Wednesday, 4 February 2009
ကံေကာင္းေထာက္မလုိ႔ (၁)
ကခ်င္ျပည္နယ္ မုိးညွင္းၿမိဳ ႔နယ္ ဟုိပင္ၿမိဳ ႔အပုိင္အတြင္းမွာတည္ရွိေနတဲ့
ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ ႔အႀကီးမားဆုံးသဘာ၀ေရကန္ႀကီးပါ။ ေဘးပတ္ပတ္လည္မွာ ရြာေတြ လယ္ယာေတြ ၿပီးေတာ့ ေတာင္တန္းေတြ အဆင့္ဆင့္တည္ရွိပါတယ္။
အင္းထဲမွာ ရွိတဲ့ ေရအေနအထားကေတာ့ ၾကည္လင္စိမ္းလဲ့ၿပီး ၀ါးတစ္ရုိက္ေလာက္ထိေရေအာက္ကုိ ျမင္ႏုိင္ပါတယ္။ ေရေအာက္ဘယ္ေလာက္ထိ နက္သလဲေတာ့ အတိအက်မသိပါဘူး။ ေရွးလူႀကီးေတြေျပာစကားအရကေတာ့ အပ္ခ်ည္လုံးတစ္လုံးမွာရွိတဲ့ အပ္ခ်ည္ႀကိဳးေတြေလာက္မကဘူးနက္တယ္လုိ႔ ၾကားဖူးတယ္။ အင္းႀကီးရဲ ႔ အက်ယ္အ၀န္းကေတာ့ အလ်ားရွစ္မုိင္ အနံ ေလး မုိင္ရွိတယ္တဲ့။
စစ္ကုိင္းတုိင္း အင္းေတာ္ၿမဳိ ႔ရဲ ႔ အေနာက္ေတာင္ ယြန္းယြန္းမွာလဲ အင္းႀကီးတစ္အင္းရွိပါေသးတယ္။ အဲဒီ အင္းႀကီးလဲ အက်ယ္ႀကီးပါဘဲ။ ဒါေပမဲ့ အင္းေတာ္ႀကီးႏွင့္ႏႈိင္းယွဥ္ရင္ ေသးငယ္ေနတဲ့အတြက္ အဲဒီအင္းကုိ အင္းေတာ္ေလးလုိ႔ ေခၚေ၀ၚၾကပါတယ္။ သမုိင္းစာေပေတြအရေတာ့ အင္းေတာ္ႀကီးႏွင့္အင္းေတာ္ေလးဟာ ဆက္စပ္မႈ ရွိတယ္လုိ႔ ဆုိထားပါတယ္။ ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပုိင္း အင္းေလးကန္ႏွင့္ဆက္စပ္မႈရွိမရွိဆုိတာကေတာ့ က်ေနာ္ မသိပါဘူး။
အင္းေတာ္ႀကီးအင္းထဲမွာ သီရိဓမၼာေသာကမင္းတည္ထားခဲ့တဲ့ နာမည္ႀကီးေရလယ္ဘုရားတစ္ဆူရွိပါတယ္။ ႏွစ္စဥ္တေပါင္းလမွာ ဘုရားပြဲကုိ စည္ကားသုိက္ၿမိဳက္စြာ က်င္းပပါတယ္။
က်ေနာ္က စစ္ကုိင္းတုိင္းအထက္ပုိင္း ေကာလင္း ၀န္းသုိေဒသဘက္ကဆုိေတာ့ ကခ်င္ျပည္နယ္နဲ႔ အလွမ္းမေ၀းပါဘူး။ ကခ်င္ျပည္နယ္တစ္ေလ်ာက္ မၾကာမၾကာေရာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ရထားလမ္းပုိင္းကုိဘဲ အားျပဳသြားလာရတာပါ။ မီးရထားမရွိရင္ ကခ်င္ျပည္နယ္ေရာက္ဖုိ႔ အခက္အခဲ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။
အခုက်ေနာ္မိတ္ဆက္ေနတာနဲ႔ စာက အေတာ္ေလးရွည္သြားၿပီ။ က်ေနာ္ေျပာျပခ်င္တာကေတာ့ အင္းေတာ္ႀကီးအင္းထဲကုိ က်ေနာ္တုိ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္စု အလည္အပတ္သြားခဲ့တဲ့ ခရီးစဥ္အေတြ႔အႀကဳံေလး နဲနဲရယ္ပါ။
က်ေနာ္တုိ႔အဖြဲ ႔က စုစုေပါင္း ၅ ေယာက္။ က်ေနာ္တုိ႔ လူငယ္ေတြ ၄ ေယာက္ႏွင့္ ဦးေလးႀကီးတစ္ေယာက္ပါ။
