Friday, 14 December 2012

မသီတာက စခဲ့တဲ့.............


(ဒီပုိ႔စ္ေလးဖတ္ဖုိ႔ ဖြင့္လုိက္ၿပီး စခရုိးလ္ အေပၚေအာက္ လုပ္ၾကည့္လုိက္ေတာ့မွ အေတာ္ရွည္လ်ားတဲ့ ပုိ႔စ္ျဖစ္ေနမွန္း သိရတဲ့အတြက္ ဒီေလာက္ ရွည္တာႀကီးကုိေတာ့ မဖတ္ခ်င္ေတာ့ပါဘူးဆုိၿပီး မဖတ္ဘဲ ျပန္ေျပးသြားမွာ ျမင္ေယာင္ေနမိေသး း))။ ဒါေပမဲ့ တစ္၀က္ေလာက္ ဖတ္လုိက္ရင္ မသီတာ ကိစၥက ၿပီးသြားမွာပါ။ က်န္တာက မင္းသမီးကိတ္ ကုိယ္၀န္ရျခင္းရဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲေတြပါ)
....

 
ဒီႏွစ္ ၿဗိတိန္မွာ ေဆာင္းအ၀င္ၾကမ္းတယ္။ မုိးအခ်ဳပ္ျမန္တယ္။ ေအးလုိက္တာလဲ လြန္ေရာဘဲ။ အႏႈတ္ဒီဂရီ ၄ ေလာက္ ရွိေနၿပီ။ ဒါေတာင္ အႏႈတ္ ၂၀ ေလာက္ ျဖစ္လာဦးမယ္ဆုိလား။ ေကြးရၿပီသာ မွတ္ေပေတာ့။ မနက္ပုိင္းတုန္းက ေနကေလးသာပါတယ္ဆုိၿပီး အ၀တ္သြားလွန္းထားတာ ေန႔လည္ပိုင္းက်ေတာ့ ေရခဲရုိက္အ၀တ္ျဖစ္ၿပီး သားရည္ခ်ပ္ႀကီးလုိ ဂ်ပ္ေကာ့ေကာ့ႀကီး ျဖစ္သြားတယ္။ ေနာက္ၿပီး ေဆာင္းေရာက္ရင္ အေအးဓါတ္နဲ႔အတူ မုိးအခ်ဳပ္ျမန္လာတယ္။ ညေန ၄ နာရီဆုိ မုိးက ခ်ဳပ္ခ်င္ေနၿပီ။ အျပင္ထြက္ရမွာ ပ်င္းေနရတဲ့အထဲ ရာသီဥတုက အေအးဓါတ္လြန္ကဲေလေတာ့ အိမ္ထဲမွာဘဲ ေအးေအးေဆးေဆး စာအုပ္ေလးဖတ္လုိက္ တီဗီေလးၾကည့္လုိက္ စာေလး တစ္ေၾကာင္းႏွစ္ေၾကာင္းေရးလုိက္နဲ႔ အခ်ိန္ကုိ သက္ေတာင့္သက္သာေလးဘဲ  ကုန္ေစလုိက္တယ္။ ဒီလုိနဲ႔......

ည ၁၀ နာရီ ခန္႔ေလာက္အခ်ိန္မွာေတာ့.........

"ကလင္ ကလင္ ကလင္"

လုိရမယ္ရ ဖုန္းႏွစ္လုံး ယူထားေပမဲ့ တစ္ရက္ေနလုိ႔မွ တစ္ခါ မလာတတ္တဲ့ ဖုန္းကုိ ဘယ္ကေန ဘယ္သူ ညႀကီးမင္းႀကီး လာဆက္ေနမွန္းမသိ။ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ Unknown call.

"ဟလုိ ေျပာပါ"

"သူႀကီးမင္းလား မသိဘူး"

"ဟုတ္ပါတယ္"

"သမီး မသီတာပါ"

"အမ္..."

"မသီတာေလ မမွတ္မိဘူးလား။ သမီး အခု လန္ဒန္ေရာက္ေနတယ္"

"အမ္"....အာေမဍိတ္နဲ႔အတူ.စဥ္းစားရေခ်ၿပီ။ သီတာဆုိတဲ့ နာမည္က အမ်ားသားကလား။ ဟုိ ရြာေျမာက္ပိုင္းက ကြမ္းယာေရာင္းရင္း ႀကီးပြါးသြားတဲ့ ဦးတင္ေဖ့သမီး သီတာမ်ားလား။ အင္းးး သူ လုံး၀ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ကမွ ရထားတဲ့ သတင္းအရ လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ႏွစ္ေလာက္က ကာလသားေခါင္း ကုိဖုိးလုံးနဲ႔ အိမ္ေထာင္က်ၿပီး အခု ကေလးမ်က္ႏွာျမင္ေနလုိ႔ မီးတြင္းႀကီး ေရာက္ေနတယ္တဲ့။  ဒါျဖင့္ ဟုိ ကုိစိန္ေမာင့္ သမီး သီတာေလးမ်ားလား။ ကုိစိန္ေမာင္ႀကီး အရက္မူးလာတုိင္း ျပႆနာရွာရွာေနတတ္လု႔ိ စိတ္အညစ္ႀကီး ညစ္ေနရရွာတဲ့ သီတာေလး။ အင္း... သူလဲ လုံး၀မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ လန္ဒန္ကုိ မေျပာနဲ႔။ ရန္ကုန္ ေရႊတိဂုံဘုရားကုိေတာင္ တစ္ေခါက္ထဲ ေရာက္ဖူးတယ္တဲ့။ သူတုိ႔မိသားစုက သိပ္ေျပလည္ၾကတာ မဟုတ္။ ဒါျဖင့္ ဟုိတစ္ေယာက္မ်ားလား။ ဟုိၿမိဳ့က စက္ပုိင္ရွင္ႀကီး ဦးဖုိးနီရဲ့ ေျမးမေလး သီတာ။ ငယ္ငယ္တုန္းက အဲဒီၿမိဳ့မွာ ေက်ာင္းတက္ရင္း သီတာေလးကုိ ရိသဲ့သဲ့ လုပ္ခဲ့ဖူးတာကုိ ေျပးျမင္ေယာင္မိပါရဲ့။ အဲဒီေခတ္တုန္းက အဆုိေတာ္လႊမ္းမုိးရဲ့ "အခ်စ္ရႈံးသမား ဒႆဂီရိ" ဆုိတဲ့ သီခ်င္းက ေခတ္အစားသားကလား။

"သီတာ....မင္းသမီးေလးကို.... လုိခ်င္..... တပ္မက္ေမာသူ... ရာမ.... မင္းသားေလးန႔ဲ.. မယွဥ္ႏုိင္.... အခ်စ္ၿပိဳင္ပြဲမွာ...."

အဲဒီသီခ်င္းအပိုဒ္ကေလးကုိ သူတုိ႔အိမ္နားက ျဖတ္သြားမိတုိင္း မူရင္းနာမည္ေတြ ဖယ္ထုတ္ၿပီး သီတာ့နာမည္ သူ႔အဖုိး ဦးဖုိးနီနာမည္ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ့္နာမည္ (ကုိေမာင္)ကို အစားထုိးထည့္ကာ မတုိးမက်ယ္ ေအာ္ဟစ္ခဲ့ဖူးတာကို မွတ္မိေနေသး။

"သီတာ... ဖုိးနီေျမးကို.. လုိခ်င္.. တပ္မက္ေမာသူ....ကုိေမာင္...မင္းသားေလးနဲ႔...မယွဥ္ႏုိင္...အခ်စ္ၿပိဳင္ပြဲမွာ.."

အဲဒီလုိ အတိတ္ကို စဥ္းစားလုိ႔ ေကာင္းေနတုန္း.....

"သူႀကီးမင္း... သမီးေၾကာက္တယ္။ သမီးကို လာေခၚပါ"

"ေဟ...."

