေနာ္ စဥ္းစားမိတယ္။

အဲဒီ ဘုရားရွင္ရဲ ႔ အသံေတာ္ ရုပ္ေတာ္တုိ႔ကုိ သိပၸံပညာနဲ႔ ဖ်က္ဆီးပစ္လုိက္ၿပီး လုံး၀ေပ်ာက္ကြယ္သြားေအာင္ လုပ္လုိက္ျခင္းကုိပင္ သာသနာကြယ္တယ္လုိ႔ ေခၚေလသလား မသိေတာ့။

ဒီကမၻာႀကီးအတြင္းမွာ အံ့ၾသစရာေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳး အဖုံဖုံ ရွိေနတာကုိ ဘယ္လုိမွ ျငင္းဆန္လုိ႔မရပါ။
ဒါေၾကာင့္
က်ေနာ့္ရဲ ႔ အထင္ဟာ အထင္မွ်သာ ျဖစ္ပါတယ္လုိ႔ တတ္အပ္ ဘယ္သူေျပာႏုိင္မလဲ။
ဒါေပမဲ့
အထင္ဟာ အထင္သက္သက္လဲ ျဖစ္ႏုိင္တာပါဘဲေလ။

Monday, 9 February 2009

တပုိ႔တြဲလျပည့္ေန႔မွာ ထမင္းနဲစားခြင့္ႀကဳံျခင္း


တပုိ႔တြဲလျပည့္ေန႔။
ဟုတ္တယ္ ဒီေန႔ဟာ တပုိ႔တြဲျပည့္ေန႔ဘဲ။ ျမန္မာႏုိင္ငံႏွင့္ကင္းကြာေနျပန္ေတာ့လဲ ျပကၡဒိန္ၾကည့္ၿပီးမွ တပုိ႔တြဲလမွန္းသိရတယ္။ ႏွာရည္ယုိရြဲ တပုိ႔တြဲ လုိ႔ ဆုိရုိးရွိတယ္မဟုတ္လား။ တပုိ႔တြဲလမွာ ခ်မ္းလြန္းလုိ႔ ႏွာရည္ေတာင္ ကုိယ္တုိင္ မသိလုိက္ဘဲ သူ႔အလုိလုိ ယုိစီးၾကတယ္တဲ့။ ဒီမွာက အၿမဲတမ္းေအးခဲေနေတာ့ ႏွာရည္လဲ မၾကာခဏယုိစီးက်တာ မ်ားသြားလုိ႔လားမသိ။
စီးက်စရာ ႏွာရည္လက္က်န္ေတာင္မရွိေတာ့သေလာက္ဘဲ။

တပုိ႔တြဲလမွာ ေအးတာ မဆန္းပါဘူး။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးေတာင္မွ တပုိ႔တြဲလမွာ လက္ေတာ္ကုိ မီးကင္(ေႏြးေအာင္လုပ္)ရတယ္ဆုိဘဲ။ အရမ္းေအးစက္လွတဲ့ သေဘာဘဲေပါ့ေလ။

ျမန္မာ့ရုိးရာဓေလ့အရ တပုိ႔တြဲလမွာ ဘာပြဲေတာ္က်င္းပပါလိမ့္ ???????

"တန္ခူးလ၊ သႀကၤန္ပြဲ"
"ကဆုန္လ၊ ေညာင္ေရသြန္းပြဲ"
".................."
"တပုိ႔တြဲလ၊ ထမင္းနဲထုိးပြဲ"

