Monday, 2 March 2015

ေမြးဖြားနိုုင္ခဲ့ၿပီ

စုုေပါင္းလုုပ္အားျဖင့္ တုုံးဖလားရြာေလး၌ စာသင္ေက်ာင္းတစ္ေဆာင္ ျဖစ္ေျမာက္ခဲ့ေလၿပီ။ ၿမိဳ့ျပစာသင္ေက်ာင္းမ်ားကဲ့သုုိ႔ အဆင့္ျမင့္ျမင့္ မဟုုတ္သည့္တုုိင္ ေတာခ်ိဳေတာၾကားမွာေတာ့ အေတာ္ကေလး ေကာင္းလွၿပီဟုု ဆုုိရမည္ျဖစ္သည္။ မိတ္ေဆြမ်ား ေစတနာရွင္မ်ား၏ ကူညီမႈျဖင့္ ေမြးရပ္ေျမ၌ စာသင္ေက်ာင္းသစ္ကေလးကိုု ေမြးဖြားႏုုိင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေလ၏။

အမွန္ဆုုိရပါမူ ထုုိစာသင္ေက်ာင္းသစ္ကေလး တည္ေဆာက္ျခင္းအစီအစဥ္မွာ ၾကားျဖတ္၀င္လာခဲ့သည္ဟုု ဆုုိရမည္ျဖစ္သည္။ ကၽြႏုု္ပ္၏ စိတ္အတြင္း ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သေႏၶတည္ခဲ့သည္မွာ ဘုုရားေစတီတစ္ဆူမွ မရွိေသးသည့္ ကၽြႏုု္ပ္တုုိ႔တုုံးဖလားရြာေလးတြင္ ဘုုရားတစ္ဆူ တည္ထားကုုိးကြယ္ ပူေဇာ္ရန္ပင္ ျဖစ္သည္။ သူတုုိ႔မေသခင္ ဘုုရားေစတီေလး ယုုတ္စြအဆံုုး ထုုံးျဖဴျဖဴေစတီေလး တစ္ဆူေလာက္ေတာ့ ရြာမွာ ရွိေနတာကိုု ျမင္သြားခ်င္ပါသည္ဟုု ဆုုိလာသည့္ လူအခ်ိဳ႔လည္း ေသရြာသုုိ႔ တစ္၀က္ ပါသြားခဲ့ၾကေလၿပီ။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ ေစတီဘုုရားတည္ထားရန္သာ ေငြေၾကးနည္းနည္းစီ စုုလာခဲ့ၿပီး ဆယ္စုုႏွစ္ခန္႔ ေက်ာ္လာသည့္ခါ မိတ္ေဆြမ်ား၏ ကူညီမႈျဖင့္ သိန္းတစ္ရာ ေငြေၾကးေလး လက္ထဲေရာက္ရွိလာခဲ့ပါသည္။ ထုုိေငြေၾကးျဖင့္ ဘုုရားေစတီတစ္ဆူ တည္ထားႏိုုင္ၿပီဟုု ထင္မွတ္ၿပီး ရပ္သူရြာသားမ်ားကိုု ဖြင့္ေျပာလိုုက္ေသာ အခါ........ (ထုုိအေၾကာင္းကိုု လလိတမုုနိေစတီအေၾကာင္း ေရးရာ၌ အလ်ဥ္းသင့္သည့္အခါ ထည့္ေရးပါမည္)။

ဘုုရားတည္ၾကစုုိ႔ဟုု လူႀကီးသူမမ်ားကိုု ဖြင့္ေျပာလုုိက္သည့္အခါ စာသင္ေက်ာင္းလဲ တည္ေထာင္ခ်င္တယ္ ဘုုရားလဲ တည္ထားပူေဇာ္ခ်င္တယ္ ဟုု သူတုုိ႔လုုိခ်င္သည့္ ဆႏၵမ်ားကုုိ ကၽြႏုု္ပ္အား ဖြင့္ေျပာ ေလေတာ့သည္။ ဒါျဖင့္ စာသင္ေက်ာင္းေဆာက္မွာေတာ့ ဟုုတ္ပါၿပီ ေက်ာင္းတစ္ေဆာင္ ျဖစ္ဖုုိ႔ ပ်မ္းမွ်ႏႈန္း ဘယ္ေလာက္ပမာဏ ေငြေၾကးကုုန္က်မလဲ ဆုုိေတာ့ ေငြေၾကးအရမ္းကုုန္က်ဖုုိ႔ မလုုိပါဘူး တုုိင္ထူ ထရံကပ္ သကၠယ္မုုိးလုုိက္ရင္ လယ္ေတာတဲသာသာ ေက်ာင္းတစ္ေဆာင္ေတာ့ ျဖစ္ႏိုုင္ပါတယ္ ဟုု ဆုုိၾကေလသည္။

