ပဲ့ပါးသြားတဲ့ ကဗ်ာ

ကဗ်ာ့စာသား
လွခ်င္ရဲ့သားနဲ႔။

ဒီေလာကကုုိ ငဲ့ငဲ့ၿပီး
ကဗ်ာေလး ပဲ့ပဲ့သြားတာ။

ဒီဘ၀ကုုိ ငဲ့ငဲ့ၿပီး
ကဗ်ာေလး ပဲ့ပဲ့သြားတာ။

ဒီ၀ါဒကုုိ ငဲ့ငဲ့ၿပီး
ကဗ်ာေလး ပဲ့ပဲ့သြားတာ။

ကဗ်ာကုုိ သစၥာမေဖာက္
သစၥာေရ ေသာက္ၾကစတမ္းဆုုိ
ခုုေတာ့
ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာပဲ ေနေနမိဦးမွာ။

ပန္း

ပန္လိုလွ်င္ ေခၽြ
မပန္ ေႂကြသည္
ပန္းေတြဘဝ စာနာၾက။

ေဖာက္ ...........

မ်ိဳးစစ္မွန္စြာ

ပန္းမဟာတုုိ႔

ၾကမၼာငင္ေရာက္

အုုတ္ၾကားေပါက္လည္း

မေၾကာက္အလ်ဥ္း

သူ ေဖာက္ထြင္းသည္

အလင္းပန္းမ်ား ပြင့္ေစဖုုိ႔။

ရူး

အရူးလုုပ္ေတာ့
အဟုုတ္ထင္။

အဟုုတ္လုုပ္ေတာ့
အရူးထင္။

လူပင္
ရူးခ်င္သလုုိလုုိ ျဖစ္သြားေရာ။

နီ

အနီေတာ့ 

အနီပါပဲ
ဒါေပမဲ့
အနီလားဆုုိျပန္ေတာ့
မနီျပန္ဘူး။

ဒါျဖင့္ မနီဘူးလားဆုုိေတာ့လဲ
နီျပန္တယ္
လူေတြက
နီတာ မနီတာကုုိ
အနီနဲ႔ ခြဲနီေနၾကတယ္။

တကယ္ဆုုိ
နီတုုိင္းလဲ
အနီမဟုုတ္သလုုိ
မနီတုုိင္းလဲ
အနီမဟုုတ္ဘူးလုုိ႔ ေျပာမရပါဘူး။

အနီေတြ ထင္းေနတဲ့
နွင္းဆီမွာေတာင္
နီ ျဖဴ ၀ါ နက္
အနီသက္သက္ မဟုုတ္ၾကဘူးမဟုုတ္လား။

နီၾကေနာ္ နီၾက
အားရပါးရ နီၾက
ဒါေပမဲ့
တျခားနီသူေတြကုုိေတာ့
ငါ့ေလာက္ မနီဘူးလုုိ႔
အနီမကဲေစခ်င္ဘူး။

လူတိုုင္းမွာ
သူ႔အနီအခြင့္အေရးနဲ႔
သူ နီနုုိင္တယ္
သူနီခ်င္တဲ့အခါ နီမယ္
မနီခ်င္တဲ့ အခါ မနီဘူး။

သိထားရမွာက
နီတိုုင္း မေကာင္းသလုုိ
မနီတုုိင္းလဲ မေကာင္းမဟုုတ္ၾကဘူးဆုုိတာပါဘဲ။

၀ါ

အေတာ္ႀကီးကုုိ
၀ါေနတာပဲ။

၀ါရင့္ေနသူေတြ
၀ါေနၾကတာ မဆန္းေပမဲ့
မ၀ါဘူးထင္ေနတဲ့အရာေတြ
၀ါေနရင္
၀ါေနတာကုုိ
၀ါေနပါလားလုုိ႔ သိသြားတဲ့အခါ
၀ါတူခ်င္း
၀ါမတူခ်င္း
၀ါ၀ါ၀င္းလက္လုုိ႔ေပါ့။

၀ါမွာသာ
ဆက္၀ါၾကပါေလ
၀ါ၀ါျမင္တုုိ္ငး
အ၀ါမဟုုတ္ေပမဲ့
မ၀ါတုုိင္းလဲ
အ၀ါမဟုုတ္ဘူးလုုိ႔
မ၀ါၾကရုုံပါဘဲ။

