Saturday, 13 March 2010

Laptop Computer ASUS ေရာင္းရန္ရွိသည္။ တန္ဖုိး ငါးက်ပ္။


ေၾသာ္.. ေလာဘ.. ေလာဘ.. ေလာဘ။
ထုိေလာဘေၾကာင့္ ဘ၀ကုိရ၏။ ထုိ႔ေနာက္ ဘ၀ကုိ ထုိေလာဘျဖင့္ျပန္စ၏။ ေလာဘနဲ႔စခဲ့သည့္ ဘ၀သည္ ေလာဘပင္လယ္ေၾကာ၀ယ္ အေသာမတတ္ႏုိင္ျဖစ္၏။ မုိက္မလင္းႏုိင္ျဖစ္၏။ ကူးကာယက္ကာေန၏။ လူသားတစ္ေယာက္ျဖစ္သည့္ကၽြႏု္ပ္သည္လည္း ထုိေလာဘျဖင့္ပင္ ႀကီးျပင္းလာခဲ့ရ၏။ မထင္မရွားေတာရြာေလးမွာ ေမြးဖြားခဲ့သည့္ကၽြႏု္ပ္သည္ ထုိေတာရြာေလး၌ မႀကီးျပင္းလုိခဲ့ေပ။ ထုိေတာရြာေလးထက္ ႀကီးမားၿပီး လူစည္ကားသည့္ ၿမိဳ့၌သာ လက္က်န္ဘ၀ကို ျဖတ္သန္းလုိ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ကၽြႏု္ပ္သည္ အနီးဆုံးၿမိဳ့တစ္ၿမိဳ့ျဖစ္သည့္ ၀န္းသုိၿမဳိ့ေလးသုိ႔ ခ်ီတက္လာခဲ့၏။ ထုိၿမိဳ့ေလးသည္ ေအးခ်မ္း၏။ သာယာ၏။ လွပ၏။ ၿမိဳ့ေနလူထုတုိ႔သည္လည္း ရုိးသား၏။ ျဖဴစင္၏။ သိမ္ေမြ႔၏။ သုိ႔ေသာ္ ထုိၿမဳိ့၌ ကၽြႏ္ုပ္သည္ ေရရွည္မေနလုိခဲ့ေပ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ထုိၿမဳိ့ထက္ႀကီးမားသည့္ ၿမိဳ့ႀကီးတစ္ၿမိဳ့သုိ႔ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္မိေလေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္၏။

ထုိသုိ႔ေသာ ေလာဘႏွင့္ဆႏၵတု႔ိေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္သည္ မႏၲေလးသုိ႔ ေရာက္ရွိခဲ့ျပန္၏။ ပ်င္း ေပ်ာ္ ပ်က္ ေျပး၊ မႏၲေလး ဟု ဆုိရုိးစကားရွိသည့္ မန္းေနျပည္ေတာ္ႀကီး၌ ကၽြႏု္ပ္သည္ မပ်င္း မေပ်ာ္ မပ်က္ မေျပးခဲ့ဘဲ ပုံမွန္အေနအထားျဖင့္ ေနပူ လမ္းေ၀း မႏၲေလး၏ဒဏ္ကုိ ႀက့ံႀကံ့ခံရင္ဆုိင္ရင္း အခ်ိန္အတုိင္းအတာတစ္ခုကုိ ျဖတ္သန္းခဲ့ရ၏။ ထုိကဲ့သုိ႔ ဒုတိယၿမိဳ့ေတာ္မွာ ေနထုိင္ရျခင္းကုိ ကၽြႏု္ပ္ေက်နပ္ ေရာင့္ရဲေနမည္ေလာ။ အေျဖသည္ ႏုိး ဟူ၍ျဖစ္၏။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ပထမၿမိဳ့ေတာ္ျဖစ္သည့္ ရန္ကုန္သုိ႔ ဦးတည္လာခဲ့၏။ ရန္ကုန္သည္ ေရေျမသဘာ၀ေကာင္း၏။ ေပ်ာ္စရာမ်ား၏။ ၾကည္ႏူးဖြယ္တုိ႔ျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေန၏။ ၀င္း၀င္းထိန္ထိန္ ငြါးငြါးစြင့္စြင့္ ျဖစ္ေနသည့္ ေရႊတိဂုံဘုရားႀကီးသည္ ကၽြႏု္ပ္၏စိတ္ဓါတ္တုိ႔ကုိ အလင္းေရာင္ေပး၏။ အေအးဓါတ္ျဖစ္ေစ၏။ ေဖာ္မျပႏိုင္သည့္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈမ်ိဳး ျဖစ္ေပၚေစ၏။ သုိ႔ေသာ္.. သုိ႔ေသာ္ ေလာဘသည္ ေၾကာက္စရာေကာင္းလွ၏။ ထိတ္လန္႔ဖြယ္ေကာင္း၏။ တုန္လႈပ္ဖြယ္ေကာင္း၏။ မထင္မရွား ေတာရြာေလး၌ ဘ၀ကို စတင္ခဲ့သည့္ ကၽြႏု္ပ္သည္ ထင္ထင္ရွားရွားျဖစ္ေနသည့္ ပထမၿမိဳ့ေတာ္ ရန္ကုန္ၿမိဳ့ႀကီးကိုပင္ ေျခစုံကန္ပစ္ခ်င္ေနေလၿပီတည္း။

