ကမၻာအပ်က္... ထည့္မတြက္နဲ႔

အင္တာနက္ေပၚမွာ နာမည္ႀကီးသတင္းတစ္ခု ပ်ံ ့ႏွံ႔ေနတယ္။

၂၀၁၀ ျမန္မာေရြးေကာက္ပြဲအေၾကာင္းလား။ ဒါမွမဟုတ္ ၂၀၁၀ ကမၻာဖလားပြဲသတင္းလား၊ ၿပီးေတာ့၂၀၁၂ လန္ဒန္အုိလံပစ္ပြဲအေၾကာင္းလား။ အဲဒါေတြ ဘာတစ္ခု မဟုတ္ေရးခ် မဟုတ္ရပါ။ ဒါျဖင့္ ဘာသတင္းတဲ့လဲ။ သိၿပီးတဲ့အတုိင္းဘဲေလ။ ဘာတဲ့။ ၂၀၁၂၊ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ ရက္ေန႔ မွာ ကမၻာပ်က္ေတာ့မယ္ဆုိဘဲ။ ဟုတ္မွလဲ လုပ္ၾကပါဗ်ာ။ ေတာ္ၾကာ ကမၻာပ်က္မဲ့အေရး ေတြးေၾကာက္ၿပီး ကမၻာမပ်က္ခင္ ေသဆုံးသြားၾကရင္ျဖင့္ ဘ၀ကူးမေကာင္းဘဲ ျဖစ္ေနၾကပါဦးမယ္။

၂၀၁၂ မွာ တကယ္ဘဲ ကမၻာႀကီးပ်က္ေတာ့မွာလား။ မပ်က္ဘဲ တည္ရွိေနဦးမလား။ ဒါက ဘယ္သူမွ အတိအက် မေျပာႏုိင္တဲ့ကိစၥပါ။ သိပၸံပညာရွင္ေတြကလဲ သူတုိ႔ ရႈေထာင့္ဘက္ကၾကည့္ၿပီး ဆုံးျဖတ္ၾကမယ္။ နကၡတၱပညာရွင္ေတြကလဲ သူတုိ႔နည္းသူတုိ႔ဟန္အတုိင္း တြက္ခ်က္ၾကည့္ၾကမွာပါဘဲ။ ဘာသာေရးဘက္က ၾကည့္ဦးမလား။ ဘာသာတုိင္းမွာ ကမၻာတည္ပုံ ပ်က္ပံုေတြကုိ ေဖာ္ျပထားၾကမွာ ေသခ်ာပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ဗုဒၶဘာသာ က်မ္းဂန္ကလာတဲ့ အခ်က္အလက္ကေလးတစ္ခုကုိ က်ေနာ္အမွတ္ရမိတယ္။ က်ေနာ္ကိုယ္တုိင္က ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္ဆုိေတာ့ ဗုဒၶဘာသာစာေပကုိဘဲ အေထာက္အထားျပပါ့မယ္။

ၿဂိဳဟ္ေပါင္းမ်ားစြာေတြထဲမွာ ကမၻာၿဂိဳဟ္ဆုိတာရွိတယ္။ အဲဒီကမၻာၿဂိဳဟ္ေလးကုိ ဘုရားပြင့္မပြင့္အေပၚ မူတည္ၿပီး နာမည္အမ်ိဳးမ်ိဳးေပးၾကေလ့ရွိတယ္။ ကမၻာၿဂိဳဟ္ေလးဟာ နာမည္အလုိက္ ေျခာက္မ်ိဳးတိတိ ရွိပါတယ္။

