သူႀကီးမင္း တစ္ႏွစ္ ထပ္ ဟုိင္းရျပန္ၿပီ

ေျပာေနၾကၿပီ။ ဘာတဲ့။ ေမြးေန႔ဆုိလားဘဲ။ ဟုတ္ပါ့။ ဘိလပ္မွာ ဒီေလာက္ ရႈပ္ရႈပ္ယွက္ယွက္ ျဖစ္ေနရတဲ့အထဲ ေမြးေန႔က လာတုိက္ဆုိင္ေနေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တုိးတုိးတိတ္တိတ္ ကေလး ေနမလုိ႔ဟာ။ သိတဲ့သူေတြက သိေနၾကေတာ့ ၿငိမ္ေနလုိ႔ မရေတာ့ဘူး။ တုံးဖလားသူႀကီးမင္း ေမြးေန႔တဲ့ဗ်ား။ ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္ျပည့္လဲဆုိတာ ေမးလုိ႔လဲ မရဘူး။ ေျပာမျပဘူးတဲ့။ း))) ဘယ္လုိစစ္စစ္ မေျပာဘူး ဆုိတာခ်ည္းဘဲ။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ။ အားနာပါးနာေလးေတာ့ ဆုေတာင္း ေပးလုိက္ၾကပါဦး။ သူ႔ခမ်ာ သနားစရာ။ စိတ္ပါလက္ပါ ဆုေတာင္းေပးမဲ့ သူက မရွိသေလာက္ဆုိေတာ့။

ဘာေကၽြးမွာလဲတဲ့။ ဘာမွေတာ့ ထူးထူးေထြေထြ ေကၽြးစရာ မရွိဘူးျဖစ္ေနတယ္။ တုိးတုိးတိတ္တိတ္ဆုိေတာ့ နတ္သမီးေလးဆီလဲ အေၾကာင္းမၾကားလုိက္ေတာ့ဘူး။ သူ႔ဆီ ႀကိဳတင္ အေၾကာင္းၾကားထားရင္ေတာ့ သူက အေကၽြးအေမြး၀ါသနာ အပါသား။ ဒါေပမဲ့ ရွိေစေတာ့။ လူေတြ ခဏခဏ တစ္ႏွစ္တစ္ႏွစ္ အသက္ႀကီးႀကီးလာတာနဲ႔ သူခမ်ာလဲ ပင္ပန္းရွာလွၿပီ။ ဒီေတာ့ ဒီေနရာေလးမွာဘဲ သြားၿပီး စားခ်င္တာ သြားစားၾကေပေတာ့ဗ်ိဳ႔။ ဟာ ဟ။ ေစာ္ကားတာေတာ့ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ေစတနာပုိသြားတာ။ း)))

မနက္ေစာေစာ ဘုရားမွာ ပန္းႏွင့္ သစ္သီးဆြမ္းေလးေတာ့ ကပ္လွဴျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အျပင္မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ဘူေဖးသြားစားၾကတယ္။ စတိန္းလမ္းေပၚက ရွန္ဟုိင္းဘူးေဖးဆုိင္မွာ သြားစားၾကတာ။ စုစုေပါင္း ေလးေယာက္။ ထင္ၾကမွာ ထင္ၾကမွာ ေသခ်ာတယ္။ သူႀကီးမင္းက ဘူေဖး ဒကာလုိ႔။ လုံး၀ မဟုတ္ရပါဘူးဗ်ာ။ ေမာင္သူရဆုိတဲ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္က သူႀကီးမင္းရဲ့ ကုသုိလ္ကုိ အတင္းအဓမၼဓါးျမတုိက္ယူသြားတယ္။ သူဘဲ စီလီဘေရးရွင္း လုပ္ေပးခ်င္လုိ႔တဲ့။ အဟမ္းးး ရွိေစေတာ့ ရွိေစေတာ့။ လုပ္ခြင့္ေပးလိုက္တယ္။ သူတစ္ပါး ေစတနာဆုိတာ ဖ်က္ဆီးေကာင္းတာ မဟုတ္ဘူးေလ။ သူ႔ကားန႔ဲသြားတယ္။ သူ႔ကားနဲ႔ဘဲ ျပန္လာတယ္။ ကားပါကင္အတြက္ သူဘဲေပးတယ္။ အစားအေသာက္အတြက္ သူဘဲေပးတယ္။ ဆုိင္၀န္ထမ္းအတြက္ တစ္ပ္မန္းနီးကုိ သူဘဲေပးတယ္။ ေပါင္ ေလးဆယ္ ငါးဆယ္ေလာက္ႀကီး သူ ကုသုိလ္ရသြားတယ္။ သူႀကီးမင္းက သူႏွင့္ မၿပိဳင္လုိလုိ႔ သူက ၿပိဳင္ဘက္မရွိ ကုသုိလ္တုံးႀကီး ပုိက္ေထြးခြင့္ ရသြားတယ္။