လူေနၿခဳံၾကား၊ စိတ္ေနဘုံဖ်ား ဆုိသည့္ စကားပုံသည္ မွန္ကန္လွ၏။ တိက်လွ၏။ ထိမိလွ၏။ ျမန္မာႏုိင္ငံအစြန္အဖ်ား ေတာရပ္ေခ်ာင္ေပၚမွာ ေမြးဖြားလာခဲ့သည့္ကၽြႏု္ပ္သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံကို ဥေပကၡာျပဳၿပီး ႏုိင္ငံျခားဟူသည့္ စိတ္ကူးယဥ္နိဗၺာန္ဘုံႀကီးဆီသုိ႔သာ ေန႔စဥ္အိပ္မက္ မက္ေနေလၿပီေကာ။ အိပ္မက္ထဲက ႏုိင္ငံျခားသည္ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမဟုတ္။ လူဦးေရအမ်ားဆုံးႏုိင္ငံလည္းမဟုတ္။ လူဦးေရ အနည္းဆုံးႏုိင္ငံလည္းမဟုတ္။ ေလာဘ၏ ႀကီးက်ယ္ခန္းနားပုံသည္ အံၾသဘနန္းပင္တည္း။ ကၽြႏု္ပ္ ႀကိတ္ၿပီး စိတ္ကူးယဥ္ေနသည့္ ႏုိင္ငံမ်ားသည္ လက္ခ်ိဳးေရတြက္၍ရ၏။ စကၠန္႔ပုိင္းအတြင္းေရတြက္၍ရ၏။ တစ္ဘရိတ္ထဲေရတြက္၍ရ၏။ ထုိႏုိင္ငံတုိ႔မွာ ဂ်ပန္ အေမရိကား အဂၤလန္ ၾသစေၾတးလ် ဟူ၍ျဖစ္၏။

လွံထမ္းလာတာကုိ ျမင္ႏုိင္သည္၊ ကံထမ္းလာတာကို မျမင္ႏုိင္ ဆုိသည့္ စကားပုံသည္ ကၽြႏု္ပ္အတြက္ျဖစ္ေခ်၏။ စားရကံႀကဳံေတာ့ မုတ္ဆိတ္ပ်ားစြဲ ျဖစ္လာ၏။ ကၽြႏု္ပ္၏ အိပ္မက္သည္ အေကာင္အထည္ေပၚလာ၏။ အထင္အရွားျဖစ္လာ၏။ ရုပ္လုံးေပၚလာ၏။ ကံတရားေဖးမ၍ ကၽြႏု္ပ္ အဂၤလန္သုိ႔ ေရာက္ရွိခဲ့ေလၿပီတည္း။
.....

ငယ္စဥ္ေက်ာင္းသားဘ၀၌ စာေရးဖုိ႔ ေက်ာက္သင္ပုန္းကုိ အားကုိးရ၏။ ေက်ာက္တံကို အားကုိးရ၏။ တုိတုတ္တုတ္ျဖစ္သြားသည့္ ေက်ာက္တံကုိ က်ဴရုိးမွာ သားေရကြင္းနဲ႔ရစ္ခ်ည္ၿပီး ရွည္ေအာင္လုပ္ခဲ့ရ၏။ ထုိစဥ္က ကၽြႏု္ပ္၏ စိတ္သည္ အမ်ားနည္းတူ ဗလာစာအုပ္ထဲ၌ စာေရးခ်င္ခဲ့၏။

ေခတ္အေျခအေနႏွင့္အသက္အေျခအေနအရ ဗလာစာအုပ္နဲ႔ေရးခြင့္ရသည့္အခါ၌လည္း လက္ႏွိပ္စက္ျဖင့္ ရုိက္ရုိက္ၿပီး ေရးရသည္ကုိ အားက်လာ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ လက္ႏွိပ္စက္တစ္လုံး၀ယ္ျဖစ္ခဲ့၏။ ထုိအခ်ိန္၌ ကမၻာႀကီးသည္ တုိးတက္လာ၏။ ဖြ႔ံၿဖိဳးလာ၏။ ေခတ္မီလာ၏။ ကြန္ပ်ဴတာဟူသည့္ ဆန္းၾကယ္သည့္အရာတစ္ခု ေခတ္စားလာ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေလာဘ၏ ဦးေဆာင္မႈျဖင့္ ကၽြႏု္ပ္သည္လည္း လက္ႏွိပ္စက္မွကြန္ပ်ဴတာသုိ႔ ေျပာင္းပစ္လုိက္၏။ Desktop computer တစ္လုံး ျဖစ္ညွစ္၀ယ္လုိက္၏။ ထုိ႔ေနာက္ ကြန္ပ်ဴတာထဲ၌ပင္ စိတ္အ၀င္စားႀကီး ၀င္စားေနေတာ့၏။

