လျပည့္ေန႔ညကုိ တူးဆြၾကည့္မိျခင္း

လေရာင္ဟာ လူေတြရဲ့ စိတ္ကုိ ၾကည္ႏူးေစတယ္။ ေအးျမေစတယ္။ သာယာေစတယ္။ လေရာင္ထဲမွာမွ လျပည့္ေန႔မွာ သာတဲ့ လေရာင္က စိတ္ကုိ ပုိၿပီး ၾကည္ႏူး ေအးျမ သာယာမႈကုိ ျဖစ္ေစတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လေရာင္ကုိ ထိေတြ႔သူေတြရဲ့ စိတ္ဟာ တိမ္းလြယ္တယ္။ ယိမ္းလြယ္တယ္။ စိမ္းလြယ္တယ္။ ဒီအခြင့္အေရးကုိ ယူၿပီး ဘုရားရွင္လဲ လူနတ္ျဗဟၼာ သတၱ၀ါေတြကုိ တရားထူး ေဟာခဲ့ဟန္ တူပါရဲ့။ စမၼစၾကာ တရားဦးကုိ ေဟာခဲ့တာလဲ လျပည့္ေန႔မွာပါဘဲ။ သာမညဖလသုတ္ကုိ ေဟာခဲ့တာလဲ လျပည့္ေန႔မွာပါဘဲ။ ေနာက္ၿပီး ၾသ၀ါဒပါတိေမာက္ကို စတင္ က်င့္သုံးေစခဲ့တာလဲ လျပည့္ေန႔မွာပါဘဲ။

ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ့ ဗုဒၶဘာသာဆုိင္ရာ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ေတြကုိ ၾကည့္ျပန္ေတာ့လဲ လျပည့္ေန႔ေတြ ျဖစ္ေနတာကုိ ေတြ႔ရျပန္တယ္။ ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶေန႔၊ နယုန္လျပည့္ မဟာသမယအခါေတာ္ေန႔၊ ၀ါဆုိလျပည့္ စမၼစၾကာေန႔၊ ၀ါေခါင္လျပည့္ ေမတၱာအခါေတာ္ေန႔၊ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ အဘိဓမၼာအခါေတာ္ေန႔၊ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ သာမညဖလအခါေတာ္ေန႔၊ တပို႔တြဲလျပည့္ေန႔ ၾသ၀ါဒပါတိေမာက္အခါေတာ္ေန႔ တဲ့။ လျပည့္ေန႔ရဲ့ အေရးအရာေရာက္ပုံေတြကို ၾကည့္ၿပီး ၾကည္ႏူးပီတိ ျဖစ္မိပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္လဲ လျပည့္ေန႔ေရာက္လာမွာကုိ ေမွ်ာ္ေနမိခဲ့တယ္။ လျပည့္ေန႔ ေရာက္လာတာကုိ ေပ်ာ္ေနမိခဲ့တယ္။ လျပည့္ေန႔ ေပ်ာက္သြားမွာကုိ စုိးရိမ္ေနမိခဲ့တယ္။ ေမွ်ာ္လုိက္ ေပ်ာ္လုိက္ စုိးရိမ္လုိက္နဲ႔ လျပည့္ေန႔ညရဲ့ သံစဥ္ေတြက လူကုိ တစ္ေရး ႏုိးေစခဲ့တယ္။ လူကို အေတြး တုိးေစခဲ့တယ္။ လူကုိ အေသြး ညႈိးေစခဲ့တယ္။ ဒီလုိ ဒီလုိနဲ႔ မသိလုိက္ မသိဖာသာ ဒါမွမဟုတ္ သိသိသာသာနဲ႔ဘဲ လျပည့္ေန႔ညကို ခ်စ္တတ္လာတယ္။ လျပည့္ေန႔ညကို ျမတ္ႏုိးတတ္လာတယ္။ လျပည့္ေန႔ညကို တြယ္တာတတ္လာတယ္။