ျမန္မာမွာ ေနစဥ္တုန္းက ဂ်ပန္မိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္ရွိခဲ့ဖူးတယ္။ သူက သူ႔ေမြးေန႔ဆုိ ျမန္မာစတုိင္လ္နဲ႔ က်င္းပတယ္။ သူႀကီးမင္းေမြးေန႔ဆိုရင္ေတာ့ ဂ်ပန္စတုိင္လ္လုိ က်င္းပေပးတယ္။ ျမန္မာစတုိင္လ္ဆုိရင္ ေမြးေန႔ရွင္က သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ ျပဳစုရတာ မဟုတ္လား။ ဂ်ပန္စတုိလ္ဆုိရင္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေမြးေန႔ရွင္ကုိ စီလီဘေရးရွင္းလုပ္ၿပီး ျပဳစုေပးၾကတာတဲ့။ သူ ေျပာျပတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ သူႀကီးမင္းကေတာ့ အဲဒီဂ်ပန္နဲ႔ ဟန္အရမ္းက်ခဲ့တယ္။ း)) အခုလဲ သူငယ္ခ်င္း ေမာင္သူရက သူဘဲ ျပဳစုခ်င္တယ္တဲ့။ သူႀကီးမင္းက အရမ္းအားနာတတ္ေတာ့ မျငင္းလုိက္ေတာ့ဘူး။ သူျပဳစုတာကုိဘဲ ၀ုိင္း၀န္းအားေပးလုိက္ၾကတာေပါ့။

(ပန္းအလွဴ)

ပန္းလုိလွပ၊ ဘ၀ရုပ္ရည္
ခႏၶာကုိယ္တြင္း၊ သန္႔ရွင္းေစသည္
နံေစာ္ကင္းလုိ႔၊ ခံတြင္းေမြးၾကည္
ပန္းလွဴက်ိဳး၊ သုံးမ်ိဳးရႏုိင္သည္။

(ကဗ်ာရွင္ အမည္မသိ)

သစ္သီးအလွဴ

ဘူေဖးသြားစားတဲ့ စတိန္းဟုိက္စထရိ(တ္) ။ လူေတြ ေအးေအးေဆးေဆး သြားသြားလာလာပါဘဲ။ ဘာမွ ရုတ္ရုတ္သဲသဲ မရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ညဘက္ဆုိရင္ေတာ့ နဲနဲေတာ့ သတိထားေနရမယ္ထင္တယ္။

သူငယ္ခ်င္းေမာင္သူရ ေကၽြးတဲ့ ဘူေဖး။ ႀကဳိက္သေလာက္စား။ အေကာင္းစားေတြခ်ည္းဘဲ။
အဲဒီပုံစံမ်ိဳး ႏွစ္ပြဲတိတိ သူငယ္ခ်င္းအလွဴကို အားေပးလိုက္တယ္။ း)))

ဟင္းရည္ေသာက္ခ်င္ရင္လဲ ႀကိဳက္သေလာက္ ေသာက္ဘဲ။

ဒါေပမဲ့ အားလုံးရွင္းလုိက္ေတာ့။

ေမာင္သူရတစ္ေယာက္ကေတာ့ ၀မ္းသာသြားမလား ေနာင္တရသြားမလား မသိဘူး။ အဟီးးး။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီ ပန္းကန္ျပားထဲမွာ တစ္(ပ္) ခ်န္ထားခဲ့ရေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေျပာရဲတာကေတာ့ သူ ေတာ္ေတာ္ေလး ကုသုိလ္ ရသြားမွာ အေသအခ်ာဘဲ။ စားေသာက္ၿပီး မထႏုိင္ျဖစ္ေတာ့မလုိ႔။ သိတဲ့အတုိင္း တုံးဖလားသားေလ။ တန္ေအာင္ စားခဲ့တယ္။ ဟာ ဟ။ ဦးေလး အေဒၚ အကို ညီ အမ ညီမ တူ တူမမ်ားလဲ ရွိတာေလး စားသြားလုိက္ၾကပါဦး။ ေျပာၾကမွာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။ သူႀကီးမင္း ကပ္ေစးႏဲွႀကီးလုိ႔။ ။

...