ေလာဘသည္ ဤမွ်ျဖင့္ ရပ္တန္႔မေနခဲ့ေပ။ အခန္းအတြင္း၌ Desktop သုံးၿပီး Space အမ်ားႀကီးယူထားသည္ကို မတန္ဟုထင္လာ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးနဲ႔ ေနရာယူနည္းသည့္ Laptop တစ္လုံး၀ယ္လုိစိတ္ေပၚလာ၏။ ထုိေလာဘ၏ခုိင္းေစမႈကုိ လန္ဒန္ေရာက္ၿပီးၿပီးခ်င္း ကၽြႏု္ပ္လုိက္နာလုိက္၏။ ASUS အမည္ရွိ Intel Core 2 Duo, (HD160GB, Memory 2GB, Display 15.4 WXGA, T5250@1.50 GHz, Wireless 802.11b/g) Windows Vista အမ်ိဳးအစားLaptop ကြန္ပ်ဴတာေလးတစ္လုံးကုိ လက္တုန္တုန္ယင္ယင္ျဖင့္ ၀ယ္ယူလုိက္၏။

ဟန္အေတာ္က်ေလၿပီ။ ကြန္ပ်ဴတာအေသးေလးျဖင့္ တစ္ကမၻာလုံးသုိ႔ ဆက္သြယ္ရအဆင္ေျပေလၿပီ။ ေက်ာင္းသင္ခန္းစာႏွင့္အက္ေဆးစသည္တုိ႔ကုိ ေအးေအးေဆးေဆး ေရး၍ ရေလၿပီ။ ေက်နပ္မဆုံး တစ္ၿပဳံးၿပံဳးျဖစ္ခဲ့၏။ ကြန္ပ်ဴတာထဲသုိ႔ အဘိဓာန္ေပါင္းစုံ Install လုပ္ထားလုိက္၏။ အဂၤလိပ္-ျမန္မာအဘိဓာန္၊ Oxford Dictionary, Longman Dictionary, Collins Dictionary စသည္တုိ႔ျဖစ္၏။ ထုိ႔ျပင္ Online ၌လည္း Cambridge Dictionary, Wikipedia, Online Dictionary တုိ႔ကုိ ၾကည့္ရႈ၍ရေလ၏။ သတင္း ရုပ္ရွင္ စာေပေပါင္းစုံ တရားေပါင္းစုံ အားလုံးအားလုံး တစ္ထုိင္တည္းျဖင့္ ၾကည့္ရႈနားေထာင္၍ရေလ၏။ ဘ၀သည္ ေက်နပ္ဖြယ္လိလိပင္တည္း။

သို႔ေသာ္.. ရုပ္၀တၳဳသေဘာသည္ ျဖစ္တတ္၏။ ပ်က္တတ္၏။ ေဖာက္ျပန္တတ္ေခ်၏။ ကၽြႏု္၏ လက္စြဲေတာ္ ကြန္ပ်ဴတာေလးသည္ အေရးႀကီးေနသည့္အခါမွ ဆႏၵျပလာ၏။ အက္ေဆး Deadline နီးကာမွ ေဖာက္ျပန္လာ၏။ အားကုိးအားထားျပဳေနရသည့္ Oxford 7thedition, Longman, Collins Dictionary တုိ႔ကုိ Install လုပ္၍ မရေတာ့ေပ။ Wireless စနစ္သည္လည္း ျပတ္ေတာင္းျပတ္ေတာင္းျဖစ္လာ၏။ အင္တာနက္မွာ မရွိမျဖစ္လုိအပ္သည့္ Flash player ကုိလည္း Install လုပ္သည့္အခါတုိင္း Firefox က ကန္႔ကြက္ေန၏။ Internet Explorer လည္း Work offline ျဖစ္ေန၏။ ကြန္ပ်ဴတာကုိ Recovery လုပ္ျပန္ေတာ့လည္း DVD Drive က အလုပ္ေကာင္းေကာင္းမလုပ္ ျဖစ္ေန၏။