စာသင္ေက်ာင္း တည္ေထာင္ခ်င္သည့္ သူတုုိ႔ကိုုလည္း အျပစ္မဆုုိသာ။ ကၽြႏုု္ပ္တုုိ႔ တုုံးဖလားရြာေလးသည္ အိမ္ေျခအလြန္နည္းသည့္အတြက္ ရြာနွင့္တစ္မုုိင္ခန္႔ေ၀းသည့္ ရြာသာယာရြာသုုိ႔သာ မီွခုုိေနရေလသည္။ လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္က တုုံးဖလားရြာ၌ ဘုုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းပင္ မရွိေသးေပ။  ရြာသာယာဘုုန္းႀကီးေက်ာင္းကုုိသာ ကိုုးကြယ္ရေလ၏။ ထုုိအခါကာလ၌ ထုုိနယ္တစ္၀ုုိက္ ဘုုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းကုုိ အုုတ္တုုိက္ေက်ာင္းအျဖစ္ အၿပိဳင္အဆုုိင္ ေဆာက္ေနၾကသည့္ အခ်ိန္ ျဖစ္ေလသည္။ ထုုိသုုိ႔ အုုတ္တုုိက္ေက်ာင္းေဆာက္ႏုုိင္ရန္အတြက္ တစ္အိမ္ဘယ္ေလာက္ စသျဖင့္ ပထမအရစ္ ဒုုတိယအရစ္ စသျဖင့္ အရစ္ေပါင္းစုုံ ေကာက္ခံေလ၏။ ရြာသာယာရြာက တစ္အိမ္ တစ္ေထာင္ဆုုိလွ်င္ တုုံးဖလားကလဲ တစ္အိမ္တစ္ေထာင္ ထည့္ရေလ၏။ သုုိ႔ေသာ္ ထုုိေက်ာင္း နာမည္ေပါက္သည္မွာ ရြာသာယာေက်ာင္းဟုုသာ ေပါက္ေလ၏။

လုုပ္အားေငြအားျဖင့္ ျခစ္ခ်ဳပ္လုုပ္ေနရသည့္ တုုံးဖလားရြာသားမ်ား ပင္ပန္းလာၿပီး သူတုုိ႔စိတ္ထဲ အႀကံတစ္ခုု ေပၚလာခဲ့ေလသည္။ ထုုိအႀကံမွာ ေငြေၾကးကုုန္က်တာခ်င္းအတူတူ ကိုုယ့္ရြာကုုိယ့္ဘုုန္းႀကီးေက်ာင္း တည္ေထာင္ကုုိးကြယ္ရလွ်င္ ပိုုေကာင္းမည္ ဟူ၍ ျဖစ္သည္။ ထုုိအခ်ိန္က တုုံးဖလားရြာ၌ အိမ္ေျခ ၂၇ အိမ္သာ ရွိေလသည္။ ထုုိအခ်ိန္မွစတင္ၿပီး ဘုုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းကုုိ စတင္ေဆာက္လုုပ္လာခဲ့ရာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေလာက္ၾကာမွ အၿပီးသတ္ႏုုိင္ခဲ့ေလသည္။ ဆင္းရဲၾကသည္ကုုိး။

ယခုုလည္း ထုုိရြာသာယာရြာတြင္ နဂုုိမူလစာသင္ေက်ာင္းကိုု တုုိးခ်ဲ့ေဆာက္လုုပ္ျပန္ေလၿပီ။ ထုုိအတြက္ တုုံးဖလားရြာသားေတြလဲ တစ္အိမ္ဘယ္ေလာက္ စသျဖင့္ ပထမအရစ္ ဒုုတိယအရစ္ အသီးသီး ထည့္၀င္ၿပီးၾကေလၿပီ။ တတိယအရစ္ကုုိပင္လွ်င္ အခ်ိဳ့တစ္၀က္ ထည့္ၿပီးေလၿပီ။ ထုုိအခါ၌ အထက္ပါ ဘုုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း တည္ေထာင္ခဲ့သည့္ ပုုံစံအတိုုင္း တုုံးဖလားရြာသားေတြ စိတ္ထဲ အႀကံေပၚလာၾကျပန္ေလၿပီ။ ကိုုယ့္ရြာကုုိယ့္စာသင္ေက်ာင္း ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ၾကစုုိ႔ ဆုုိသည့္ အႀကံပင္ ျဖစ္သည္။