ေအာ္.. သိၿပီ။ သိၿပီ။ တပုိ႔တြဲလမွာ ထမင္းနဲထုိးပြဲရွိတာေမ့ေနလုိက္တာ။

ျမန္မာႏုိင္ငံမွာဆုိရင္ေတာ့ တပုိ႔တြဲလေရာက္တုိင္း ထမင္းနဲထုိးပြဲကုိ အတီးအမႈတ္ အုိးစည္ ဗုံေမာင္းနဲ႔ စည္ကားသုိက္ၿမိဳက္စြာ က်င္းပၾကစၿမဲဘဲ။ ဒီမွာကေတာ့ အုိးစည္ဗုံေဗာင္းသံၾကားရဖို႔ေ၀းစြ။ ထမင္းနဲနံ႔ေလးရဖုိ႔ေတာင္မွ အႏုိင္ႏိုင္ရယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ႏွင့္တစ္အိမ္ထဲ အတူေနတဲ့ ဦးေလးႀကီးတစ္ေယာက္ ထမင္းနဲကုိ ႀကိဳးစားထုိးတယ္။ တစ္ေန႔လုံး အုိးထဲကဆန္ထမင္းေတြကုိ ေယာက္မႏွင့္ေမႊေနတာေတာ့ ေတြ႔သားဘဲ။ ထမင္းနဲလား ဘာလား က်ေနာ္ေတာ့မေျပာတတ္ေတာ့ပါဘူး။ စားၾကည့္လုိက္ေတာ့ ေကာက္ညွင္းေပါင္းလုိလုိ ေကာက္ညွင္းဆန္ျပဳတ္လုိလုိ ခပ္ျပစ္ျပစ္အေနအထားနဲ႔ အရသာက ခ်ိဳတုိတုိရယ္။
သူ႔ကုိ ေမးၾကည့္လုိက္ေတာ့ တပုိ႔တြဲလမုိ႔ ထမင္းနဲထုိးတာပါတဲ့။ ရာသီစာေလးကုိ အခြင့္ႀကဳံတုန္းစားထားဆုိလုိ႔ က်ေနာ္လဲ ျမည္းၾကည့္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ခ်ိဳခ်ိဳေလးဘဲ။ အုန္းႏုိ႔ထည့္ထားတာတဲ့။ အုန္းဆံေလးေတြလဲထည့္ထားတာဆုိေတာ့ အနံ႔ကေတာ့ ထမင္းနဲနံ႔နဲ႔ နဲနဲေတာ့ တူပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ထမင္းနဲ နံ႔ေလးရဖုိ႔ ေတာင္မွအႏုိင္ႏုိင္ရယ္လုိ႔ က်ေနာ္ေရးလုိက္တာပါ။

အဲဒီထမင္းနဲေတြ အခုထက္ထိ မုိးဖုိေခ်ာင္ထဲမွာ ရွိေသးတယ္။ ဦးေလးႀကီးကေတာ့ မိတ္ေဆြေပါတဲ့သူဆုိေတာ့ မိတ္ေဆြေတြအတြက္ Take away ေတြေပးတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ကုိလဲ ေကၽြးတယ္။ သူ႔ေစတနာေတြေလ။ ေလးစားဖုိ႔ေကာင္းပါတယ္။ ထမင္းနဲထုိးတယ္ဆုိတာ ပင္ပင္ပန္းပန္းထုိးရတာ မဟုတ္လား။ အခ်ိန္လဲကုန္တယ္။ အားလဲကုန္တယ္ေလ။
ဒါေပမဲ့ ဂက္စ္မီးဖုိနဲ႔အုိးတည္ရတာရယ္၊ အဆာပလာ မျပည့္စုံတာရယ၊္ ေရနဲနဲမ်ားသြားတာရယ္ေတြေၾကာင့္ ထမင္းနဲက အဆင္းမလွခဲ့ရရွာတာပါ။ ထမင္းနဲက တစ္မ်ိဳးထဲမကဘူး။ ႏွစ္မ်ိဳးတိတိႀကီးမ်ားေတာင္။ အျဖဴကတစ္မ်ိဳး။ အမဲကတစ္မ်ိဳး။
တစ္မ်ိဳးႏွင့္တစ္မ်ိဳး မရုိးရေအာင္ေပါ့ဗ်ာ။