ဒုကၡ.. ဒုကၡ။
ေလာကနိယာမအရ အက်ိဳးရွိလ်င္ အေၾကာင္းရွိရမည္ျဖစ္၏။ ဒုကၡရွိလ်င္ ဒုကၡျဖစ္ေၾကာင္းရွိရမည္ျဖစ္၏။ ထုိ ဒုကၡ၏ အေၾကာင္းသည္ကား ဇာတ္လိုက္ေက်ာ္ႀကီး ေလာဘပင္လ်င္ျဖစ္ေခ်ေတာ့၏။ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၏တုိက္တြန္းခ်က္ႏွင့္ကၽြႏု္ပ္ကိုယ္တြင္း ေလာဘတုိ႔ေၾကာင့္ ကၽြႏ္ုပ္၏ လက္ရွိကြန္ပ်ဴတာကုိ ပုိၿပီးေခတ္မီလာဖုိ႔ Windows Vista မွ Windows 7 သုိ႔ ေျပာင္းၿပီး တင္လိုက္ျခင္းသည္ ထုိဒုကၡျဖစ္ျခင္း၏ မွန္ကန္သည့္ အေၾကာင္းပင္ျဖစ္ေခ်ေတာ့၏။ Windows 7 ကိုလည္း တင္၍မရ၊ Windows Vista သည္လည္း စိတ္ေကာက္ၿပီး ႏြဲ႔ဆုိးဆုိးေနေလေတာ့၏။

ကြန္ပ်ဴတာႀကိဳက္သည့္ ကၽြႏု္ပ္သည္ ကြန္ပ်ဴတာႏွင့္ကင္းကြာေန၏။ အင္တာနက္ခေရစီျဖစ္သည့္ ကၽြႏု္ပ္သည္ အင္တာနက္အဆက္အသြယ္ျပတ္ေန၏။ ထုိအခုိက္ ကၽြႏု္ပ္၏အျဖစ္သည္ အရက္သမား အရက္ျပတ္ေတာက္ေနသည္ႏွင့္တူ၏။ အိမ္ေထာင္သည္မ်ား ဇနီး ခင္ပြန္းႏွင့္ ေ၀းကြာေနသည္ႏွင့္တူ၏။ ပ်ားပိတုန္းမ်ား ပန္းပြင့္ဆိတ္သုဥ္းေနသည္ႏွင့္တူလွ၏။ ကၽြႏု္ပ္သည္ ေက်ာင္းစာဖက္သုိ႔လည္း စိတ္မေရာက္၊ ဘေလာ့အိမ္မ်ားသုိ႔လည္း မလည္ပတ္ႏုိင္၊ ေရးေနက် ပုိ႔စ္မ်ားကုိလည္း မတင္အားေတာ့ဘဲ ထုိကြန္ပ်ဴတာ ျပန္ေကာင္းလာေရးသုိ႔သာ စိတ္အစဥ္ကပ္လ်က္ရွိေနေလေတာ့၏။

ကြန္ပ်ဴတာကၽြမ္းက်င္သည့္ မိတ္ေဆြႏွစ္ေယာက္သည္လည္း ေစတနာထားကာ သူတုိ႔အလုပ္ကုိ ခဏေမ့ထားၿပီး ကၽြႏု္ပ္၏ ကြန္ပ်ဴတာကုိ နည္းေပါင္းစုံျဖင့္ ျပဳျပင္ေပးၾက၏။ အတုSoftware မ်ားကုိ အစစ္ျဖစ္ေအာင္ Crack လုပ္ၾက၏။ ကြန္ပ်ဴတာ သုံးစြဲရတာ ပုိၿပီးအဆင္ေျပေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးၾက၏။ သုိ႔ေသာ္ ကၽြႏု္ပ္၏ကြန္ပ်ဴတာသည္ ၇၀ ရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္ ျပန္ေကာင္းသြားသည္မွတစ္ပါး စိတ္ဆုိးစိတ္ေကာက္မေျပႏုိင္ဘဲျဖစ္ေနေလ၏။ Software အခ်ိဳ ့ကုိ ကန္႔ကြက္ၿမဲကန္႔ကြက္ေန၏။ ဗုိင္းရပ္ေတြ စြဲကပ္ေနၿပီထင္ရ၏။ ထုိအခိုက္ ကၽြႏု္ပ္သည္ ငယ္စဥ္ဘ၀ကုိ ျဖတ္ခနဲ ေျပးသတိရမိလုိက္၏။
......