အင္းေတာ္ႀကီးကုိ ရထားတုိက္ရုိက္မေပါက္ပါဘူး။ ဟုိပင္ (သုိ႔မဟုတ္) မုိးညွင္းမွာဆင္းၿပီး ဘတ္စ္ကားစီးသြားရပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ကေတာ့ ဟုိပင္မွာ ဆင္းၿပီး ဖားကန္႔ဘက္သြားတဲ့ ဘတ္စ္ကားစီးသြားပါတယ္။ အင္းေတာ္ႀကီးက ဟုိပင္ၿမိဳ ႔ရဲ ႔အေနာက္ဘက္ ၁၅ မုိင္ခန္႔ေလာက္မွာ တည္ရွိပါတယ္။ ေတာင္တန္းႀကီးတစ္ခု ျဖတ္ေက်ာ္ရပါတယ္။ အင္းကို ပတ္ၿပီး အင္းရဲ ႔အေနာက္ဖက္ လုံးတုံရြာေလးမွာ စတည္းခ်ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ေန႔မွာ က်ေနာ္တုိ႔ ေရလယ္ဘုရားကုိ ဖူးဖုိ႔ စတင္လႈပ္ရွားပါတယ္။ စက္ေလွနဲ႔ သြားရမွာပါ။
က်ေနာ္တုိ႔ အုပ္စုထဲက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က စက္ေလွကုိ ေကာင္းေကာင္းပဲ့ကုိင္ႏုိင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းရဲ ႔မိတ္ေဆြစက္ေလွကုိ ဆီထည့္ၿပီး လူပုိမေခၚေတာ့ဘဲ က်ေနာ္တုိ႔ငါးေယာက္ဘဲ စက္ေလွတစ္စီးနဲ႔ ဘုရားဖူးထြက္ခဲ့ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ပဲ့ကုိင္။ က်ေနာ္တုိ႔ကေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆး ရႈခင္းေတြၾကည့္ရင္း စင္ေရာ္ေလးေတြကုိ အစားေကၽြးၾကတာေပါ့။
မၾကာခင္ေလးမွာဘဲ ဘုရားကုိ ေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဘုရားက ၾကည္ညိဳစရာ အရမ္းေကာင္းပါတယ္။ ေရလယ္မွတကယ့္ေရလည္ပါ။ (အခုအခါမွာေတာ့ ကမ္းေျခကေနၿပီး ဘုရားအထိ ဦးပိန္တံတားလုိ ပုံစံမ်ိဳး ေဆာက္လုပ္ထားၿပီးျဖစ္ပါတယ္)။
ဘုရားမွာ ေရႊသကၤန္းကပ္ ဆုေတာင္းအမွ်ေ၀ၿပီး တစ္ဘက္ကမ္းမွာရွိတဲ့ ရွမ္းရြာတစ္ရြာကို စက္ေလွနဲ႔ ဆက္လက္ထြက္ခြါခဲ့ပါတယ္။
ရွမ္းရြာေလးမွာ အနားယူၿပီး ညေနစာထမင္းကို ေစာေစာစားၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ တည္းခုိတဲ့ လုံးတုံရြာေလးကုိ ျပန္ဖုိ႔
က်ေနာ္တုိ႔ စုိင္းျပင္းၾကစဥ္မွာဘဲ ျပႆနာက စလာပါၿပီ။
အင္းရဲ ႔အထက္ပုိင္းေတာင္တန္းေတြမွာ ေတာင္ခုိးေတြေ၀ၿပီး ေကာင္းကင္မွာလဲ တိမ္တုိက္မဲမဲႀကီးေတြ ေနရာယူထားၾကတယ္။ ဒါဆုိရင္ ေသခ်ာၿပီ။ အင္းကုိျဖတ္သန္းဖုိ႔ အေျခအေနေကာင္းမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။
မုိးအႀကီးအက်ယ္ရြာၿပီး ေလတုိက္ၾကမ္းေတာ့မယ္။ အင္းထဲမွာလဲ လႈိင္းေတြႀကီးေတာ့မယ္။
အဲဒီရွမ္းရြာက အိမ္ခံေတြကလဲ က်ေနာ္တုိ႔ကုိ တားပါတယ္။ မျပန္ဘဲနဲ႔ သူတုိ႔ရြာမွာဘဲ အိပ္ဖုိ႔ေပါ့။
ဒါေပမဲ့.....