ဘာဘဲေျပာေျပာ လန္ဒန္မွာ ေနထုိင္ရင္း က်ေနာ္ကေတာ့ ထမင္းနဲကုိ ပထမဆုံးအႀကိမ္ ဦးဦးဖ်ားဖ်ား စားခြင့္ႀကဳံလုိက္ပါတယ္ခင္မ်ား။


ဆုေတာင္း။
ထမင္းနဲထုိးတဲ့ ဦးေလးႀကီးႏွင့္တကြ စာဖတ္သူအေပါင္း က်န္းမာခ်မ္းသာ အသက္ရာေက်ာ္ရွည္ပါေစဗ်ာ။

Wednesday, 10 December 2008

ခရစ္စမတ္ရဲ ႔ အဓိပၸါယ္အမွန္ (၂)





CHRISTMAS ဆုိတဲ့ အဓိပၸါယ္ကုိ အဲဒီစာအုပ္ကေလးထဲမွာ ခရစ္ (Chris) က ေအာက္ပါအတုိင္းေရးထားတယ္။
အားလုံးအတြက္ မွတ္သားစရာေကာင္းပါတယ္။ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ အျခားဘာသာ၀င္ေတြဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဗဟုသုတအေနနဲ႔ ဖတ္ရႈမွတ္သားသင့္တဲ့စာအုပ္ကေလး တစ္အုပ္ပါ။


အလကားရတဲ့ပန္း တန္ဖုိးမရွိဘူးလုိ႔ မေျပာလုိက္ပါနဲ႔ ဆုိတဲ့ စကားလုိဘဲ အလကားရရွိခဲ့ေပမဲ့ ဒီစာအုပ္ကေလးဟာ တန္ဖုိးမရွိဘူးလုိ႔ ေျပာလုိ႔မရပါဘူး။ တန္ဖုိးရွိပါတယ္။ အသိဥာဏ္ ဗဟုသုတကုိ အခုလုိ အခမဲ့ ျဖန္႔ခ်ီေပးတဲ့သူေတြကုိ ေက်းဇူးအထူးတင္စရာေကာင္းပါတယ္။
...................................................


ကဲ CHRISTMAS ရဲ ႔ အဓိပၸါယ္အမွန္ေလးကုိ ၾကည့္လုိက္ၾကရေအာင္။


C= Christ (ခရစ္ေတာ္)
ခရစ္ေတာ္ လာၿပီ၊ အခု သူရွိေနတယ္၊ သူ႔ကုိ ေမြးဖြားၿပီ။


H= Hope (ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္)
ခရစ္ေတာ္အေပၚထားရွိတဲ့ က်ႏ္ုပ္တုိ႔ရဲ ႔ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ အခု ျပည့္၀ၿပီ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆိုေတာ့ ခရစ္ေတာ္ ေရာက္ရွိလာလုိ႔ဘဲ။ သင္တုိ႔ ေအးေအးေဆးေဆး ၿငိမ္းခ်မ္းစြာေနလုိ႔ရၿပီ။ ျမင့္ျမတ္စြာ ႀကီးပြါးျခင္းဆိုတဲ့ သင္တုိ႔ ဘ၀ရဲ ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေရာင္နီေတြကုိ အခု ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့ၿပီ။


R= Righteousness (မွန္ကန္ေျဖာင့္မွတ္မႈ)
ခရစ္ေတာ္ လာၿပီ၊ သင္တုိ႔ရဲ ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကုိ သူသေဘာေပါက္တယ္။ အခု မွန္ကန္ေျဖာင့္မွတ္မႈဟာ သင္တုိ႔အတြက္ျဖစ္တယ္။ သင္တုိ႔ရဲ ႔ မွန္ကန္ေျဖာင္မွတ္မႈနဲ႔ ထာ၀ရဘုရားသခင္ကုိ ေက်နပ္မႈေပးစရာ မလုိေတာ့ပါဘူး။ ခရစ္ေတာ္ကုိယ္တုိင္ သူ႔ရဲ ႔ကုိယ္ပုိင္ မွန္ကန္ေျဖာင့္မွတ္မႈနဲ႔ စံျပအျဖစ္ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီးၿပီ။