ပင္လည္ဘူးၿမိဳ့နယ္ရွိ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ တုံးဖလားရြာကေလးသည္ အိမ္ေျခသုံးဆယ္ခန္႔သာရွိ၏။ အားလုံး ေတာင္သူလယ္သမားေတြခ်ည္းျဖစ္၏။ အိမ္တုိင္း၌ စပါးက်ီ(တုိက္)မ်ားရွိၾက၏။ အခ်ိဳ႔က စပါးက်ီကုိ အိမ္ပုံစံမ်ိဳး သစ္သားတုိ႔ျဖင့္ က်က်နန ခုိင္ခုိင္ခန္႔ခန္႔တည္ေဆာက္ထားၾက၏။ အခ်ိဳ့ကမူ ၀ါးမ်ားျဖင့္ရက္လုပ္ကာ ႏြားေခ်း(ေနာက္ေခ်း)တုိ႔ျဖင့္ သုတ္လိမ္းၿပီး ေနလွန္းအေျခာက္ခံ၍ စပါးက်ီျပဳလုပ္ၾက၏။ ကၽြႏု္ပ္၏ေနအိမ္ရွိ စပါးက်ီသည္ အိမ္ပုံစံအမ်ိဳးအစားျဖစ္၏။ ရြာသူရြာသားမ်ားသည္ စပါးရိတ္သိမ္းၿပီးသည့္အခါ စပါးမ်ားကုိ စပါးက်ီထဲသုိ႔ ထည့္သိမ္းထားေလ့ရွိၾက၏။

တစ္ရြာလုံး၏ ဘုံရန္သူသည္ ၾကြက္ျဖစ္၏။ ၾကြက္သည္ စပါးမွည့္ခ်ိန္၌ လယ္ယာထဲမွာ တြင္းတူးၿပီးအေျခခ်ေနထုိင္ကာ စပါးႏွံမ်ားကုိ အားရပါးရ ဖ်က္ဆီးစားေသာက္ေလ့ရွိ၏။ စပါးသိမ္းၿပီးေသာအခါ၌လည္း ေန႔ညမေရြး စပါးက်ီထဲသုိ႔ ၀င္ေရာက္ေမႊေႏွာက္တတ္၏။ စပါးက်ီထဲကစပါးမ်ားကုိ စားၿပီး စပါးက်ီထဲ၌ပင္ မစင္စြန္႔ထားေလ့ရွိၾက၏။ အိမ္ေမြးေၾကာင္တုိ႔သည္လည္း ၾကြက္အင္အားကို ႏွိမ္ႏွင္းျခင္းငွါမစြမ္းႏုိင္ခဲ့ေပ။ နည္းေပါင္းစုံျဖင့္ ၾကြက္ႏွိမ္ၾကေသာ္လည္း သားေပါက္မ်ားေသာ ၾကြက္တုိ႔၏ အင္အားကား ပုိ၍သာ ႀကီးမားလ်က္ရွိေလေတာ့၏။

ထုိစဥ္က.. ဘယ္၀ယ္ဘယ္ဆီက စတင္တီထြင္လုိက္မွန္းမသိတဲ့ အယူတစ္ခုသည္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ရြာအား လႊမ္းမုိးသြားေလ၏။ ထုိအယူမွာ ၾကြက္ႏွိမ္ႏွင္းေရးအတြက္ ေပၚေပါက္လာသည့္ အယူျဖစ္၏။ တစ္ရြာသားလုံး က်င့္သုံးၾက၏။ လုိက္နာၾက၏။ ျပဳလုပ္ၾက၏။ ထိုအယူအတြက္ ေငြအင္အား လူအင္အား သုံးရန္မလုိေပ။ ေျမျဖဴေတာင့္ေလးတစ္ခုျဖင့္ ကိစၥၿပီးႏုိင္၏။ ထုိအယူအဆမွာ စပါးက်ီတုိင္းတြင္ စာလုံးေလး ငါးလုံးမွ် ေျမျဖဴခဲျဖင့္ ေရးရန္ျဖစ္၏။
(အခ်ိဳ ့မီးေသြးခဲျဖင့္လည္းေရးၾက၏)။ ၾကြက္ေရာင္းရန္ ရွိသည္ ဟူ၍ျဖစ္၏။ အခ်ိဳ ့မွာ ထပ္ကြန္႔ၿပီး တန္ဖုိးပါ ထည့္လုိက္ေသး၏။
သတိ၊
ၾကြက္ေရာင္းရန္ရွိသည္။ တစ္ေကာင္ ငါးျပား ဟူသတည္း။