ထုုိအစီအစဥ္ႏွင့္ ကၽြႏုု္ပ္၏ ဘုုရားတည္ျခင္း လုုပ္ငန္း ပက္ပင္းတုုိးေလၿပီ။
ဆႏၵျပင္းျပ၍ စာသင္ေက်ာင္းတည္ေထာင္ခ်င္ၾကေသာ္လည္း ေသခ်ာေမးျမန္းၾကည့္လုုိက္ေသာအခါ ေငြေၾကး အေျခအေနအရ လယ္ေတာတဲသာသာ ႏြားတင္းကုုတ္သာသာ စာသင္ေက်ာင္းပုုံစံမ်ိဳးေလး တည္ေဆာက္မည္ဟုု သိရေလသည္။ ဟုုတ္ေပမေပါ့။ အိမ္ေျခ ၃၈ အိမ္။ တစ္အိမ္ ငါးေသာင္းႏႈန္းျဖင့္ က်ပ္သိန္းႏွစ္ဆယ္၀န္းက်င္ခန္႔မွ်ျဖင့္ စာသင္ေက်ာင္းတစ္ေဆာင္ ျဖစ္ေအာင္ လုုပ္ၾကမည္ ဆုုိသကုုိး။ ထုုိပုုံစံမ်ိဳး ေဆာက္ၿပီးလွ်င္ အုုတ္ကာ သြပ္မုုိးေက်ာင္းေလးျဖစ္ဖုုိ႔  ေစာင့္ေပဦးေတာ့ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀။

ထုုိကဲ့သုုိ႔ ႏြားတင္းကုုတ္သာသာ စာသင္ေက်ာင္းမ်ိဳးကိုု ကၽြႏုု္ပ္မႏွစ္ၿမိဳ့ေပ။ ယုုတ္စြအဆုုံး စာသင္ေက်ာင္း တစ္ေဆာင္လုုံး မၿပီးႏိုုင္သည္ဘဲ ထားဦး။ စာသင္ေက်ာင္းပုံစံဆြဲၿပီး ေဖာင္ေဒးရွင္းလုုိင္းကိုု အခုုိင္အမာ ခ်ထားႏိုုင္လွ်င္ ႏွစ္အနည္းငယ္အတြင္း တျဖည္းျဖည္းခ်င္း အုုတ္တက္၍ အဆင္ေျပႏိုုင္သည္ မဟုုတ္ပါလား။  အကာကုုိထရံကာ အမုုိးကိုု သကၠယ္မုုိး။ တုုိးတုုိးၿပီး ေဆာက္လုုပ္လွ်င္ ငါးႏွစ္ငါးမုုိးအတြင္း အုုတ္ကာသြပ္မုုိး စာသင္ေက်ာင္းေလး ေမြးဖြားေပးနိုုင္တန္သည္ မဟုုတ္ေလာ။ 

သုုိ႔ႏွင့္ ရြာသားေတြကိုု အစည္းအေ၀းေခၚၿပီး အုုတ္ျမစ္ခ်တာႏွင့္ ေက်ာင္းပုုံစံ အၾကမ္းေပၚတဲ့အထိ က်ေနာ္တာ၀န္ယူမယ္ စာသင္ေက်ာင္းပုုံစံကိုု ေသခ်ာဆြဲၿပီးသာ ေဆာက္ၾကေပေတာ့။ အုုတ္တက္တာ သြပ္မုုိးတာကိုုေတာ့ ေရွ့ႏွစ္ေတြ ေရွ့ႏွစ္ေတြမွ ျဖည္းျဖည္းလုုပ္ၾကတာေပါ့.. ဟုု အႀကံေပးၿပီး ဘုုရားတည္ျခင္း လုုပ္ငန္းကိုု ခဏမ်ိဳခ်ထားလုုိက္ၿပီး စာသင္ေက်ာင္းေဆာက္လုုပ္ျခင္းလုုပ္ငန္းကုုိ ၂၀၁၄ခုုႏွစ္ မတ္ခ်္လမွာ စတင္ခဲ့ပါသည္။