ကြက္

ပုုထုုသေဘာ
လူ႔မေနာ၀ယ္
ေကာင္းေသာအမႈ
မေကာင္းမႈတုုိ႔
ေပါင္းစုုတည္မွာ
ဓမၼတာတည္း
စဥ္လာမပ်က္
ဓမၼစြက္၍
ဆိုုးကြက္ပယ္ခြါ
ေကာင္းကြက္ရွာေလာ့။

(၃၁ မတ္လ ၂၀၁၇)

တံတုုိင္း

ေရွ ႔ေနာက္ေျမာက္ေတာင္
တံတုုိင္းေဆာင္၍
လုုံေအာင္ပိတ္ကာ
ကင္မရာျဖင့္
၀င္လာထြက္သြား
ဧည့္သည္မ်ားကုုိ
မွတ္ထားရုုပ္သံ
ဥာဏ္ျဖင့္ႀကံေသာ္
အမွန္ေဘးကင္း
ျပည္သန္႔ရွင္းအ့ံ။

(၃၁ မတ္လ ၂၀၁၇)

"တူ" ေတးထပ္

တူတူဆုုိ တူတူပဲမုုိ႔
တမူထဲ ေထာက္ခံ။

မတူကြဲ ေဖာက္မျပန္သည္
ေနာက္တဖန္ သိထား။

အစေကာင္းလုုိ႔ ခဏေျပာင္းဆုုိလွ်င္
ဘ၀ေဟာင္းကုုိ သြားဖုုိ႔လြန္မ်ား။

ေအာ္သမွ် ေပ်ာ္ဖုုိ႔ပါကြယ္
ေခၚစုုိ႔ရယ္ ျပည့္အား။

ေမွ်ာ္လုုိ႔မယ္ ဂတိတရားေတြနဲ႔
အသိပြါး ေနမွာ။

ျပည့္သာယာ ေရာင္နီ၀င္းကုုိ
ေဆာင္ၾကည္လင္း သြင္းေတာ့သည္သာ။ 

ထာ၀ရ ၿငိမ္းခ်မ္းရာကုုိ
သိမ္းျမန္းကာ ဆင္ႏႊဲလုုိ႔။

စိတ္ထဲမွာ မ်ားျပည္သူ
ညီၾကတူတူ။

တစ္ေယာက္တစ္အုုပ္နဲ႔ ေနာက္ဆုုပ္သူကုုိ
ေၾကာက္-ယုုတ္လူ ေခၚၾကပါကြဲ႔ေလး။ ။

(၃၀ မတ္လ ၂၀၁၇)

ပြင့္ခုုိက္သာ

ပြင့္လႊာထပ္ထပ္

ပြင့္ဖတ္စုုံစုုံ

ပြင့္ပုုံဆန္းဆန္း

ပြင့္လန္းညီညီ
ပြင့္သီရြရြ
ပြင့္လွစြင့္စြင့္
ပြင့္ခြင့္ဖန္ဖန္

ပြင့္နန္းဆန္၍

ပြင့္တံရုုိးရွင္း

ပြင့္လင္းသာသာ

ပြင့္မာလာတည့္။ 

နန္းဆန္သည့္ပန္း

ဘယ္သုုိ႔လန္းလည္း

သက္တန္းျပတ္ႀကဳံ

ကံက်ိဳးကုုန္ေသာ္

ငုုံဖူးပြင့္ေၾကြ

ေအာက္အေျခသုုိ႔

ေၾကမြေလ်ာက်

ပ်က္စီးရ၏။

ပန္းလွသံေ၀

ပန္းအေျခကုုိ

ပန္းေလသိသင့္

ပန္းခ်င့္သင့္သည္

ပန္းႏွင့္တူသူ

သတိမူေလာ့။

(30 March 2017, Thursday)

ဆက္ေလွ်ာက္

လမ္းမွန္ေပၚေရာက္
လမ္းမေပ်ာက္ဖုုိ႔
ဆက္ေလွ်ာက္ႀကိဳးပမ္း
၀ီရိစြမ္းႏွင့္
ဥာဏ္စြမ္းဥာဏ္စ
ေရွးကမၼတုုိ႔
တူကြညီညာ
က်ိဳးေပးလာေသာ္
လုုိရာခရီး
အတိၿပီးလိမ့္။