"အင့္.. ဟင့္.. ဟင့္.. ဟင့္.. သမီး အရမ္းေၾကာက္တယ္။ သမီးကို လာေခၚပါ။ သမီးကို လာေခၚပါ"

အဲဒီလုိ ငုိသံေတြကုိ က်ေနာ္အေၾကာက္ဆုံး။ အထူးသျဖင့္ မိန္းခေလး ငိုသံ။ ခႏၶာကုိယ္တစ္ခုလုံးလဲ ဟုိနားက ယားလာသလုိလုိ ဒီနားက စစ္စစ္ ကိုက္လာသလုိ ဟုိလုိလုိ ဒီလုိလုိနဲ႔ ေနထုိင္ရ အေတာ္ခက္။ ဘယ့္ႏွယ္ ဘယ္က သီတာမွန္းလဲ မသိ။ ဘယ္မွာ သြားေခၚရမွန္းလဲ မသိ။ ၿပီးေတာ့ ညႀကီးမင္းႀကီး။ ဖုန္းလုိင္းထဲမွာလဲ တအင့္အင့္ တဟင့္ဟင့္နဲ႔ ဆုိေတာ့ ဖေနာင့္နဲ႔ ၾကမ္းျပင္ကုိဘဲ အသားကုန္ ေဆာင့္ပစ္လုိက္ရေတာ့မလုိုလို ေခါင္းနဲ႔ နံရံနဲ႔ဘဲ ေျပးတုိက္ရေတာ့မလုိလုိနဲ႔ တုိ႔လုိ႔ တန္းလန္းႀကီး။

"ဒါနဲ႔.. ေနပါဦး။ ဘယ္ကေန ဆက္ေနတာလဲ"

"သမီး လန္ဒန္ၿမိဳ့ထဲက ဆက္ေနတာပါ။ အင့္ဟင့္ဟင့္.. အရမ္းေၾကာက္တာဘဲ။ အနားမွာ ဘယ္သူမွလဲ မရွိၾကဘူး။ သမီး ေၾကာက္လြန္းလုိ႔ ေသရေတာ့မယ္ထင္တယ္။ သမီးကို လာေခၚပါ သူႀကီးမင္းရယ္... ေနာ္"

"ဒါနဲ႔.. ညည္းက က်ဳပ္ကုိ သိလုိ႔လား"

"သူႀကီးမင္းကလဲ အေရးထဲ ပုလိပ္စစ္ စစ္ေနေသးတယ္။ သူႀကီးမင္းကို မသိဘဲ ေနပါ့မလား။ အသားျဖဴျဖဴ ရုပ္ေခ်ာေခ်ာ ခန္႔ခန္႔ မ်က္ႏွာက မခ်ိဳမခ်ဥ္နဲ႔ေလ"

ျဖဴျဖဴေခ်ာေခ်ာခန္႔ခန္႔ဆုိေတာ့ ဒီေကာင္မေလး ငါ့ကို အမွန္အတုိင္းျမင္တတ္သားဘဲလုိ႔ စိတ္ထဲေတြးၿပီး ေက်နပ္မိလုိက္ေသးတယ္။ း) ၿပီးေတာ့ မ်က္ႏွာက မခ်ိဳမခ်ဥ္နဲ႔တဲ့။ မခ်ိဳမခ်ဥ္ဆုိတာ ဘယ္လုိမ်ိဳးမ်က္ႏွာကုိ ဆုိလုိမွန္း မသိေပမဲ့ မစပ္မဆုိင္ ဟို စလုံးက ဘေလာ့ဂါပိစိေလး ခ်ိဳခ်ဥ့္မ်က္ႏွာကိုေတာ့ ေျပးျမင္ေယာင္မိလုိက္ေသး။

"ဒါျဖင့္ေျပာ.. လန္ဒန္ ဘယ္အနားမွာ ေရာက္ေနတာလဲ။ အခု လာေခၚမယ္"

"အင့္.. ဟင့္.. ဟင့္... ဘယ္သိပါ့မလဲလုိ႔..။ လာေခၚပါဆုိမွ လူကို ေမးေနေသးတယ္။ ေနရာသိရင္ သူႀကီးမင္းကိုေတာင္ ဖုန္းမဆက္ဘူး။ သမီးဖာသာ သြားခ်င္တဲ့ေနရာကုိ သြားၿပီးၿပီ။ အမေလး ခ်မ္းလဲ အရမ္းခ်မ္းသာဘဲ။ သူႀကီးမင္းရယ္ ကယ္ပါဦး။ ဂတ္ ဂတ္ ဂတ္ (ေမးရုိက္သံ)"။ ( လြမ္းလဲ အရမ္း လြမ္းတာဘဲလားလုိ႔ ဘာျဖစ္လုိ႔ မေမးျဖစ္လုိက္မွန္းမသိ)။

သူ႔ခမ်ာ ၿမိဳ့ထဲမွာ တစ္ေယာက္ထဲ။ ညႀကီးမင္းႀကီး။  ၿပီးေတာ့ မိန္းခေလး။ အေတာ္ေလး ခ်မ္းၿပီး ေတာ္ေတာ္ေလးလဲ ေၾကာက္ေနေလာက္ၿပီ။ ငါ သြားကယ္မွ ျဖစ္မယ္။ ႏုိ႔မဟုတ္ရင္ " ျမန္မာမေလး တစ္ေယာက္ လန္ဒန္ၿမိဳ့ထဲ ေပ်ာက္ဆုံးသြားျခင္း" ဆုိတဲ့ သတင္းေခါင္းႀကီးပုိင္းပါလာမွ ယူႀကဳံးမရ ျဖစ္ေနဦးမယ္။ ႏို႔.. ေနပါဦး။ သြားေခၚတာေတာ့ ဟုတ္ပါၿပီ။ ေခၚၿပီး ဘယ္နား သြားထားမလဲ။ သူ႔ဖာသာ လန္ဒန္ေရာက္ေနတာ ၾကာေနၿပီး အခုမွ မ်က္စိလည္လမ္းမွားတာဆုိ သူ႔အိမ္ လုိက္ပို႔ေပးလုိက္ အဆင္ေျပေသးတယ္။ ေတာ္ၾကာ ဒီေန႔မွ လန္ဒန္ေရာက္လာၿပီး ၿမိဳ့ထဲမွာ ခရီးသြားအိတ္ေတြနဲ႔အတူတူ ေယာင္လည္လည္ ျဖစ္ေနတာဆုိ ဒုကၡ။ အိမ္ကုိ ေခၚလာရေအာင္ဆုိလဲ အိမ္မွာက အခန္းပုိ မရိွ။ ရွိတဲ့ အခန္းပုိကလဲ ဧည့္သည္တစ္ေယာက္က ေနရာဦးထားၿပီးၿပီ။ က်ေနာ့္အခန္းထဲ အိပ္ခြင့္ျပဳလုိက္ရင္လဲ မျဖစ္။ ညဥ္႔နက္သန္းေကာင္ အိပ္မက္ေယာင္ၿပီး ေၾကာက္တယ္ ေၾကာက္တယ္ ေအာ္ေနမွျဖင့္ သြားၿပီ။ ကဲပါေလ။ သူ႔ခမ်ာလဲ ဒုကၡေရာက္ေနတာဆုိေတာ့ ကယ္တင္ေကာင္းပါတယ္။ ေခၚလာၿပီး နီးစပ္ရာ ဟုိတယ္တစ္ခုခု ပို႔ေပးလုိက္ရင္ အဆင္ေျပသြားမွာပါ။

"ကဲ.. အခု လာေခၚမယ္။ ဘယ္အနားမွာ ရွိေနသလဲဆုိတာကုိသာ ေျပာ"

"ဘာမွမသိဘူး။ သမီး အရမ္းေၾကာက္တာဘဲ သိတယ္။ အင့္ ဟင့္ ဟင့္ ဟင့္"

"အနီးအနားမွာ အေဆာက္အဦ ႀကီးႀကီးမားမားရွိရင္ေျပာ။ အဲဒါဆုိ မွန္းလာလုိ႔ ရတယ္"

"ဘာမွမသိဘူး။ သမီး အရမ္းေၾကာက္တာဘဲ သိတယ္။ အင့္ ဟင့္ ဟင့္ ဟင့္"

"ဘတ္စ္ကားမွတ္တုိင္ေတြ႔ရင္ အဲဒီနာမည္ကိုေျပာ။ အခု လာခဲ့မယ္"

"ဘာမွမသိဘူး။ သမီး အရမ္းေၾကာက္တာဘဲ သိတယ္။ အင့္ ဟင့္ ဟင့္ ဟင့္"

"ဒါျဖင့္ ရထားဘူတာ ေတြ႔ရင္ အဲဒီဘူတာနာမည္ကုိေျပာ"

"ဘာမွမသိဘူး။ သမီး အရမ္းေၾကာက္တာဘဲ သိတယ္။ အင့္ ဟင့္ ဟင့္ ဟင့္"

 ".........................................................................."