တုုံးဖလားရြာသားေတြ ကံေကာင္းပါသည္။ ထုုိစာသင္ေက်ာင္းအေၾကာင္းကိုု ေဒသအသီးသီးမွ ကၽြႏုု္ပ္၏ မိတ္ေဆြမ်ားအား ဖြင့္ေျပာျပလုုိက္သည့္အခါ ၀မ္းသာအားရစြာျဖင့္ ေငြေၾကးအလွဴအား ပညာဒါနအျဖစ္ တတတ္တအား ပါ၀င္ၾကေလသည္။ သုုိ႔ႏွင့္ တဆင့္တုုိးၿပီး သြပ္မုုိးႏိုုင္သည့္ အဆင့္ပင္ ေရာက္လာခဲ့ပါသည္။ အုုတ္အခံစာသင္ေက်ာင္း အေပၚက သြပ္မုုိး နံရံအကာကေတာ့ ၀ါးထရံ။ လအနည္းငယ္အတြင္း တစ္၀က္ေလာက္ ေအာင္ျမင္သြားခဲ့သည္။ က်ည္းေဘာင္ေခြၿပီး အုုတ္တက္ရုုံေလာက္သာ လုုိေတာ့သည္။ ရွိေစေတာ့ က်ည္းေဘာင္ေခြ အုုတ္တက္တာကိုုေတာ့ ေရွ့နွစ္ေတြမွာမွ အဆင္ေခ်ာလွ်င္ လုုပ္ၾကတာေပါ့။

ေငြေၾကးမတတ္ႏုုိင္သည့္ရြာပီပီ လုုပ္အားေပးျခင္းျဖင့္သာ သူတုုိ႔၏ ဆႏၵကိုု ေဖာ္ထုုတ္ၾကေလသည္။ ေန႔ေန႔ညည တစ္အိမ္တစ္ေယာက္ဆုုိၿပီး ဆင့္ေခၚလုုိက္လွ်င္ မညီးမညဴ လုုပ္အား လာေပးၾကသည္။ သူတုုိ႔ တတ္ႏုုိင္သည္က လုုပ္အားဘဲ မဟုုတ္လား။ သူတုုိ႔ကေျပာသည္။ ရပ္ရြာေကာင္းက်ိဳးဆုုိ လုုပ္အား ႀကိဳက္သေလာက္ေတာင္းပါ။ အခ်ိန္မေရြးဘဲ.. တဲ့။

သူတုုိ႔ကံေကာင္းၾကပါသည္။
တစ္ေန႔ စာေရးအရမ္းေကာင္းသည့္ ေမဓာ၀ီေခၚ ေမနႏၵာနဲ႔ စကားစျမည္ေျပာျဖစ္၏။ သူသည္ အဂၤလန္ကေနျပန္သြားၿပီး ရန္ကုုန္ရွိ May International School ၌ ဦးစီးဦးေဆာင္ လုုပ္ကိုုင္ေနေလ၏။ အလႅာပသလႅာပေျပာရင္း တုုံးဖလားစာသင္ေက်ာင္း ေဆာက္လုုပ္ေနေၾကာင္း ေျပာျပမိသည့္အခါ ဘာေတြလုုိအပ္ေသးလဲ အလွဴပါ၀င္ခ်င္ပါတယ္ဟုု ဆုုိေလ၏။ သူ၏ ရင္တြင္းကိန္းေအာင္းေနသည့္ ေစတနာမ်ိဳးေစ့ေလးအား ေရစဥ္ေရေပါက္ဖ်န္းေပးလုုိက္ဘိသကဲ့သုုိ႔ ျဖစ္ေလ၏။ အက်ိဳးအေၾကာင္းေျပာျပလိုုက္သည့္အခါ သူ႔အမနဲ႔ တုုိင္ပင္ၿပီး လွဴမည္ဟုု ၀မ္းသာစြာ ဆုုိလာေလ၏။ ကၽြႏုု္ပ္သည္လည္း ၀မ္းသာမဆုုံး တၿပဳံးၿပဳံးပင္တည္း။

သူ၏ အမႏွင့္တုုိင္ပင္ၿပီးသည့္အခါ  ေက်ာင္းတစ္ေဆာင္လုုံးၿပီးဖုုိ႔ ဘယ္ေလာက္ ထပ္လုုိေသးလဲ စာရင္းလုုပ္ၿပီး ေျပာျပပါ။ ေက်ာင္းတစ္ေဆာင္လုုံး ၿပီးစီးေအာင္ျမင္ေအာင္ ျဖည့္စည္းေပးမယ္ဟုု ၀မ္းသာအယ္လဲ ေျပာေလ၏။ ကၽြႏုု္ပ္သည္လည္း ငုုတ္တုုတ္ထုုိင္ရာကေန အေပၚပ်ံတက္သြားသည့္ႏွယ္ ဟာကနဲဟုုိက္ကနဲ ပီတိေတြ ျဖာေနေလေတာ့၏။ 