I= Inheritance. (အေမြအႏွစ္)
အေမြအႏွစ္ကုိ သင္တုိ႔အား ေပးအပ္ႏွင္းခဲ့ၿပီ။ သင္ဟာ သာမန္လူမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ သင္ဟာ ဘယ္လုိမွ မဆင္းရဲႏုိင္ေတာ့ဘူး။ သင္ဟာ ခရစ္ေတာ္ႏွင့္အတူ ထာ၀ရဘုရားသခင္ရဲ ႔ အေမြခံျဖစ္တယ္။


S= Salvation (ကယ္တင္ျခင္း)
ခရစ္ေတာ္ေရာက္ရွိလာတဲ့အတြက္ ကယ္တင္ျခင္းကုိ ျပည့္၀စြာ ေဆာင္ရြက္ျပဳလုပ္ၿပီးၿပီ။


T= Telling (ေျပာျပျခင္း)
ခရစ္ေတာ္ေရာက္ရွိလာေၾကာင္း မေျပာျပရေသးေသာသူေတြအတြက္ ျပန္ေျပာျပၾကရမယ္။ အခုအခ်ိန္ဟာ တစ္စုံတစ္ေယာက္ကုိ ခရစ္ေတာ္အေၾကာင္းေျပာျပရမဲ့အခ်ိန္ပါ။


M= Ministry (အုပ္ခ်ဳပ္ျခင္း)
ျပန္လည္စုစည္းမႈကုိ ျပဳလုပ္ေပးတဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္သူအျဖစ္ သင့္ကုိ ေနရာခ်ထားၿပီးၿပီ။ ခရစ္ေတာ္ေဟာၾကားခဲ့တဲ့တရားေတာ္ေတြအတုိင္း အုပ္ခ်ဳပ္ေပးမဲ့သူအျဖစ္ သတ္မွတ္လုိက္ၿပီ။
အသင္ဟာ အခုအခ်ိန္မွာ ခရစ္ေတာ္ေရာက္ရွိလာတဲ့အေၾကာင္း မသိေသးေသာသူေတြကို ေျပာျပဖုိ႔ အုပ္ခ်ဳပ္မႈနယ္ပယ္ထဲေရာက္ေနၿပီ။


A= Acceptance (လက္ခံျခင္း)
ကမၻာေပၚရွိ သူတုိ႔အားလုံးကုိ လက္ခံၿပီးတဲ့အေၾကာင္း ခရစ္စမတ္ေန႔မွာ လူတုိင္းကုိ ေျပာျပဖုိ႔ သင္တုိ႔ကုိ တာ၀န္ေပးအပ္လုိက္ၿပီ။ သင္ဘာဘဲ လုပ္ခဲ့ လုပ္ခဲ့၊ သင္ဘယ္ဘဲ ေရာက္ခဲ့ ေရာက္ခဲ့၊ သင္ ဘယ္လုိဘဲ အသက္ရွင္ခဲ့ ရွင္ခဲ့ ျပႆနာမရွိပါဘူး။ ဘုရားသခင္က သင့္ကုိ ႀကိဳဆုိလက္ခံလ်က္ပါဘဲ။
ဘုရားသခင္က သင့္ရဲ ႔မေကာင္းမႈ အျပစ္ေတြကုိ သင့္ကုိ ဆန္႔က်င္ၿပီး ေရတြက္မွတ္ယူေနမွာ မဟုတ္ပါဘူး။