"ဘာမွမသိဘူး။ သမီး အရမ္းေၾကာက္တာဘဲ သိတယ္။ အင့္ ဟင့္ ဟင့္ ဟင့္"

 ".........................................................................."

"ဘာမွမသိဘူး။ သမီး အရမ္းေၾကာက္တာဘဲ သိတယ္။ အင့္ ဟင့္ ဟင့္ ဟင့္"

 ".........................................................................."

"ဘာမွမသိဘူး။ သမီး အရမ္းေၾကာက္တာဘဲ သိတယ္။ အင့္ ဟင့္ ဟင့္ ဟင့္"

 ".........................................................................."

"ဘာမွမသိဘူး။ သမီး အရမ္းေၾကာက္တာဘဲ သိတယ္။ အင့္ ဟင့္ ဟင့္ ဟင့္"

"ကဲဟာ.. ဒါျဖင့္လဲ ေနေတာ့... ဂြပ္ (ဖုန္းခ်သံ)။ ဘယ္လုိ မိန္းမနဲ႔ လာေတြ႔ေနမွန္းမသိဘူး"

ဘာေမးေမး အေျဖက တစ္မ်ိဳးထဲ ျဖစ္ေနတာမ်ားလာေတာ့ နဲနဲ ေဒါပြလာတယ္။ ၿပီးေတာ့ အသံက ပုံမွန္ မဟုတ္တဲ့ ညဳတုတု အသံမ်ိဳးနဲ႔။ ပထမကေတာ့ သနားမိေသး။ ေနာက္ေတာ့ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေသာက္ျမင္ကပ္လာတယ္။ ဘယ့္ႏွယ္ ေမးခြန္း ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ ေမးလုိက္တာကို အေျဖက တစ္မ်ိဳးထဲ။ ကယ္တင္ခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြလဲ ဘယ္ေရာက္ကုန္မွန္းမသိ။ ေတာ္ေတာ္ေလး အျမင္ကပ္ဖုိ႔ေကာင္းတဲ့ မ အီ ညာ.. အဲေလ... မသီတာ။ ဒါေၾကာင့္ ဖုန္းခ်ပစ္လုိက္ၿပီး တီဗီသတင္းကိုဘဲ ဆက္ၾကည့္ေနလုိက္ေတာ့တယ္။ သေဗၺသတၱာ ကမၼႆကာဘဲေပါ့။
.....


ငါးမိနစ္ခန္႔ ၾကာေသာအခါ.......

"ကလင္..ကလင္..ကလင္..."

လာျပန္ၿပီ။ ဟို ဂ်ိဳေကာင္မေလးဆီက ထပ္ဆက္ျပန္တာလား မသိ။ ဒါေပမဲ့ အုိင္ဒီကို ၾကည့္လုိက္ေတာ့မွ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ဆီက။

"ေဟ့ေကာင္.. ေဇာ္ေအာင္... ညႀကီးသန္းေခါင္ တစ္ခါမွ ဖုန္းမဆက္ဖူးဘဲ အခုမွ  ထူးထူးဆန္းဆန္း ဘယ္လုိ ျဖစ္ေနတာလဲ"

"ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား"

"ေဟ့ေရာင္.. ငနဲ။ ငါ ဘာမွ ရယ္စရာ မေျပာမိပါလား"

"ဟား ဟား ဟား။ မင့္အသံၾကားတာနဲ႔ ငါ အလုိလုိ ရယ္ခ်င္ေနတာ"

"မင္းကသာ အူျမဴးေန။ ငါ အခု ဖုေနတာ"

"ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ"

"ဘာျဖစ္ရမွာလဲကြ။ သီတာဆုိတဲ့ မိန္းခေလးတစ္ေယာက္ ခုေလးတင္ ဖုန္းဆက္ၿပီး လန္ဒန္ၿမိဳ့ထဲမွာ သူ႔ကို လာေခၚဖုိ႔ ေျပာတယ္။ ဘယ္က သီတာမွန္းလဲ မသိ။ ဘယ္လုိ မိန္းခေလးမ်ိဳးမွန္းလဲ မသိ။ ဒါေပမဲ့ သူ႔ကုိ သြားေခၚဖုိ႔ ဘယ္အနားေရာက္ေနတာလဲ ဆုိေတာ့လဲ ဘာေမးေမး တဟင့္ဟင့္ တဟင့္ဟင့္နဲ႔ ခၽြဲပစ္ေနတယ္။ ေတာက္.... စဥ္းစားရင္း ေသာက္ျမင္ကပ္လုိက္တာကြာ"

"ဟား ဟား ဟား ဟား ဟား"

"မင္းက ဘာျဖစ္လုိ႔ သေဘာက်ေနတာတုန္း။ ငါ ေကာ္ဆဲလုိက္ရ"

"ဟား ဟား ဟား အခု စကားေျပာေနတာ သမီး သီတာေလ"

"အမ္... ဘယ္လုိ"

"၀ါး ဟား ဟား ဟား။ ဘယ္လုိမွ မဟုတ္ဘူး။ သီတာဆုိတာ ႏွာေလ။ ခီြးခြီးခြီး။ မင့္ကို ဒီဇင္ဘာဖူးလ္ လုပ္လုိက္တာ။ ဘယ္လုိလဲ ႏွာ့အသံ မိန္းခေလးသံနဲ႔ တူတယ္ မဟုတ္လား။ (သူႀကီးမင္းရယ္.. လုပ္ပါဦး...အင့္ ဟင့္ ဟင့္ ဟင့္ (မိန္းမသံျဖင့္))"

"ခ်ီးမွဘဲ။ မင္း အခု ငါ့အနားမွာသာ ရွိေနလုိ႔ကေတာ့ မလြယ္ဘူး"

"ခြီး..ခြီး..ခြီး"

ဒါ Phone Hoax Call (ဖုန္းအတုေခၚဆုိမႈ)ဘဲ။ ဘယ္လုိေကာင္မွန္းလဲ မသိဘူး။ ဘယ့္ႏွယ္ ေအပရယ္လ္ဖူးလုိ႔သာ ၾကားဖူးပါတယ္။ သူ႔က်မွ ဒီဇင္ဘာဖူးလ္တဲ့။ ႀကံႀကံဖန္ဖန္ ေတာ္ေတာ္လုပ္တတ္တဲ့ေကာင္။ ၿပီးေတာ့ တကယ့္ မိန္းခေလးအသံမ်ိဳးနဲ႔။ "အင္းေလ.. သူငယ္ခ်င္းေတြဆုိတာ ဒီလုိဘဲ ထင္ပါရဲ့။ အခ်င္းခ်င္း မခံခ်င္ေအာင္ စလုိက္ ေနာက္လုိက္။ ထုိးလုိက္ ႀကိတ္လုိက္။ ျပန္ေအာ္လုိက္ ျပန္ေခၚလုိက္။ ကဲပါေလ။ ရွိပါေစေတာ့။ ဘေလာ့အတြက္ ကုန္ၾကမ္းရတာေပါ့။ ဒီအေၾကာင္းေလး ပို႔စ္တစ္ပုဒ္ေလာက္ေတာ့ ျဖစ္ေလာက္ပါတယ္။ ပုိ႔စ္ေရးဖုိ႔ အုိင္ဒီယာ ရွားပါးေနတာနဲ႔ေတာ့ အေတာ္ဘဲ" ဆုိၿပီး ဘေလာ့ဂါပီပီ ကုန္ၾကမ္းတစ္ပုဒ္အတြက္ မသီတာကုိ စိတ္ဆုိး ေျပေပးလုိက္တယ္။

ဒါန႔ဲ.........