ေတာခ်ိဳေတာၾကားက စာသင္ေက်ာင္းဆုုိေတာ့ မ်က္ႏွာက်က္ လုုပ္စရာမလုုိ။ ေအာက္ခံ သမံတလင္းလဲ ဒီေလာက္ အေရးမႀကီး။ ေျမဖုုိ႔ၿပီး ေသခ်ာညွိထားလွ်င္ သမံတလင္းအလား ေကာင္းပါသည္။ အဓိက လုုိအပ္ေနတာက က်ည္းေဘာင္ေခြၿပီး အုုတ္တက္ဖုုိ႔ တံခါးေတြ အသီးသီးလုုပ္ဖုုိ႔။ ထုုိအတြက္ ကုုန္က်စရိတ္တြက္ၾကည့္လိုုက္သည့္အခါ က်ပ္ သုုံးဆယ့္ငါးသိန္းေလာက္ လုုိအပ္ေနေၾကာင္း အေျဖေပၚလာ၏။ ခ်က္ခ်င္းပင္ ထုုိ ၃၅ သိန္းအား ကၽြႏုု္ပ္၏ ညီေတာ္ေမာင္ ဦးပဇင္းအား သူတုုိ႔၏ အိမ္ေဂဟာသုုိ႔ ပင့္ဖိတ္ကာ ေရစက္ခ် လွဴဒါန္းေလေတာ့၏။ သာဓုု သာဓုု သာဓုုပါ ေမဓာ၀ီ။ 

ထပ္ၿပီး ကံေကာင္းသည္မွာ ထုုိတုုံးဖလားရြာ စာသင္ေက်ာင္း၀င္းအတြင္း သုုံးေရ ေသာက္ေရအတြက္ ေရေလွာင္ကန္ ေရစုုပ္ေမာ္တာ ေရပုုိက္စသျဖင့္ ေရအလွဴလွဴမည့္ ေစတနာရွင္ ေပၚလာျခင္းပင္ ျဖစ္ေလ၏။ စာသင္ေက်ာင္းသည္ ေတာင္ကမူထိပ္တြင္ တည္ရွိသည့္အတြက္ ေရရရွိရန္ ခက္ခဲမႈ ရွိေလသည္။ ထုုိ႔ေၾကာင့္ အ၀ီစိတြင္းတူးၿပီး ေရစုုပ္ေမာ္တာျဖင့္ စုုပ္တင္ရမည္ ျဖစ္ေလ၏။ 

ထုုိ႔ျပင္ ဆရာဆရာမမ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းမ်ား အားလုုံးအတြက္ ေက်ာင္း၀တ္စုုံမ်ားႏွင့္ တစ္ႏွစ္စာပတ္လုုံး စာအုုပ္စာတမ္းဖုုိး အလွဴရွင္မ်ားလည္း ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါသည္။ ကံေကာင္းေလစြ။ 

ထုုိကဲ့သုုိ႔ မိတ္ေဆြေကာင္းမ်ား ေစတနာရွင္မ်ား၏ အကူအညီမ်ားျဖင့္ ၂၀၁၄ မတ္ခ်္လက စတင္ ေဆာက္လုုပ္ခဲ့ရာ ၂၀၁၅ ေဖေဖာ္၀ါရီလ၌ တုုံးဖလားရြာ ကုုိယ္ထူကုုိယ္ထ ေစတနာရွင္မ်ား၏ စာသင္ေက်ာင္းေလး ရုုပ္လုုံးေပၚ ၿပီးစီးေအာင္ျမင္ျခင္းသိုု႔ ေရာက္ခဲ့ေလေတာ့၏။ ေစတနာရွင္မ်ား အားလုုံး ကိုုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ ေအးျမၾကည္လင္ၿပီး က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