ဒါေပမဲ့ မေန႔တုန္းက လျပည့္ေန႔ညမွာေတာ့ လ မသာခဲ့ဘူး။ လ မလာခဲ့ဘူး။ လ မညွာခဲ့ဘူး။ ဆီးႏွင္းေတြ ဖုံးအုပ္ေနခဲ့တယ္။ ျမဴေတြ ဆုိင္းေနခဲ့တယ္။ တိမ္ေတြ အုပ္ေနခဲ့တယ္။ သူရိန္ေတြ ႀကီးစုိးေနခဲ့တယ္။ မီးခုိးေတြ လႊမ္းမုိးေနခဲ့တယ္။ အဲဒါေတြဟာ လျပည့္ေန႔ညရဲ့ အႀကီးမားဆုံး အႏၱရာယ္ေတြဘဲ ျဖစ္တယ္။ အညစ္အေၾကး ငါးမ်ိဳးရဲ့ မညွာမတာ ႏွိပ္စက္မႈေအာက္မွာ လျပည့္ေန႔ည ေပ်ာက္ခဲ့ရတယ္။ လျပည့္ေန႔ည ေမွာက္ခဲ့ရတယ္။ လျပည့္ေန႔ည ေၾကာက္ခဲ့ရတယ္။ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ေတာ့ မေန႔တုန္းက လျပည့္ေန႔ညဟာ ဟုိ အရင့္ အရင္ လျပည့္ေန႔ညေတြနဲ႔ လုံး၀ မတူခဲ့ပါဘူး။

လ မသာ၊ လ မလာ၊ လ မညွာခဲ့ေပမဲ့ မေန႔က လျပည့္ေန႔ညမွာ တစ္ေယာက္ထဲ အဆုိေတာ္ အႏုိင္ရဲ့ လျပည့္ေန႔ည သီခ်င္းေလးကို ၿငီးတြားေနမိခဲ့တယ္။ စုိင္းထီးဆုိင္ရဲ့ ေမာင့္လျပည့္၀န္း သီခ်င္းေလးကုိ သီက်ဴးေနမိခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဘာမဆုိင္ ညာမဆုိင္ ရွင္မဟာရ႒သာရရဲ့ ႏွမလက္ေလွ်ာ့ ရတုလကၤာေလးကိုလဲ တုိးတုိးေလး ရြတ္ဆုိေနမိခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ လျပည့္ေန႔ညရဲ့ လျပည့္ေန႔လေလးကေတာ့ ပုန္းလုိ႔ ၀ွက္လုိ႔ ပုန္း၀ွက္လုိ႔ ေကာင္းေနဆဲပါဘဲ။ လျပည့္ေန႔ညရဲ့ ေသြးေဆာင္မႈ လျပည့္ေန႔လရဲ့ ဖ်ားေယာင္းမႈေတြက လူကုိ ဒယီးဒယုိင္ ျဖစ္ေစတယ္။ အၿပီးအပိုင္ ညစ္ေနတယ္။ ခရီးမႏုိင္ ျဖစ္ေစတယ္။ အဲဒီလုိ ဟန္ခ်က္ညီညီေတြ ဟန္ခ်က္မညီမညာ ျဖစ္ေနတာကို ေပ်ာက္ဆုံးေနတ့ဲ လျပည့္ေန႔ညေလး သိရွာမွာ မဟုတ္ပါဘူး။