အဲဒါေတြကေတာ့----

၁။သုညကမၻာ= သဗၺညဳဘုရားရွင္ လုံး၀ေပၚထြန္းမႈမရွိေသာ ကမၻာ

၂။သာရကမၻာ= သဗၺညဳဘုရားရွင္တစ္ဆူသာပြင့္ေသာ ကမၻာ

၃။မ႑ကမၻာ= သဗၺညဳဘုရားရွင္ႏွစ္ဆူပြင့္ေသာ ကမၻာ

၄။၀ရကမၻာ= သဗၺညဳဘုရားရွင္သုံးဆူပြင့္ေသာ ကမၻာ

၅။သာရမ႑ကမၻာ= သဗၺညဳဘုရားရွင္ေလးဆူပြင့္ေသာ ကမၻာ

၆။ဘဒၵကမၻာ= သဗၺညဳဘုရားရွင္ငါးဆူပြင့္ေသာ ကမၻာ

စုစုေပါင္း (၆) မ်ိဳးတိတိပါ။

အခုက်ေနာ္တုိ႔ ေနထုိင္ၾကတဲ့ ကမၻာၿဂိဳဟ္ေလးရဲ ့ နာမည္က ဘဒၵကမၻာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘဒၵကမၻာမွန္ရင္ သဗၺညဳျမတ္စြာဘုရား ငါးဆူတိတိပြင့္ရပါတယ္။ အခုအခ်ိန္ထိ ကကုသန္၊ ေကာဏာဂုံ၊ ကႆပ၊ ေဂါတမဆုိတဲ့ သဗၺညဳျမတ္စြာဘုရားေလးဆူဘဲ ပြင့္ေပၚခဲ့ေသးပါတယ္။ အရိေမေတၱယ်အမည္ရတဲ့ သဗၺညဳဘုရားတစ္ဆူ ပြင့္ေပၚဖုိ႔ က်န္ရွိေနပါေသးတယ္။ အဲဒီဘုရားတစ္ဆူ မပြင့္မခ်င္း ဒီကမၻာၿဂိဳဟ္ေလးဟာ လုံး၀ မပ်က္စီးမေပ်ာက္ကြယ္ႏုိင္ပါဘူး။

ဒါျဖင့္ အဲဒီ အရိေမေတၱယ်ဘုရားရွင္က ဘယ္အခ်ိန္မွာ ပြင့္ေပၚမွာပါလဲ။ ဒါက ဒီလုိရွိပါတယ္။ ဒီလိုရွိပါတယ္ဆုိတာ နဲနဲ ေလရွည္ေတာ့မဲ့သေဘာပါ။ အခု က်ေနာ္တုိ႔လူသားေတြရဲ ့သက္တမ္းကုိ ပ်မ္းမွ်ႏႈန္းအားျဖင့္ (၇၅)ႏွစ္တမ္းလုိ႔ဘဲ ထားလုိက္ၾကပါစုိ႔။ ႏွစ္ေပါင္းတစ္ရာၾကာတုိင္း သက္တမ္းတစ္ႏွစ္ဆုတ္ယုတ္ေလ့ရွိပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း ၁၀၀ ဆိုရင္ လူသားေတြရဲ ့သက္တမ္းက (၇၄)ႏွစ္ဘဲ က်န္ပါေတာ့မယ္။

လူေတြရဲ ့အကုသိုလ္ကံေတြေၾကာင့္ သက္တမ္းေတြ တစ္စတစ္စ ဆုတ္ယုတ္သြားတာပါ။

အဲဒီလုိ ႏွစ္ေပါင္းတစ္ရာတုိင္းမွာ တစ္ႏွစ္ေလ်ာ့ၿပီး လူ႔သက္တမ္းဟာ (၁၀)ႏွစ္တမ္းအထိေရာက္လာပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကပ္ႀကီးသုံးပါးဆုိက္ၿပီး လူသားေတြ အလုံးအရင္းန႔ဲ ေသေၾကပ်က္စီးၾကဦးမွာပါ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ တရားသံေ၀ေတြရၾကၿပီး ကုသုိလ္ေကာင္းမႈေတြ ျပဳလုပ္ၾကပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီကုသုိလ္အဟုန္ေၾကာင့္ သက္တမ္းေတြ ျပန္တုိးလာပါလိမ့္မယ္။ သက္တမ္းတုိးတာက ဆုတ္ယုတ္တာန႔ဲ ႏႈိင္းယွဥ္ရင္ ပုိျမန္ပါတယ္။ ဆတုိးတက္တာပါ။ ဆယ္ႏွစ္တမ္းကေန ႏွစ္ဆယ္။ ႏွစ္ဆယ္ကေန ေလးဆယ္။ ေလးဆယ္ကေန ရွစ္ဆယ္။ ရွစ္ဆယ္ကေန တစ္ရာ့ေျခာက္ဆယ္။ အဲဒီလုိ (ႏွစ္တစ္ရာတုိင္းမွာ) ဆတုိးကိန္းနဲ႔ တက္လာမွာပါ။