ဒီအေၾကာင္းေလး ပို႔စ္ေရး တင္မယ္လုပ္တုန္း ဒီအေၾကာင္းထက္ ပုိၿပီးဆုိး၀ါးတဲ့ Phone Hoax Call ဖုန္းအတုေခၚျခင္းရဲ့ ေနာက္ကြယ္က ကုိယ့္ကုိကုိယ္ သတ္ေသမႈ တစ္ခုအေၾကာင္း တီဗီသတင္းထဲ ပါလာျပန္ေရာ။ ဗုဒၶႏုိင္ငံေတာ္က ကုိနတၳိ ကလဲ "Phone Hoax Call အေၾကာင္းေလး ေရးရင္ေတာ့ ဖတ္ရဦးမွာပ" ဆုိၿပီး ကြန္မင့္မွာ လာေျမွာက္ေပးေလေတာ့ မအားတဲ့ၾကားထဲက ကျဖစ္ေအာင္ေတာ့ ကလုိက္ဦးမွာဘဲ ဆုိၿပီး မသီတာ ပုိ႔စ္ကုိ မတင္ေသးဘဲ အခ်ိန္ရတဲ့ တစ္ေန႔ေတာ့ မသီတာပုိ႔စ္နဲ႔  Phone Hoax Callပို႔စ္ကို အတူတူ ေပါင္းစည္းၿပီး တင္ဦးမယ္လုိ႔ စိတ္ထဲ ေတးမွတ္ ၾကံစည္ထားခဲ့တယ္။ ဒီေန႔ေတာ့ အခ်ိန္နဲနဲရတာနဲ႔ အခါေကာင္းတုန္းေလး ပုိ႔စ္ရွည္တစ္ပုဒ္အျဖစ္ ဖန္တီးလုိက္မိတယ္။


ဖုန္းအတုအေခၚခံရတဲ့သူက ကိုယ္၀န္ရၿပီး မူးေ၀ေအာ့အန္တဲ့အတြက္ King Edward VII ေဆးရုံေပၚေရာက္ေနတဲ့ ကမၻာေက်ာ္ ေတာ္၀င္မင္းသမီးေလး ကိတ္။ ဖုန္းအတု ေခၚတဲ့သူက ၾသစေၾတးလ်က Australian radio DJs ေရဒီယုိ ပရီစင့္တာ ႏွစ္ဦး ျဖစ္တဲ့ 2Day FM အစီအစဥ္မွ Mel Greig ႏွင့္ Michael Christian ။ အတုလုပ္ပုံက သူတုိ႔ႏွစ္ဦး (မတစ္ဦး က်ားတစ္ဦး)မွာ တစ္ဦးက ၿဗိတိန္ဘုရင္မႀကီးအတု။ တစ္ဦးက သားေတာ္ခ်ားလ္စ္မင္းသား အတု။ ဖုန္းလက္ခံၿပီး မင္းသမီးကိတ္ရဲ့ အထူးနာ့စ္ထံ လုိင္းလႊဲေပးလုိက္တဲ့သူက နာ့စ္မတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ အိႏၵိယႏြယ္ဖြား Jacintha Saldanha ။ ဖုန္းေခၚတဲ့အခ်ိန္က ၿဗိတိန္စံေတာ္ခ်ိန္ နံနက္ ငါးနာရီခြဲ။ အဲဒီလုိ ဖုန္းအတုေခၚဆုိၿပီး မင္းသမီးေလး ကိတ္ရဲ့ က်န္းမာေရး အေျခအေနကို အေသးစိပ္ သူတုိ႔ ရယူသြားႏိုင္ခဲ့ၾကတယ္။ သူတုိ႔အစီအစဥ္ကေတာ့ ဒီဖုန္းအတုေခၚဆုိတာေတြကို အသံဖမ္းထားၿပီး ျပန္လည္တည္းျဖတ္မယ္။ ၿပီးရင္ ပရိသတ္ေတြ ေပ်ာ္ရႊင္မႈရေအာင္ အသံထုတ္လႊင့္တဲ့ အစီအစဥ္မွာ အထူးအေနနဲ႔ တင္ဆက္မယ္ေပါ့။

ဒါေပမဲ့ သူတုိ႔ရဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္စရာဖန္တီးမႈကတစ္ဆင့္ အေပ်ာ္လြန္ အကၽြံျဖစ္ ဆုိသလုိ အဲဒီေဆးရုံက နာ့စ္မတစ္ေယာက္ သူတုိ႔ရဲ့ ဖုန္းအတုေခၚဆုိမႈေၾကာင့္ (ဖုန္းေခၚဆုိၿပီး သုံးရက္ေျမာက္ေန႔မွာ) သူ႔ကုိယ္သူ သတ္ေသသြားတဲ့ သတင္းၾကားေတာ့ သူတုိ႔ရဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ အစီအစဥ္ေလးဟာ အက်ည္းတန္စြာနဲ႔ဘဲ အဆုံးသတ္ခဲ့ရပါတယ္။ ၿဗိတိန္တစ္ႏုိင္ငံလုံးလဲ အုန္အုန္းၾကြက္ၾကြက္ကို ျဖစ္လုိ႔။ ကိတ္ႏွင့္ ၀ီလ်ံတုိ႔လဲ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္။ ကုသေပးတဲ့ ေဆးရုံကလဲ ႏွစ္ေပါင္း တစ္ရာေက်ာ္တုိင္တုိင္ ေတာ္၀င္မိသားစုေတြကုိ အစဥ္အဆက္ ကုသေပးခဲ့တဲ့ ေဆးရုံဆုိေတာ့ သူတုိ႔ကုိယ္ သူတုိ႔လဲ အခုလုိ ဖုန္းအတုေခၚခံရတဲ့အေပၚ အျပစ္တစ္ခုလုိ ခံစားရၿပီး ျမင္သာထင္သာ ေတာင္းပန္။ ၾသစေၾတးလ်က ပရီစင့္တာႏွစ္ဦးကလဲ သူတုိ႔လုပ္ခဲ့မိတဲ့အတြက္ ၀န္ခံ ေတာင္းပန္။ မီဒီယာေတြကလဲ ဒီသတင္းေတြကုိဘဲ ထပ္ကာထပ္ကာလႊင့္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ဖုန္းလုိင္းလႊဲေပးလုိက္တဲ့ နာ့စ္မေလးတစ္ေယာက္ သူ႔ကိုယ္သူ အျပစ္ရွိတယ္ဆုိၿပီး ဖိစီးစိတ္နဲ႔ အဆုံးစီရင္သြားပါေရာလား။ သတၱ၀ါတစ္ခု ကံတစ္ခုေပဘဲ။

ဖုန္းအတုေခၚစဥ္က ဖုန္းအတုေခၚဆုိသူ ႏွစ္ဦး

 ဖုန္းအတုေခၚၿပီး ဖုန္းအတုေခၚဆုိသူ ႏွစ္ဦး


ဆရာေအာင္သင္း ေျပာခဲ့တဲ့  "က်ဳပ္က ရယ္စရာခ်ည္းသက္သက္မေျပာဘူး။ ရယ္ေမာစရာကုိဘဲ ေျပာတယ္။ ရယ္စရာၿပီးရင္ ေမာစရာေတြ ရွိေနပါလားဆုိတာ လူေတြကုိ သိေစခ်င္တယ္" ဆုိတဲ့ စကားေလးကိုဘဲ အမွတ္ရမိတယ္။ ဖုန္းအတု ေခၚစဥ္တုန္းက သူတုိ႔ႏွစ္ဦး တခြီးခြီးနဲ႔ သေဘာေခြ႔ေနခဲ့ၾကေပမဲ့ ဖုန္းအတုေခၚၿပီး အဲဒီေခၚဆုိမႈကို အေၾကာင္းျပဳလုိ႔ နာ့စ္မတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ Jacintha Saldanha သူ႔ဖာသာ သူ ေသေၾကာင္းႀကံခဲ့ၿပီးေနာက္မွာေတာ့ သူတုိ႔ႏွစ္ဦးလုံး မ်က္ရည္နဲ႔ မ်က္ခြက္။ ၾကည့္ရတာေတာင္ စိတ္မေကာင္းဘူး။