(30 March 2017, Thursday)

ေဗာဓိပင္ပ်ိဳး

ရြာတုုံးဖလား၊ ထက္ဖ်ားျမန္ခြင္
ေစတီဘုုရား၊ တည္ထားလိုုအင္
ေဗာဓိပင္နွင့္၊ ဆင္သင့္ျမင္ခ်င္
သူႀကီးမင္း၊ ေမွ်ာ္ျခင္း ေဗာဓိပင္။

စကၤာပူရ၊ ကၽြန္းလွေျမျပင္
ဂ်စ္တူးမည္ရ၊ မုုံရြာ့ႏြယ္၀င္
ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထား၊ ေထရ္မ်ားအရွင္
သဒၶါျပည့္၊ ထုုိသည့္ေဗာဓိပင္။

လွေတာနာမ၊ ေထရအရွင္
ဂယာဗုုဒၶ၊ ပင့္ၾကြယူငင္
ပင္ပ်ိဳေဗာဓိ၊ ပီတိရႊင္ရႊင္
ေပးခ်ီးျမွင့္၊၊ ရွဴခ်င့္ေဗာဓိပင္။

ဂယာဗုုဒၶ၊ ထုုိမွယူငင္
ရန္ကုုန္နဂရ၊ ျမန္းၾကြေနအင္
မန္းဌာေနသုုိ႔၊ ေဆာင္ပုုိ႔ေပ်ာ္ရႊင္
ခရီးဆက္၊ ေအာင္ခ်က္ေဗာဓိပင္။

မႏၱလာမွ၊ ထပ္ၾကြေလလွ်င္
ေရႊတံုုးေျမက၊ အားရေပ်ာ္ရႊင္
ပင္ပ်ိဳျမင္လတ္၊ စိတ္ဓါတ္ၾကည္လင္
ရြာဦးေက်ာင္း၊ ကိန္းေအာင္းေဗာဓိပင္။

ရက္ေကာင္းကုုိေရြး၊ စုုေ၀းလူရွင္
ရုုိေသမႈေပး၊ စုုိက္ေရးျပင္ဆင္
ေက်ာင္းရာမ္အတြင္း၊ စုုိက္သြင္းေျမျပင္
နိမိတ္ဖတ္၊ ပင္ျမတ္ေဗာဓိပင္။ ။

(၁၂ ေအာက္တုုိဘာ ၂၀၁၄)

တံုုးဖလားစာသင္ေက်ာင္းေဆာက္လုုပ္မႈ ၈

ရဟန္းသံဃာ၊ ျမတ္ဆရာႏွင့္
ရပ္ရြာမိဘ၊ စုုံညီၾကြ၍
အားရရႊင္လန္း၊ မေမာပန္းဘဲ
တက္လမ္းကိုုေမွ်ာ္၊ သာဓုုေခၚသည္
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ဆင္ႏႊဲ၊ ေက်ာင္းဖြင့္ပြဲ။ ။

(၁၅ စက္တင္ဘာ ၂၀၁၄)

တံုုးဖလားစာသင္ေက်ာင္းေဆာက္လုုပ္မႈ ၇

မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ား၊ ဥာဏ္ရည္ထြားဖုုိ႔
ကိုုယ္အားစိတ္အား၊ ေငြေၾကးအားျဖင့္
ႀကိဳးစားတည္ေဆာက္၊ စိတ္မေႏွာက္ဘဲ
ၿပီးေျမွာက္ဖုုိ႔သာ၊ ေတာင္းတရာသည္
တုုိ႔ရြာတုုံးဖလား၊ စြမ္းပကား။

ေက်းရြာငယ္ေလး၊ ၿမိဳ့ႏွင့္ေ၀းၿပီး
ေငြေၾကးဂုုဏ္အင္၊ မစုုံလင္၍
လွဴရွင္ေပါင္းစုု၊ ထုုိေကာင္းမႈျဖင့္
ျပဳစုုတည္ေထာင္၊ တစ္၀က္ေအာင္ၿပီ
ဂုုဏ္ေဆာင္တုုံးဖလား၊ စြမ္းပကား။