အဲဒီလုိတက္လာၿပီး လူ႔သက္တမ္းဟာ ႏွစ္ေပါင္း အသေခ်ၤတမ္းထိ ရွိလာၿပီး လူသားေတြ ႏွစ္ေပါင္း အသေခ်ၤထိ အသက္ရွင္ၾကမွာပါ။ ဒီေနရာမွာ အသေခ်ၤဆုိတဲ့အေရအတြက္ကုိ ဂဏန္းနဲ႔ ခ်ေရးရင္ ၁ ရဲ ့ေနာက္က သုညအလုံးေပါင္း ၁၄၀ တိတိေရးရပါတယ္။ အဲဒီကိန္းဂဏန္းဟာ အသေခ်ၤဆုိတဲ့ အေရအတြက္ပါ။

အဲဒီ အသေခ်ၤသက္တမ္းကေနၿပီး သက္တမ္းေတြ ျပန္ဆုတ္ယုတ္လာပါလိမ့္မယ္။ ထုံးစံအတုိင္း အကုသုိလ္မ်ားလာလုိ႔ ဆုတ္ယုတ္လာမွာပါ။ အဲဒီလုိ ဆုတ္ယုတ္လာၿပီး လူ႔သက္တမ္း အႏွစ္တစ္သိန္းတမ္းမွာ အရိေမေတၱယ် အမည္ရတဲ့ သဗၺညဳဘုရားရွင္ပြင့္ထြန္းေပၚေပါက္လာပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီဘုရားပြင့္လုိ႔ ပရိနိဗၺာန္ျပဳၿပီး ႏွစ္ေပါင္း အသေခ်ၤ အနႏၱၾကာၿပီးမွ အခုက်ေနာ္တုိ႔ ေနထုိင္ၾကတဲ့ဘဒၵကမၻာႀကီး ပ်က္စီးပါလိမ့္မယ္။

ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ကမၻာပ်က္မဲ့အေရး ေတြးပူေနမဲ့အစား ရလာတဲ့ လူ႔ဘ၀သက္တမ္းတုိတုိေလးမွာ အမ်ားေကာင္းစားေရးအတြက္ ဘာကုိလုပ္သင့္တယ္၊ ဘယ္လုိေဆာင္ရြက္သင့္တယ္၊ ပတ္၀န္းက်င္ကုိ ဘယ္လုိ ထိန္းသိမ္းရမယ္၊ စတဲ့ စတဲ့ လက္ေတြ႔အက်ိဳးျပဳလုပ္ငန္းေလးေတြအတြက္ အခ်ိန္ေပးၾကတာဘဲ ေကာင္းမယ္ထင္ပါတယ္။

၂၀၁၂ မွာ ကမၻာပ်က္သည္ျဖစ္ေစ မပ်က္သည္ျဖစ္ေစ က်ေနာ္တုိ႔တစ္ေတြကေတာ့ ေႏွာင္ႏွစ္ေပါင္း တစ္ရာ အသက္ရွည္ၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ေသမင္းဆီကုိ မေလ်ာက္လွမ္းခင္ကာလအတြင္း ဒီကမၻာႀကီးမွာ မွီတင္းေနထုိင္ၾကသူအခ်င္းခ်င္း ၿငိမ္းခ်မ္းခ်စ္ၾကည္စြာ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ မာန္မာနေတြမထားဘဲ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ေနထုိင္ၾကမယ္ဆုိရင္ ေလာကႀကီးက သာယာစုိေျပလွပေနမွာမလြဲပါဘူး။