ဘယ္သူမွန္တယ္ ဘယ္သူမွားတယ္လုိ႔ မသုံးသပ္ခ်င္ေပမဲ့ ေသတဲ့သူကေတာ့ ေသၿပီးသြားၿပီ။ အမွန္တကယ္က မင္းသမီးကိတ္ရဲ့ က်န္းမာေရးအေၾကာင္းအျပည့္အစုံကို ဖုန္းဆက္ေျပာတဲ့သူက အဲဒီနာ့စ္မ Jacintha Saldanha မဟုတ္ပါဘူး။ အျခားအနီးကပ္ ေစာင့္ေရွာက္ေပးတဲ့ နာ့စ္မတစ္ေယာက္ပါ။ Jacintha Saldanha က ပထမဆုံး ဖုန္းအ၀င္ကို ေကာင္တာ(ဧည့္ႀကိဳ)ကေန လက္ခံၿပီး မင္းသမီးကိတ္ေနတဲ့ အခန္းကို လႊဲေပးလုိက္တဲ့ သူပါ။ ဒါျဖင့္ သူက ဘာျဖစ္လုိ႔ သူ႔ကုိယ္သူ သတ္ေသသြားရသလဲ။ ဥာဏ္မမီေပမဲ့ နဲနဲေတာ့ စဥ္းစားၾကည့္လုိက္ဦးမယ္။

၁။ ဖုန္းအတုကုိ လက္ခံၿပီး မင္းသမီးကိတ္ေဆးရုံတက္ေနတဲ့ အခန္းကို လုိင္းလႊဲေပးမိလုိက္တဲ့အတြက္ သူ႔ဖာသာသူ အျပစ္တစ္ခု က်ဴးလြန္မိသလုိမ်ိဳး (သူ႔တာ၀န္ သူမေက်သလုိမ်ိဳး) ခံစားရလြန္းလို႔ (အဲဒီအျပစ္ကို မခံစားႏိုင္ေတာ့လုိ႔) သတ္ေသလုိက္တာလား။ ၿဗိတိန္မွာကလဲ ေတာ္၀င္မိသားစုနဲ႔ ပတ္သက္လာရင္ အားလုံး အထိမခံ ေရႊပန္းကန္ေတြက မ်ားတယ္ မဟုတ္လား။ ၿပီးေတာ့ သတင္းမီဒီယာသမားေတြကလဲ တီဗီ အင္တာနက္ ေရဒီယုိ သတင္းစာ မဂၢဇင္း စတဲ့ သတင္း႒ာနေတြမွာ အဲဒီ သတင္းေတြခ်ည္း ထပ္ကာ ထပ္ကာ ရီပိ(တ္) လုပ္ေနၾကတယ္ေလ။ အဲဒါေတြကုိ ၾကားရ ျမင္ရတိုင္း အလြန္႔အလြန္ ေနာင္တတဖန္ ပူပန္ၿပီး အခုလုိ လုပ္လုိက္တာမ်ားလား။

၂။ ေဆးရုံကလဲ ေတာ္၀င္မိသားစုေတြ တက္ေရာက္တဲ့ ေဆးရုံျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ အမွားအယြင္း မရွိေအာင္ အၿမဲတမ္း သတိထားေနၾကရတယ္။ အခုလုိ အမွတ္မထင္ အထဲကသတင္း အျပင္ေရာက္သြားတာဟာ အဲဒီ ေဆးရုံရဲ့ ဂုဏ္သိကၡာကုိ က်ဆင္းေစတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပထမဆုံး ဖုန္းစကုိင္တဲ့သူကို ဒီေလာက္ေတာင္ တုံးရ အ ရ သလား၊ ဘုရင္မအသံနဲ႔ ၾသစီငတိမေလးအသံနဲ႔ေတာင္ မခြဲျခားႏုိင္ဘူးလား၊ ဒီလုိပုံ နေမာ္နမဲ့ဆုိရင္ေတာ့ ဒီအလုပ္က အနားယူလုိက္တာဘဲ ေကာင္းမယ္ စသျဖင့္ ေဆးရုံ၀န္းထမ္းေတြ အားလုံး ၀ိုင္း၀န္းအျပစ္တင္ၾကေကာင္း တင္ၾကမယ္။ ၿပီးေတာ့ ေဆးရုံတာ၀န္ခံေတြ အားလုံးကလဲသူတုိ႔မွာ တာ၀န္ရွိေၾကာင္း ေပါ့ဆမိေၾကာင္း ေတာ္၀င္မိသားစုကို ေတာင္းပန္လုိ႔ကုိ မၿပီးႏုိင္ျဖစ္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ဒီဖိစီးမႈဒဏ္ေတြကို မခံရပ္ႏိုင္ေတာ့လုိ႔ သူကုိယ္သူ အဆုံးစီရင္လုိက္တာမ်ားလား။

၃။ ဒါမွမဟုတ္။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရရင္ နာမည္ႀကီးခ်င္လုိ႔ အခုလုိ သူ႔ကုိယ္သူ သတ္ေသလုိက္တာမ်ားလား။ ဒီလုိ စဥ္းစားမိတဲ့အတြက္ က်န္ရစ္သူ မိသားစုရဲ့ ဂုဏ္သိကၡာကုိ ထိခုိုက္ေစတယ္ဆုိရင္ေတာ့ စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ စဥ္းစားမိတာေလးကိုေတာ့ သုံးသပ္ၾကည့္လုိက္ပါဦးမယ္။ ဒီဘက္ႏုိင္ငံေတြက အျခားႏုိင္ငံေတြထက္ ပုိၿပီး နာမည္ႀကီးခ်င္ၾကတယ္ မဟုတ္လား။ နာမည္ႀကီးဖုိ႔ဆုိရင္ အသက္ကိုလဲ မႏွေျမာတတ္ၾကသလုိ အရွက္ကိုလဲ ထည့္မတြက္တတ္ၾကဘူး။ ၾကည့္ေလ။ လူတကာစုံတဲ့ ေဘာလုံးကြင္းထဲ အ၀တ္အားလုံးခၽြတ္ၿပီး ကုိယ္လုံးတီး ၀င္ေျပးခဲ့တဲ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး။ ေဘာလုံးကြင္းထဲ အတင္း၀င္ေရာက္ၿပီး ကစားသမားတစ္ဦးကို လက္သီးနဲ႔ထုိးခဲ့တဲ့ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္။ တီဗီဖန္သားေပၚ သတင္းစာေပၚ ထင္ထင္ရွားရွား ပါဖုိ႔ဆုိရင္ အကုန္ လုပ္ေလ့ရွိၾကတဲ့ သူေတြေလ။ အခုလဲ ေတာ္၀င္မိသားစုနဲ႔ ပတ္သက္ေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခု။ ဒီထက္ ပိုေျပာရရင္ေတာ့ ၿဗိတိန္သာမက ကမၻာကပါ လႈပ္ရြလႈပ္ရြ ျဖစ္ေနတဲ့ ၀ီလ်ံႏွင့္ကိတ္ စုံတြဲတုိ႔ရဲ့ ပထမဆုံး ရင္ေသြးရတနာေလး ၀မ္းဗုိက္ထဲ ေရာက္ေနတဲ့ ျဖစ္စဥ္တစ္ခု။ ဒီထက္ နာမည္ႀကီးတာ ဘာရွိဦးမွာလဲ။ ေတာ္၀င္မိသားစုနဲ႔ ပတ္သက္ဆက္ႏြယ္ၿပီး ကုိယ့္ကုိကုိယ္ အဆုံးစီရင္ သြားတဲ့ သူတစ္ေယာက္ဟာလဲ နာမည္မႀကီးစရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး။ သတင္းေခါင္းႀကီးပုိင္း ပါလာမွာေတာ့ က်ိန္းေသဘဲ။ ၿပီးေတာ့ အခု ကိတ္တုိ႔ရဲ့ ရင္ေသြးေလး ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ၿဗိတိန္ ဘုရင္ (သုိ႔) ဘုရင္မ ျဖစ္လာတဲ့ တစ္ေန႔မွာလဲ ဒီဘုရင္(သုိ႔)ဘုရင္မ ကိုယ္၀န္တည္ခါစက Jacintha Saldanha ဆုိတဲ့ နာ့စ္မေလး သူ႔ကုိယ္သူ အဆုံးစီရင္သြားရရွာတယ္ဆုိၿပီး လူေတြ သတိရေနၾကဦးမွာ မဟုတ္လား။ အခုေတာင္ အင္တာနက္မွာ Jacintha Saldanha လုိ႔သာ ရုိက္ၾကည့္။ ထြက္လာလုိက္တဲ့ သူ႔သတင္းေတြ အမ်ားႀကီးဘဲ။ တီဗီတုိ႔ သတင္းစာတုိ႔ ရီဒီယိုတုိ႔မွာလဲ သူ႔သတင္းေတြခ်ည္းဘဲ။ အဲဒီလုိ အဲဒီလုိ နာမည္ႀကီးခ်င္လုိ႔မ်ား သူ႔ကိုယ္သူ အဆုံးစီရင္ သြားေလေရာ့သလား။