S= Sonship (သားေတာ္အျဖစ္)
က်ႏု္ပ္တုိ႔ကုိ ဘုရားသခင္က လက္ခံလုိက္ၿပီ။ ဘုရားသခင္က က်ႏ္ုပ္တုိ႔ကုိ သားေတာ္အျဖစ္ ယူေဆာင္သြားခဲ့ၿပီးၿပီ။ သင္ကုိယ္တုိင္ ဘုရားသခင္ရဲ ႔သားေတာ္ျဖစ္ဖုိ႔ လုပ္ေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ သင္ကုိယ္တုိင္ ဘုရားသခင္ကုိ ေသြးေဆာင္ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္ေစေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။
ဒါေပမဲ့ အခု သင္ဟာ ဘုရားသခင္ရဲ ႔သားေတာ္ပါဘဲ။

အဲဒါ ခရစ္စမတ္ရဲ ႔ အဓိပၸါယ္အမွန္အကန္ပါဘဲ။ သင္ခရစ္စမတ္ပြဲေတာ္က်င္းပေနတဲ့အခါမွာ အဲဒီအခ်က္အလက္ေတြကုိ စဥ္းစားေစခ်င္ပါတယ္။ ဒါမွ ဘုန္းတန္ခုိးေတာ္အေပါင္းႏွင့္ျပည့္စုံတဲ့ ခရစ္စမတ္ျဖစ္မွာပါ။

Merry Christmas!
ခရစ္စမတ္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ပါေစ။
..............................

အဲဒီစာအုပ္ (Rhapsody of Realities) ကေလးထဲက စာမ်က္ႏွာ ၆၈ ႏွင့္ ၆၉ ကို အတတ္ႏုိင္ဆုံး ႀကိဳးစားၿပီး ဘာသာျပန္ထားတာပါ။
ေခါင္းစဥ္ေလးက The Real Meaning Of Christmas! တဲ့။
Thanksgiving day မွာ ၾကက္ဆင္သတ္စားမယ္၊ ခရစ္စမတ္မွာ ေပ်ာ္ပါးၾကမယ္ ဆုိတဲ့ အသိစိတ္ကေလးေတြကုိ
ခဏေမ့ထားၿပီး ခရစ္စမတ္ရဲ ႔ အဓိပၸါယ္ေလးကုိ နဲနဲေလာက္ဖတ္ရႈၿပီး ဗဟုသုတ အလင္းေရာင္ေလး ေခါင္းထဲ ဖ်တ္ကနဲ ေရာက္သြားတယ္ဆုိရင္ ၀မ္းသာဂုဏ္ယူလုိ႔မဆုံးပါဘူး။

ကုိးကြယ္မႈဘာသာေပါင္းစုံရဲ ႔ အေတြးအေခၚအယူအဆေတြ အားလုံးကုိ ေလ့လာမွတ္သားျခင္းဟာ ဗဟုသုတဟင္းေလးအုိးႀကီးျဖစ္ျခင္းရဲ ႔ အေၾကာင္းတစ္ရပ္ပါဘဲ။
ေလာကမွာ မေလ့လာအပ္တဲ့ပညာမရွိပါဘူး။ အသုံးမခ်အပ္ အသုံးမျပဳအပ္တဲ့ ပညာဘဲရွိတာပါ။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ဘယ္ဘာသာစာေပကုိဘဲျဖစ္ျဖစ္ အခ်ိန္အားေလးရရင္ေတာ့ ဖတ္ေစခ်င္ေၾကာင္း တင္ျပလုိက္ရပါတယ္။

Tuesday, 9 December 2008

ခရစ္စမတ္ရဲ ႔ အဓိပၸါယ္အမွန္ (၁)