ဒါေပမဲ့ လျပည့္၀န္းေလးမွာ ဘယ္သူမွ မသိႏုိင္တဲ့ လွ်ိဳ ့၀ွက္ခ်က္ေတြ ရွိတယ္။ ဘယ္သူမွ မျမင္ႏုိင္တဲ့ တစ္ခ်ိဳ ့လွည့္ကြက္ေတြ ရွိတယ္။ အဲဒီ လွ်ိဳ ့၀ွက္ခ်က္ေတြ တစ္ခ်ိဳ ့လွည့္ကြက္ေတြနဲ႔ဘဲ လျပည့္၀န္းေလးဟာ ေပ်ာ္ေနခဲ့တယ္။ လျပည့္၀န္းေလးဟာ ေမာ္ေနခဲ့တယ္။ လျပည့္၀န္းေလးဟာ ေက်ာ္ေနခဲ့တယ္။ လျပည့္၀န္းေလးဟာ တိမ္ရဲ့အထက္မွာ ၾကယ္တာရာေတြနဲ႔ စံေနခဲ့တယ္။ ဥကၠာပ်ံေတြနဲ႔ ရံေနခဲ့တယ္။ ၿဂိဳဟ္နကၡတ္ေတြနဲ႔ ၿခံေနခဲ့တယ္။ အဲဒါေတြကို တိမ္ေအာက္ ေရာက္ေနတဲ့ တိမ္ေအာက္ ေမွာက္ေနတဲ့ တိမ္ေအာက္ ေၾကာက္ေနတဲ့ လျပည့္ခ်စ္သူေလးေတြ ဘယ္သူမွ မသိရွာၾကဘူး။

လျပည့္၀န္းရဲ့ မာယာ၊ လျပည့္၀န္းရဲ့ ပရိယာယ္၊ လျပည့္၀န္းရ့ဲ အသိၾကြယ္မႈေတြက လျပည့္ခ်စ္သူေတြအတြက္ ဒုကၡတစ္မ်ိဳးျဖစ္ေစတယ္။ ရုပ္အလွ ဆိုးေစတယ္။ ႏႈတ္အဟ တုိးေစတယ္။ လျပည့္ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ ဟုိးးး လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ေထာင္စုႏွစ္ ႏွစ္ခုႏွင့္ တစ္၀က္ေက်ာ္ေက်ာ္ အခ်ိန္ကို ေမွ်ာ္ၾကည့္မိလုိက္တယ္။ ဒုကၡ အႀကီးအက်ယ္ ေရာက္ေနတဲ့ အဇာတသတ္မင္းႀကီး ေတြ႔လိုက္တယ္။ သူ႔ ဒုကၡေတြ ေျပေပ်ာက္ဖုိ႔ သူဘာလုပ္ခ့ဲသလဲ။ လျပည့္ေန႔ည တစ္ညမွာဘဲ ဘုရားရွင္ထံ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး တရားနာယူတယ္။ တရားေမးေလ်ာက္တယ္။ အျမင္ခ်င္း ဖလွယ္တယ္။ အဲဒီလုိ နည္းနဲ႔ဘဲ သူ႔ဒုကၡကုိ ေျပေပ်ာက္ေစခဲ့တယ္။ အဲဒီ အေၾကာင္းေလးကုိ စဥ္းစားရင္း လျပည့္ခ်စ္သူ တစ္ေယာက္လဲ လမသာတဲ့အတြက္ ညစ္ေနတဲ့ စိတ္ေတြ ေျဖေဖ်ာက္ဖုိ႔ နီးစပ္ရာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းကုိ သြားခဲ့တယ္။ ဦးဇင္းေလး တစ္ပါးနဲ႔ ေတြ႔ၿပီး သိခ်င္တာေတြ ေမးေလ်ာက္ခဲ့တယ္။ ေဟာျပေပးတာေတြကို နာယူခဲ့တယ္။ အႀကံေပးတာေတြကို ခံယူခဲ့တယ္။ တစ္ရက္တစ္ရက္မွာ ကုသုိလ္ ပညာ ဥစၥာ တစ္ခုခု ရသင့္တယ္ မဟုတ္လား။ အဲဒီ ဦးဇင္းေလး ရွင္းျပတဲ့ ၾသ၀ါဒပါတိေမာက္ အေၾကာင္းက လျပည့္ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ရဲ့ စိတ္ကို ၿငိမ္းခ်မ္းေစခဲ့တယ္။ သာယာေစခဲ့တယ္။ ေအးျမေစခဲ့တယ္။ အဲဒါေတြ အားလုံးဟာ လျပည့္ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ရဲ့ လမသာခဲ့တဲ့ လျပည့္ေန႔ည တစ္ည အေၾကာင္းဘဲ ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။

.