၄။ ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႔ ဒီလုိ ဖုန္းအတုေခၚဆုိျခင္းရဲ့ ေနာက္ကြယ္မွာ ဒီလုိ အက်ည္းတန္တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြ ရွိေနတတ္တယ္ဆုိတာကို ဖုန္းအတုေခၚသူေတြကုိ (ေနာင္ေခၚမဲ့သူေတြကုိ) ေနာင္ၾကဥ္သြားေအာင္ သင္ခန္းစာေပးခ်င္လုိ႔မ်ား အခုလုိ သူ႔ဘ၀သူ အဆုံး စီမံသြားေလသလား။ 

ေနာက္ဆုံး အခ်က္ သုံးခ်က္အတြက္ ဘာမွ မေ၀ဖန္လုိေပမဲ့ ပထမဆုံး အခ်က္ကုိေတာ့ နဲနဲ ေျပာခ်င္ပါေသးတယ္။ ဒီဘက္ကလူေတြက တာ၀န္တစ္ခုခုယူမိရင္ အဲဒီတာ၀န္ကုိ တန္ဖုိးထားတတ္ေလ့ ရွိၾကတယ္။ အတတ္ႏုိင္ဆုံး မပ်က္ကြက္ေအာင္ ႀကိဳးစားေလ့ရွိၾကတယ္။ အထူးသျဖင့္ အထက္အရာရွိပိုင္းမွာ တာ၀န္ယူေနတဲ့ သူေတြဆုိ ပုိၿပီးေတာ့ေတာင္ တာ၀န္ကုိ ေလးေလးနက္နက္ ထားတတ္ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔လဲ သူတုိ႔ လုပ္ငန္းမွာ အျပစ္တစ္စုံတစ္ရာေတြ႔ရင္ သူတုိ႔ကုိယ္ သူတုိ႔ အျပစ္ရွိတယ္လုိ႔ ခံယူၿပီး ၀န္ႀကီး၀န္ေလးေတြေတာင္ သူ႔တုိ႔ဖာသာ သူတုိ႔ တာ၀န္ကေန ႏႈတ္ထြက္သြားေလ့ရွိၾကတာ မဟုတ္လား။ အခုလဲ ဒီ နာ့စ္မတစ္ေယာက္ သူ႔ကိုယ္သူ တာ၀န္တစ္ခုကို မေက်လုိက္သလုိမ်ိဳး ခံစားရေကာင္း ခံစားရႏုိင္တယ္။ အခုဟာက ေတာ္၀င္ႏြယ္ေတြရဲ့ သတင္း၊ ၿပီးေတာ့ လူမမာ ေတာ္၀င္ႏြယ္တစ္ဦးရဲ့ သတင္း။ ဒါေတြကို အျပင္ကို ထုတ္ပစ္မိတယ္ဆုိေတာ့ တာ၀န္ေပါ့ဆမႈက တကယ္ကို (တာ၀န္ရွိတဲ့ စိတ္ဓါတ္နဲ႔ ေတြးၾကည့္ရင္) ႀကီးေလးသလုိ ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီလုိ တာ၀န္သိစိတ္နဲ႔ သူ႔ကုိယ္သူ တာ၀န္ေပါ့ဆမိတယ္လုိ႔ ခံယူၿပီး အဲဒီ ေပါ့ဆမႈအတြက္ သူ႔အသက္ကို ေပးဆပ္လုိက္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ တကယ္ကို ခ်ီးက်ဴးစရာပါ။ တာ၀န္ကုိ တကယ္ယူတတ္တဲ့ စိတ္ကုိ ခ်ီးက်ဴးတာပါ။ သူႀကီးမင္းတုိ႔ ေရႊႏုိင္ငံမွာေတာ့ ေဆးအထုိးမွား ေဆးအေပးမွား ခြဲစိပ္မွားေတြကအစ လူမမာေတြကို ေမာက္ေမာက္မာမာ ဆက္ဆံတာမ်ိဳးေတြ ၾကားၾကားေနရတယ္။ သူတုိ႔ကေတာ့ သူတုိ႔တာ၀န္ဟာ ဘာလဲဆုိတာ သိပုံ မေပၚၾကဘူး ထင္ပါရဲ့။ အခု နာ့စ္မေလးလုိ တာ၀န္ေပါ့ဆမိတဲ့အတြက္ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ သတ္ေသၾကစတမ္းဆုိရင္ေတာ့ ေရႊျပည္ႀကီးမွာလဲ ေဆးရုံ၀န္ထမ္းေတြေတာင္ က်န္ပါေတာ့ဦးမလား မသိ။


အခုေတာ့ ဒီနာ့စ္မတစ္ေယာက္ ေသဆုံးမႈနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ကိစၥေတြက ႀကီးသထက္ ႀကီးလာၿပီ။ ၾသစေၾတးလ်က ဖုန္းအတုေခၚသူႏွစ္ေယာက္လဲ အသက္ ခ်ိန္းေျခာက္ခံေနရလုိ႔ ၂၄ နာရီ လုံၿခံဳေရးေပးထားရတယ္။ အဲဒီ လုံၿခဳံေရး ကုန္က်စရိတ္က တစ္ပတ္ကုိ စတာလင္ေပါင္ ငါးသိန္းတဲ့။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဒီ ဖုန္းအတုေခၚဆုိမႈအတြက္ ဥပေဒသစ္ေတြ ထြက္ေပၚလာဦးမယ့္ ပုံလဲေပၚေနတယ္။ အဲဒီေဆးရုံကုိလဲ စစ္ေဆးမႈေတြ ၾကပ္ၾကပ္မတ္မတ္ လုပ္ေနတယ္။ အဲဒီနာ့စ္မ အခန္းထဲမွာလဲ သူမေသခင္ သူ႔ကုိယ္သူ သတ္ေသမႈအတြက္ မွတ္စုတုိ သုံးခု ေရးထားခဲ့တာ ေတြ႔ရတယ္တဲ့။ အဲဒီမွတ္စုေတြဟာ သူေရးထားခဲ့တာနဲ႔ သူျဖစ္ပ်က္သြားခဲ့တာ တကယ္ ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့ ေသခ်ာ မေျပာႏုိင္ေသးဘူးတဲ့။ (အဲဒီမွတ္စုေတြကိုေတာ့ ဒီမွာ မေဖာ္ျပေတာ့ပါဘူး)။ အခုဆုိ သူ႔ရုပ္အေလာင္းကို အိႏၵိယကုိ သယ္ယူသြားပါၿပီ။ မနက္ဖန္ (၁၅ ရက္) ေဒသစံေတာ္ခ်ိန္ နံနက္ ၀၀း၃၀ နာရီမွာ အိႏၵိယႏုိင္ငံ မြန္ဘုိင္းကုိ ေရာက္မယ္တဲ့။(အခုေလာက္ဆုိ ေရာက္ေနေလာက္ပါၿပီ)။ သန္ဘက္ခါ မြန္ဘုိင္းကတစ္ဆင့္ မန္ဂလုိကုိ စ်ာပနျပဳလုပ္ဖုိ႔ ထပ္ပ်ံသန္းမယ္တဲ့။