ဘာလုိလုိနဲ႔ ခရစ္စမတ္ေရာက္ျပန္ေတာ့မယ္။
မႏွစ္က ခရစ္စမတ္ကာလမွာ က်ေနာ္ဟာ လန္ဒန္ရဲ ႔ ေမြးကင္းစ ကေလးေလးေပါ့ဗ်ာ။
ေတာသားၿမိဳ ႔ေရာက္သလုိ ေယာင္လည္လည္နဲ႔မုိ႔ ခရစ္စမတ္ပြဲေတာ္ႀကီးကုိ ဘယ္လုိေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ရမွန္း ေကာင္းေကာင္းေတာင္မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ညဥ့္နက္သန္းေခါင္ထိ "ရႊီး" "ဒိုင္း" "ေဖ်ာင္း" ဆုိတဲ့ ေဗ်ာက္အုိးေဖာက္သံေတြ ၾကားခဲ့ရတာကုိေတာ့ မွတ္မိေနသလုိလုိဘဲ။
ခ်မ္းေအးလွတဲ့ ရာသီဥတုဒဏ္ကုိ အမႈမထားဘဲ ေပ်ာ္ၾကပါးၾကတာေနမွာေပါ့ေလ။

ေခတ္ကာလ အေျခအေနအရ
ဘယ္ဘာသာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာသာေရးအခမ္းအနားျပဳလုပ္တယ္ဆုိရင္ ရုိးရာယဥ္ေက်းမႈအရ အျဖစ္သေဘာေလာက္ဘဲ ရွိၾကပါေတာ့တယ္။ ဘာသာတရားရဲ ႔ ရင္းျမစ္မူလကုိ ေကာင္းေကာင္းမသိၾကေတာ့ဘူး။ သူတုိ႔သိတာက ေပ်ာ္ဖုိ႔ပါးဖုိ႔ေလာက္ဘဲ။

ျမန္မာမွာလဲ တန္ခူးသႀကၤန္ပြဲေတာ္၊ သီတင္းကၽြတ္ဆီးမီးထြန္းပြဲေတာ္၊ တန္ေဆာင္မုန္းတန္ေဆာင္တုိင္ပြဲေတာ္၊ တေပါင္းဘုရားပြဲေတာ္ စတဲ့ ပြဲေတာ္ေတြကုိ က်င္းပၾကေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ပြဲေတာ္ရဲ ႔ ရြယ္ရည္ခ်က္ကုိ လူေတြ မသိၾကေတာ့ဘူးေလ။ သႀကၤန္ေရာက္ရင္ ဘယ္လိုကဲမယ္၊ သီတင္းကၽြတ္မွာ ဘယ္လုိမုိက္မယ္၊ တန္ေဆာင္တုိင္ညမွာ ဘယ္လုိ ၾကမ္းမယ္၊ တေပါင္းပြဲမွာ ဘယ္လုိရမ္းမယ္ စတဲ့ အေပ်ာ္အပါးေလာက္ဘဲ စိတ္၀င္စားတတ္ၾကတာမဟုတ္လား။ ရင္နာစရာပါ။

အခုလဲ ခရစ္စမတ္ေရာက္ခါနီးၿပီ။
Merry Christmas လုပ္ၾကမယ္။
ကဒ္ေတြ အျပန္အလွန္ပုိ႔ၾကမယ္။ ရုံးပိတ္ရက္အားရမွာမုိ႔ ေလ်ာက္လည္ၾကမယ္၊ စားပြဲေသာက္ပြဲျပဳလုပ္ၾကမယ္။ အေပ်ာ္အပါးေတြနဲ႔ အခ်ိန္ကုိ ကုန္လြန္ေစမယ္။
လက္ေဆာင္ေတြ ဖလွယ္ၿပီး ေဖာက္ၾကည့္ၾကမယ္။
ခရစ္စမတ္ၿပီးမၾကာခင္ႏွစ္သစ္ေရာက္ေတာ့မွာမုိ႔ ႏွစ္သစ္ကုိ ေသာက္စားၿပီး ႀကိဳဆုိၾကမယ္။ Happy New Year လုပ္ၾကတယ္။
လူေတြသိတာက ဒီေလာက္ဘဲ။
ခရစ္စမတ္ရဲ ႔ အဓိပၸါယ္ အမွန္အကန္ကုိက်ေတာ့ မသိၾကေတာ့ဘူးေလ။
အမွန္အတုိင္း၀န္ခံရရင္ က်ေနာ္ကုိယ္တုိင္လဲ ေကာင္းေကာင္းမသိပါဘူး။

လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ပတ္ေလာက္က Hounslow High Street မွာ ရွိတဲ့ Super Market ကုိ သြားၿပီး ေလ်ာက္ၾကည့္ျဖစ္တယ္။ ေစ်းကုိ မေရာက္ခင္ လမ္းခုလတ္မွာ အမ်ိဳးသမီးေလးသုံးေယာက္ လက္ကမ္းစာေစာင္ သေဘာမ်ိဳး စာအုပ္ကေလးေတြကုိ အလကားေပးေနတာေတြ႔လုိ႔ က်ေနာ္လဲ ျမန္မာပီပီ တစ္အုပ္ယူလာခဲ့တယ္။
အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီး ေရာက္လာတဲ့လူတုိင္းကုိ ေတာင္းေတာင္းပန္ပန္နဲ႔ ေပးေနတာကုိ ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ဒီစာအုပ္ဟာ တစ္နည္းနည္းနဲ႔ အေရးပါမွန္း က်ေနာ္ သေဘာေပါက္ပါတယ္။
အိမ္ျပန္ေရာက္ၿပီး ေသခ်ာၾကည့္လုိက္ေတာ့မွ ခရစ္ယာန္အေၾကာင္းေရးထားတဲ့ စာအုပ္ကေလးျဖစ္မွန္းသိရတယ္။ တကယ္ေကာင္းတဲ့ စာအုပ္ကေလးပါ။
နာမည္ေလးက Rhapsody of Realities တဲ့။ စာမ်က္ႏွာ ၈၀ ေက်ာ္ရွိတယ္။
Chris ႏွင့္ Anita တုိ႔ စုေပါင္းေရးထားတဲ့စာအုပ္ကေလးပါ။

စာရြက္သားကလဲ အလြန္ေကာင္းပါတယ္။ စာေတြေရးသားပုံကလဲ သပ္ရပ္မႈရွိပါတယ္။
စာအုပ္ကေလးကုိ ၾကည့္ၿပီး ေအာ္... က်ေနာ္တုိ႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြလဲ သာသနာျပဳတဲ့အေနနဲ႔ ဒီလုိအလုပ္မ်ိဳးကုိ ျပဳလုပ္သင့္တာဘဲ လုိ႔ စဥ္းစားမိတယ္။ ငါတုိ႔ဘာသာက မွန္တယ္၊ ငါတုိ႔ဘာသာထဲမွာမွ ဘယ္ဂုိဏ္းက ပုိမွန္တယ္ လုိ႔ ျငင္းခုံၿပီး မာနေတြ တေထာင္ေထာင္ျဖစ္ေနၾကမဲ့အစား ဘာသာသာသနာျပန္႔ပြါးဖုိ႔ စုစုစည္းစည္း ညီညီညြတ္ညြတ္ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းကုိ ျပဳလုပ္ၾကရင္ အမွန္တကယ္လဲ က်ေနာ္တုိ႔ သာသနာ ျပန္႔ပြါးမွာ ေသခ်ာပါတယ္။

အဲဒီ စာအုပ္ရဲ ႔ေနာက္ေက်ာဘက္မွာ ေရးထားတဲ့ စာပုိဒ္ေလးေၾကာင့္ က်ေနာ္ပုိၿပီး ဒီစာအုပ္ကေလးကုိ စိတ္၀င္စားသြားတာပါ။
"ဒီ Rhapsody of Realities စာအုပ္ကုိ Copy ေပါင္း သန္းေပါင္းမ်ားစြာရုိက္ႏွိပ္ၿပီး ႏုိင္ငံေပါင္း ၁၅၀ ေက်ာ္ကုိ ျဖန္႔ခ်ီၿပီးပါၿပီ။ ျမန္မာဘာသာအပါအ၀င္ ဘာသာေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ ဘာသာျပန္ထားၿပီးပါၿပီ" တဲ့။

(ဆက္မယ္)