(ဆက္လက္ေရးမယ္)
ဧည့္သည္

ေအာ္.. ဘာလုိလုိနဲ႔ လန္ဒန္ေရာက္လာတာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္သြားၿပီ။ ေက်ာင္းသားဗီဇာနဲ႔လာရတာဆိုေတာ့လဲ တစ္ႏွစ္ႏွင့္ႏွစ္လဘဲ ေနထုိင္ခြင့္ရတယ္။ လာမဲ့ ၂၈ (ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၈) ရက္ဆုိရင္ ဗီဇာသက္တမ္းက ကုန္ဆုံးေတာ့မယ္။ မၿပီးဆုံးေသးတဲ့ ပညာေရးအတြက္ ဗီဇာတုိးဖုိ႔ ႀကိဳးစားရဦးမယ္။ ေနထုိင္ခြင့္ေလးရဖုိ႔ ဗီဇာေၾကးကေတာ့ နင့္ေနတာဘဲ။ ေပါင္ ေလးငါးရာ ထြက္ဦးမယ္။
တကၠသုိလ္မတက္ရေသးေပမဲ့ အျပင္အဂၤလိပ္စာသင္တန္းေက်ာင္းေတြတက္ရတာနဲ႔တင္ ေပါင္ ေထာင္ေက်ာ္ ေလ်ာသြားၿပီ။ တကၠသုိလ္တက္ရင္လဲ ေပါင္ တစ္ေသာင္းခြဲေလာက္ထပ္ကုန္ဦးမယ္တဲ့။
သူတုိ႔ႏုိင္ငံရဲ ႔ပညာေရးစရိတ္က တေစၦသရဲထက္ ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္။ တေစၦသရဲေျခာက္ရင္ ရတတ္ရာရာ သမၺဳေဒၶဂါထာတုိ႔ ဣတိပိေသာ ဘဂ၀ါတုိ႔ ရြတ္ဖတ္လုိ႔ရေသးတယ္။ အခုဟာက ဘုရားစာေတြ တသြင္သြင္ရြတ္ဖတ္ရင္လဲ ကုန္တာကေတာ့ ကုန္မွာဘဲေလ။
ပုိက္ဆံေတြသိန္္းရာခ်ီအသုံးျပဳၿပီးမွ ဘြဲ ႔ဒီဂရီတပ္ခြင့္ရမဲ့ပညာေရးကလဲ ေရႊထက္ကုိပုိၿပီးတန္ဖုိးရွိေနတယ္။
ဟုတ္မွာပါေလ ပညာေရႊအုိး လူမခုိးလုိ႔ ဆုိးရုိးစကားက ရွိထားၿပီးသားမဟုတ္လား။ လုပ္မယ္လုိ႔ ဆုံးျဖတ္ၿပီးမွေတာ့ ေနာက္ဆုပ္လုိ႔လဲ မရေတာ့ဘူး။ တုံးတုိက္တုိက္ က်ားကုိက္ကုိက္ ဒီဂရီတစ္ခုခုရေအာင္ေတာ့ ႀကိဳးစားရမွာဘဲ။
လုိခ်င္တဲ့ ပညာေရးရရွိၿပီးရင္ေတာ့ ဧည့္သည္တုိ႔ရဲ ႔ထုံးစံအတုိင္း အစာ၀ရင္ ဌာနကုိ ျပန္ၾကရစၿမဲဘဲမဟုတ္လား။
အမိဌာေန ျမန္မာျပည္ကုိလဲ လြမ္းလွပါၿပီ။ လန္ဒန္မွာလဲ အရမ္းေပ်ာ္လွတယ္မဟုတ္ပါဘူး။ လုိအပ္ခ်က္ေတြျပည့္ရင္ေတာ့ ျပန္ရမွာပါ။ က်ေနာ္တုိ႔က ဧည့္သည္ေတြဘဲေတြေလ။
ျမန္မာကေနၿပီး လန္ဒန္ကုိ လာရတဲ့ ဧည့္သည္တစ္ေယာက္အတြက္ လန္ဒန္မွာေနထုိင္ခြင့္ဗီဇာလုိအပ္သလုိ
လူ႔ဘ၀ကို အလည္လာၾကတဲ့ က်ေနာ္အပါအ၀င္ ဧည့္သည္အားလုံးဟာလဲ လူ႔ဘ၀မွာ ေနထုိင္ခြင့္ဗီဇာယူၾကရမွာ မဟုတ္လား။ ဗီဇာကုန္တဲ့ တစ္ေန႔ေရာက္ရင္ေတာ့ မူရင္းဌာနကုိဘဲ ျပန္ၾကရမွာ အေသအခ်ာပါဘဲ။
ဧည့္သည္အေၾကာင္းေျပာရင္းနဲ႔ ကံဆုိးရွာတဲ့ ဧည့္သည္ကေလးတစ္ေယာက္အေၾကာင္းသြားသတိရမိတယ္။