တစ္ခုုေတာ့ ေတာင္းပန္လုုိပါသည္။ 
တုုံးဖလားရြာေလးသည္ ေတာင္သူယာလုုပ္ ဓါးမခုုတ္မ်ား ျဖစ္ၾကသည့္အားေလွ်ာ္စြာ မုုိးတြင္းကာလ၌ ေကာက္စိုုက္ပ်ိဳးႏႈတ္ျခင္းမ်ားျဖင့္လည္းေကာင္း ေဆာင္းကာလ၌ စပါးရိတ္ တလင္းႏွယ္ အလုုပ္မ်ားျဖင့္ လည္းေကာင္း ျပည့္ႏွက္ေနသည့္အတြက္ စာသင္ေက်ာင္းေဆာက္လုုပ္ျခင္းကိစၥမ်ား အနည္းငယ္ ၾကန္႔ၾကာခဲ့ရပါသည္။ ထုုိ႔ျပင္ သစ္သားခြဲသားမ်ား စုုိေနေသးသည့္အတြက္ ေျခာက္ၿပီး အသားေသသည္ထိ ေစာင့္ေနရေသာေၾကာင့္လည္း စာသင္ေက်ာင္း ေဆာက္လုုပ္ျခင္း ေႏွာင့္ေႏွးခဲ့ရပါသည္။ အခ်ိန္နဲ႔တေျပးညီ ေဖ့စ္ဘုုတ္ေပၚ တင္ေပးခ်င္ေသာ္လည္း တုုံဖလားရြာနဲ႔ အင္တာနက္က မုုိးႏွင့္ေျမပမာ ေ၀းကြာလွေသာေၾကာင့္လည္း မွတ္တမ္းဓါတ္ပုုံမ်ား ရရွိႏိုုင္ရန္ အလြန္ခဲယဥ္းခဲ့ပါသည္။ ထုုိအတြက္ ေတာင္းပန္ပါသည္။ (ယခုုေတာ့ ဓါတ္ပုုံတစ္ပုုံ အီးေမးလ္က ပုုိ႔လွ်င္ သုုံးရာက်ပ္ႏႈန္းျဖင့္ တုုံးဖလားရြာနဲ႔ မုုိင္ႏွစ္ဆယ္ခန္႔ေ၀းကြာသည့္ ေကာလင္းၿမဳ့ိေလး၌ ၀န္ေဆာင္မႈေပးေနၿပီဟုု သိရေလ၏)။

မည္သုုိ႔ပင္ဆုုိေစကာမူ မိတ္ေဆြမ်ား ေစတနာရွင္မ်ား၏ မစေဖးမမႈျဖင့္ အိပ္မက္ပင္ မမက္ဖူးခ့ဲသည့္ တုုံးဖလားရြာစာသင္ေက်ာင္းေလး တစ္ႏွစ္အတြင္း နတ္တုုိ႔ဖန္တီးေပးခ့ဲသည့္အလား ငြါးငြါးစြင့္စြင့္ ၾကြားၾကြား၀င့္၀င့္ တုုံးဖလားရြာေတာင္ကုုန္းထက္၌ ေပၚေပါက္လာခဲ့ၿပီ ျဖစ္ေလ၏။ ေလအေႏွာ့မွာ အေသာ့ေလးေသာ့ေနသည့္ ႏိုုင္ငံေတာ္ အလံေလးသည္လည္း ကုုန္းကမူအထက္မွာ တဖ်တ္ဖ်တ္လူးကာ လွခ်င္တုုိင္းလွ ၀င့္ခ်င္တုုိ္င္း၀င့္ေနၿပီး တုုံးဖလားရြာေလးအား တိုုးတက္ရာလမ္းသုုိ႔ ေရွးရႈေခၚေဆာင္ေနသေယာင္ ျဖစ္ေနေလေတာ့သတည္း။ ။

...

အမွတ္ရတုုိ္င္း မိမိလွဴခဲ့သည့္ အလွဴအား သာဓုုထပ္ေခၚၿပီး ကုုသိုုလ္ထပ္ပြါးႏိုုင္ရန္အတြက္ တုုံးဖလားရြာ စာသင္ေက်ာင္းျဖစ္ေျမာက္ေရးအက်ိဳးေဆာင္အဖြဲ ႔၏ ဥကၠ႒ႏွင့္ အတြင္းေရးမွဴးတုုိ႔၏ လက္မွတ္တုုိ႔ကုုိ ရယူၿပီး ဂုုဏ္ျပဳလႊာေလးမ်ား စီမံထားပါသည္။ အလွဴရွင္မ်ား https://www.facebook.com/ilovetonebalar?fref=ufi၌ ေဒါင္းလုုပ္ဆြဲယူၿပီး ကုုသုုိလ္ပြါးႏိုုင္ပါေၾကာင္း ေမတၱာျပဳၿပီး အသိေပးအပ္ပါသည္။ လုုိဂုုိႏွင့္ဂုုဏ္ျပဳလႊာမွတ္တမ္းဒီဇုုိ၀္းေလးအား မၿငီးမျငဴ ေစတနာထား ဖန္တီးေပးခဲ့သည့္ ဂ်စ္တူး (မုုံရြာ) အားလည္း အထူးပင္ လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ ေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။
....