နဲနဲ ေပရွည္ရရင္ေတာ့ အခုလုိ ေတာ္၀င္ႏြယ္ေတြ ႏိုင္ငံ့ေဆာင္းေခါင္ေတြကို ဖုန္းအတုေခၚဆုိခဲ့တာဟာ အခုမွ မဟုတ္ပါဘူး။ ဟုိတုန္းကထဲကပါ။ အထူးသျဖင့္ အခု လက္ရွိဘုရင္မႀကီးကိုယ္တုိင္ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္က ဖုန္းအတု ေခၚခံခဲ့ရဖူးပါတယ္။ ကေနဒါ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ေခၚဆုိခဲ့တာပါ။ ေခၚဆုိခဲ့တဲ့ သူကလဲ အခုလုိမ်ိဳး ပရင္စင္တာ တစ္ဦးပါ။ မ်က္ႏွာစုံညီအစည္းအေ၀းအတြက္ သူ႔ကို အားေပးေထာက္ခံတဲ့ မိန္႔ခြန္းမ်ိဳး အသံဖမ္းၿပီး ပုိ႔ခုိင္းတာပါ။ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ၁၅ မိနစ္တိတိ စကားေျပာခဲ့ၾကတာတဲ့။ ၿပီးခဲ့တဲ့ လန္ဒန္အုိလံပစ္အားကစားပြဲအခ်ိန္တုန္းကလဲ အခုလုိ ဖုန္းအတုေခၚဆုိမႈေတြ အလြန္မ်ားခဲ့တဲ့အတြက္ ေထာင္ဒဏ္ခ်မွတ္မယ္ဆုိၿပီး သတိေတာင္ ေပးခဲ့ရေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့လုိ႔ ၿပီးခဲ့တဲ့ အတိတ္ေတြမွာေတာ့ ဖုန္းအတုေခၚဆုိမႈေၾကာင့္ အခုလုိ ျပႆနာ ႀကီးႀကီးမားမား တက္ခဲ့တာ တစ္ခါမွ မေတြ႔ရွိခဲ့ဖူးပါဘူး။

အခုလုိ ျဖစ္ပ်က္သြားတာဟာ ကုိယ္၀န္ရရွိၿပီး ေဆးရုံတက္ေရာက္ခဲ့ရတဲ့ မင္းသမီးကိတ္ရဲ့ အျပစ္လား။ ဖုန္းအတုေခၚဆုိခဲ့တဲ့ ေအာစီက ရီဒီယို ပရင္စင္တာ ႏွစ္ဦးရဲ့ အျပစ္လား။ ဖုန္းကုိင္ၿပီး ဖုန္းလုိင္းကုိ မင္းသမီးကိတ္အခန္းကို လႊဲေပးလုိက္တဲ့ နာ့စ္မရဲ့ အျပစ္လား။ ေတာ္၀င္မိသားစုအတြက္ ျပဳလုပ္ဖန္တီးထားတဲ့ King Edward VII မွာ ရွိတဲ့ ေဆးရုံ၀န္ထမ္းေတြရဲ့ အျပစ္လား။ သတင္းမီဒီယာသမားေတြရဲ့ အျပစ္လား။ ဘာလား ညာလား မေျပာတတ္ေပမဲ့ အားလုံးကေတာ့ သူ႔သေဘာ သူေဆာင္သြားပါၿပီ။ ေဆာင္ေနၾကပါၿပီ။ ေဆာင္ၾကပါလိမ့္ဦးမယ္။

ဒီအေၾကာင္း စဥ္းစားမိၿပီး အရွင္ဇ၀န(ျမေစတီ) ေရးခဲ့တဲ့ ၀တၳဳတုိေလးတစ္ပုဒ္ကုိ ေျပးသတိရမိတယ္။ တစ္ညမွာ သူဟာ ေရနံဆီမီးခြက္ထြန္းၿပီး စာၾကည့္တယ္တဲ့။ အဲဒီလုိ စာၾကည့္ေနတဲ့အခါမွာ ပုိးဖလံေကာင္ေလးေတြ မီးခြက္က မီးညြန္႔ကို ထုိးထုိးၿပီး မီးေလာင္ေသကုန္ၾကတယ္တဲ့။ (ပုိးဖလံဆုိတာ မီးပုံကို ေရႊေတာင္ႀကီးလုိ႔ မွတ္ထင္တာလုိ႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသားဘ၀တုန္းက ဆရာဘုန္းႀကီးေျပာတာ မွတ္ခဲ့ဖူးတယ္။ ၿပီးေတာ့ လကၤာေလးတစ္ပုဒ္ကိုလဲ မွတ္သားဖူးခဲ့တယ္။ "ပုိးဖလံမ်ိဳး၊ မီးပုံထုိး၊ ကိုယ္က်ိဳးနည္းတတ္သည္"  တဲ့)။  ပထမေတာ့ သူလဲ စာထဲ စိတ္၀င္စားေနေတာ့ သတိမထားမိဘူးတဲ့။ ေနာက္ေတာ့မွ သတိထားမိတယ္တဲ့။ ဒီေတာ့ အဲဒီအတြက္ သူ အရမ္းစိတ္မေကာင္း ျဖစ္ၿပီး အိပ္မေပ်ာ္ဘဲ ျဖစ္ေနတယ္တဲ့။ ဒီပုိးေကာင္ေလးေတြဟာ ငါ့ေၾကာင့္ ေသရတာ လုိ႔ ေတြးေတြးေနမိၿပီး စိတ္မသက္မသာ ျဖစ္ေနခဲ့တယ္တဲ့။ ေနာက္ေတာ့ အခုလုိ ျပန္စဥ္းစားတယ္တဲ့။  ဒီ ပုိးေကာင္ေလးေတြ ေသရတာဟာ စာၾကည့္ဖုိ႔ ေရနီဆီမီးခြက္ကုိ  မီးထြန္းထားတဲ့ ငါ့အျပစ္လား၊ ဒါမွမဟုတ္ ပုိးေကာင္ေလးေတြကို ေလာင္ကၽြမ္းေစတဲ့ ေရနံဆီမီးခြက္ရဲ့ အျပစ္လား။ ဒါမွမဟုတ္ မီးကိုမီးမွန္း မသိဘဲ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး ၀င္တုိးခဲ့ၾကတဲ့ ပုိးေကာင္ေလးေတြရဲ့ အျပစ္လား။ အဲဒီလုိ စဥ္းစားတယ္တဲ့။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ဘယ္သူ႔အျပစ္မွ မဟုတ္ဘူး။ ငါလဲ ငါ့အလုပ္ လုပ္တာဘဲ။ မီးခြက္ကလဲ မီးခြက္အလုပ္ လုပ္တာဘဲ။ ပုိးေကာင္ေလးေတြကလဲ သူတုိ႔အလုပ္ သူတုိ႔ လုပ္ၾကတာဘဲ။ ဒီေတာ့ အားလုံး သူ႔သေဘာ သူေဆာင္ၾကတာခ်ည္းဘဲ ဆုိၿပီး စိတ္ကုိ ေျဖသိမ့္လုိက္ေတာ့မွ အိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့တယ္တဲ့။ အခုလဲ ဒီနာ့စ္မ ေသဆုံးရတဲ့ ကိစၥမွာ ဘယ္သူ႔မွာမွ အျပစ္မရွိပါဘူး။ မင္းသမီးကိတ္လဲ အခုလုိ လူေသမႈ ျဖစ္မယ္မွန္း ႀကိဳသိရင္ အဲဒီေဆးရံုကုိ တက္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဟုိႏွစ္ေယာက္ကလဲ ဖုန္းအတု ေခၚဆုိလုိက္တဲ့အတြက္ အခုလုိ ျဖစ္လိမ့္မယ္ဆုိတာ ႀကိဳျမင္ေနရင္  ဖုန္းေခၚဆုိခဲ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ နာ့စ္မကလဲ ဖုန္းအတုမွန္း ႀကိဳသိခဲ့ရင္ ကုိင္ခဲ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။  အခုေတာ့ အားလုံး ၿပီးသြားပါၿပီ။ အားလုံး သူ႔သေဘာ သူေဆာင္ၾကတာခ်ည္းဘဲလု႔ိ သတ္မွတ္လိုက္ရုံဘဲ ရွိပါေတာ့တယ္။

ကဲ မေျပာဘူးလား။ ရယ္စရာ ေမာစရာပါလုိ႔။ ပထမကေတာ့ မသီတာအေၾကာင္းဖတ္ၿပီး ရယ္ရေတာ့မလုိလုိနဲ႔ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေမာစရာေတြ ဖတ္ရေရာမဟုတ္လား။ ေရးထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြေၾကာင့္ မရယ္ရ မေမာရရင္ေတာင္ ဒီေလာက္ရွည္တဲ့ ပုိ႔စ္ႀကီးကို အားနာနာနဲ႔ ဆုံးေအာင္ ဖတ္ခဲ့မိတဲ့ အတြက္ေတာ့ အေတာ္ေလး ေမာလ်သြားေလာက္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ရယ္လုိက္ ေမာလုိက္ ေမာလုိက္ ရယ္လုိက္ေပါ့ေနာ့။ ။

သေဗၺသတၱာ အေ၀ရာ ေဟာႏၱဳ။
ကုိကိုေမာင္ (ပန္းရနံ႔)



.