ဒီေန႔မွ Yahoo သတင္းထဲက ဖတ္လုိက္ရတာပါ။ တကယ့္သနားစရာဧည့္သည္ေလးပါ။ လူ႔ဘ၀မွာ ဗီဇာ အၾကာႀကီးရမသြားရွာဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေစာေစာစီးစီးဘဲ သူ႔ဌာေနကုိ ျပန္သြားရရွာတယ္။
လူ႔ဘ၀မွာေနထုိင္ဖုိ႔ ေလးႏွစ္ဘဲ ဗီဇာရသြားတယ္။ သူက အမ်ိဳးသမီးေလးပါ။ နာမည္က ကယ္ေလအိရွီး (Kayley Ishii)တဲ့။ အသက္က ၄ ႏွစ္ဘဲရွိေသးတယ္။ အေမရိကန္ႏုိင္ငံ ကာလီဖုိးနီးယားျပည္နယ္ကပါ။
ျဖစ္ပ်က္ပုံေလးက ဒီလုိ---
သူမက နဲနဲေတာ့ အေဆာ့မက္ပုံရတယ္။ ႀကံႀကံဖန္ဖန္ အ၀တ္ေလ်ာ္စက္ထဲကုိ ၀င္ၿပီးေဆာ့တယ္။ သူမ အ၀တ္ေလ်ာ္စက္ထဲေရာက္ေနတဲ့အခါ သူမအနီးအျပင္ဘက္မွာက သူမရဲ ႔ေမာင္ေလးရွိတယ္။ အသက္ ၁၅ လသားအရြယ္ လမ္းေလ်ာက္တတ္ခါစေလးေပါ့။
အက်ိဳးအေၾကာင္းဘယ္သိတတ္ပါဦးမလဲ။ သူ႔အမ အ၀တ္ေလ်ာ္စက္ထဲ ေရာက္ေနတဲ့အခါမွာဘဲ အ၀တ္ေလ်ာ္စက္ပါ၀ါခလုပ္ေလးကုိ ႏွိပ္ၿပီးေဆာ့ကစားလုိက္တယ္။ အ၀တ္ေလ်ာ္စက္ကလဲ သက္ရွိမဟုတ္ေလေတာ့ သူ႔တာ၀န္အတုိင္း လုပ္ငန္းကုိ စတင္ေတာ့တာေပါ့ေလ။
ကယ္ေလအီရွီးေလးဟာ အ၀တ္ေလ်ာ္စက္ထဲမွာ တစ္ကုိယ္လုံးလဲ ေရေတြရႊဲရႊဲစုိလုိ႔။ လူကလဲ ေဘာလုံးထဲမွာေနၿပီး အကန္ခံရသလုိ စက္လည္ပတ္တဲ့ေနာက္ ပါသြားတာေပါ့။
ႏွစ္မိနစ္ေလာက္ၾကာမွ သူမရဲ ႔အေမ ေရာက္လာၿပီး အ၀တ္ေလ်ာ္စက္ကုိ ပိတ္လုိက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ သိပ္ေနာက္က်သြားပါၿပီ။ သူမလုံး၀သတိလစ္ေနပါၿပီ။ ခႏၶာကုိယ္မွာ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ဘာတစ္ခုမွ မရွိေပမဲ့ ကေလးအရြယ္ဆုိေတာ့ ေရွာ့ခ္ျဖစ္ၿပီး သတိလစ္သြားတယ္။
ေဆးရုံကုိ အျမန္ယူေဆာင္ကုသေပမဲ့လဲ ကယ္ေလအီရွီးေလးကေတာ့ လူ႔ေလာကႀကီးကုိ ထာ၀ရႏႈတ္ဆက္သြားရွာၿပီေလ။
ေအာ္... ဧည့္သည္... ဧည့္သည္
အားလုံးဧည့္ေတြေတြခ်ည္းပါဘဲလား။ အသက္ႀကီးတယ္ ငယ္တယ္ သန္မာတယ္ ေပ်ာ့ညံ့တယ္ ဆင္းရဲတယ္ ခ်မ္းသာတယ္ ရုပ္လွတယ္ ရုပ္ဆုိးတယ္စတဲ့ ခြဲျခားမႈေတြ ရွိေနၾကေပမဲ့ အားလုံး (အားလုံး) ဗီဇာကုန္ရင္ေတာ့ လာလမ္းအတုိင္း ျပန္ၾကရမွာဘဲ။ သံေ၀ဂပြါးမ်ားစရာေကာင္းလုိက္တာ။
က်ေနာ္တုိ႔တစ္ေတြကေကာ
(၁)ဗီဇာသက္တမ္းဘယ္ေလာက္ရွိေသးလဲ?
(၂)ဗီဇာသက္တမ္းတုိးဖုိ႔ မွန္မွန္ကန္ကန္ လုပ္ထုံးေတြကုိ လုပ္ျဖစ္ၾကရဲ ႔လား?
(၃)လာရာလမ္းကုိျပန္ဖုိ႔ ဘာေတြျပင္ဆင္ထားၿပီးၿပီလဲ?
(၄)မူရင္းေနရာမွာ စားေသာက္ဖုိ႔ ဘယ္ေလာက္စုေဆာင္းထားၾကၿပီးၿပီလဲ?
(၅)အားလုံး Visit ဗီဇာကုိင္ေဆာင္ထားၾကတယ္ဆုိတာ ေမ့သြားၾကၿပီလား?