ထုုိတုုံးဖလားရြာ စာသင္ေက်ာင္း၏ ေစတနာရွင္မ်ားမွာ ေအာက္ပါအတုုိင္းျဖစ္ေလသည္။


၁။ အရွင္ဇနက (သႏၱိသုခ၀ိဟာရ)၊ လန္ဒန္။ စတာလင္ေပါင္ေငြ ၅၀၀ (၈သိန္းက်ပ္) (လႊဲၿပီး)

၂ ။ ကိုကိုေမာင္ (ပန္းရနံ႔) ႏွင့္ မိတ္ေဆြမ်ားမွ မတည္ေငြ စတာလင္ေပါင္ေငြ ျမန္မာက်ပ္ေငြ ၂၀၇၀၀၀၀ (သိန္းႏွစ္ဆယ္ႏွင့္ခုုနစ္ေသာင္း)က်ပ္တိတိ + ၁၆၀၀၀၀၀ (ဆယ့္ေျခာက္သိန္း= စုုစုုေပါင္း ၃၆၇၀၀၀၀ (သုုံးဆယ့္ေျခာက္သိန္း ခုုနစ္ေသာင္း) (လႊဲၿပီး)

၃ ။ ကိုေ၀လင္းထြန္း+မစုစု၊ လန္ဒန္။ စတာလင္ေပါင္ေငြ    ၅၀၀ (၈သိန္းက်ပ္) (လႊဲၿပီး)

၄ ။အနေႏၱာအနႏၱ မိဘႏွစ္ပါးျဖစ္ေသာ ဦးတင့္ေဆြ+ေဒၚေဆြေဆြလွတုိ႔အား အမွဴးထား၍ ....
Daw Wah Wah Tint Swe (Managing Director) 
Savoiemyanmar (Travels & Tours Co.Ltd)
Yangon, Myanmar...
 မွ ျမန္မာက်ပ္ေငြ ၁၃၀၀၀၀၀ (တစ္ဆယ့္သုုံးသိန္းက်ပ္)တိတိ (လႊဲၿပီး)

၅ ။တုံးဖလားရြာသူရြာသားမ်ားအလွဴ  ျမန္မာက်ပ္ေငြ  ၂၀၀၀၀၀၀ (သိန္းႏွစ္ဆယ္) တိတိ (ၿပီး)

၆။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံေရာက္ မိဘႏွစ္ပါးအား အမွဴးထား၍ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ဗဟန္းျမိဳ့နယ္May International School (MIS)မွ ဦးဥာဏ္ေဇာ္ထြန္း + ေဒၚေမယုလွိဳင္ ႏွင့္ ေဒၚေမနႏၵာ (May Nandar) သားေလးကစ္ကစ္တုိ႔မွ ျမန္မာက်ပ္ေငြ ၃၅၀၀၀၀၀ (သုုံးဆယ့္ငါးသိန္း)တိတိ (လႊဲၿပီး)

၇။ ႏွစ္ဘက္ေသာ မိဘမ်ားအား အမွဴးထား၍.. ကိုုေက်ာ္ခုုိင္စုုိး+မႏြယ္နီ၀င္း၊ လန္ဒန္တုုိ႔မွ အ၀ီစိတြင္း ေရမႈတ္စက္ ေရကန္ ေရပိုုက္သည့္ အလွဴအတြက္ ပဏာမ အလွဴေငြ... စတာလင္ေပါင္ ၅၀၀ (ျမန္မာက်ပ္ေငြျဖင့္ ရွစ္သိန္းက်ပ္) တိတိ။ (လႊဲၿပီး)

၈ ။ ႏွစ္ဘက္ေသာ မိဘမ်ားအား အမွဴးထား၍ ကုုိေက်ာ္ခိုုင္စုုိး+မႏြယ္နီ၀င္း သားေလး Arthur WIN Soe (လန္ဒန္) တုုိ႔က စာသင္ေက်ာင္းျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ အလွဴေငြ စတာလင္ေပါင္ ၅၀ (ငါးဆယ္ေပါင္) တိတိ။ 

၉ ။ လန္ဒန္ၿမိဳ့၊ မနန္းမုုိေဟာင္ စတာလင္ေပါင္ ၃၀ (ေပါင္သုုံးဆယ္) တိတိ။ 

၁၀။ အရွင္ဇနက (သႏၱိသုုခ၀ိဟာ)၊ လန္ဒန္ ။ က်ပ္ ၁၀၀၀၀၀ (တစ္သိန္း) က်ပ္ (ေက်ာင္း၀တ္စုုံႏွင့္ စာအုုပ္စာတမ္းဖုုိ႔ အလွဴ) (လႊဲၿပီး)