ကၽြႏု္ပ္တုိ႔သည္လည္း မူလတန္းေက်ာင္းေနကာစ ပီပီ စာတတ္ၿပီဟု အထင္ခံရေစရန္ ထိုစာေၾကာင္းကုိ စပါးက်ီတြင္မကဘဲ အိမ္နံရံ အိမ္တုိင္ စသည္တုိ႔မွာပင္ ေရးသားၿပီး လက္စြမ္းျပၾကေလ၏။ အိမ္ညစ္ပတ္ေအာင္လုပ္ရေကာင္းလား ဆုိၿပီး အဘိုးက ဆူပူေအာ္ဟစ္ေတာ့မွ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔အေရးရပ္ၾက၏။
ထုိစာေၾကာင့္ေလာ ဘာေၾကာင့္ေလာမသိ။ ၾကြက္မ်ား စပါးက်ီထဲ အလာက်ဲသြားသည္ဆုိ၏။ သူတုိ႔ကုိ တကယ္ေရာင္းမည္ထင္၍ေလာ၊ သူတုိ႔ကုိ ေစ်းႏွိမ္ထားသည့္အတြက္ေၾကာင့္ေလာ (အမွန္ဆုိ သူတို႔မွ စာမဖတ္တတ္တာ း၀)၊ ျဖဴျဖဴစာလုံးႀကီးကုိ လန္႔၍ေလာ၊ ေျမျဖဴအနံ႔ မခံႏုိင္၍ေလာ။ စဥ္းစားၾကည့္လ်င္ အေျဖမရွိႏုိင္ဘဲ ျဖစ္ရ၏။ အေျဖကုိ တိတိက်က် မသိရေသာ္လည္း ၾကြက္မ်ားမလာေစရန္ ယခုတိုင္ေအာင္ အခ်ိဳ့သူမ်ား ၄င္းစာေၾကာင္းကုိ ေရးထားသည္ကုိ ေတြ႔ရတတ္၏။ ယုံၾကည္မႈပင္တည္း။
....

ယခုလည္း ကၽြႏု္ပ္၏ ကြန္ပ်ဴတာသည္ ဗိုင္းရပ္ကုိက္ေနၿပီဟုထင္ရ၏။ ဗိုင္းရပ္အတြက္ ေဆာ့ဖ္၀ဲတင္ထားသည့္တုိင္ေအာင္ အခ်ိဳ့ဗုိင္းရပ္တုိ႔သည္ စုိးမုိးမင္းမူေနၾကဆဲျဖစ္၏။ ကြန္ပ်ဴတာကုိ ဒုကၡေပးၿမဲေပးလ်က္ျဖစ္ေန၏။ အဆုိးဆုံးမွာ သတင္းႏွင့္ဗီဒီယုိဖုိင္မ်ားကို ၾကည့္ဖုိ႔ Flash player ႏွင့္ အဂၤလိပ္စာအတြက္ Oxford 7th Dictionary ကုိ Install လုပ္၍မရျခင္းပင္ျဖစ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ စိတ္ကူးေပါက္ေပါက္ျဖင့္ ကၽြႏု္ပ္သည္လည္း အႀကံကုန္ ဂဠဳန္ဆားခ်က္ လုပ္ရေလေတာ့၏။ ငယ္စဥ္ဘ၀က ၾကြက္မ်ားမလာေရာက္ေစရန္ ၾကြက္ေရာင္းရန္ရွိသည္ ဟူ၍ ေရးခဲ့သလုိ ယခုလည္း ကြန္ပ်ဴတာထဲမွာ ရွိသည့္ အေႏွာင့္အယွက္မ်ား ထပ္ၿပီးမေႏွာင့္ယွက္ႏုိင္ေအာင္ စာတစ္ခုခုေရးခ်င္စိတ္ေပၚေပါက္လာ၏။ သို႔ေသာ္ အဘယ္၌ေရးရမည္နည္း။ အိမ္နံရံမွာလား။ အခန္းနံရံမွာလား။ ကြန္ပ်ဴတာတင္ခုံေပၚမွာလား။ ခက္သည္မွာ စည္းကမ္းျပည့္၀သည့္ႏိုင္ငံ၌ ကုိယ့္အိမ္ဆုိၿပီး ညစ္ပတ္ခ်င္သလုိ ညစ္ပတ္၍မရႏိုင္ေပ။ အတန္တန္စဥ္းစားၿပီးသကာလ ေနာက္ဆုံး၌ ကၽြႏု္ပ္အႀကံတစ္ခု ရလုိက္၏။ အဂၤလန္ႏုိင္ငံမွာ ေနထုိင္ၾကသည့္သူမ်ားတင္မကဘဲ တစ္ကမၻာလုံးမွာ ရွိသည့္လူေတြ ကၽြႏု္ပ္စာကုိ ဖတ္ႏိုင္ေအာင္ေရးသားလုိက္ရရင္ေကာင္းမယ္ ဟူသည့္အႀကံပင္တည္း။ ထို႔ေၾကာင့္ ထုိစာကုိ ကၽြႏု္ပ္၏ Gtalk Custom message ၌ ေရးလုိက္ေလေတာ့၏။