တစ္ေန႔
အဲဒီတစ္ေန႔ေရာက္ရင္ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔တစ္ေတြလဲ ကယ္ေလအီရွီးေလးလုိ လာရာလမ္းအတုိင္း မလြဲမေသြ ေလ်ာက္လွမ္းၾကရဦးမွာ လုံး၀ အေသအခ်ာပါဘဲခင္မ်ား။
မွတ္ခ်က္။
http://uk.news.yahoo.com/5/20090204/twl-girl-dies-inside-washing-machine-3fd0ae9.html ကို အေျချပဳေရးသားထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
Tuesday, 3 February 2009
ႏွစ္ဦးသေဘာတူ
ႏွစ္ဦးသေဘာတူ
ၾကည္ျဖဴစြာေလ်ာက္လွမ္း
ေမာပန္းစရာ အခက္အခဲ
ဘယ္ေလာက္ဘဲ ႀကဳံဆုံပါေစ
လက္တြဲမၿဖဳတ္ေၾကးေနာ္။
မေၾကာက္မရံြ ေနာက္မတြန္႔ဘဲ
ရဲ၀ံ့စြန္႔စား
ခါးသက္မႈေတြဖယ္ခြါၿပီး
ၾကင္နာစြာေဖးမၾကမယ္။
အဆံုးမရွိတ႔ဲေလွငယ္ေလး အတူတူေလွာ္ရင္း
အခ်င္းခ်င္း အခ်စ္ေရစင္ကုိ
ၾကင္နာစြာ ေသာက္သုံး
အမုန္းဆုိတာ ေမ့ထားစုိ႔။
စကားေလးေတြၾကမ္းတ႔ဲခါ
အမူအရာေလးေတြလြဲတဲ႔ခါ
သေဘာထားေလးေတြကြဲတဲ႔ခါ
ရန္ၿဖစ္ေနၾကတဲ႔ခါ
ေ၀းေနၾကတဲ႔ခါ
လြမ္းေနၾကတဲ႔ခါ...
မာနေတြဖယ္ပါ
ပိုၾကင္နာပါ
ဒါမွ
ဘ၀လွပမွာ။
Usage of English 25 (အဂၤလိပ္စာအသုံးအႏႈန္း ၂၅)
ျမင္ေနက်ေပမဲ့ တကယ္သုံးၾကည့္ရင္ ေယာင္ေတာင္ေတာင္ရယ္။
စူးစုိက္လုိက္ၾကဦးစုိ႔။
...................
Any of
Each of
Either of + plural noun+ plural verb or singular verb (Singular ကုိဦးစားေပး)
Niether of
None of
I don't think any of them knows (or know) whrere the money is hidden.
သူတုိ႔ထဲက ဘယ္သူမွ ပုိက္ဆံ၀ွက္ထားတဲ့ေနရာကုိ သိမယ္မထင္ပါဘူး။
Each of the companies supports (or support) a local charity.
ကုမၸဏီတစ္ခုစီ ေဒသဆုိင္ရာ လူမႈကူညီေရး အသင္းကုိ ေထာက္ပံ့တယ္။
Either of you has (or have) to go to the US .
မင္းတုိ႔ထဲက တစ္ေယာက္ေယာက္ ယူအက္စ္ေအကုိ သြားရမယ္။
Neither of the French athletes has (or have) won this year.
ျပင္သစ္အားကစားသမားေတြထဲက တစ္ေယာက္မွ ဒီႏွစ္ အႏုိင္မရဘူး။
None of my children has (or have) blonde hair.
ငါ့ကေလးေတြထဲက ဘယ္သူမွ ေရႊ၀ါေရာင္ဆံပင္မရွိဘူး။
The majority of
A majority of
A number of +plural noun + plural verb
A lot of
Plenty of
All (of)
Some (of)
The majority of the employees have university degrees.
အလုပ္သမားအမ်ားစုဟာ တကၠသုိလ္ဘြဲ႔ရၿပီးျဖစ္တယ္။
A large majority of people approve of the death sentence.
လူအမ်ားစုက ေသဒဏ္စနစ္ကုိ သေဘာတူၾကတယ္။
A number of refugees have been turned back at the border.
ဒုကၡသည္အမ်ားစုကုိ နယ္စပ္က ျပန္ပုိ႔ၿပီးၿပီ။
A lot of people are coming to the meeting.
လူအျမားအျပား အစည္းအေ၀းကုိ လာၾကတယ္။
Plenty of eggs are in the cupboard.
ၾကက္ဥအမ်ားႀကီး ေၾကာင္အိမ္ထဲမွာ ရွိတယ္။
All animals have to eat in order to live.
အသက္ရွင္ဖုိ႔ တိရစၦာန္အားလုံး အစာစားၾကတယ္။
Some of you here have already met Imran.
ဒီမွာရွိတဲ့ မင္းတုိ႔ထဲက တစ္ခ်ိဳ ႔ အင္ရန္ကုိ ေတြ႔ၿပီးၿပီ။
..........................
The number of + singular verb
The number of books in the library has risen to over five million.