၁၁။ ကြယ္လြန္မိဘႏွစ္ပါးျဖစ္ေသာ ခမည္းေတာ္ႀကီးဦးေက်ာ္လႈိင္+မယ္ေတာ္ႀကီးေဒၚပြဲရင္၊ တုုံးဖလားရြာ။ ၉၈၈၅၀ (ကုုိးေသာင္းရွစ္ေထာင္ရွစ္ရာ့ငါးဆယ္) က်ပ္ (ၿပီး)

၁၂။ ကုုိေ၀လင္းထြန္း+မစုုစုု၊ လန္ဒန္တုုိ႔က စစ္ကုုိုုင္းတုုိင္း ပင္လည္ဘူးၿမိဳ့နယ္ တုုံးဖလားရြာ၌ စတင္ဖြင့္လွစ္သည့္ စာသင္ေက်ာင္းမွ ဆရာဆရာမ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ား အားလုုံးအတြက္ ေက်ာင္း၀တ္စုုံတစ္စုုံစီႏွင့္ တစ္ႏွစ္စာ စာအုုပ္စာတမ္းအလွဴ စတာလင္ေပါင္ ၂၀၀ (ေပါင္ႏွစ္ရာ)တိတိ။

၁၃။ ဆရာမေဒၚၾကည္ၾကည္ေအး May International School (ရန္ကုုန္)။ ၂၀၁၅/၂၀၁၆ ပညာသင္ႏွစ္အတြက္ စာအုုပ္စာတမ္းအလွဴ ယူရုုိေငြ ၅၀ (ငါးဆယ္) တိတိ (လႊဲၿပီး)


မွတ္တမ္း
သူႀကီးမင္း (တုုံးဖလား)
၀၂/၀၃၊၂၀၁၅ တနလၤာေန႔

.

4 comments:

နန္း ေရႊမံႈ said...

ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ သာဓုေခၚပါတယ္ သူႀကီးမင္းေရ...။ သာဓုေခၚရင္း ကုိယ္တုိင္လည္း အဲ့လုိလႉခ်င္လုိက္တာ လႉႏုိင္ပါရေစ လုိ႔လဲ ေတာင္းဆု ျပဳမိပါရဲ႕...။ အလႉရွင္မ်ားနဲ႔ ကုိယ္တုိင္ကုိယ္က် ႀကိဳးပန္းေဆာင္ရြက္သူမ်ား ဘယ္ေလာက္ပီတိျဖစ္လုိက္မလဲ။ စာဖတ္သူေတာင္ ပီတိေတြတစိမ့္စိမ့္ျဖာၿပီး သာဓုေတြအႀကိမ္ႀကိမ္ေခၚမိတဲ့ အျဖစ္ပါ...။

သူႀကီးမင္း (တုုံးဖလား) said...

ၾကည္ႏူးမႈေတြ မွ်ေ၀ခံစားေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ နန္းေရႊမႈံရယ္။

တစ္စက္ႏွစ္စက္၊ ႀကိမ္ႀကိမ္တက္က၊ အုုိင္ဗြက္ေခ်ာင္းကန္၊ ေရျပည့္လွ်ံ၏... ဆုုိသလုုိေပါ့။ နည္းနည္းခ်င္းစီ တစ္ဦးစီ စုုေပါင္းလုုပ္ေဆာင္လုုိက္ေတာ့လဲ အခုုလုုိ အသီးအပြင့္ေလး ခံစားရတာေပါ့။ သူႀကီးလဲ တစ္ေယာက္ထဲဆုုိ မတတ္ႏုုိင္ပါဘူး။ ေစတနာရွင္ေတြရဲ့ ပူေပါင္းပါ၀င္မႈေၾကာင့္သာ အခုုလုုိ ၿပီးစီးေအာင္ျမင္သြားတာပါ။။

ေမဓာ၀ီ said...

သာဓု သာဓု သာဓု ပါ သဂ်ီးေရ ... ။ ခုလိုေလး ဖတ္ရေတာ့ ျပန္လည္ ပီတိ ျဖစ္ရတာေပါ့ ဒါနဲ႔ ေမနႏၵာ ႏွင့္ သားေလး ကစ္ကစ္ဆိုေတာ့ ေမနႏၵာက သားေလးရွိသလိုလို :D

ေမာင္မ်ိဳး said...

ေပ်ာ္စရာၾကီးဗ်ာ အားက်ပါ့ က်ေနာ္တို႕ရြာေလးလည္း အဲ့လိုေလးျဖစ္ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲမသိ

ရြာက ဘကေက်ာင္းခြဲပဲရွိေသးေတာ့ ေတာ္ေတာ္အဆင္မေျပဘူးရယ္

သူၾကီး ခေလးေတြထပ္ေမြးနိုင္ပါေစ း)