Laptop Computer ASUS ေရာင္းရန္ရွိသည္။ တန္ဖုိး ငါးက်ပ္။ ဟူ၍ျဖစ္၏။

တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ပင္ ထုိစာေရးၿပီး မၾကာခင္မွာပင္ Flash player ကုိ Install လုပ္ၾကည့္လုိက္ရာ ေရွာေရွာရွဴရွဴပင္ Installation completed ဟူသည့္ Boxကေလး က်လာေလ၏။ ထုိ႔ေနာက္ Oxford 7th Dictionary ကုိ Install လုပ္ၾကည့္ျပန္ရာ မယုံၾကည္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ အဆင္ေျပသြားေလေတာ့၏။

ယခုဆုိလ်င္ ကၽြႏ္ုပ္သည္ လက္စြဲအခ်စ္ေတာ္ႀကီး ကြန္ပ်ဴတာ အင္တာနက္ႏွင့္အတူတကြ သတင္းဖတ္ျခင္း၊ သတင္းၾကည့္ျခင္း၊ ဗီဒီယုိဖိုင္မ်ား ၾကည့္ျခင္း၊ အဂၤလိပ္စာမ်ားေလ့လာျခင္း၊ အက္ေဆးေရးျခင္း၊ ႀကိဳက္သည့္ဖုိင္မ်ားကို ေဒါင္းလုပ္ဆြဲျခင္း စသည့္စသည့္ အခြင့္အေရးမ်ားကုိ တြင္တြင္ႀကီး အသုံးခ်ကာ ၿပဳံးၿဖီးၿဖီးႀကီးျဖစ္ေနေလၿပီတည္း။

ဂါထာ ေဆး၀ါး မႏၲရားတုိ႔ျဖင့္ မကုသလုိက္ရဘဲ စာေၾကာင္းေလးတစ္ေၾကာင္း Gtalk ေပၚတင္လုိက္သည္ႏွင့္ ကြန္ပ်ဴတာတြင္းရွိ ေရာဂါဘယတုိ႔ ေပ်ာက္ကင္းသြားသည္မွာ ေတာင္ထိပ္မွာၾကာေပါက္ၿပီး အေနာက္က ေနထြက္ သကဲ့သုိ႔ မယုံႏုိင္ခ်င္စရာ ျဖစ္၍ေနေပ၏။ သုိ႔ေသာ္ ထုိအျဖစ္အပ်က္သည္ ယုံတမ္းစကားလည္းမဟုတ္သလို ပုံျပင္လည္းမဟုတ္ေပ။ အျဖစ္အပ်က္ အမွန္ပင္ျဖစ္ေခ်ေတာ့၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ ကၽြႏု္ပ္၏ ပုိ႔စ္အား
Laptop Computer ASUS ေရာင္းရန္ရွိသည္။ တန္ဖုိး ငါးက်ပ္။ ဟူ၍ အမည္ေပးလုိက္ရျခင္း ျဖစ္ေပေတာ့သတည္း။ ။


....

14 comments:

Ko Min Htet said...

ငါးက်ပ္နဲ႔ (ျမန္မာေငြေျပာတာေနာ္) ၀ယ္မယ္ႀကံကာရွိေသးတယ္၊ ေကာင္းသြားျပန္ပီဆိုေတာ့ မေရာင္းေေတာ့ဘူးေပါ့။ ၀မ္းသာပါေပ့ဗ်ား။

လင္းၾကယ္ျဖဴ said...

ျဖစ္မွျဖစ္ရေလျခင္း ဆရာပန္းေရ....; )
*.*.*

khin oo may said...

အံႀသလုိက္တာ။

ဇြန္မ said...

ေနာက္ဆိုရင္ အႀကံရၿပီ ညီမရဲ႕ ကြန္ပ်ဴတာလဲ တခါတေလ ေပကပ္ကပ္လုပ္ေနရင္ ေရာင္းရန္ ေၾကာ္ျငာတင္လိုက္မယ္ း)

reenoemann said...

ဝယ္မယ္လို႕ ေျပာမလို႕ပါဆိုေနမွ ပဲ အကိုရာ။
ေနေကာင္းတယ္ဟုတ္။ မေတြ႕တာေတာင္ ၾကားေပါ့ေနာ္

ခြန္သဒၵါ said...

အၾကံေကာင္းဘဲ...
ေနာက္ ခြန့္pc ေပကပ္ကပ္လုပ္ရင္လဲ
အဲ့လုိလုပ္ရမယ္။
ဖတ္ေနရင္း စပါးက်ီဆိုလုိ့ အိမ္ကိုသတိရသြားတယ္။
ခြန္တို့အိမ္ေနာက္မွာလည္း စပါးက်ီရွိတယ္။
ငယ္ငယ္ကတူတူပုန္းတမး္ကစားရင္
အဲ့ထဲ၀င္ပုန္းေနက်။ခုေတာ့ ဖ်က္ပစ္လုိက္ျပီ။
ပို့စ္နဲ့ေတာ့ဘာမွမဆိုင္ဘူး။
သတိရလုိ့ေရးလုိက္တာ....