ေနာက္တစ္ခုက ကမၻာႀကီးဟာလဲ ရုပ္တရားနဲ႔ ဖြဲ႔ဆည္းတည္ေဆာက္ထားတဲ့အရာတစ္ခုပါဘဲ။ အခ်ိန္မေရြးေျပာင္းလဲမႈျဖစ္ေပၚလာႏုိင္ပါတယ္။ ကမၻာေပၚမွာ က်က္စားက်င္လည္ၾကတဲ့ သတၱ၀ါေတြရဲ ့ အတၱဆန္မႈေတြေၾကာင့္ တျဖည္းျဖည္း ကမၻာေျမႀကီးယိမ္းယုိင္လာႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ကမၻာႀကီး ေဘးမသင့္ရေလေအာင္ ပတ္၀န္းက်င္ သစ္ပင္ ေတာေတာင္ သဘာ၀အရင္းအျမစ္ေတြကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ၾကပါ။ ပတ္၀န္းက်င္ စိမ္းလန္းစုိေျပမႈကုိ ဦးစားေပးပါ။ ပတ္၀န္းက်င္ ညစ္ညမ္းမႈကုိ ကာကြယ္တားဆီးပါ။

ထုိ႔အတူ

ပတ္၀န္းက်င္စိမ္းလန္းစုိေျပမႈျပဳလုပ္သလုိ မိမိတုိ႔ရဲ ့စိတ္ကုိလဲ ၾကည္လင္လန္းဆန္းေအာင္ျပဳလုပ္ပါ။။ ပတ္၀န္းက်င္ ညစ္ညမ္းမႈမျဖစ္ရေအာင္ ကာကြယ္သလုိ စိတ္ညစ္ညမ္းမႈ မျဖစ္ေအာင္လဲ ထိန္းသိမ္းကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ပါ။ စားဖုိ႔ အသက္ရွင္လာတာမဟုတ္ဘဲ အသက္ရွင္ဖုိ႔ စားရတာျဖစ္ေၾကာင္း သက္ေသျပပါ။ အသက္ရွင္မွ ကုသုိလ္မ်ားမ်ားလုပ္ႏိုင္မွာမုိ႔ပါ။ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈကုိ မ်ားမ်ားမလုပ္ႏုိင္ရင္လဲ နဲနဲစီဘဲ ျပဳလုပ္ပါ။ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈကုိ တစ္စစီ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းစုထားရင္ အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် ကုသိုလ္အထုပ္ႀကီး ႀကီးမားလာၿပီး သံသရာအတြက္ အသုံးစရိတ္လုံလုံေလာက္ေလာက္ ရႏုိင္ေၾကာင္းပါခင္ဗ်ာ။

ေရေပါက္ ေရစက္၊ ႀကိမ္ႀကိမ္တက္က၊ အုိင္ ဗြက္ ေခ်ာင္း ကန္၊ ေရျပည့္လ်ံ၏ တဲ့။ ရထားဖူးတဲ့ လကၤာေလးပါ။

ကဲ.. မႏွင္းေရ..

တဂ္ထားတဲ့အတြက္ ေရးတတ္သလို ေရးေပးလုိက္တယ္ေနာ္။ အမွားေတြပါရင္လဲ ျပင္ေပးဦး။ စာဖတ္တဲ့သူေတြလဲ အမွားပါရင္ ေထာက္ျပေပးၾကပါလုိ႔ ေတာင္းဆုိပါတယ္။ ဘာသာေရးနဲနဲပါလာတဲ့အတြက္ အမွားပါသြားမွာ စိုးရိမ္လုိ႔ပါ။ ။

မွတ္ခ်က္။

ဗုဒၶဘာသာလက္စြဲက်မ္း ပထမတြဲ၊ စာမ်က္ႏွာ ၂၄၁ မွ ၂၅၁ ထိ ကိုးကားထားပါတယ္။

.....