စာၾကည့္တုိက္ထဲက စာအုပ္အေရအတြက္ဟာ ငါးသန္းေက်ာ္အထိ တုိးျမွင့္လာတယ္။
Monday, 2 February 2009
Usage of English 24 (အဂၤလိပ္စာအသုံးအႏႈန္း ၂၄)
ဒီအသုံးအႏႈန္းေလးေတြကိုလဲ Martin Hewings ရဲ ႔ စာအုပ္ထဲကပါဘဲ။
အေသးစိပ္ကေတာ့ မေဖာ္ျပေတာ့ပါဘူး။ သဒၵါေရးေတြ အရမ္းေဖာ္ျပေနရင္ ေခါင္းရႈပ္သြားတတ္လုိ႔ပါ။
အသုံးအႏႈန္းေလးေတြကုိဘဲ ဦးစားေပးခ်င္တာလဲ ပါပါတယ္။
ေလ့လာၾကည့္ၾကရေအာင္
.............
Both
Both Alice and Tim enjoy cycling.
အဲလစ္ေရာ တင္ေရာ ႏွစ္ေယာက္လုံး စက္ဘီးစီးတာႀကိဳက္တယ္။
Both of
Both of my parents are teachers.
က်ေနာ့္မိဘႏွစ္ပါးလုံး ဆရာေတြျဖစ္တယ္။
All
All people over 18 are required to vote.
၁၈ ႏွစ္အထက္လူအားလုံး မဲေပးဖုိ႔လုိအပ္တယ္။
All of
All of Bob's closet friends were women.
ေဘာ့ဘ္ရဲ ့ အရင္းႏွီးဆုံးသူငယ္ခ်င္းေတြဟာ မိန္းခေလးမ်ားျဖစ္တယ္။
Each
He wrote down the cost of each item in his shopping basket.
သူ႔ရဲ ့ေစ်း၀ယ္ျခင္းထဲက ပစၥည္းတစ္ခုစီရဲ ့တန္ဖုိးကုိ သူေရးမွတ္ထားတယ္။
Each of
Each of you should sign the register before you leave.
ခင္မ်ားတုိ႔တစ္ေယာက္စီတုိင္း မထြက္ခြါခင္ (လက္မွတ္ထုိး)မွတ္ပုံတင္သင့္တယ္။
None
She searched the shelves for books on yoga, but could find none.
ေယာဂက်င့္စဥ္ဆုိင္ရာစာအုပ္မ်ားအတြက္ စာအုပ္စင္မ်ားကုိ သူမရွာေဖြခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘာမွမေတြ႔သြားခဲ့ဘူး။
None of
I tired on lots of coats but none of them fitted perfectly.
ကုတ္အက်ၤ ီအမ်ားအျပားကုိ က်ေနာ္ စိတ္ကုန္လာၿပီ။ အဲဒီအထဲက ဘာမွ က်ေနာ္နဲ႔မေတာ္ဘူး။
Few
There was silence for a few seconds, and then she ဘegan to speak.
အခ်ိန္အနည္းငယ္ ဆိတ္ၿငိမ္ေနတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူမ စစကားေျပာတယ္။
Few of
They had a few of their friends round.
သူတုိ႔၀န္းက်င္မွာ သူတုိ႔ရဲ ႔မိတ္ေဆြအနည္းငယ္ရွိတယ္။
Little
He,ll take a little time, but I should be able to mend it.
သူ အခ်ိန္အနည္းငယ္ယူမယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္ အဲဒီအခ်ိန္ကုိ ဖာေထးႏုိင္သင့္တယ္။
Little of
Little of his money came from his parents.
သူ႔ပုိက္ဆံထဲက နဲနဲေလးဘဲ သူ႔မိဘထံက ရရွိတယ္။