(၁၁ စက္တင္ဘာ ၂၀၁၄)

တံုုးဖလားစာသင္ေက်ာင္းေဆာက္လုုပ္မႈ ၆

အမုုိးရယ္ ျပာ
ခုုန္မွာေတာ့ ယွဥ္ပူး။

အျမင္ကုုိ ဘ၀င္ဆက္တယ္
လွခ်က္က ထူး။

(၁၀ ဇူလုုိင္ ၂၀၁၄)

တံုုးဖလားစာသင္ေက်ာင္းေဆာက္လုုပ္မႈ ၅

တံုုးဖလား ရြာဦး
ရႊင္ေပ်ာ္ျမဴး ညီပုုံ ဤပုုံ
ေခၽြးေတြက စုုံ။

မတုုန္ပါကြဲ႔ သည္အေရး

ေမာင္တုုိ႔မယ္ ပညာထြန္းဖုုိ႔

တြန္းလုုိက္စုုိ႔ေလး။

(၂၈ ဇြန္ ၂၀၁၄)

တုုံးဖလားစာသင္ေက်ာင္းေဆာက္လုုပ္မႈ ၄

၀ါးထရံ
ရက္ျပန္စုုိ႔ မာန္ခဲ။

သစ္မေရာက္ခင္
၀ါးတင္ထားဖုုိ႔ရယ္
အားျပည့္ဆင္ႏႊဲ။

(ဇြန္ ၁၆ ၂၀၁၄)

တုုံးဖလားစာသင္ေက်ာင္းေဆာက္လုုပ္မႈ ၃

လုုပ္အားဆုုိလွ်င္ တူတူရုုန္းစုုိ႔
တူတူၿပဳံးဖုုိ႔ တုုိ႔သူငါ။

အမ်ားေစတနာ ကုုသုုိလ္မ်ားနဲ႔
ကုုသုုိလ္ပြါးစုုိ႔ ညီညြတ္စြာ။

ေနပူမုုိးရြာ အသာထားလုုိ႔
သဒၶါအားေၾကာင့္ ၿပဳံးေ၀ျဖာ။

ကုုသိုုလ္ေတြေပး၊ ပညာေရး၊ ေမွ်ာ္ေတြး ၀မ္းေတြသာ။

အဲဒါမွ အမုုန္းမပြါး အၿပဳံးမ်ား တုုံးဖလား ငါတုုိ႔ရြာ။

(၁၀ ဇြန္ ၂၀၁၄)

တုုံးဖလားစာသင္ေက်ာင္းေဆာက္လုုပ္မႈ ၂

ေအာင္သေျပပန္းရယ္နဲ႔
ေရာင္ေန၀န္းတုုိ႔ ခါဆန္းမီ္ွ
ေရဖ်န္းလုုိ႔ခ်ီ။

ေရႊပန္းတုုိ႔သီ
ညီပါေလ့ တုုိင္တန္း။

တူကုုိင္ကာ ျမန္းပါတဲ့
ထူတုုိင္မဟာ နန္းသုုိ႔ရယ္
သြန္းေျမွာက္တဲ့ လမ္း။

(၆ ဇြန္လ ၂၀၁၄)

တုုံးဖလားစာသင္ေက်ာင္းေဆာက္လုုပ္မႈ ၁

တုုံးဖလားက လုုပ္ငန္းခြင္
ၿပဳံးပန္း ေ၀ေ၀လြင္။

ကုုသုုိလ္ရွင္ေတြ စုုကာေပါင္း
ငါတုုိ႔ စာသင္ေက်ာင္း။

သားေကာင္းျမတ္တုုိ႔ ဖြားရာေျမ
အမိ ျမန္မာျပည္။

ငါတုုိ႔တေတြ ကာကြယ္မွ
ေဘးကင္း ေနထုုိင္ရ။

အာဂပညာ ရွိမွပင္
ေအာင္ပြဲ အမွန္ဆင္။

ျပည္ခြင္ဌာေန တုုိးတက္ဖိုု႔
ငါတုုိ႔ စာသင္စုုိ႔။

(၅ ဇြန္လ ၂၀၁၄)