12 comments:

mstint said...

မၿငီးမေငြ႔ ဖတ္လို႔ေကာင္းတဲ့ ရီစရာေရာ ေမာစရာပါ တစ္လံုးမက်န္ဖတ္သြားၿပီ သူႀကီးမင္းရယ္။
မသီတာအေၾကာင္းဖတ္ရေတာ့ ပါးစပ္ပိတ္မရသလို
Jacintha Saldanha အေၾကာင္းဖတ္ရေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတယ္။ အဆံုးသတ္မွတ္ခ်က္အေနနဲ႔ ေျပာရရင္ေတာ့ အရာရာဟာ သူ႔သေဘာသူေဆာင္ၿပီး ျဖစ္ခ်ိန္တန္ျဖစ္ ပ်က္ခ်ိန္တန္ပ်က္လို႔ပဲ ဆိုရမွာေပါ့ေလ။
စိတ္ဓာတ္အစဥ္ၾကည္လင္ေအးျမပါေစကြယ္။

ေမတၱာျဖင့္
အန္တီတင့္

Anonymous said...

" ဘာမွမသိဘူး။ သမီး အရမ္းေၾကာက္တာဘဲ သိတယ္။ အင့္ ဟင့္ ဟင့္ ဟင့္ " :D
ေဆာင္းႏွင္းလည္း လာလည္ၿဖစ္ရင္ သူၾကီးမင္းဆီ ဖုန္းဆက္ၿပီး လာေခၚခိုင္းမွာပဲ .. :P

အဲ့သတင္းေတာ့ ခုတစ္ေလာ ေတာ္ေတာ္ေဟာ့ၿဖစ္ေနတာ ..
ဟိုလက္ခံေၿပာတဲ့ နာ့စ္မကေရာ .. ??

ခင္မင္လွ်က္
ေဆာင္းႏွင္းရြက္

နတၳိ said...

Fish & Chipsစားေနရတာ အစာမေၾကလို႔ အာလူးပူရီ စားခ်င္တာနဲ႔ အိမ္ျပန္ဖို႔ ႀကိဳးစားတဲ့ Saldanhaအတြက္ အထူး ဝမ္းနည္းေၾကကြဲမိပါတယ္ဗ်ာ...။

စံပယ္ခ်ိဳ said...

သီတာ... ဖုိးနီေျမးကို.. လုိခ်င္.. တပ္မက္ေမာသူ....ကုိေမာင္...မင္းသားေလးနဲ႔...မယွဥ္ႏုိင္...အခ်စ္ၿပိဳင္ပြဲမွာ..
အဲလုိေလးျဖစ္ခဲ႔တယ္ေပါ႔ေနာ္....သာဂ်ီးမင္းရဲ့(ျဖစ္ရပ္မွန္)
အင္း....ဖုန္းအတုေခၚေဆာင္မႈေတြတုိးျပီးရင္းတုိးလာျပီး
ဒုကၡေတြျဖစ္ေနရတာေပါ႔ေနာ္...

ညိမ္းႏိုင္ said...

အင္း.....သူ႕သေဘာသူေဆာင္တာပဲေနာ္....တဂ်ီးမင္း...၊
သူရို႕ေတြကေတာ့ ဒီလိုတရားသေဘာနဲ႕မွမေျဖတတ္ပဲေလ
ဒီေတာ့ ခုလိုေတြဖစ္ကုန္သေပါ့....။ခုေတာ့...တဂ်ီးမင္းေျပာ
သလိုပဲ ရီစရာေမာစရာ ျဖစ္ၾကရွာတယ္.....။

Anonymous said...

အလြန္႔အလြန္ကို ဖတ္လို႔ေကာင္းတယ္ သူၾကီးမင္းေရ..
ေျပာသြားတာေလးေတြကိုက ဒါက ဒီလိုရွိတယ္ ဟိုဟာကေတာ့ ဟိုလိုရွိတယ္လို႔ လက္နဲ႕ေထာက္ျပသြားသလိုဘဲ ။

( မင္းဧရာ )

blackroze said...

ဒီလိုပါဘဲသူႀကီးရယ္..
လူအသက္တေခ်ာင္းဆိုေတာ့လည္း
မေကာင္းဘူးေပါ့ေလ
.. း(

Angelhlaing(May everybody be happy and healthy! said...

အင္း.... တစ္ကယ္ ေမာသြားတယ္အကို ...ေရတိုက္ ပါ ..:)

SHWE ZIN U said...

ေၾကာက္တယ္ ေၾကာက္တယ္ ခိုခိုေမာင္ ေရ တမီး အရမ္းေၾကာက္တယ္ ဟဲဟဲ ကေန

ကေလာ္တုတ္ခ်င္တဲ႕စီ ေရာက္သြားတယ္ သႀကီးေရ ဒါနဲ႕ သႀကီးမင္းလည္း က်န္းမာေရးေလး ဘာေလး ဂရုစိုက္အုန္း အရမ္းေအးတယ္ မဟုတ္လား

ခင္တဲ႕
ေရႊစင္ဦး

မိုးနတ္ၾကယ္စင္ said...

အဲေလာက္ေတာင္ ေအးလားဟင္ တဂ်ီးမင္း..
ေျပာရင္းနဲ႔ ခ်မ္းလာျပီ ဒီက...ဟိ...ဂတ္..ဂတ္
ဖတ္လို႔လဲေကာင္းပါ၏..ေမာလဲေမာပါ၏..
ထုိ႔ေၾကာင္႔ အလည္လာရင္ အတုိးနဲ႔ ဘာျပန္ဧည္႔ခံမလဲ
စဥ္းစားထားေနာ္...ဟြင္း...ဟြင္း....
ဒီေလာက္အရွည္ၾကီးကို သီးခံျပီးဖတ္ေပးရတာ..
သိတယ္မဟုတ္လား.....:)

May Khin said...

သူၿကီးမင္းစာေရးေကာင္း၏
ရယ္စရာေမာစရာၿပီးဆံုးေအာင္ဖတ္သြားပါတယ္။
ေမာတာကနဲနဲပိုသြား၏
အားေပးလ်ွက္ခင္တဲ.အန္တီေလးေမခင္

Anonymous said...

[p]The scope of these challenges has been, arguably, tougher than at any [url=http://www.tiffanysoutlet.co.uk]tiffany jewelry[/url] time in the industry's history . In 1853, Tiffany acquired the entire firm (known as Tiffany & Co . If they wear the ring, wearing a bracelet, you should consider both the style, material, color coordination and harmonization . In 1905 the store moved again to a sixteenth century Venetian style building on Fifth Avenue [url=http://www.tiffanysoutlet.co.uk]tiffany jewelry uk[/url] at 37th, which became a National Landmark in 1978 . The experts have formulated Avatars, that are a mix of Na'vi and person's dna . As we all know, tiffany is a well-known jewelry brand all over [url=http://www.tiffanysoutlet.co.uk]tiffany rings[/url] the world . An ideal and ablaze woman apparently a big woman, Tiffany armlet can fit you well . If possible get in the reliable store, ideally 1 [url=http://www.tiffanysoutlet.co.uk]tiffany rings uk
[/url] that is surely an normal electric outlet.[/p][p]In 1867, Tiffany’s was the first American company to win the gold medal for jewelry, and the grand prize for silverware at the Paris Exposition . Avatar was made through the fertile thoughts of James Cameron, who also directed this [url=http://www.tiffanysoutlet.co.uk]cheap tiffany jewelry[/url] substantial epic . Affiliated using the Jeweler's Board of buy and sell (JBT), Galatea styles provides modern diamond types licensed from the Gemological Institute of America (GIA) as well as the European Gemological Laboratory (EGL) . consider be aware of tiny matters like clasps, and placement of engraved brand brand names or styles and hold out a visual comparison using the replica you are searching for to buy . Tiffany outlet may be found away relatively quickly which means you shouldn't possess really high of a trouble . "

Reaching complete, 100 percent control over all the metal and gems moving through its factories and store is an elusive goal though . you could possibly potentially not be able to visit out a obtain a custom new outfit for that wedding event you may are already invited to, possessing described that you just may good uncover a method to generate an outdated outfit new though again using the ideal jewelry . The locals are twelve foot tall and therefore are azure with bones very much like rubber, so they're especially hardy.[/p]