ႏွင္းေတြေ၀ေနၿပီ.. သူေလးရယ္
ဓါတ္ပုံေတြၾကည့္ၿပီး တစ္မ်ိဳးထင္မေနၾကနဲ႔ဦးေနာ္။ ဟဲ ဟဲ။ က်ေနာ္ သက္ရွိထင္ရွားရွိဆဲပါဘဲခင္မ်။
လူကသာ မလွေပမဲ့ က်ေနာ္ကုိယ္တုိင္က အလွအပဆုိ အေတာ္ႀကိဳက္တတ္တာကလား။ နဲနဲေလး ရႈခင္းရႈကြက္ေကာင္းမယ္မႀကံနဲ႔ ကင္မရာထုတ္ၿပီးသားဘဲ။
ဒီေန႔ည.. ဒီေန႔ညဆုိတာ ေဖေဖာ္၀ါရီလ တစ္ရက္ တနဂၤေႏြေန႔ညေပါ့။
ႏွင္းေတြအရမ္းက်ေနေတာ့ ညဥ္႔နက္နက္သန္းေခါင္ယံမွာ အိပ္ခ်င္စိတ္ေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္တယ္မသိဘူး။
ႏွင္းရဲ ့အလွအပေလးေတြကုိဘဲ ၾကည္ႏူးခံစားေနခ်င္မိတယ္။
က်ေနာ္တုိ႔ အိမ္ေရွ ့ အိမ္ေနာက္ အရပ္မ်က္ႏွာစုံမွာ ႏွင္းေတြ အရမ္းက်ေနတယ္။ လန္ဒန္ေရာက္တာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ရွိေပမဲ့
တစ္ခါမွ အခုလုိ ႏွင္းအႀကီးအက်ယ္က်တာ မေတြ႔ႀကံဳဖူးဘူး။ မႏွစ္က ႏွင္းက်တယ္။ ဒီႏွစ္လဲ ႏွင္းေတြ မၾကာမၾကာက်တယ္။ ဒါေပမဲ့ သာမန္ပါဘဲ။ အရမ္းမသိပ္သည္းပါဘူး။
ဒီေန႔ညက်တဲ့ ႏွင္းက တကယ့္ကုိ အင္အားႀကီးတာ။ ႏွင္းေတာထဲဆင္းၾကည့္လုိက္တယ္။ ေျခမ်က္စိေလာက္ထိ ႏွစ္ျမဳပ္သြားတယ္။
ဖိနပ္ေတြ ႏွင္းရည္စုိရႊဲသြားလုိ႔ ေနာက္တစ္ရံ ထပ္ေျပာင္းစီးရတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဟုိဟုိဒီဒီ ဓါတ္ပံုလုိက္ရုိက္တာေပါ့ဗ်ာ။
ႏွင္းေတြကေတာ့ က်ေနဆဲဘဲ။ အခုအခ်ိန္ဆုိ ညတစ္နာရီထုိးၿပီ။ ႏွင္းက်တာေတြလုံး၀မရပ္ေသးဘူး။ ပုိပုိၿပီးေတာင္က်လာသလားေအာက္မိတယ္။ မနက္မုိးလင္းရင္ က်ေနာ္တုိ႔အိမ္မ်ား ႏွင္းဖိေနမလားမသိဘူး။
တတ္ႏုိင္ဘူးေလ။ ႏွင္းအိမ္ထဲေနခြင့္ရရင္ေတာင္ ၀မ္းသာရမွာ မဟုတ္လား။
က်ေနာ္က ႏွင္းကုိ အရမ္းခ်စ္တာ။ ႏွင္းပြင့္ေလးေတြျမင္ရရင္ စိတ္အရမ္းခ်မ္းသာတာဘဲ။ ေအးျမျခင္းေတြ ကူးစက္သြားတာထင္ပါ့။
ႏွင္းေတာထဲ ဓါတ္ပုံလုိက္ရုိက္ရင္း ေျခဖ်ားလက္ဖ်ားေလးေတြ ေအးလြန္းလုိ႔ နာက်င္လာတာေတာင္ သတိမထားမိလုိက္ဘူး။
ရူပါက ျခဴျခာေတာ့လဲ က်ေနာ့္ပုံကုိ မရုိက္ပါဘူး။ ႏွင္းက်ေနတဲ့ ရႈခင္းပုံေလးေတြဘဲ ရုိက္ထားျဖစ္တယ္။
က်ေနာ့္နာမည္ေလးကုိ ႏွင္းလႊာေပၚမွာေရးၿပီး ဓါတ္ပုံရုိက္ႀကည့္တယ္။ နာမည္ကေတာ့ ခပ္မုိက္မုိက္ဘဲဗ်။
သူငယ္ခ်င္းေတြကေျပာတယ္။ နာမည္စီးသေလာက္ ရုပ္ကဆုိးလုိက္တာတဲ့။ က်ေနာ္စိတ္မဆုိးပါဘူး။ ဟုတ္ေနတာကုိးဗ်။ ေပ်ာ္ေတာင္ေပ်ာ္ေသးတယ္။
အဲဒါေၾကာင့္ က်ေနာ့္နာမည္ကုိ ကင္မရာ မီးဖြင့္လုိ႔တစ္ပုံ မီးပိတ္လုိ႔ တစ္ပုံတင္ထားတာပါ။ ႏွင္းေပၚကနာမည္ေလးကုိ ၾကည့္ၿပီး ၾကည္ႏူးလာသလုိလုိ။