ေပ်ာ္ရြင္ပါေစ
ခြန္သဒၵါ

flowerpoem said...

တကယ္ ေရာင္းမွာလား လာ၀ယ္မွာေနာ္
အဲလိုပဲ သယ္ရင္းေရ. . . အေရးၾကံဳရင္ ကြန္ပ်ဴတာ တို႕ အင္တာနက္တို႕ က ျဖစ္ေရာ
သယ္ရင္း အဆင္ေျပသြားတယ္ ဆိုလို႕ ၀မ္းသာပါတယ္. အိုင္ဒီယာေကာင္းလို႕ေပါ့ေနာ္

ဝက္ဝံေလး said...

ဟီးးး စာနာတယ္ ဂ်သိလား ကြန္ျပဴတာပ်က္ေနရင္ စိတ္ထဲ ဘယ္လုိမွ ေနမရဘူး စားမဝင္ အိပ္မေပ်ာ္နဲ႕ ဟဲဟဲ တယ္ဆုိးတယ္ ကြာ သိလား မ်ား တို႕က အင္တာနက္ မရွိရင္ မေနတတ္ဘူး ဂ် ဟားးးးးးးးးးဟားးးးးးးးး
ေနာက္တခါ ပ်က္ရင္ ေျပာေလ ကူေပးမယ္ အုိးးး ရွဳပ္ပါတယ္ တူနဲ႕သာ ထုလုိက္ဟိဟိ

ေခ်ာ (အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္) said...

ေအာ္
တကယ္ေရာင္းတယ္ထင္လို႕ အေျပးလာကာမွ
ၾကြက္ေရာင္းရန္လို ယၾတာေခ်တာနဲ႕ေတြ႔ေနျပီ..
ကိုကိုေမာင္ေရ..
ပင္လယ္ဘူးမွာ အစ္မက တစ္လေက်ာ္ ၂လနီးပါး အလည္ေရာက္ခဲ႕ဖူးပါ႕..
ဂဏန္းေတြ၊ခရုေတြေပါတယ္ေလ လယ္ကြက္ထဲမွာ..
ကိုယ္ေတြေတာင္ အေပ်ာ္ႏိႈက္ခဲ႕ဖူးေသး..
အဲဒီခ်ိန္က ေကာ္လင္းကေန ပင္လယ္ဘူးကို ကားစီးရတာ
ဇေကာထဲဆီးျဖဴသီး လိမ္႕သလိုပါလား.. တစ္လမ္းလံုး မူးေ၀ေအာ႕အံ ေပါ႕..
ျပန္ေတြးရင္ေတာ႕ လြမ္းခ်င္သား......

Anonymous said...

ဆိုနီကင္မရာ..ေရာင္းရန္ရိွသည္။ တလံုး ၁က်ပ္

ဆမ္ေဆာင္းဖုန္းေရာင္းရန္ရိွသည္။ တလံုး ၁က်ပိ

ေနာက္..အဲ.. လူေရာင္းရန္ရိွသည္။ တေယာက္ ၁မတ္
လိုခ်င္လ်ွင္စံုစမ္းပါ...



္ျမတ္ႏိုး

ညီမေလး said...

ဖတ္လို႕ေကာင္းလိုက္တာ ... ရသ အစံုပါပဲ း) ။

ဒါနဲ႕ .... ေလာဘေရာင္းမည္ ... တန္ဖိုး ၅ က်ပ္ဆိုရင္ေကာ ဘယ္ႏွယ္႕ျဖစ္လာမလဲ ???

Dream said...

အဟ...... ေခတ္သစ္ေနာက္ဆံုးေပၚ ဗိုင္းရက္စ္
သတ္နည္းေတြ မလုိေတာ့ဘူး ။

မက္မက္စက္မွာလဲ လက္ပ္ေတာ့ပ္တစ္လံုး
ေရာင္းရန္ရွိသည္ တန္ဖုိး ႏွစ္ေထာင္(စင္းေဒၚလာ)
ဆုိျပီး ေရးထားလိုက္မယ္။ အဟီးးးးးး
း))

ျမစ္က်ဳိးအင္း said...

ေနာက္တခါ ပ်က္ရင္ ၂ က်ပ္နဲ႔ ေရာင္းဗ်
ေစ်းထပ္ႏွိမ္မွ ေၾကာက္မွာ ထင္တယ္။
အေရွ႕မွာ ေရးလာသမွ်ကို ေနာက္ဆံုး အခ်ိတ္ ေလး သေဘာက်မိတယ္။

ေရႊရတုမွတ္တမ္း said...

အံ့ဘြယ္သုတပါလား....