လန္ဒန္အရင္ေရာက္ေနၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကေျပာတယ္။ လန္ဒန္မွာ ဒီလုိမ်ိဳးႏွင္းက်တာ ႀကဳံရခဲတယ္တဲ့။ တစ္ခါတစ္ေလ တစ္ႏွစ္ပတ္လုံး ႏွင္းလုံး၀မက်ဘူး မင္းတုိ႔ေရာက္လာမွဘဲ ႏွင္းေတြေခၚလာသလားေအာက္ေမ့ရတယ္တဲ့။ က်ေနာ္လဲ ေျပာလုိက္ပါတယ္။ သူေတာ္ေကာင္းေတြ လန္ဒန္ေရာက္လာလုိ႔ မုိးနတ္မင္းႀကီးက ေကာင္းခ်ီးၾသဘာေပးတဲ့အေနနဲ႔ ႏွင္းပန္းေလးေတြႀကဲခ်ေပးတာျဖစ္မွာပါလုိ႔။
ဘာဘဲေျပာေျပာေလ။ ႏွင္းေတြက်ေနတာ ျမင္ရျပန္ေတာ့လဲ ႏွင္းေတြကုိ က်ေနာ့္လုိခ်စ္ခင္တဲ့သူတစ္ေယာက္ကုိ အရမ္းသတိရေနမိတယ္။
ဒါေၾကာင့္
က်ေနာ္ စိတ္ထဲတုိးတုိးေလး ညည္းညဴေရရြတ္မိလုိက္တယ္။
"ႏွင္းေတြေ၀ေနၿပီ.. သူေလးရယ္" လုိ႔။ ။
Sunday, 1 February 2009
အခ်စ္ကေလးေရ... ေက်းဇူးျပဳၿပီး
အခ်စ္ကေလးေရ
ေက်းဇူးၿပဳၿပီး
မင္းလက္ကိုမကမ္းလိုက္ပါနဲ႔
ဖမ္းဆုပ္မိေတာ႔မယ္႔ငါ႔လက္ေတြက
ၿပန္လႊတ္ဖို႔မွမဟုတ္တာ။
အခ်စ္ကေလးေရ
ေက်းဇူးၿပဳၿပီး
မင္းရင္ခြင္မွာေနပါလို႔မေခၚလိုုက္ပါနဲ႔
ခို၀င္မိေတာ႔မယ္႔ငါ႔ကိုယ္ေလးက
ရုန္းထြက္ဖို႔မွမဟုတ္တာ။
အခ်စ္ကေလးေရ
ေက်းဇူးၿပဳၿပီး
မင္းကိုခ်စ္လားလို႔မေမးလိုက္ပါနဲ႔
အၾကိမ္ၾကိမ္ညိတ္ေနတ႔ဲငါ႔ေခါင္းေလးက
ၿငင္းလႊတ္ဖို႔မွမဟုတ္တာ။
အခ်စ္ကေလးေရ
ေက်းဇူးၿပဳၿပီး
မင္းကိုၾကင္နာပါလို႔မေၿပာလိုက္ပါနဲ႔
ေထြးေပြ႔ထားခ်င္ေနတဲ႔ငါ႔ရင္ခြင္ေလးက
ေအးစက္ဖို႔မွမဟုတ္တာ။
အခ်စ္ကေလးေရ
ေက်းဇူးၿပဳၿပီး
မင္းကိုနမ္းပါလို႔မဖိတ္ေခၚလိုက္ပါနဲ႕
ခ်ိဳၿမိန္စြာေႏြးေထြးေနတ႔ဲငါႏႈတ္ခမ္းေလးက
ၾကမ္းတမ္းဖို႔မွမဟုတ္တာ။
ေက်းဇူးၿပဳၿပီး
မင္းကိုယုယပါလုိ႔မတမ္းတလိုက္ပါနဲ႔
မြတ္သိပ္ေနတ႔ဲငါ႔ဆႏၵေတြက
ခ်ဳပ္တည္းဖို႔မွမဟုတ္တာ။
အခ်စ္ကေလးေရ
ေက်းဇူးၿပဳၿပီး
မင္းအတူေနခ်င္တယ္လို႔မပူဆာလိုက္ပါနဲ႕
ဘ၀န႔ဲထပ္တူက်ေနတ႔ဲငါ႔ေသြးသားေတြက
တားဆီးဖို႔မွမဟုတ္တာ။
အခ်စ္ကေလးေရ
ေက်းဇူးၿပဳၿပီး
လက္ေလ်ာ႔ေနလင္႔ေတာ႔လို႔မေနာက္လိုက္ပါန႔ဲ
မင္းမရွိေတာ႔တဲ႔ငါ႔ဘ၀က
ရပ္တည္ဖို႔မွမဟုတ္တာ။
အခ်စ္ကေလးေရ
ေက်းဇူးၿပဳၿပီး
ေမ႔လိုက္ေတာ႔လို႔မက်ီစားလိုက္ပါန႔ဲ
ရင္မွာစိုက္ေနတဲ႔ငါ႔အခ်စ္မ်ွားက
ဆြဲဲထုတ္ဖိို႔မွမဟုတ္တာ။
အခ်စ္ကေလးေရ
ေက်းဇူးၿပဳၿပီး
မုန္းတယ္လို႔မဆိုလိုက္ပါန႔ဲ
အခါခါခ်စ္ခ်င္ေနတ႔ဲငါ႔ေမတၱာေတြက
ရပ္တန္႔ဖို႔မွမဟုတ္တာ။
အခ်စ္ကေလးေရ
ေက်းဇူးၿပဳၿပီး
လမ္းခြဲၾကရေအာင္လို႔မဖြင္႔ဟလုိက္ပါနဲ႔
တသက္တာအတြက္ငါ႔အလင္းတန္းေတြက
ေပ်ာက္ဆံုးဖို႔မွမဟုတ္တာ။